ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਜਾਂ ਪਰਾਏ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਜਾਦੂ ਜਾਂ ਟੋਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਚਾਹੇ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ, ਕਿਸੇ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਨਾਲ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜੇ ਮਾਂ, ਪਿਓ, ਆਪਣੇ ਸਾਕ ਜਾਂ ਭਰਾ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਇਹ ਚੰਗਾ ਉਪਚਾਰ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਨੇਹ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, "ਆ ਮਨੁੱਖ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਆ। ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਵੱਲ ਨਾ ਜਾ, ਸਗੋਂ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ।" ਉਸ ਨੂੰ ਪੁਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਬਿਨਾ ਬੁਲਾਏ, ਵਾਪਸ ਆ, ਅਤੇ ਉੱਚਾਈ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਵਿੱਚ ਚੱਲ-ਫਿਰ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਾਸਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਡਰ ਨਾ ਕਰ, ਤੈਨੂੰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ ਆਉਣੀ। ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ, ਜਿਹੜੀ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਜਿਹੜੀ ਤਕਲੀਫ਼ ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਜਾਂ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਰੋਗ ਬਾਜ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਉੱਡ ਜਾਵੇ। ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਤੇਰੀ ਸਾਹ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੱਗ ਦੇ ਕੋਲ ਬੈਠਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ, ਭੁੱਲ-ਭੁਲਾਈਏ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਬਾਹਰ ਆਵੇ। ਯਮ ਨੂੰ, ਮੌਤ ਨੂੰ, ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਦਾ ਗਿਆਨ, ਉਹ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਸਾਹ ਆਵੇ, ਮਨ ਆਵੇ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਆਵੇ, ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਇਕਠਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਉੱਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਖੜਾ ਹੋ ਜਾਵੇ। "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਸਾਹ ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋੜ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਫੇਰ ਜਗਾ। ਤੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ—ਉਹ ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਾਸੀ ਨਾ ਬਣੇ।" ਉਸ ਦਾ ਸਾਹ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਹੀ ਨੀਵਾਂ ਸਾਹ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਵੇ; ਸੂਰਜ, ਜੋ ਮੌਤ ਤੇ ਹਕ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਠਾ ਲਵੇ। ਇਹ ਜੀਭ, ਜੋ ਅੰਦਰ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਮੈਂ ਰੋਗ, ਸੋਜ ਅਤੇ ਬੁਖਾਰ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਹੈ, ਅਜੇਤ ਹੈ; ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਮੌਤ ਲਈ ਨਿਯਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ—ਬੁਢਾਪੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋ। ਜੋ ਵੀ ਜਾਦੂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੱਚੇ ਭੋਜਨ, ਮਿਲੇ ਹੋਏ ਅਨਾਜ ਜਾਂ ਕੱਚੇ ਮਾਸ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਜਾਦੂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮੁਰਗੇ, ਬੱਕਰੇ ਜਾਂ ਕੁੱਤੇ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਨਿਰਜੀਵ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਚੱਕਰ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਗਧੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਹੁਣ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਜੋ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਜੜ੍ਹ, ਜੋਤ ਜਾਂ ਹਲ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ, ਪੂਰਬੀ ਅੱਗ ਜਾਂ ਮੰਦੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਸਭਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਜਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਫੌਜ ਵਿੱਚ, ਧਨੁਸ਼-ਤੀਰ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਡੋਲ ਨਾਲ ਜੋ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਖੂਹ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਦੱਬਿਆ, ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਅੱਗ ਜਾਂ ਖੱਡ ਵਿੱਚ, ਜਾਂ ਸਾੜਨ, ਖਾਣ ਜਾਂ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਮੈਂ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਗਲਤ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਚੋਰਨ ਵਾਲੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ; ਕਮਜ਼ੋਰ ਤੋਂ ਅਤੇ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਦੋਸ਼ ਸਮੇਤ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਿਆ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਕੀਤਾ ਪਰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੈਰ ਜਾਂ ਅੰਗੂਠਾ ਨੂੰ ਚੋਟ ਪਹੁੰਚਾਈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਹਿੱਸੇ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਇੰਦ੍ਰਾ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਾਰੇ ਜਿਸ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਕੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜੜ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਕਸਮ ਖਾਂ ਕੇ; ਅੱਗ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਭੇਦ ਦੇਵੇ। ਫਿਰ, ਸ਼ਾਮ ਦਾ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਨ ਗੀਤ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਥਰਵਣ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਦੀ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਕਦੇ ਝੂਠੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਹ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸਾਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਦੇਣ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਲਈ ਗਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਪੁਜਾਰੀ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜਣ ਲੱਗੇ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬਾਤ ਸੁਣੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਕਿਰਪਾ ਮਿਲੇ। ਸੋਮਾ ਦੇ ਬੂੰਦੇ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚ, ਮਿੱਠਾਸ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਵਿਸ਼ਾਲ-ਦਰਸ਼ੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਅਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ। ਇੰਦਰ ਲਈ, ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਵਜਰਧਾਰੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਅਤੇ ਜਿੱਤੂ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਨਿਚੋੜੋ। ਇੰਦਰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਅਦਿਤੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਮਾਰੁਤ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਸੱਤ ਦਰਿਆ, ਜਲਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਵਿਸ਼ਣੁ ਅਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਸਾਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਈ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਪੱਥਰ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ, ਸੋਮਾ ਸਾਡੀ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਮੰਗਲਕਾਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ, ਸੋਹਣੇ ਦੇਵ, ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਉਸ਼ਾ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਆਕਾਸ਼ ਦੇਣ। ਹੇ ਜਲ-ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਆਧਾਰ, ਹੇ ਤਵਸ਼ਟਰ, ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇ। ਤਵਸ਼ਟਰ, ਮੈਨੂੰ ਦੈਵੀ ਬੋਲੀ ਦੇ; ਪਰਜਨਯਾ ਤੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵੀ। ਅਦਿਤੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ; ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਰਾਹ ਤੋਂ ਬਚਾਏ। ਅੰਸ਼, ਭਗ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਅਦਿਤੀ ਅਤੇ ਮਾਰੁਤ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ। ਵੈਰੀ ਦੀ ਵੈਰਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ; ਹੇ ਆਧਾਰ, ਸਾਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੂਰ ਕਰ। ਅਸ਼ਵਿਨੀਕੁਮਾਰ ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਦਿਸ਼ਾ ਦਿਖਾਉਣ; ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵਿਅਪਕ, ਅੜਿੱਕ ਨਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੇਣ। ਹੇ ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਬੁਰੇ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵੋ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਬਚਨਾਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਗ, ਦੁੱਖ, ਵੈਰ ਅਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲੀ, ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਆ ਗਈ।