ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਰਸਤਾ ਦੱਸਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਜਾਨ ਲਿਆ ਕਿ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਾਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਉਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ ਤੇ ਕੋਈ ਹਾਨੀ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਸਾਹ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਮਨ ਵਾਪਸ ਆਵੇ, ਨੈਣ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਪਸ ਆਵੇ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਮੁੜ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਜਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਹ ਅਤੇ ਨੈਣ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਜੋੜ ਦੇਵੇ, ਸਰੀਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਜਗਾ ਦੇਵੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਧਰਤੀ 'ਚ ਨਿਵਾਸੀ ਨਾ ਬਣੇ, ਉਹ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸਦਾ ਸਾਹ ਨਾ ਛਡੇ, ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੀ ਨੀਵੀਂ ਸਾਹ ਖਿੱਚੀ ਜਾਵੇ। ਸੂਰਜ, ਜੋ ਮੌਤ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲਏ। ਜਿਸ ਜੀਭ ਨਾਲ ਅੰਦਰੋਂ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਰੋਗ, ਸੌ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਇਹ ਜਗਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਜੇਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇਥੇ ਮੌਤ ਦੇ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਤੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੀ। ਫਿਰ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੱਚੇ ਭੋਜਨ, ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਅਨ, ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਰਾਹੀਂ ਕੋਈ ਵੰਧਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਕੁਝ ਮੁਰਗੇ, ਬੱਕਰੀ ਜਾਂ ਕੁੱਤੇ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਨਿਰਜੀਵ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਿੱਚ, ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਗਧੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜੜ, ਜੋਤ ਜਾਂ ਹਲ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮੁੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਪੂਰਬੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ, ਜਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ ਨਾਲ ਜਾਂ ਡੰਗ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਮੁੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਕੂਆਂ ਜਾਂ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਦਬਾਇਆ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਸਾੜਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ, ਉਹ ਵੀ ਮੁੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਕੁਝ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੋਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ; ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਅਤੇ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਪਾਪ ਸਮੇਤ ਮੁੜ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਪਰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਪੈਰ ਜਾਂ ਅੰਗੂਠੇ ਨੂੰ ਚੋਟ ਮਾਰੀ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਹਿੱਸਾ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਫਿਰ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਿਸ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੜ ਹੋਇਆ ਤੇ ਕਸਮ ਖਾਦੀ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਗਨਿ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਚੀਰ ਦੇਵੇ। ਸੰਧਿਆ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੇਜ ਲਿਆਇਆ ਗਿਆ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਤੇ ਜਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਬਾਣੀ ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ ਬੋਲਦੀ ਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਸ ਸਾਵਿਤਰ ਦੇਵਤਾ ਕੋਲੋਂ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਅਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਕਰੇ। ਦੋਹਾਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਨੇ ਚੰਗਾ ਰਸਤਾ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਯਾਜਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਕਰੋ। ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਮਿਹਰ ਮਿਲੇ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦਾਂ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਰੁੱਖ 'ਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦਰਸ਼ੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਲਈ ਨਿਚੋੜੋ, ਜੋ ਵਜਰਧਾਰੀ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ, ਜਿੱਤੂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਸਦੀ ਸਦਾ ਸਿਫ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਅਦਿਤੀ, ਮਾਰੁਤ, ਸੱਤ ਦਰਿਆਵਾਂ ਜੋ ਜਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹਨ, ਵਿ্ণੁ ਤੇ ਆਕਾਸ਼—ਇਹ ਸਭ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਪੱਥਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਸਾਡੀ ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਰਸਵਤੀ, ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸ਼ੁਭ ਰਖਵਾਲੇ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕਮਲ-ਸੁੰਦਰ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਆਲਮ ਦੇਣ। ਜਲ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸਮਰਥ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾਏ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਮੈਨੂੰ ਦਿਵਵੀਆ ਬੋਲੀ ਦੇ, ਪਰਜਨਯਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ। ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਮਹਾਨ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਅੰਸ਼, ਭਗ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਮਾਰੁਤ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਵੈਰੀ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਸਮਰਥ ਸਾਡਾ ਵੈਰ ਦੂਰ ਕਰੇ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਦੇਣ, ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਦੇਣ। ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਸਾਡੀ ਪਹੁੰਚ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਅਗਨਿ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਘੀ ਨਾਲ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾ, ਉਸਨੂੰ ਤੇਜਸ਼ਵਾਨ ਬਣਾ, ਵੰਸ਼ ਵਧਾ। ਇੰਦਰ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਅਗਵਾ ਬਣਾ, ਦੋਸਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣਯੋਗ ਬਣਾ, ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਮਿਲਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਬੁਢਾਪਾ ਦੇ। ਜਿਸ ਲਈ ਅਸੀਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹਵਨ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਉਸਦਾ ਵਾਧਾ ਕਰ। ਉਸ ਲਈ ਸੋਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ ਬੋਲਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਾ ਨਹੀਂ ਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੇਰੇ ਯਾਜਕ ਲਈ ਨਾਸ ਕਰ। ਹੇ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਨਿੰਦਾ ਕਰੇ ਜਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵੇ, ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਵਜਰ ਨਾਲ ਤੋੜ ਦੇ, ਉਹ ਕੁਚਲਿਆ ਹੋਇਆ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਚਾਹੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂ ਦੂਰ ਦਾ ਵੈਰੀ ਹੋਵੇ, ਉਸਦੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਕਾਸ਼ ਆਪਣੀ ਵੱਡਿਆਈ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਰਸਤੇ ਅਦਿਤੀ, ਸੋਮਾ ਤੇ ਮਿਤ੍ਰਾ, ਜੋ ਧੋਖੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੂੰ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਚੁਣੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਜਿਵੇਂ ਲਤਾ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਪੇਟ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲੈ। ਜਿਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਮੇਰਾ ਮਨ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੋ ਜਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ, ਅਰਦਾਸਾਂ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰ, ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਚੰਗਿਆਈ, ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਵਿਘਨਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਨ।