ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੇ ਇਸ ਵਸਤੂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਥਾਂ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੁਰਖ ਵਲੀਆਂ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮੈਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰਦਿਆਂ, ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਜੋ ਕੁਝ ਨਾਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸੀ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਜਾਣਿਆ ਸੀ—ਜੋ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਹੁਣ ਮੌਜੂਦ ਹੈ—ਉਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਟਿੱਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਅਤੇ ਸ਼ੀਪਾਲਾ ਲਈ ਵੀ ਮਿੱਠਾਸ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਮਿਲੇ। ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ, ਜੋ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੰਘਾਰਕ ਹਨ—ਮੌਤ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ, ਜੋ ਦੂਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਮਾੜੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਦਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੌਤ, ਤੇਰੇ ਮੂਲ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਅਸਥੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਮਾਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਵਾਲੀ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਬਲਾਸਾ ਨੂੰ ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਬਲਾਸਾ ਨੂੰ ਉਸ ਰੋਗੀ ਤੋਂ ਇਉਂ ਕੱਢਦਾ ਹਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਉਖਾੜਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਇਸ ਦੀ ਗੰਢ, ਇਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਬਲਾਸਾ ਇੱਥੋਂ ਉੱਡ ਜਾਵੇ, ਨਵੇਂ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀਆਂ ਔਖਧੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ, ਤੇਰੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦਾ ਆਸਰਾ—ਉਹ ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੇ, ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਾ ਹੋਣ, ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਾ ਪੌਦਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵੀ ਤਾਲ ਅਤੇ ਆਸ਼ਾ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਾਂਗ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ। ਹਾਨੀ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਨਾ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਕਤਵਰ ਰਸ—all ਤੇਰੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਖੀਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਤੇਰੇ ਪਿਓ ਨੂੰ ਵਿਹਹਿਲਾ, ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਦਾਵਤੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਹੈਂ। ਤੌਵਿਲਿਕਾ, ਵੇਲਯਾ, ਆਯਮੈਲਬਾ, ਐਲਯਿਤ, ਬਭਰੂ, ਬਭਰੂਕਰਨ—ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਗਾਇਬ ਹੋ ਜਾਓ! ਤੂੰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਅਲਸਲਾ ਹੈਂ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਸਿਲੰਜਲਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਨੀਲਗਲਸਲਾ ਹੈਂ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਮਹਾਨ ਧਰਤੀ ਸਾਰਿਆਂ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਰਭ ਨੂੰ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਵੀ ਥਿਰ ਰਹੇ, ਸਮੇਂ ਤੇ ਜਨਮ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਵੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਵੀ ਥਿਰ ਰਹੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪਹਾੜਾਂ ਤੇ ਟਿੱਲਿਆਂ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਵੀ ਥਿਰ ਰਹੇ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵਸੇ ਹੋਏ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਥਾਮਿਆ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੇਰਾ ਗਰਭ ਵੀ ਥਿਰ ਰਹੇ। ਹੱਸਦਿਆਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੀ ਈਰਖਾ ਦੀ ਗੁੱਛੀ, ਅਤੇ ਜੋ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀ ਅੱਗ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬੁਝਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ, ਮਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ, ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਵੀ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਈਰਖਾ ਦੇ ਮਰੇ ਹੋਏ ਅਹਿਸਾਸ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵੇ। ਜੋ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਵੱਸਿਆ ਹੈ, ਚੰਚਲ ਮਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚੋਂ ਤਾਪ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੇਵੀ ਜਾਤੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਮੈਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚੇ, ਕੌਸ਼ਲ, ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਨਿਰੋਧਤ ਸੁਖ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ। ਹੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਦਬਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਫ ਨਜ਼ਰ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ। ਉਹ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਸ਼ੇੜੀ ਵਾਂਗ ਰੋਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਨੂੰ ਨਾ ਮੰਨੇ, ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਲੱਭੇ; ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਪਹਿਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ, ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਇਹ ਜੋ ਸੜਦਾ ਹੈ, ਸਾਰੀਆਂ ਆਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਾਲੀਮਾਂ ਵਾਲੇ, ਪੀਲੇ, ਜੰਗਲੀ, ਪਹਿਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਧਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਦਵਾਈ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਤੂੰ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਜੜੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ। ਜਿਵੇਂ ਸੋਮਾ ਰਾਤਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵਰੁਣਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ। ਤੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਅਜਿੱਤ, ਪਾਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਪਾਲਣ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਉਹ ਵੀ ਹੈਂ ਜੋ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੀ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰਦੀ ਹੈਂ। ਕਾਲੀਆਂ ਵਹਿੰਦੀਆਂ, ਪੀਲੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਪਰਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਪਾਣੀ ਪਹਿਨੀਆਂ, ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉੱਠਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਰਿਤ ਦੇ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਆਈਆਂ ਹਨ; ਪਹਿਲਾਂ, ਘਿਉ ਨਾਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਫੈਲਾ ਦਿੱਤਾ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ, ਜੜੀਆਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੀਆਂ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਲਦੀਆਂ ਹੋ, ਹੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ ਮਾਰੁਤੋ। ਉੱਥੇ, ਤੁਸੀਂ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਭਲਾਈ ਭਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਜਿੱਥੇ, ਹੇ ਮਾਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਮਾਰੁਤਾਂ ਨੇ ਮੀਂਹ ਚੁੱਕ ਲਈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੀਂਹ, ਕੁੜੀ ਦੇ ਤਾਗਾ ਕਤਣ ਵਾਂਗ, ਪਤੀ ਲਈ ਪਤਨੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਵਹਿ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਪਾਣੀਆਂ ਦਿਨ ਰਾਤ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਪਾਣੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਤਤਪਰ, ਮਦਦ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਭਲਾਈ ਲਈ ਜਲਦੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਸਵਿਤਾ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਕਰਨ। ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਜੜੀਆਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ। ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦਵਾਈ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਜੋ ਦਿਲ ਵਿਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।