ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਅਸਲੀ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਜਾਦੂ-ਟੋਨੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹਥਿਆਰ, ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਅਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਭੇਜਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਆਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ, "ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਨੌਕਰ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਕੈਦੀ ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਤਿਵੇਂ, ਹੇ ਜਾਦੂ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾ।" ਉਹ ਆਰਜ਼ੂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਰਚਨਹਾਰ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਉਸ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦਾ, ਜਾਂ ਮਰਾਲ ਮਾਦਾ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਉਸ ਉੱਤੇ ਚੱਲੇ, ਜਾਦੂ ਉਸਨੂੰ ਪਕੜ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਫੜਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਵੇ।" ਉਹ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਿਰੁੱਧ ਚੱਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪਸੰਦੀਦਾ ਪਾਸੇ ਵਗਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਰਥ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਸੁਚੱਜੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਇਕ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਬੜੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਇੱਕ ਤੇ ਦੱਸ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਬੂਟੀ! ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ ਦੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਗਿਣਤੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ: "ਬੀਸ ਤੇ ਦੋ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੀਹ ਤੇ ਤਿੰਨ, ਚਾਲੀ ਤੇ ਚਾਰ, ਪੰਜਾਹ ਤੇ ਪੰਜ, ਸੱਠ ਤੇ ਛੇ, ਸੱਤ ਤੇ ਸੱਤਰ, ਅੱਠ ਤੇ ਅੱਸੀ।" ਹਰ ਵਾਰੀ ਉਹ ਬੂਟੀ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ।" ਜਦ ਗਿਣਤੀ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਨੌ ਤੇ ਨੱਬੇ, ਦੱਸ ਤੇ ਸੌ, ਸੌ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਮੇਰੇ ਉਚਾਰਕ ਹਨ, ਹੇ ਬੂਟੀ! ਤੂੰ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਸ਼ਹਦ ਅਤੇ ਸ਼ਹਦ ਦੇ ਹੱਥ ਹੋਣ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।" ਫਿਰ ਉਹ ਬੂਟੀ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਜੇ ਤੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ। ਜੇ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ, ਤਿੰਨ, ਚਾਰ, ਪੰਜ, ਛੇ, ਸੱਤ, ਅੱਠ, ਨੌ, ਜਾਂ ਦੱਸ ਸਾਲ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਸ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ। ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਗਿਆਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂ, ਤੈਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।" ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰੰਤ, ਵਡੇਰੇ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਲੋਕ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪਾਪ ਵਿੱਚ ਬੋਲਿਆ, ਉਹ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਕੂਆਂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਪਾਣੀ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ, ਜੋ ਘੇਰਾ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਲਾਲ, ਤੀਬਰਤਾ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਦਿਵਵੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਸੱਚ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਜੰਮੇ—ਇਹ ਸਭ ਨੇ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ।" "ਸੋਮਾ ਰਾਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਜਦ ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ, ਅੱਗ ਨੇ ਪੂਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜਕੇ ਉਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।" "ਉਸ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਹੀ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਦੂਤ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ ਭੇਜਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਇਥੇ ਖੜੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜ ਦਾ ਰਖਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਜਿਸਨੂੰ ਤਾਰੇ ਵਾਲੀ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਬੇਤਰਤੀਬ, ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੇ ਅਪਸ਼ਕੁਨ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਰਾਜ ਨੂੰ ਵਿਖੇਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਅੱਗ ਦੀ ਲੱਕੜ ਲੈ ਕੇ ਆ ਗਿਆ।" "ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਰਵੈਰ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਅੰਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਹੀ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਲਈ ਉਹ ਪਤਨੀ ਲੱਭੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ 'ਚ, ਹੋਮ ਵਾਂਗ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਸਨ; ਉਹ ਡਰਾਉਣੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜਦ ਲੈ ਜਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉੱਚੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਬੋਝ ਪਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਜੋ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੇਹੜੇ ਗਿਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜੋ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਸਭ ਨੁਕਸਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕਰਦੀ ਹੈ।" "ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦਸ ਪਤੀ ਹੋਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾ ਹੋਣ, ਪਰ ਜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਹੀ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਹੈ।" "ਸਿਰਫ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੀ ਪਤੀ ਹੈ—ਨਾ ਕਿ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਨਾ ਵੈਸ਼; ਸੂਰਜ ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।" "ਅਸਲ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕੀਤਾ।" "ਜਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਵਾਪਸ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਸਤਿਕਾਰ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।" "ਉਸ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੈਦ ਹੈ, ਉਥੇ ਕਿਸੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸੋਹਣੇ, ਸੁੰਦਰ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਵਿਛੋਣੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਸੁੱਤੀ।" "ਉਸ ਘਰ ਜਾਂ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਕੈਦ ਹੈ, ਉਥੇ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਨ-ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਜਾਂ ਚੌੜੇ ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਕਥਾ, ਰੱਖਿਆ, ਸੱਚ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।