ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਓ ਡ੍ਰੰਮ, ਤੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝਾ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਭੇੜਾਂ ਭੇੜੀਆ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਦੌੜ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਓ ਡ੍ਰੰਮ, ਤੂੰ ਵੀ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਸਹਿਮਾ ਦੇ। ਜਿਵੇਂ ਪੰਛੀ ਬਾਜ ਤੋਂ ਭੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਸਿੰਘ ਦੀ ਗੱਜ ਤੋਂ ਦਿਨ ਦਿਹਾੜੇ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓ ਡ੍ਰੰਮ, ਤੂੰ ਵੀ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਕਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਉਲਝਾ ਦੇ। ਡ੍ਰੰਮ ਅਤੇ ਹਿਰਨ ਦੀ ਖਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਜੰਗ ਦੇ ਪਾਸੇ ਖੜੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਡਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਛਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਡੀ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਵਿਰੋਧੀ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਓਹ ਭੈਬੀਤ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਧਨੁ ਦੇ ਤਣੇ ਦੀ ਟਾਂਗ ਅਤੇ ਡ੍ਰੰਮ ਦੀ ਗੂੰਜ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ; ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ, ਹਾਰਨ ਅਤੇ ਖੰਡ-ਖੰਡ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਓ ਸੂਰਜ, ਸਾਨੂੰ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ, ਤੇਰੀਆਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀ ਵੀ ਵਿਖੇਰ ਜਾਣ। ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਚੰਡ ਮਾਰੁਤ, ਪ੍ਰਿਸਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰੋ; ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ, ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ, ਮਹਾਦੇਵ ਅਤੇ ਮੌਤ—ਇਹ ਸਭ ਇੰਦਰ ਹਨ। ਇਹ ਦੇਵਤਾਈ ਫੌਜਾਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਜਾਗਰੂਕ ਤੇ ਚੇਤਨ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲੈਣ। ਸਵਾਹਾ! ਅਗਨੀ ਇੱਥੋਂ ਬੁਖਾਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ, ਸੋਮਾ, ਪੱਥਰ, ਤੇ ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸੁਚੱਜਾ ਹੈ; ਯਜਨ ਆਲਤਾਰ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਲੱਕੜ, ਸਾਰੀ ਵੈਰ-ਵਿਰੋਧੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ। ਇਹ ਜੋ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਹਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ ਸਾੜਦਾ ਤੇ ਖਤਮ ਕਰਦਾ—ਬੁਖਾਰ ਨਿਸ਼ਕ੍ਰਿਆ ਹੋਵੇ, ਥੱਲੇ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵੇ। ਜੋ ਕਠੋਰ ਹੈ, ਕਠੋਰ ਮੂਲ ਤੋਂ, ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਂਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਉਹ ਬੁਖਾਰ, ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਦੌੜਦਾ, ਥੱਲੇ ਪਾ ਦੇ, ਦੂਰ ਕਰ ਦੇ। ਮੈਂ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਹਥੀਅਰਾਂ ਵਾਲੇ ਕਾਰੀਗਰ ਦੇ ਪਾਸ ਭੇਜਦਾ ਹਾਂ; ਸ਼ਕੰਭਰਾ ਦੀ ਮੁੱਕੀ ਵਾਪਸ ਵੱਡੇ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਦੀ ਰਹਾਇਸ਼ ਮੂਜਾਵਾਂ ਵਿਚ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਲਦਾਂ ਵਿਚ ਹੈ; ਜਦ ਤਕ ਤਕਮਨ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਲਹਿਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਤਕਮਨ, ਸੱਪ, ਵਿਸ, ਲੰਗੜਾਪਣ, ਸਾਰੀ ਭੀੜ ਦੂਰ ਕਰ; ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਜੋ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਜਲੀ ਨਾਲ ਛੁਟਕਾਰਾ ਦੇ। ਤਕਮਨ, ਮੂਜਾਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾ, ਜਾਂ ਬਲਹਿਕਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਜਾ; ਉਹ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਜੋ ਫੂਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਉਸ ਵਿਚੋਂ ਤਕਮਨ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇ। ਮੂਜਾਵਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਹਨ, ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ; ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਾਤ ਤਕਮਨ ਨੂੰ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹਾਂ। ਤੂੰ ਹੋਰ ਖੇਤ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਨੂੰ ਰਹਿਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤਕਮਨ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਉਹ ਬਲਹਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਵੇਗਾ। ਜੇ ਤੂੰ ਠੰਢਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕੰਬਦਾ ਹੈ, ਖੰਘ ਤੇ ਕੰਬਣ ਦੇ ਨਾਲ; ਤਕਮਨ, ਤੇਰੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕਾਰਣ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਘੇਰਾ ਕਰ। ਇਹ ਸਾਥੀ, ਨ ਬੁਖਾਰ, ਨ ਖੰਘ, ਨ ਉਤਾਵਲਾ; ਤਕਮਨ ਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਨੇੜੇ ਨਾ ਲਿਆਉ। ਤਕਮਨ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਬੁਖਾਰ, ਭੈਣ ਖੰਘ, ਤੇ ਮਾੜੇ, ਆਪਣੇ ਮਾਮੇ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਰਦ ਨੂੰ ਜਾ। ਤੀਜਾ, ਚੌਥਾ, ਲਗਾਤਾਰ ਤੇ ਪਤਝੜੀ; ਤਕਮਨ, ਠੰਢ, ਕੰਬਣ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਬਰਸਾਤ—ਇਹ ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ। ਗੰਧਾਰੀ, ਮੂਜਾਵਾਂ, ਅੰਗਾ, ਮਗਧਾ ਤੋਂ; ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੋਦਾਮ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਅਸੀਂ ਤਕਮਨ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਮੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ, ਸਰਸਵਤੀ ਦੇਵੀ ਮੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ; ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਗਨੀ ਮੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਨ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੀੜੇ ਨੂੰ ਦਬਾ ਸਕਣ। ਓ ਇੰਦਰ, ਪੁੱਤਰ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਮੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬਚਨ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਅੱਖਾਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੇੰਗਦਾ, ਜੋ ਨੱਕ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੇੰਗਦਾ, ਜੋ ਵਿਚਕਾਰ ਜਾਂਦਾ—ਉਹ ਕੀੜਾ ਅਸੀਂ ਦਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਦੋ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ, ਦੋ ਵੱਖਰੇ, ਦੋ ਕਾਲੇ, ਦੋ ਲਾਲ; ਪੀਲੇ ਤੇ ਪੀਲੇ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਗਿੱਧ ਤੇ ਬਗਲਾ—ਇਹ ਸਭ ਮਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕੀੜੇ ਜੋ ਪੀਲੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਕਾਲੇ, ਪੀਲੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਰ ਰੂਪ ਦੇ—ਇਹ ਕੀੜੇ ਅਸੀਂ ਦਬਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਸੂਰਜ ਅੱਗੇ ਜਾਂਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦਾ, ਅਦਿੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ; ਦਿੱਖ ਤੇ ਅਦਿੱਖ, ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ, ਸਾਰੇ ਕੀੜੇ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ। ਜੋ ਚਿੱਟੇ, ਜੋ ਖੁਰਦਰੇ, ਜੋ ਚਲਦੇ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਦੰਦ ਵਾਲੇ; ਦਿੱਖ ਕੀੜਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਅਦਿੱਖ ਵੀ ਮਰ ਜਾਵੇ। ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਮ ਮਰ ਗਿਆ, ਦਰਿਆ-ਵਾਸੀ ਵੀ ਮਰ ਗਿਆ; ਮੈਂ ਸਭ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਅਜੋਇਆ, ਜਿਵੇਂ ਦਾਣਾ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਕੁੱਟਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਤਿੰਨ ਪਿੱਠ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ ਤੇ ਚਿੱਟਾ-ਦਾਗ ਵਾਲਾ ਕੀੜਾ—ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਚੀਰ ਦਿੰਦਾ, ਸਿਰ ਵੱਢ ਦਿੰਦਾ। ਇੱਥੇ, ਕਨਵਾ ਵਾਂਗ, ਮਦਗਨਾ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ; ਅਗਸਤਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਕੀੜਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਦਾ। ਕੀੜਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਰ ਗਿਆ, ਮੁੱਖੀ ਮਰ ਗਿਆ; ਮਾਂ, ਭਰਾ, ਭੈਣ ਕੀੜਾ ਮਰ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਘੇਰੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਏ; ਤੇ ਸਾਰੇ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਕੀੜੇ, ਮਾਰੇ ਗਏ। ਸਭ ਕੀੜਿਆਂ, ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਕੀੜਿਆਂ, ਮੈਂ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਸਿਰ ਤੋੜਦਾ, ਅਗਨ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਸਾੜਦਾ। ਸਵਿਤਾ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇ—ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਇਸ ਕਰਮ, ਇਸ ਪੁਰੋਹਿਤੀ, ਇਸ ਨਿਵੇ, ਇਸ ਵਿਚਾਰ, ਇਸ ਮਨਸ਼ਾ, ਇਸ ਇੱਛਾ, ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ। ਅਗਨੀ, ਜੰਗਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇ—ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਇਸ ਕਰਮ, ਇਸ ਪੁਰੋਹਿਤੀ, ਇਸ ਨਿਵੇ, ਇਸ ਵਿਚਾਰ, ਇਸ ਮਨਸ਼ਾ, ਇਸ ਇੱਛਾ, ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ। ਅਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਦਾਤਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇ—ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਇਸ ਕਰਮ, ਇਸ ਪੁਰੋਹਿਤੀ, ਇਸ ਨਿਵੇ, ਇਸ ਵਿਚਾਰ, ਇਸ ਮਨਸ਼ਾ, ਇਸ ਇੱਛਾ, ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ। ਵਰੁਣ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਨੂੰ ਰਖਿਆ ਦੇ—ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ, ਇਸ ਕਰਮ, ਇਸ ਪੁਰੋਹਿਤੀ, ਇਸ ਨਿਵੇ, ਇਸ ਵਿਚਾਰ, ਇਸ ਮਨਸ਼ਾ, ਇਸ ਇੱਛਾ, ਇਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਵਿੱਚ—ਸਵਾਹਾ।