ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗୃହୋଽସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘର; ତୁମ ପାଖକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେହ ହୋଇ, ମୋ ସହିତ ଯାହା ଅଛି, ସେ ସହିତ ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମାସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା; ତୁମ ପାଖକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେହ ହୋଇ, ମୋ ସହିତ ଯାହା ଅଛି, ସେ ସହିତ ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ମାସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ରକ୍ଷା। ମୁଁ ମୋ ମନ, ଶରୀର ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ବଡ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଥିବା ଆତ୍ମା। ମୋ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନେଇ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵରୂଥମସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷା କବଚ। ମୁଁ ମୋ ମନ, ଶରୀର ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ବଡ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଥିବା ଆତ୍ମା। ମୋ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନେଇ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି।
ଆ ନୋ ଭର ମା ପରି ଷ୍ଠା ଅରାତେ ମା ନୋ ରକ୍ଷୀର୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ନୀଯମାନାମ୍ । ନମୋ ଵୀର୍ତ୍ସାଯା ଅସମୃଦ୍ଧଯେ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵରାତଯେ
ଆମକୁ ଆଗକୁ ନେଉ, ଶତ୍ରୁତାରେ ଆମକୁ ପଛରେ ଛାଡ଼ି ଦେଉନି। ଆମର ନିୟମିତ ମାର୍ଗ ହାରାଇଯିବାକୁ ଦିଅନି। ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଓ ଅସଫଳତା ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା ଦିଗକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ଯମରାତେ ପୁରୋଧତ୍ସେ ପୁରୁଷଂ ପରିରାପିଣମ୍ । ନମସ୍ତେ ତସ୍ମୈ କୃଣ୍ମୋ ମା ଵନିଂ ଵ୍ଯଥଯୀର୍ମମ
ଯିଏ ଶତ୍ରୁତା କରେ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ—ମୋ ନଷ୍ଟ କିମ୍ବା କଷ୍ଟ କରିବେନି।
ପ୍ର ଣୋ ଵନିର୍ଦେଵକୃତା ଦିଵା ନକ୍ତଂ ଚ କଲ୍ପତାମ୍ । ଅରାତିମନୁପ୍ରେମୋ ଵଯଂ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵରାତଯେ
ଦେବତାମାନେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଯେ କିଛି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ଆମେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଉ। ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା ଦିଗକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ସରସ୍ଵତୀମନୁମତିଂ ଭଗଂ ଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ । ଵାଚଂ ଜୁଷ୍ଟାଂ ମଧୁମତୀମଵାଦିଷଂ ଦେଵାନାଂ ଦେଵହୂତିଷୁ
ସରସ୍ୱତୀ, ଅନୁମତି ଓ ଭଗ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ମୋର କଥା ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ଯଂ ଯାଚାମ୍ଯହଂ ଵାଚା ସରସ୍ଵତ୍ଯା ମନୋଯୁଜା । ଶ୍ରଦ୍ଧା ତମଦ୍ଯ ଵିନ୍ଦତୁ ଦତ୍ତା ସୋମେନ ବଭ୍ରୁଣା
ମୁଁ ଆଜି ଯାହାକୁ ମନ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ସହିତ ଚିନ୍ତା କରି ଚାହୁଁଛି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ତାକୁ ଆଜି ଲଭ କରୁ। ସେଠାରେ ସୋମ ଦେବତା ଦାନ କରନ୍ତୁ।
ମା ଵନିଂ ମା ଵାଚଂ ନୋ ଵୀର୍ତ୍ସୀରୁଭାଵିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆ ଭରତାଂ ନୋ ଵସୂନି । ସର୍ଵେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ଦିତ୍ସନ୍ତୋଽରାତିଂ ପ୍ରତି ହର୍ଯତ
