ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਵਿਦਿਆਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਅਤੇ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕੀਤੇ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਤੀਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ—ਵਰੁਣ, ਜੋ ਸੌ ਗੁਣੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਾ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੀਰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਵੇ।" ਫਿਰ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਵੀ ਸੌ ਗੁਣੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੀਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਬਾਹਰ ਹੀ ਟਿਕ ਜਾਵੇ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੀ ਤੀਰ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਕੁਝ ਗਾਈਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੈ, ਜਾਂ ਮੂਤ੍ਰਾਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਵਧੀਆ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।" ਉਹ ਮੂਤ੍ਰਦਵਾਰ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੂਤ੍ਰਦਵਾਰ ਦੀ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਘਰ ਦੀ ਕੰਧ ਵਾਂਗ ਤੋੜਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੇਰਾ ਸਾਰਾ ਮੂਤ੍ਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੇਰਾ ਮੂਤ੍ਰਾਸ਼ੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਾਂਗ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰਾ ਮੂਤ੍ਰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਵੇ।" ਜਿਵੇਂ ਤੀਰ ਤਣੇ ਤੋਂ ਛੁੱਟ ਕੇ ਮੈਦਾਨ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੂਤ੍ਰ ਵੀ ਬਾਹਰ ਆ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਯਜਨਾ ਦੀਆਂ ਭੈਣਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਦੁਧ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹਦ ਮਿਲਾ ਕੇ ਛਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਅਕਾਸ਼ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸਾਡੀ ਯਜਨਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਪਹੁੰਚਣ।" ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਈਆਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਹਵਨ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਜਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਹੈ। ਜਲਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਬਣੋ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਪਸ਼ੂ ਬਣੋ।" ਫਿਰ ਉਹ ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਜਲੋ, ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ; ਸਾਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ, ਤਾਕਤ ਅਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਿਓ।" ਉਹ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਜਲਾਂ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਤੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੰਡਦੀਆਂ ਹਨ।" ਉਹ ਅੱਗੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜਿੱਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਵਾਧਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਹੇ ਜਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜੀਵਨ ਦਿਓ।" ਜਲਾਂ ਨੂੰ ਖਜਾਨਿਆਂ ਦੀ ਮਾਲਕਣ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਹਾਰ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਗਲੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਪੀਣ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਿਆਉਣ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਸਦਾ ਚੰਗੀ ਰਹਿਣ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਮਾ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, "ਸਾਡੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਭਲੇ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਜਲੋ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇਖ ਸਕੀਏ।" ਉਹ ਨਦੀਆਂ, ਨਾਲਿਆਂ, ਖੁਦਾਈ ਨਾਲ ਨਿਕਲੀਆਂ ਜਲ ਧਾਰਾਵਾਂ, ਘੜਿਆਂ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੀ ਜਲ ਅਤੇ ਵਰਖਾ—ਸਭ ਲਈ ਮੰਗਲਮਈ ਹੋਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਅਗਨੀ, ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਲਿਆਓ, ਜਿਵੇਂ ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।" ਜਾਤਵੇਦਸ ਅਗਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਘੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੌਲਸਾ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਜੋ ਦੂਤ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਕਾਰਕ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਹਨ, ਉਹ ਭੱਜ ਜਾਣ; ਫਿਰ, ਹੇ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਡਾ ਹਵਨ ਸਵੀਕਾਰੋ।" ਅੱਗੇ, ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹਰ ਜਾਦੂਗਰ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਕੇ ਕਹੇ, "ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਜਾਤਵੇਦਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਖਦੇ ਹਨ, "ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ, ਦੂਤ ਕਿੱਥੇ ਹਨ।" ਜਦੋਂ ਅਗਨੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਆ ਕੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੂੰ ਸਾਡੇ ਲਈ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਸਾਡਾ ਦੂਤ ਬਣ, ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾ ਦੇ।" ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਦੂਤਾਂ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੰਦਰ ਆਪਣੇ ਵਜਰ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਵੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਵਨ ਦੀ ਆਰਤੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਹਵਨ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦਰਿਆ ਆਪਣੀ ਝੱਗ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਮਰਦ ਜਾਂ ਔਰਤ ਬਣਾਇਆ, ਉਹ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ।" ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਹੋਵੇ। ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰ ਦੇਣ। ਉਹ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਯਾਤੁਧਾਨਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਸ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਲੈ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਡਿਗ ਜਾਵੇ। ਜਿੱਥੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਪਤਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਨਾਲ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਲਈ ਵਾਸੂ, ਇੰਦਰ, ਪੂਸ਼ਣ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਗਨੀ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਦੌਲਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦੇਵਤੇ ਇਸ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਲਿਆਉਣ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਸੂਰਜ, ਅਗਨੀ ਜਾਂ ਸੋਨਾ ਹੋਵੇ। ਵੈਰੀ ਸਾਡੇ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿਣ, ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਗ੍ਹਾ ਉੱਤੇ ਚੁੱਕੀਏ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਮਿਲਿਆ, ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਅਗਨੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਵੀ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਦੌਲਤ, ਰੌਣਕ, ਤਰੱਕੀ, ਅਤੇ ਚੰਗੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਲਈ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਵੈਰੀ ਹੇਠਾਂ ਰਹਿਣ। ਅਗਲੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੱਚੇ ਵਰੁਣ ਰਾਜਾ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸਰਬੋਚ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਕੇ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।" ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਮਹਾਨ, ਤੂੰ ਸਾਰਾ ਪਾਪ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ਅਸੀਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਭਗਤੀ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੇ।" ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਝੂਠ ਜਾਂ ਪਾਪ ਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵਰੁਣ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵਾਨਰ ਤੋਂ, ਡੂੰਘਾਈ ਤੋਂ ਵੀ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਅਤੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪੂਸ਼ਣ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਸ ਹਵਨ ਵਿੱਚ 'ਵਸ਼ਟ' ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ, ਆਰਯਮਨ ਯਜਮਾਨ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਵਸਥਿਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਧਰਮਜਨੀਆਂ ਸਤੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਣ, ਪੜਾਵਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋਣ। ਚਾਰ ਅਕਾਸ਼ ਦਿਸਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਕੁਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੁਣ ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਲਪੇਟ ਲੈਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ, ਆਰਦਾਸਾਂ ਅਤੇ ਹਵਨ ਦੇ ਦੁਆਰਾ, ਉਹ ਸਾਰੀ ਰਚਨਾ ਦੀ ਭਲਾਈ, ਸਿਹਤ, ਸ਼ਕਤੀ, ਅਤੇ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਨ।