ବ୍ରହ୍ମ ଜଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଵି ସୀମତଃ ସୁରୁଚୋ ଵେନ ଆଵଃ । ସ ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଉପମା ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ଠାଃ ସତଶ୍ଚ ଯୋନିମସତଶ୍ଚ ଵି ଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଆରମ୍ଭରେ, ସବୁଠାରୁ ପୂର୍ବରୁ; ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ବେନା ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଭିତି ହେଉଛି ଉଦାହରଣ; ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟ ଦୁହିଁଠାରୁ ସେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ।
ଅନାପ୍ତା ଯେ ଵଃ ପ୍ରଥମା ଯାନି କର୍ମାଣି ଚକ୍ରିରେ । ଵୀରାନ୍ ନୋ ଅତ୍ର ମା ଦଭନ୍ ତଦ୍ଵ ଏତତ୍ପୁରୋ ଦଧେ
ତୁମେ ଯେଉଁମାନେ ଅପହୃତ ଥିଲ, ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ— ସେମାନେ ଆମର ବୀରମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି ଦେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହି ନିୟମ ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସହସ୍ରଧାର ଏଵ ତେ ସମସ୍ଵରନ୍ ଦିଵୋ ନାକେ ମଧୁଜିହ୍ଵା ଅସଶ୍ଚତଃ । ତସ୍ଯ ସ୍ପଶୋ ନ ନି ମିଷନ୍ତି ଭୂର୍ଣଯଃ ପଦେପଦେ ପାଶିନଃ ସନ୍ତି ସେତଵେ
ହଜାର ଧାରାରେ ସେମାନେ ଆକାଶରେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଏକାଠି ଧ୍ୱନି କଲେ, ମଧୁର ଭାଷାରେ; ସେମାନଙ୍କର ଗୁପ୍ତଚରମାନେ କେବେ ଚକୁ ବନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ପ୍ରତି ପଦକ୍ଷେପରେ ସତର୍କ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ପଥରେ ବନ୍ଧନ ହେଉଛନ୍ତି ।
ପର୍ଯୂ ଷୁ ପ୍ର ଧନ୍ଵା ଵାଜସାତଯେ ପରି ଵୃତ୍ରାଣି ସକ୍ଷଣିଃ । ଦ୍ଵିଷସ୍ତଦଧ୍ଯର୍ଣଵେନେଯସେ ସନିସ୍ରସୋ ନାମାସି ତ୍ରଯୋଦଶୋ ମାସ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗୃହଃ
ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚି, ଶକ୍ତି ଲାଗି ଆଗେ ବଢ଼; ବାଧାଗୁଡ଼ିକୁ ଭାଙ୍ଗ; ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ତେରୋଟିଏ ମାସ, ତାଙ୍କ ଘର, ବିଜୟ ପାଇଁ ନାମ ଧାରଣ କରିଛ ।
ନ୍ଵେତେନାରାତ୍ସୀରସୌ ସ୍ଵାହା । ତିଗ୍ମାଯୁଧୌ ତିଗ୍ମହେତୀ ସୁଶେଵୌ ସୋମାରୁଦ୍ରାଵିହ ସୁ ମୃଡତଂ ନଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା! ହେ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରୀ, ଦୟାଳୁ, ଏଠାରେ ଆସି ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ ।
ଅଵୈତେନାରାତ୍ସୀରସୌ ସ୍ଵାହା । ତିଗ୍ମାଯୁଧୌ ତିଗ୍ମହେତୀ ସୁଶେଵୌ ସୋମାରୁଦ୍ରାଵିହ ସୁ ମୃଡତଂ ନଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା! ହେ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରୀ, ଦୟାଳୁ, ଏଠାରେ ଆସି ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ ।
ଅପୈତେନାରାତ୍ସୀରସୌ ସ୍ଵାହା । ତିଗ୍ମାଯୁଧୌ ତିଗ୍ମହେତୀ ସୁଶେଵୌ ସୋମାରୁଦ୍ରାଵିହ ସୁ ମୃଡତଂ ନଃ
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା! ହେ ସୋମ ଓ ରୁଦ୍ରମାନେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରୀ, ଦୟାଳୁ, ଏଠାରେ ଆସି ଆମକୁ ଶୁଭ ଦିଅ ।
ମୁମୁକ୍ତମସ୍ମାନ୍ ଦୁରିତାଦଵଦ୍ଯାଜ୍ଜୁଷେଥାଂ ଯଜ୍ଞମମୃତମସ୍ମାସୁ ଧତ୍ତମ୍
ଆମକୁ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ନିନ୍ଦାରୁ ମୁକ୍ତ କର; ଆମର ଯଜ୍ଞ ସ୍ୱୀକାର କର; ଅମୃତତ୍ୱ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଦିଅ ।
ଚକ୍ଷୁଷୋ ହେତେ ମନସୋ ହେତେ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ହେତେ ତପସଶ୍ଚ ହେତେ । ମେନ୍ଯା ମେନିରସ୍ଯମେନଯସ୍ତେ ସନ୍ତୁ ଯେଽସ୍ମାମଭ୍ଯଘାଯନ୍ତି
ଚକ୍ଷୁ, ମନ, ବାଣୀ ଓ ତପସ୍ୟାର ଅସ୍ତ୍ର— ଯେମାନେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ମନ ଓ ଭାବନା ଫେରିଯାଉ ।
ଯୋଽସ୍ମାଂଶ୍ଚକ୍ଷୁଷା ମନସା ଚିତ୍ତ୍ଯାକୂତ୍ଯା ଚ ଯୋ ଅଘାଯୁରଭିଦାସାତ୍। ତ୍ଵଂ ତାନ୍ ଅଗ୍ନେ ମେନ୍ଯାମେନୀନ୍ କୃଣୁ ସ୍ଵାହା
ଯେ କେହି ଚକ୍ଷୁ, ମନ, ଚିନ୍ତା ବା ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି— ହେ ଅଗ୍ନି, ସେମାନଙ୍କର ଭାବନା ଓ ଇଚ୍ଛାକୁ ଫେରାଇଦିଅ—ସ୍ୱାହା!
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଗୃହୋଽସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘର; ତୁମ ପାଖକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେହ ହୋଇ, ମୋ ସହିତ ଯାହା ଅଛି, ସେ ସହିତ ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମାସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା; ତୁମ ପାଖକୁ ମୁଁ ଶରଣ ନେଉଛି, ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଦେହ ହୋଇ, ମୋ ସହିତ ଯାହା ଅଛି, ସେ ସହିତ ।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵର୍ମାସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଅଟୁଟ ରକ୍ଷା। ମୁଁ ମୋ ମନ, ଶରୀର ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ବଡ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଥିବା ଆତ୍ମା। ମୋ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନେଇ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵରୂଥମସି । ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ପଦ୍ଯେ ତଂ ତ୍ଵା ପ୍ର ଵିଶାମି ସର୍ଵଗୁଃ ସର୍ଵପୂରୁଷଃ ସର୍ଵାତ୍ମା ସର୍ଵତନୂଃ ସହ ଯନ୍ ମେଽସ୍ତି ତେନ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷା କବଚ। ମୁଁ ମୋ ମନ, ଶରୀର ଓ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ସହିତ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ବଡ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସମସ୍ତ ଦେହରେ ଥିବା ଆତ୍ମା। ମୋ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ନେଇ ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛି।
ଆ ନୋ ଭର ମା ପରି ଷ୍ଠା ଅରାତେ ମା ନୋ ରକ୍ଷୀର୍ଦକ୍ଷିଣାଂ ନୀଯମାନାମ୍ । ନମୋ ଵୀର୍ତ୍ସାଯା ଅସମୃଦ୍ଧଯେ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵରାତଯେ
ଆମକୁ ଆଗକୁ ନେଉ, ଶତ୍ରୁତାରେ ଆମକୁ ପଛରେ ଛାଡ଼ି ଦେଉନି। ଆମର ନିୟମିତ ମାର୍ଗ ହାରାଇଯିବାକୁ ଦିଅନି। ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଓ ଅସଫଳତା ଦୂର କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା ଦିଗକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ଯମରାତେ ପୁରୋଧତ୍ସେ ପୁରୁଷଂ ପରିରାପିଣମ୍ । ନମସ୍ତେ ତସ୍ମୈ କୃଣ୍ମୋ ମା ଵନିଂ ଵ୍ଯଥଯୀର୍ମମ
ଯିଏ ଶତ୍ରୁତା କରେ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରେ, ଯିଏ ଲୋକଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ରଖେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶିର ନମାଏ—ମୋ ନଷ୍ଟ କିମ୍ବା କଷ୍ଟ କରିବେନି।
ପ୍ର ଣୋ ଵନିର୍ଦେଵକୃତା ଦିଵା ନକ୍ତଂ ଚ କଲ୍ପତାମ୍ । ଅରାତିମନୁପ୍ରେମୋ ଵଯଂ ନମୋ ଅସ୍ତ୍ଵରାତଯେ
ଦେବତାମାନେ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ଯେ କିଛି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡିକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖ। ଆମେ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଉ। ଶତ୍ରୁତା ନଥିବା ଦିଗକୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।
ସରସ୍ଵତୀମନୁମତିଂ ଭଗଂ ଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ । ଵାଚଂ ଜୁଷ୍ଟାଂ ମଧୁମତୀମଵାଦିଷଂ ଦେଵାନାଂ ଦେଵହୂତିଷୁ
ସରସ୍ୱତୀ, ଅନୁମତି ଓ ଭଗ ଦେବୀଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ। ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ମୋର କଥା ମଧୁର ଓ ପ୍ରିୟ ହେଉ।
ଯଂ ଯାଚାମ୍ଯହଂ ଵାଚା ସରସ୍ଵତ୍ଯା ମନୋଯୁଜା । ଶ୍ରଦ୍ଧା ତମଦ୍ଯ ଵିନ୍ଦତୁ ଦତ୍ତା ସୋମେନ ବଭ୍ରୁଣା
ମୁଁ ଆଜି ଯାହାକୁ ମନ ଓ କଥା ଦ୍ୱାରା ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ସହିତ ଚିନ୍ତା କରି ଚାହୁଁଛି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ତାକୁ ଆଜି ଲଭ କରୁ। ସେଠାରେ ସୋମ ଦେବତା ଦାନ କରନ୍ତୁ।
ମା ଵନିଂ ମା ଵାଚଂ ନୋ ଵୀର୍ତ୍ସୀରୁଭାଵିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଆ ଭରତାଂ ନୋ ଵସୂନି । ସର୍ଵେ ନୋ ଅଦ୍ଯ ଦିତ୍ସନ୍ତୋଽରାତିଂ ପ୍ରତି ହର୍ଯତ
ନ ଆମର ନଷ୍ଟ ହେଉ, ନ ଆମର କଥା ହରାଯାଉ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ। ଆଜି ଯେଉଁମାନେ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମଠାରୁ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂରେ ରଖନ୍ତୁ।
ପରୋଽପେହ୍ଯସମୃଦ୍ଧେ ଵି ତେ ହେତିଂ ନଯାମସି । ଵେଦ ତ୍ଵାହଂ ନିମୀଵନ୍ତୀଂ ନିତୁଦନ୍ତୀମରାତେ
ଅସଫଳତା, ତୁମେ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଅ। ଆମେ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ନେଉଛୁ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିଛି—ତୁମେ ଚକିତ ଓ ଆଘାତ କରୁଥିବା ଶତ୍ରୁତା।
ଉତ ନଗ୍ନା ବୋଭୁଵତୀ ସ୍ଵପ୍ନଯା ସଚସେ ଜନମ୍ । ଅରାତେ ଚିତ୍ତଂ ଵୀର୍ତ୍ସନ୍ତ୍ଯାକୂତିଂ ପୁରୁଷସ୍ଯ ଚ
ତୁମେ ନଗ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱପ୍ନରେ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଯାଅଛ। ଶତ୍ରୁତାର ମନ, ଅସଫଳତାର ଇଚ୍ଛା ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ମନସ୍କାମନା।
ଯା ମହତୀ ମହୋନ୍ମାନା ଵିଶ୍ଵା ଆଶା ଵ୍ଯାନଶେ । ତସ୍ଯୈ ହିରଣ୍ଯକେଶ୍ଯୈ ନିର୍ଋତ୍ଯା ଅକରଂ ନମଃ