ନ ଆମର ନଷ୍ଟ ହେଉ, ନ ଆମର କଥା ହରାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ଆଜି ଯେଉଁମାନେ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।
ପରୋଽପେହ୍ଯସମୃଦ୍ଧେ ଵି ତେ ହେତିଂ ନଯାମସି । ଵେଦ ତ୍ଵାହଂ ନିମୀଵନ୍ତୀଂ ନିତୁଦନ୍ତୀମରାତେ
ଅସଫଳତା, ତୁମେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଅ। ଆମେ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଉଛୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଛି—ତୁମେ ଚକିତ ଓ ଆଘାତ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁତା।
ଉତ ନଗ୍ନା ବୋଭୁଵତୀ ସ୍ଵପ୍ନଯା ସଚସେ ଜନମ୍ । ଅରାତେ ଚିତ୍ତଂ ଵୀର୍ତ୍ସନ୍ତ୍ଯାକୂତିଂ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ
ତୁମେ ନଗ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଯାଅଛ। ଶତ୍ରୁତାର ମନ, ଅସଫଳତାର ଇଚ୍ଛା ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ମନସ୍କାମନା।
ଯା ମହତୀ ମହୋନ୍ମାନା ଵିଶ୍ଵା ଆଶା ଵ୍ଯାନଶେ । ତସ୍ଯୈ ହିରଣ୍ଯକେଶ୍ଯୈ ନିର୍ଋତ୍ଯା ଅକରଂ ନମଃ
ଯିଏ ବଡ଼ ଓ ଅହଂକାରୀ, ସମସ୍ତ ଆଶା ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ସେଇ ସୁନା ଚୁଲି ଥିବା ନିରୃତିକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ସୁଭଗା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ମହୀ । ତସ୍ଯୈ ହିରଣ୍ଯଦ୍ରାପଯେଽରାତ୍ଯା ଅକରଂ ନମଃ
ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସୁନା ର ମହଲ ଓ ବିଶାଳ ଭୂମି ଥିବା, ସେଇ ସୁନା ଆଚଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଶତ୍ରୁତାକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵୈକଙ୍କତେନେଧ୍ମେନ ଦେଵେଭ୍ଯ ଆଜ୍ଯଂ ଵହ । ଅଗ୍ନେ ତାମିହ ମାଦଯ ସର୍ଵ ଆ ଯନ୍ତୁ ମେ ହଵମ୍
ବୈକଙ୍କତ ଜଳାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଘିଅ ନେଇଯାଅ। ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଗ୍ରହଣ କର। ସମସ୍ତେ ମୋ ପୂଜାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ମେ ହଵମିଦଂ କରିଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ । ଇମ ଐନ୍ଦ୍ରା ଅତିସରା ଆକୂତିଂ ସଂ ନମନ୍ତୁ ମେ । ତେଭିଃ ଶକେମ ଵୀର୍ଯଂ ଜାତଵେଦସ୍ତନୂଵଶିନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ପୂଜାକୁ ଆସ, ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି—ତୁମେ ଶୁଣ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ସହାୟମାନେ ମୋ ଇଚ୍ଛାକୁ ନମାନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ଜାତବେଦସ୍, ଆମେ ଶକ୍ତି ଲଭିବା, ଶରୀରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା।
ଯଦସାଵମୁତୋ ଦେଵା ଅଦେଵଃ ସଂଶ୍ଚିକୀର୍ଷତି । ମା ତସ୍ଯାଗ୍ନିର୍ହଵ୍ଯଂ ଵାକ୍ଷୀଦ୍ଧଵଂ ଦେଵା ଅସ୍ଯ ମୋପ ଗୁର୍ମମୈଵ ହଵମେତନ
ଯଦି କେହି ଅଧର୍ମୀ ଏଠାରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କର ହବି ଅଗ୍ନି ନେଉନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁନାହିଁ—ଏହି ହବି ମୋର ହେଉ।
ଅତି ଧାଵତାତିସରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚସା ହତ । ଅଵିଂ ଵୃକ ଇଵ ମଥ୍ନୀତ ସ ଵୋ ଜୀଵନ୍ ମା ମୋଚି ପ୍ରାଣମସ୍ଯାପି ନହ୍ଯତ
ଇନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ସହାୟମାନେ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ଏକ ଭେଡ଼ାକୁ ନିଅଁ ଭଳି ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଯାଉ ଦିଅନି, ବନ୍ଧା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ହେଉ।
