ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਰੱਖਿਆ-ਕਰਤਾਵਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਘਰ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸੋਮਾ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੈ ਤੇ ਇੰਦਰ ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜਦੋਂ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਭੋਜਨ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਸਮਝ ਕੇ "ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਖਾਵਾਂਗਾ" ਆਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੀਭ ਤਣੀ ਹੋਈ ਤੀਰ ਦੀ ਤੰਦ ਵਾਂਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਇੱਕ ਕਮਾਨ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਦੰਦ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਲਵਾਨ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਤੇਜ਼ ਹਨ, ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰ ਕਦੇ ਵਿਫਲ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਮਾਨ ਤੋਂ ਛੱਡਿਆ ਗਿਆ ਤੀਰ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਛੇਦ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ ਖਾ ਲਈ, ਉਹ ਵੈਤਹਵਿਆ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਗਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੈਤਹਵਿਆ ਮਿਟ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਲੱਤ ਦੀ ਆਖਰੀ ਗੁੱਝੀ ਵੀ ਕੱਟੀ, ਉਹ ਵੀ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਜਨਤਾ ਵਿੱਚ ਸੌ ਹੀ ਬਚੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਕੋਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਚੀਜ਼ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੱਡੀ ਵਾਂਗ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਮਿੱਤਰ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ। ਅੱਗੀ ਸਾਡਾ ਪਥ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਕ ਹੈ, ਸੋਮਾ ਸਾਡਾ ਵਾਰਸ ਹੈ, ਇੰਦਰ ਸ਼ਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ—ਸਿਆਣੇ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਤੀਰ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਤੀਰ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਸੂਈ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਉਹ ਡਰਾਉਣਾ ਹੈ। ਉਹ ਇਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵਧ ਗਏ, ਪਰ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹ ਸਕੇ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭ੍ਰਿਗੁ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਉਹ ਸ੍ਰੰਜਯਾ ਤੇ ਵੈਤਹਵਿਆ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਸਾਮ ਗਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਦੋਵੇਂ ਮਰ ਗਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਿਕਾਲਿਆ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਉਹ ਹੁਣ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਬੈਠੇ ਆਪਣੇ ਵਾਲ ਖਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀਰ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਉਸ ਦੀ ਲਾਨਤ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਦੀ ਦੁੱਧ ਜੋ ਪੀ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਿਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡਾ ਸਮਝ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਟਿਕਦਾ ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ, ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਠ ਪੈਰ, ਚਾਰ ਅੱਖਾਂ, ਚਾਰ ਕੰਨ, ਚਾਰ ਜਬਾੜੇ, ਦੋ ਮੂੰਹ, ਦੋ ਜੀਭਾਂ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਸ਼ਕਤੀ ਰਾਜ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਰਾਜ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਨੌਕ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰੱਖਤ ਵੀ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਉਸ ਦੀ ਛਾਂ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਨਾ ਆਵੇ," ਜੋ ਨਾਰਦ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਦੌਲਤ ਦੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗਾਂ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਦੇ ਫਲ-ਫੂਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਨੌ ਵਾਰੀ ਨੱਬੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਧਰਤੀ ਨੇ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਗਏ। ਜੋ ਕੁਝ ਮਰੇ ਹੋਏ ਦੇ ਪੈਰ ਵਿਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਪੈਰਾਂ ਹੇਠਾਂ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਤੇਰਾ ਵਿਛੋਣਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਅੰਸੂ ਦਯਾਲੂ ਜਾਂ ਹਾਰੇ ਹੋਏ ਤੋਂ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਰੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਦਾਡ਼ ਭਿੱਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਿੱਸਾ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਘਾਤੀ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ; ਕੋਈ ਸਭਾ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਮਿੱਤਰ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਇਕ ਡੰਗੀ ਵਜਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਲੱਕੜ ਦੀ ਬਣੀ, ਗਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਤੋੜਦੀ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੀ—ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਗੱਜ। ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋ ਕੇ, ਰੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ, ਗੱਜਦਾ ਹੋਇਆ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਗਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਲੈ ਕੇ—ਹੇ ਬਲਦ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾ; ਤੇਰਾ ਇੰਦਰ-ਦਿੱਤਾ ਬਲ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰੇ। ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਰਸਤਾ ਫਾੜ ਕੇ, ਗਾਂ ਲੱਭਦਾ ਹੋਇਆ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਿਆ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਜ; ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਨੂੰ ਛੇਦ, ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦੇ। ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦਾ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਫੜਦਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਦਾ, ਹੇ ਡੰਗੀ, ਇਲਾਹੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਿਆ। ਡੰਗੀ ਦੀ ਬੋਲੀ, ਉਦਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਬੋਲੀ ਗਈ, ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ, ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਤੇ ਪਛਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਔਰਤ, ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਜਾਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ, ਹੇ ਡੰਗੀ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ, ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰ, ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ, ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਬੋਲ। ਇਹ ਧੁਨੀ ਦੋਨਾਂ ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਹੋਵੇ, ਗੂੰਜਾਂ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਾਣ; ਹੇ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਗੱਜ, ਸ਼ੌਰਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਨਫੀਰੀ ਦੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਲਈ। ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਇਹ ਬੋਲੀ ਕੱਢਦੀ ਹੈ; ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਜਗਾ; ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਓ। ਇਕੱਠੇ ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਐਲਾਨ ਕਰਦੀਆਂ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਫੌਜ ਨਾਲ, ਜਾਣੂ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਖ਼ਬਰ ਦਿੰਦੀ, ਪਿੰਡ ਦੀ ਸੁਚੇਤਕ; ਭਲਾਈ ਲੱਭਦੀ, ਰਸਤੇ ਜਾਣਦੀ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਲਿਆ, ਹੇ ਦੋ ਰਾਜਿਆਂ। ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਾਲਾ, ਧਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੂ, ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਅਟੱਲ। ਜਿਵੇਂ ਪਹਾੜੀ ਸੋਮਾ ਦੇ ਰਸ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਨਾਲ ਨਿਕਾਲਦੀ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਡੰਗੀ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜ। ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ, ਪਸ਼ੂ ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲ, ਉੱਤਸ਼ਾਹੀ—ਜਿਵੇਂ ਬੋਲੀ ਮੰਤ੍ਰ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਵੀ ਬੋਲੀ ਕੱਢ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਚੀ ਕਰ। ਅਡੋਲ, ਅਡੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਤੇਜ਼, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਜਿੱਤੂ, ਜੰਗ ਦਾ ਆਗੂ, ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ—ਇੰਦਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਜਿੱਤ ਵੱਲ ਵਧ। ਹੇ ਡੰਗੀ, ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੁੱਖ, ਭਰਮ ਤੇ ਵੈਰਤਾ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅਸੀਂ ਵੈਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨਫ਼ਰਤ, ਕੰਬਣ ਤੇ ਡਰ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਹੇ ਡੰਗੀ। ਵੈਰੀਆਂ, ਮਨ, ਨਜ਼ਰ ਤੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਜਾਣ; ਜਦ clarified butter ਦੀ ਹੋਮ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਦੌੜ ਜਾਣ। ਜੰਗਲ ਤੋਂ ਲਿਆਈ, ਲਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਨਾਲ, ਸਭ ਕੁਲਾਂ ਦੀ—ਡੰਗੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ clarified butter ਨਾਲ ਵਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਡਰ ਪਾ ਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਕਥਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ, ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਇਲਾਹੀ ਰਖਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੀ ਹੈ।