ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਾਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਬਹੁਤਾਤ ਦੇਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹੀ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਯਾਜ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰੋ; ਤਾਂ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਵਾਣੀ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇ। ਜਦੋਂ ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਬੂੰਦਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤਾਂ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦਰਸ਼ੀ ਇੰਦਰ ਸਾਡੀਆਂ ਵੈਰਵਾਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਂਦਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਕਿ ਵਜ੍ਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਜੁਆਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤੂ, ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਬੜੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਪੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਮਾਰੁਤਗਣ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਪਾਣੀ ਦੀਆਂ ਸਤ ਨਦੀਆਂ, ਜੋ ਜਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਵਿ্ণੂ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਸਾਡੀ ਹਿਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰਨ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਪੱਥਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸੋਮਾ ਸਾਡੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ; ਦਇਆਵਾਨ ਸਰਸਵਤੀ ਮਾਂ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ, ਅੱਗ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰਖਵਾਲੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ, ਜੋ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਵਧਾ ਖੇਤਰ ਦੇਣ। ਹੇ ਜਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ, ਹੇ ਧਾਰਕ, ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ ਤੇ ਹਰ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਯੋਗ ਬਣਾਵੋ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੈਵੀ ਬੋਲੀ ਦੇ; ਪਰਜਨਯ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ। ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਮਹਾਨ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਸਤੇ ਤੋਂ ਬਚਾਵੇ। ਅੰਸ਼, ਭਗ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਾਨ, ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਵੈਰੀ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਹੇ ਧਾਰਕ, ਸਾਰਾ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦਿਸਾ ਦਿਖਾਉਣ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਘਨ ਰਹਿਤ ਖੁਲ੍ਹਾ ਖੇਤਰ ਦੇਣ। ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਖਦੇੜੋ। ਅੱਗੀ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਲੈ ਚਲ, ਘੀ ਦੀ ਹੋਮ ਨਾਲ; ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਵਧਾ। ਇੰਦਰ, ਇਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਸਿਰਮੌਰ ਬਣਾ, ਸਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਮਾਲਕ ਬਣਾ; ਉਸਨੂੰ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਮਿਲਣ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਤੇ ਬੁੱਢਾਪੇ ਤੱਕ ਲੈ ਚਲ। ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿਚ ਹੋਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਦੀ ਵਾਧੂ ਕਰ; ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇ, ਮੇਰੇ ਯਜਮਾਨ ਲਈ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ, ਉਸਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਵਜ੍ਰ ਨਾਲ ਵੱਜ; ਉਹ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕੋਈ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਕਰ, ਜਿਵੇਂ ਵਿਸ਼ਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਤੇ ਅਦਿਤੀ, ਸੋਮਾ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਬੇ-ਮਿਲਾਵਟ, ਤੁਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਰਸਤੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਹਰਾਇਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਪੱਖਦਾਰੀ ਕਰ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚੁਣੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਲਤਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਲਪੇਟ; ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਬਾਜ ਉੱਡਦਾ ਹੋਇਆ ਆਪਣੇ ਪਰਾਂ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੱਜਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੇਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਨ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ, ਉਸਦੇ ਪੈਰ, ਉਸਦੀ ਅੱਖਾਂ, ਉਸਦੀ ਜਾਂਘਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹਣ; ਉਸ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਵਾਲੀ ਜਟਾ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਸੁੱਕ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਸ਼ਾਮ ਵੇਲੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ, ਰਾਤ ਨੂੰ; ਤਾਂ ਜੋ, ਹੇ ਚਾਹਵਾਨੀਏ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਭੀ ਉਤਪਤੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਿਲ ਮਿਲਾਪ ਦਾ ਆਸਥਾਨ ਹੈ—ਉਹ ਗਾਈਆਂ, ਘੀ ਦੀ ਮਾਵਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਲਈ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ, ਅੱਗ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸਾਹ ਨੂੰ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਲਈ, ਯੁਗਾਂ ਨੂੰ, ਵਾਯੂ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ, ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ—ਸ੍ਵਾਹਾ। ਸ਼ਮੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵੱਥ ਰੁੱਖਾਂ ਉੱਤੇ ਪੁੰਸੁਵਨ ਸੰਸਕਾਰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗਿਆਨਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ। ਮਰਦ ਵਿਚ ਬੀਜ ਉਤਪੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਔਰਤ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗਿਆਨਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ। ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਅਨੁਮਤੀ ਅਤੇ ਸਿਨੀਵਾਲੀ ਨੇ ਇਹ ਵਿਧੀ ਬਣਾਈ; ਇਸ ਵਿਚ ਨਾਰੀ ਤੱਤ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਪੁਰਸ਼ ਤੱਤ ਇੱਥੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਕੁਝ ਨਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ; ਜੋ ਸੀ, ਜੋ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਹੈ—ਉਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਿਸ਼ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਦਰਿਆਵਾਂ, ਪਹਾੜਾਂ, ਟੇਕੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਪਾਰੁਸ਼ਣੀ, ਸ਼ੀਪਾਲਾ ਲਈ ਮਿਠਾਸ ਹੋਵੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ, ਦਿਲ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਮੌਤ, ਨਮਸਕਾਰ। ਤੈਨੂੰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਨਮਸਕਾਰ; ਜੋ ਦੂਰ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਮਨ ਨੂੰ, ਹੇ ਮੌਤ, ਨਮਸਕਾਰ, ਤੇਰੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਵੀ ਨਮਸਕਾਰ। ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ, ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਮੌਤ, ਜੜਾਂ ਤੇ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੱਡੀਆਂ ਘੁਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਮਾਸ ਘੁਲਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਦਿਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਤੇ ਸਾਰੀ ਬਲਾਸਾ, ਅੰਗਾਂ ਅਤੇ ਜੋੜਾਂ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਬਲਾਸਾ ਨੂੰ, ਰੋਗੀ ਵਿੱਚੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਜੜ ਕੱਢਦਾ ਹੈ, ਉਖਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਇਸਦੀ ਗੰਢ, ਇਸਦੀ ਜੜ ਕੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਬੂਟੀ ਉਖਾੜਦਾ ਹੈ। ਬਲਾਸਾ ਇੱਥੋਂ ਉੱਡ ਜਾਵੇ, ਨਵੇਂ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਇੱਥੋਂ ਦੂਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਤਾਕਤ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਭਗਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਦੀਆਂ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਕਿਰਪਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਰੋਗ, ਵਿਸ਼, ਵੈਰ, ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚਾਵ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਯਾਚਨਾ ਕੀਤੀ।