ଯମମୀ ପୁରୋଦଧିରେ ବ୍ରହ୍ମାଣମପଭୂତଯେ । ଇନ୍ଦ୍ର ସ ତେ ଅଧସ୍ପଦଂ ତଂ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ଯାମି ମୃତ୍ଯଵେ
ଯାହାକୁ ସେମାନେ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ବସାଇଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ତୁମ ଚରଣ ତଳେ ପଡ଼ୁ। ମୁଁ ତାକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଉଛି।
ଯଦି ପ୍ରେଯୁର୍ଦେଵପୁରା ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମାଣି ଚକ୍ରିରେ । ତନୂପାନଂ ପରିପାଣଂ କୃଣ୍ଵାନା ଯଦୁପୋଚିରେ ସର୍ଵଂ ତଦରସଂ କୃଧି
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଯଦି ଦେବତାମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ କବଚ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଶରୀର ଓ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଉପାୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯାହା ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ—ସେ ସବୁକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରସହୀନ କର।
ଯାନ୍ ଅସାଵତିସରାଂଶ୍ଚକାର କୃଣଵଚ୍ଚ ଯାନ୍ । ତ୍ଵଂ ତାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ ପ୍ରତୀଚଃ ପୁନରା କୃଧି ଯଥାମୁଂ ତୃଣହାଂ ଜନମ୍
ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ଦୂରେ ହଟିଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ହଟିଯିବେ, ସେମାନେକୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରାଇ ଆଣ, ଯେପରି ତୁମେ ବିକିରିତ ଲୋକମାନେକୁ ଏକଠା କରିଥାଅ।
ଯଥେନ୍ଦ୍ର ଉଦ୍ଵାଚନଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚକ୍ରେ ଅଧସ୍ପଦମ୍ । କୃଣ୍ଵେଽହମଧରାନ୍ ତଥା ଅମୂଞ୍ଛଶ୍ଵତୀଭ୍ଯଃ ସମାଭ୍ଯଃ
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର, ଉଚ୍ଚାରଣ ପାଇଁ ଲଭି ତଳ ଥାନି କରିଥିଲେ, ତେଉଁପରି ମୁଁ ଏହି ଲୋକମାନେକୁ ସଦା ଅବିଚଳିତ ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଧୀନ କରୁଛି।
ଅତ୍ରୈନାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଵୃତ୍ରହନ୍ନ୍ ଉଗ୍ରୋ ମର୍ମଣି ଵିଧ୍ଯ । ଅତ୍ରୈଵୈନାନ୍ ଅଭି ତିଷ୍ଠେନ୍ଦ୍ର ମେଦ୍ଯହଂ ତଵ । ଅନୁ ତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରା ରଭାମହେ ସ୍ଯାମ ସୁମତୌ ତଵ
ଏଠାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ମୂଳସ୍ଥାନରେ ଆଘାତ କର; ଏଠାରେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦଢ଼ି ରୁହ, ମୁଁ ତୁମର ଭକ୍ତ। ଆମେ ତୁମକୁ ଧରିଛୁ; ଆମେ ତୁମର ଦୟାରେ ରୁହିବା।
ଦିଵେ ସ୍ଵାହା
ଆକାଶକୁ ଅଞ୍ଜଳି।
ପୃଥିଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ପୃଥିବୀକୁ ଅଞ୍ଜଳି।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ସ୍ଵାହା
ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ଅଞ୍ଜଳି।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ସ୍ଵାହା
ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ଅଞ୍ଜଳି।
ଦିଵେ ସ୍ଵାହା
ଆକାଶକୁ ଅଞ୍ଜଳି।
ପୃଥିଵ୍ଯୈ ସ୍ଵାହା
ପୃଥିବୀକୁ ଅଞ୍ଜଳି।
ସୂର୍ଯୋ ମେ ଚକ୍ଷୁର୍ଵାତଃ ପ୍ରାଣୋଽନ୍ତରିକ୍ଷମାତ୍ମା ପୃଥିଵୀ ଶରୀରମ୍ । ଅସ୍ତୃତୋ ନାମାହମଯମସ୍ମି ସ ଆତ୍ମାନଂ ନି ଦଧେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀଭ୍ଯାଂ ଗୋପୀଥାଯ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୋର ଦୃଷ୍ଟି, ବାୟୁ ମୋର ଶ୍ୱାସ, ମଧ୍ୟାକାଶ ମୋର ଆତ୍ମା, ପୃଥିବୀ ମୋର ଶରୀର। ମୋର ନାମ ଅସ୍ତୃତ; ଏହି ମୁଁ। ସେ ଆତ୍ମାକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ରକ୍ଷାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରଖିଛନ୍ତି।