ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਨ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਗਨਿ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੂਜਕ, ਸੱਦੇ ਗਏ ਕਿ ਉਹ ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪ ਸੰਦੇਸ਼ਵਾਹਕ, ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਚੇਤਨ ਹਨ। ਤਨੂਨਪਾਤ, ਜੋ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ, ਮਧੁਰਤਾ ਵਿਚ ਰਮਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਸੰਵਾਰਣ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਵਲਿਤ ਕਰਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਕਰਮ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਵੇ। ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਵਾਸੁ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸੱਦਿਆ ਗਿਆ, ਉਹ ਆਉਣ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਹੋਤ੍ਰ ਹਨ। ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਤਨ ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈ ਗਈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਦਿਤੀ ਲਈ ਸੁਖਦਾਇਕ ਆਸਨ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੁੱਲ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਵਧੂਆਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਸਜਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਨ, ਸਰਵਗਿਆਨੀ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ਯੋਗ ਬਣਾਏ ਗਏ। ਭਾਗਯਦਾਤਾ ਨੂੰ ਆਰਾਧਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਉਸ਼ਾ ਅਤੇ ਰਾਤ ਇਕੱਠੇ ਆਪਣੇ ਆਸਨ ਤੇ ਆ ਬੈਠੇ। ਇਹ ਮਹਾਨ ਦਿਵ੍ਯ ਕੁਆਰੀਆਂ, ਭੜਕਦਾਰ ਸੋਭਾ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੁੰਦਰਤਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੋਤ੍ਰ ਰੂਪ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਵਾਕਪਟੂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਯਜਨਾ ਦੀ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਭ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜੋਤ ਨੂੰ ਠੀਕ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਭਾਰਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਤਿੰਨੋਂ ਸਰਸਵਤੀਆਂ, ਸੱਚੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਾਲੀਆਂ, ਇਸ ਸੁਖਦਾਇਕ ਕੁਸ਼ਾ ਆਸਨ ਤੇ ਆ ਬੈਠਣ। ਜਿਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ, ਦੋ ਮਾਵਾਂ, ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਅੱਜ ਉਸ ਤਵਸ਼ਟਰ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਤ੍ਰ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਵਨਸਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ, ਸਮੁੱਚਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਹੋਮ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੇ; ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਾਂਤਿਕਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਧੁ ਅਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਆਹੁਤੀ ਚਖੇ। ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਜੰਮਿਆ, ਯਜਨਾ ਦਾ ਮਾਪ-ਤੋਲ ਕਰਦਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਨੇਤਾ ਬਣਿਆ। ਹੋਤ੍ਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ, ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਸੁਵਾਹਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਆਹੁਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰੁਣ, ਜੋ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਗਿਆਨੀ ਹੈ, ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰ ਦਾ ਉਪਚਾਰ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਬੋਲ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ ਖੋਦਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਨਾ ਖੋਦਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕ ਗਿਆ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਜਲ-ਰਹਿਤ ਜ਼ਹਿਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੜ੍ਹ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਮੱਧਮ, ਉੱਚੀ ਅਤੇ ਨੀਵੀਂ ਰਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਮੇਰੀ ਗੂੰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਗੜਗੜਾਹਟ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ; ਤੇਰੀ ਤਿੱਖੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਨੁਕਸਾਨ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਹਨੇਰੇ ਦੀ ਮੁੱਖ ਰਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਜਿਵੇਂ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਵਾਂਗ ਉਗਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਅੱਖ ਤੇ, ਜ਼ਹਿਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਜ਼ਹਿਰ ਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਸੱਪ, ਮਰ ਜਾ, ਜੀਵਤ ਨਾ ਰਹਿ; ਜ਼ਹਿਰ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਮੁੜ ਜਾਵੇ। ਕਾਲਾ, ਚਿੱਟਾ, ਭੂਰਾ, ਕਾਲਾ—ਸਾਰੇ ਝੂਠੇ ਸੁਣੋ! ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ ਕੋਲ ਨਾ ਰਹੋ, ਨਾ ਖੜੇ ਹੋਵੋ, ਨਾ ਬੋਲੋ; ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ, ਜ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰੋ। ਕਾਲੇ, ਭੂਰੇ, ਜਲ-ਰਹਿਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤਵਰ, ਸਭ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਢੀਲਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਰਥ ਨੂੰ ਜੋਤ ਤੋਂ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਬਾਂਨ੍ਹਣ ਵਾਲੇ, ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ—ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਸਬੰਧੀ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ ਕੀ ਕਰੋਗੇ? ਉਰੁਗੂਲਾ ਦੀ ਧੀ, ਦਾਸੀ ਸਿਕਨੀ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸਾਰੇ ਕੋੜ ਦੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦਾ ਰਸ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰ। ਕੂਤੇ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਹੜਾ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਵੱਸਦਾ, ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਖੋਦ ਲਏ ਜਾਂਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਰਸਦਾਰ ਜ਼ਹਿਰ ਹੁੰਦਾ। ਤੂੰ ਤਾਬੁਵਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਕਿ ਤਾਬੁਵਾ, ਨਾ ਕਿ ਘੇਤ੍ਤਵਮ, ਪਰ ਤਾਬੁਵਾ; ਤਾਬੁਵਾ ਨਾਲ, ਰਸ-ਰਹਿਤ ਜ਼ਹਿਰ। ਤੂੰ ਤਸਤੁਵਾ ਹੈਂ, ਨਾ ਕਿ ਤਸਤੁਵਾ, ਨਾ ਕਿ ਘੇਤ੍ਤਵਮ, ਪਰ ਤਸਤੁਵਾ; ਤਸਤੁਵਾ ਨਾਲ, ਰਸ-ਰਹਿਤ ਜ਼ਹਿਰ। ਇੱਕ ਵਾਰ, ਉੱਕਾਬ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਿਆ, ਸੂਰ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਖੋਦਿਆ; ਹੇ ਤਿੱਖੀ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰ। ਜਾਦੂਗਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ, ਜੋ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਸਭ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਜੋ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰੇ, ਹੇ ਜੜੀਬੂਟੀ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ। ਜਿਵੇਂ ਚੀਤੇ ਦੀ ਖਾਲ ਉਤਾਰੀ ਜਾਂਦੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰੋ, ਜਿਵੇਂ ਗਹਿਣਾ ਗਹਿਣੇ ਤੋਂ ਕੱਢਦੇ ਹਨ। ਜਾਦੂਗਰ, ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਫੜ੍ਹ ਕੇ, ਮੁੜ ਲੈ ਜਾਵੇ; ਅਜਿਹਾ ਕਰ ਕਿ ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਵੱਜੇ। ਜਾਦੂਗਰ ਦੀਆਂ ਕਸਮਾਂ ਉਸ ਤੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਪੈਣ, ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਆਪਣੀ ਲੀਕ ਤੇ ਚਲਦਾ। ਚਾਹੇ ਔਰਤ ਜਾਂ ਮਰਦ ਨੇ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਜਾਦੂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਜਾਦੂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਘੋੜਾ ਘੋੜੇ-ਬੁਲਾਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ। ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਜਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਤੈਨੂੰ ਵਾਪਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਜਾਦੂ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਾਥੀ ਬਣਾ ਕੇ। ਅਗਨਿ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਾਦੂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧਾਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਜਾਦੂ ਨੂੰ ਜਾਦੂਗਰ ਤੋਂ ਵਾਪਸ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੇ ਜਾਦੂ ਵਿਰੋਧੀ ਹਥਿਆਰ, ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੱਜ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ; ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਉਲੇਖ ਨੁਕਸਾਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕੀਤਾ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਦਾਸ ਮਾਲਕ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ, ਕੈਦੀ ਆਪਣੇ ਬੰਧਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ; ਜਾਦੂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕੋਲ ਵਾਪਸ ਜਾਓ। ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲੀ ਹਾਥੀ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਰਣੀ ਆਪਣੇ ਝੁੰਡ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੀਰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਸ ਵੱਲ ਚੱਲੇ, ਜਾਦੂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਫੜਦਾ, ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਜਾਵੇ। ਜਾਦੂ ਆਪਣੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੱਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਧੇ, ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਵੈਰੀ ਵੱਲ ਵਧਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਲਾਭਕਾਰੀ ਵੱਲ ਵਗਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਆਪਣੀ ਲੀਕ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੱਲਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇੱਕ ਅਤੇ ਦੱਸ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ, ਹੇ ਜੜੀਬੂਟੀ; ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ ਹੋਈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਧੁ ਅਤੇ ਮਧੁ-ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰ। ਦੋ ਅਤੇ ਬੀਸ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਤਿੰਨ ਅਤੇ ਤੇਤੀਸ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਚਾਰ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ; ਪੰਜ ਅਤੇ ਪੰਜਾਹ ਮੇਰੇ ਰੱਖਵਾਲੇ ਹਨ। ਸਾਰੀਆਂ ਜੜੀਬੂਟੀਆਂ, ਜੋ ਸੱਚ ਤੋਂ ਜੰਮੀਆਂ, ਸੱਚ ਨਾਲ ਰੱਖੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਧੁ ਅਤੇ ਮਧੁ-ਵਾਹਕ ਨੂੰ ਮਿੱਠਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਜਨਾ, ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦਾਂ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਮਿੱਠਾਸ ਅਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਵਿਆਪਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।