ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੁਝ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਪਾਗਲਪਨ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਸੱਤ ਚੁਰਾਉਣ ਲਈ ਜਨਮੀ ਹੋਈਆਂ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਕਹਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਣ। ਜਾਦੂਗਰਨੀ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ, ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਤੇ ਆਪਣੀ ਭਤੀਜੀ ਨੂੰ ਖਾ ਲੈਵੇ, ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਵਾਲ ਵਾਲੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿਚ ਇਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਣ। ਜਾਦੂਗਰਨੀਆਂ ਮਰ ਜਾਣ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਘਟ ਜਾਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੰਦਰ ਜਿਸ ਤਲਿਸਮ ਨਾਲ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ ਤਲਿਸਮ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤਿ, ਸਾਨੂੰ ਰਾਜ ਦੀ ਵਧਤ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜੇ ਰਹੀਏ, ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਤੇ ਸੋਮ ਨੇ ਇਸ ਤਲਿਸਮ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਇਹ ਜਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਤਲਿਸਮ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਾਜ ਤੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੀ ਹਾਰ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹੀ ਜਾਵੇ। ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਮੇਰੀ ਵਾਣੀ ਉਪਰ ਆਈ ਹੈ; ਮੈਂ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀ ਰਹਿਤ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ। ਮੈਂ ਸਾਂਡ, ਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਾ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਚਮਕਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂ। ਫਿਰ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ, ਵਸੁ, ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਆਦਿਤਿਆ ਇਸ ਲਈ ਜਾਗਣ। ਨਾ ਆਪਣੇ ਕੁਟੰਬ ਦੇ ਲੋਕ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਇਸ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਮੌਤ ਲਿਆਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ ਤੇ ਪੁੱਤ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਜਾਗਦੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਵਾਣੀ ਸੁਣੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਲਈ ਇਹ ਭਲਾਈ ਲਈ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਵਧਾਪੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਓ। ਹੇ ਦੇਵਤੇ ਜੋ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਪੌਦਿਆਂ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦੇ ਹੋ—ਇਸ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇਵੋ; ਇਹ ਸੌ ਮੌਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚ ਜਾਵੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਗੇ ਪਿੱਛੇ ਦੀਆਂ ਹੋਮਾਂ, ਹਿੱਸਾ ਤੇ ਅਰਪਣਾਂ ਦੇ ਅਣ-ਅਰਪਣ ਹਿੱਸੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੰਜ ਖੇਤਰ ਵੰਡੀਆਂ ਹਨ—ਉਹ ਸਭ ਸਭਾ-ਸਥਾਨ ਮੈਂ ਇਸ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਮੀਦ ਦੇ ਚਾਰ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸਤੀਤਵ ਦੇ ਨਿਗਰਾਨਾਂ ਲਈ ਅਸੀਂ ਇਹ ਅਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਚਾਰ ਉਮੀਦ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਨਾਸ ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਜਾਲ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿਓ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਘੀ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਚੌਥਾ ਉਮੀਦ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇਵੇ। ਮਾਂ-ਪਿਓ, ਗਾਂਵਾਂ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਚੰਗਾ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ; ਜਦ ਤੱਕ ਜੀਵਣ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਦੇਖੀਏ। ਹੇ ਲੋਕੋ, ਇਹ ਜਾਣੋ: ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਣ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਜਾਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਵਾਤਾਵਰਣ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਠਿਕਾਣਾ ਹੈ, ਥਕੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਆਰਾਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ। ਇਸ ਜੀਵ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸਿਆਣੇ ਰਚਨਹਾਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੋਵੇਂ ਹਲਚਲ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਅੱਜ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਨਮੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਲਪੇਟਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ, ਜੋ ਸਭ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਸੁਨਹਿਰੀ, ਸ਼ੁਧ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸਵਿਤਾ ਜਨਮਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਜਨਮਾ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਜਣਮ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੋਣ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣਾ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਜਣਮ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੋਣ। ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਹਨ; ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਅਗਨਿ ਜਣਮ ਹੈ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੋਣ। ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਦੇਖੋ; ਸ਼ੁਭ ਛੂਹ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਨੂੰ ਛੂਹੋ। ਸ਼ੁਧ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਘੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਉਹ ਪਾਣੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਮ੍ਰਿਦੁ ਹੋਣ। ਇਹ ਮਧੁਰ ਜਨਮ ਵਾਲਾ ਵੀਰੂ ਹੈ; ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਦੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ; ਸਾਨੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ। ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਦੇ ਆਗੇ ਮਧੁਰਤਾ ਹੈ, ਜੜ੍ਹ ਤੇ ਮਧੁਰ ਰਸ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਵਾਣੀ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹੋਵੇ; ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚ। ਮੇਰਾ ਆਉਣਾ, ਜਾਣਾ ਮਧੁਰ ਹੋਵੇ; ਮੈਂ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮਧੁਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂ, ਮਧੁਰਤਾ ਵਾਲਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿਆਂ। ਮੈਂ ਮਧੁਰ ਹਾਂ, ਮਧੁਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਧੁਰ ਹਾਂ, ਸਭ ਮਧੁਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਧੁਰ ਹਾਂ। ਜੰਗਲ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਧੁਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਡਾਲ ਵਾਂਗ ਨਾ ਤੋੜ। ਤੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਮੈ ਮਿੱਠਾ ਕਾਂਡ ਲਪੇਟਦਾ ਹਾਂ, ਉਸ ਲਈ ਜੋ ਬਿਨਾ ਵੈਰ ਦੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਂ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਮੇਰੀ ਇਛਾ ਕਰਣ, ਤੇ ਮਰਦ ਮੇਰਾ ਤਿਆਗ ਨਾ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਦਕਸ਼ ਜਨਮਿਆਂ ਨੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੋਨੇ ਨੂੰ ਸੌ-ਝੰਡਾ ਵਾਲੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹਾਂ—ਜੀਵਣ, ਚਮਕ, ਤਾਕਤ, ਲੰਮੇ ਸਾਲਾਂ ਤੇ ਸੌ ਪਤਝੜਾਂ ਲਈ। ਨਾ ਰਾਖਸ਼, ਨਾ ਭੂਤ ਇਸ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰ ਸਕਦੇ; ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦਕਸ਼ ਜਨਮਿਆ ਸੋਨਾ ਪਹਿਨਿਆ, ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਚਮਕ, ਰੋਸ਼ਨੀ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ—ਅਸੀਂ ਇਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਵਿਚ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਕੌਸ਼ਲ ਨਾਲ ਇਹ ਸੋਨਾ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈ। ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੇ ਰੁਤਾਂ ਤੋਂ ਲੰਘ ਕੇ, ਮੈਂ ਸਾਲ ਦੇ ਸਰਵ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਅਗਨਿ, ਤੇ ਸਭ ਦੇਵਤੇ—ਜਦ ਮੈਂ ਸਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਨ। ਵੈਨਾ ਨੇ ਉਹ ਪਰਮ ਰਾਜ਼ ਦੇਖਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸਭ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਚਿੱਟੀ ਗਾਂ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਧਾਰਾ ਵਹਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਜਾਣੂ ਨੇ ਉਹ ਗੁਪਤ ਨਿਵਾਸ ਦੱਸਿਆ—ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਸਥਾਨ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ ਗੁਪਤ ਵਿਚ ਤਿੰਨ ਪੈਰ ਹਨ; ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ, ਜਨਮ ਦਾਤਾ ਤੇ ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੈ; ਉਹ ਸਭ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਨਾਮ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਸਭ ਲੋਕ ਉਸ ਵੱਲ ਪੁੱਛਣ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਉਂਦਾ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ, ਅਮਰਤਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜਨਮ। ਵਾਣੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਵਿਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਇਹ ਹੀ ਅਗਨਿ ਹੈ। ਉਹ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲੈਂਦਾ, ਅਮਰਤਾ ਦੀ ਡੋਰ, ਜੋ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਾਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਮਰਤਾ ਵਿਚ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਹੀ ਗਰਭ ਵਿਚ ਜਨਮੇ। ਅਸਮਾਨੀ ਗੰਧਰਵ, ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਿਰਫ ਉਹ ਹੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਹੇ ਦਿਵਯ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਵਾਣੀ ਨਾਲ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਹੈ। ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਛੂਹਿਆ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼, ਦਿਵਯ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ—ਗੰਧਰਵ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਦਇਆਲੂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਦੇ ਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ।