ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਅਗਨਿ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ‘ਚ ਮਧੂ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਗਨਿ ਹੀ ਸਾਰੇ ਯਜ੍ਨ ਦਾ ਅਗਵਾ, ਇੱਛਾ ਪੂਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਸੁਖਦਾਇਕ ਅਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ ਹੈ। ਇਸ ਯਜ੍ਨ ‘ਚ ਉਹ ਸ਼ੁੱਧ ਘੀ ਨਾਲ, ਇੱਛਤ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸਤਕਾਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਕਿ ਯਜ੍ਨ ਵਿੱਚ ਹਥੌਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਦਾ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ। ਵਾਸੁਆਂ ਵਿਚੋਂ ਚੁਸਤ, ਸੁਖਦਾਈ, ਤੇਜ਼ ਰੂਪ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ; ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਾਤਾ ਵੀ ਉਥੇ ਖੜੇ ਹਨ। ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੇ ਧਰਮ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਅਗਨਿ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜੋਤ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਗਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭੋਰੀਆਂ, ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਇਸ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਣ, ਜਿਵੇਂ ਰਖਵਾਲੇ ਰਸਮ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵੀ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸਾਡਾ ਯਜ੍ਨ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਣ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਜੀਭ ਰਾਹੀਂ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਾਡੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਣ। ਤਿੰਨ ਮਹਾਨ ਦੇਵੀਆਂ—ਇਦਾ, ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ—ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁਸ਼ ‘ਤੇ ਆ ਬੈਠਣ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਵਧੀਆ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਸਾਡੇ ਹਿੱਸੇ ਆਵੇ, ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੇਵਤਾ ਇਸ ਸਭਾ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਸਾਨੂੰ ਵੰਡਣ। ਹੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੂੰ ਫੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਛੱਡ ਦੇ; ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਗਨਿ, ਭੇਟਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦੇ। ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸ੍ਵਾਹਾ ਉਚਾਰ ਕੇ ਕਰਮ ਕਰ; ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਯਜ੍ਨ ਦੀ ਭੇਟਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨੌ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਨੌ ਨਾਲ ਮਾਪਦਾ ਹੈ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ। ਤਿੰਨ ਹਰੇ, ਤਿੰਨ ਚਾਂਦੀ, ਤਿੰਨ ਲੋਹੇ ਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਅਗਨਿ, ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਧਰਤੀ, ਜਲ, ਆਕਾਸ਼, ਵਾਤਾਵਰਨ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਰੁਤੂਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ—ਇਹ ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਦੀ ਮਾਪ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ। ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪੋਸ਼ਣ, ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਦੀ ਮਾਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਥੇ ਆਵੇ; ਪੂਸ਼ਨ ਦੁੱਧ ਤੇ ਘੀ ਲਿਆਵੇ। ਭੋਜਨ, ਮਨੁੱਖ ਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਭਰਪੂਰਤਾ ਇੱਥੇ ਟਿਕੀ ਰਹੇ। ਆਦਿਤਯਾ ਇਸ ਨੂੰ ਧਨ ਨਾਲ ਚੋਪੜ ਦੇਣ; ਅਗਨਿ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਵਧਦਾ, ਇਸ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾ। ਇੰਦਰ, ਇਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾ; ਤਿੰਨ ਤਿੰਨ ਦੀ ਮਾਪ ਵਾਲਾ ਪੋਸ਼ਣ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਹਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਗਨਿ, ਸਭ ਕੁਝ ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਹੇ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰੇ। ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੈਨੂੰ ਹੁਨਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਦਿਲਤਾ ਦੇਣ। ਇਹ ਸੋਨਾ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਜੰਮਿਆ, ਉਹ ਵੰਸ਼ ਹੈ; ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਅਗਨਿ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਇੱਕ ਸੋਮੇ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਤੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਬੀਜ ਬਣਿਆ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੋਨਾ ਤੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਲਈ ਹੈ। ਜਮਦਗਨੀ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਉਮਰ, ਕਸ਼੍ਯਪ ਦੀ ਤਿੰਨ-ਤਿੰਨ ਉਮਰ; ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ—ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿੰਨ ਉਮਰਾਂ ਬਣਾਈਆਂ। ਤਿੰਨ ਚਮਕਦਾਰ ਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਅਖਰ ਬਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਆਪ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਕਾਸ਼ ਦਾ ਹਰਾ ਰਖਵਾਲਾ ਉੱਤੇ ਤੋਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਮੱਧ ਤੋਂ ਚਾਂਦੀ ਵਾਲਾ, ਹੇਠਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਲੋਹਾ ਵਾਲਾ—ਇਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੱਖਾਵਾਂ ਹਰ ਪਾਸੇ ਤੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ; ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਖੜਾ ਰਹੀਂ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੋਹਣਾ, ਅਮਰ ਸ਼ਹਿਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਛੇਦਿਆ—ਉਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਦਸ ਪੂਰਬੀ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਅਰ੍ਯਮਨ, ਪੂਸ਼ਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਤੈਨੂੰ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ; ਅੱਜ ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਦੇ ਨਾਮ ‘ਤੇ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਲੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈਂ। ਰੁਤੂਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਨਾਲ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਲਈ, ਸਾਲ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਘੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ, ਮਧੂ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ, ਧਰਤੀ ‘ਚ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਅਡੋਲ, ਢੋਣ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਕੁਚਲ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ—ਉੱਠ ਨਾ, ਪਰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤੀ ਲਈ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ। ਫਿਰ, ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਅਗਨਿ, ਜਾਣ ਕਿ ਇੱਥੇ ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਹੀ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਅਸੀਂ ਪਸ਼ੂ, ਘੋੜੇ ਅਤੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ। ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਹ ਕਰ; ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ, ਜਾਂ ਸੱਟ ਮਾਰੀ, ਉਹ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੀ ਫਿਰੇ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਘੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਹੀ ਕਰ, ਹੇ ਅਗਨਿ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਛੀਦ, ਦਿਲ ਵੀ ਛੀਦ, ਜੀਭ ਬੰਨ੍ਹ, ਦੰਦ ਤੋੜ; ਹੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਗਨਿ, ਉਸ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਦੈਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਤੋਂ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁੱਟਿਆ, ਚੁੱਕਿਆ ਜਾਂ ਚੋਰੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਭੂਤਾਂ ਨੇ ਖਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਣ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਵਾਪਸ ਲਿਆ; ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮਾਸ ਦੇ। ਕੱਚਾ, ਪੱਕਾ, ਚਿੱਟਾ ਜਾਂ ਜਿਆਦਾ ਪੱਕਿਆ, ਜੋ ਵੀ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਦੁੱਧ, ਦਹੀਂ, ਅਧ-ਪੱਕੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਅਨਾਜ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਵੀ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਪਾਣੀ, ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼, ਜਾਂ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ‘ਚ, ਜੋ ਵੀ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਦਿਨ ਜਾਂ ਰਾਤ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ‘ਚ, ਜੋ ਵੀ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਦੈਤ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ; ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ, ਖੂਨ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਦੈਤ, ਮਨ ਚੁਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ। ਇੰਦਰ, ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਆਪਣੀ ਵੱਜਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰੇ; ਸੋਮਾ, ਵਿਰੋਧੀ, ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਕੱਟ ਦੇ। ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਤੂੰ ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਆਇਆ ਹੈਂ; ਦੈਤ ਤੈਨੂੰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਨਾ ਪਾਵਣ। ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜੜਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾੜ ਦੇ; ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਇਸ਼ਵਰੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾ ਛੁੱਟੇ। ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਲੁੱਟਿਆ ਜਾਂ ਚੁੱਕਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਇਕੱਠਾ ਕਰ; ਉਸ ਦੇ ਅੰਗ ਵਧਣ, ਸੋਮੇ ਦੇ ਅੰਕੂਰਾਂ ਵਾਂਗ ਫੂਲਣ। ਸੋਮੇ ਦੇ ਅੰਕੂਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ, ਉਹ ਵਧੇ; ਅਗਨਿ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤ, ਪਵਿੱਤਰ ਬਣਾਈ ਰੱਖ, ਤੇ ਉਹ ਜੀਊਂਦਾ ਰਹੇ। ਇਹ ਤੇਰੀਆਂ ਭੇਟਾਵਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਦੈਤਾਂ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ, ਚੁੱਕ ਲੈ, ਹੇ ਜਾਤਵੇਦਸ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਆਪਣੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਨਾਲ ਇਹ ਭੇਟਾਵਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ; ਜੋ ਇਸ ਮਾਸ ਨੂੰ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਾਸ-ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ ਛੱਡ ਦੇਵੇ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਅਰਦਾਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਤੂੰ ਵਾਪਸ ਆ, ਵਾਪਸ ਆ, ਦੂਰੋਂ ਵਾਪਸ ਆ; ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹਿ, ਨਾ ਜਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਲੱਗ; ਤੇਰਾ ਸਾਹ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਅਗਨਿ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਕੇ, ਰੱਖਿਆ, ਪੋਸ਼ਣ, ਰੋਗ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਯਜ੍ਨ ਨੂੰ ਪੂਰਨ ਕੀਤਾ।