ଯିଏ ବଡ଼ ଓ ଅହଂକାରୀ, ସମସ୍ତ ଆଶା ଭାଙ୍ଗିଦେଉଛି, ସେଇ ସୁନା ଚୁଲି ଥିବା ନିରୃତିକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣା ସୁଭଗା ହିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ମହୀ । ତସ୍ଯୈ ହିରଣ୍ଯଦ୍ରାପଯେଽରାତ୍ଯା ଅକରଂ ନମଃ
ସୁନା ରଙ୍ଗର, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ସୁନା ର ମହଲ ଓ ବିଶାଳ ଭୂମି ଥିବା, ସେଇ ସୁନା ଆଚଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଶତ୍ରୁତାକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଵୈକଙ୍କତେନେଧ୍ମେନ ଦେଵେଭ୍ଯ ଆଜ୍ଯଂ ଵହ । ଅଗ୍ନେ ତାମିହ ମାଦଯ ସର୍ଵ ଆ ଯନ୍ତୁ ମେ ହଵମ୍
ବୈକଙ୍କତ ଜଳାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଘିଅ ନେଇଯାଅ। ଅଗ୍ନି, ଏଠାରେ ଏହାକୁ ଆନନ୍ଦ ଭରି ଗ୍ରହଣ କର। ସମସ୍ତେ ମୋ ପୂଜାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ମେ ହଵମିଦଂ କରିଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ । ଇମ ଐନ୍ଦ୍ରା ଅତିସରା ଆକୂତିଂ ସଂ ନମନ୍ତୁ ମେ । ତେଭିଃ ଶକେମ ଵୀର୍ଯଂ ଜାତଵେଦସ୍ତନୂଵଶିନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ପୂଜାକୁ ଆସ, ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି—ତୁମେ ଶୁଣ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ସହାୟମାନେ ମୋ ଇଚ୍ଛାକୁ ନମାନ୍ତୁ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ, ଜାତବେଦସ୍, ଆମେ ଶକ୍ତି ଲଭିବା, ଶରୀରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା।
ଯଦସାଵମୁତୋ ଦେଵା ଅଦେଵଃ ସଂଶ୍ଚିକୀର୍ଷତି । ମା ତସ୍ଯାଗ୍ନିର୍ହଵ୍ଯଂ ଵାକ୍ଷୀଦ୍ଧଵଂ ଦେଵା ଅସ୍ଯ ମୋପ ଗୁର୍ମମୈଵ ହଵମେତନ
ଯଦି କେହି ଅଧର୍ମୀ ଏଠାରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କର ହବି ଅଗ୍ନି ନେଉନାହିଁ। ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁନାହିଁ—ଏହି ହବି ମୋର ହେଉ।
ଅତି ଧାଵତାତିସରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚସା ହତ । ଅଵିଂ ଵୃକ ଇଵ ମଥ୍ନୀତ ସ ଵୋ ଜୀଵନ୍ ମା ମୋଚି ପ୍ରାଣମସ୍ଯାପି ନହ୍ଯତ
ଇନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ସହାୟମାନେ ଆଗକୁ ଦୌଡ଼ନ୍ତୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆଘାତ କରନ୍ତୁ। ଏକ ଭେଡ଼ାକୁ ନିଅଁ ଭଳି ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ତାଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖ, ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଯାଉ ଦିଅନି, ବନ୍ଧା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ହେଉ।
ଯମମୀ ପୁରୋଦଧିରେ ବ୍ରହ୍ମାଣମପଭୂତଯେ । ଇନ୍ଦ୍ର ସ ତେ ଅଧସ୍ପଦଂ ତଂ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ଯାମି ମୃତ୍ଯଵେ
ଯାହାକୁ ସେମାନେ ପୁରୋହିତ ଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ବସାଇଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ତୁମ ଚରଣ ତଳେ ପଡ଼ୁ। ମୁଁ ତାକୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦେଉଛି।
ଯଦି ପ୍ରେଯୁର୍ଦେଵପୁରା ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ମାଣି ଚକ୍ରିରେ । ତନୂପାନଂ ପରିପାଣଂ କୃଣ୍ଵାନା ଯଦୁପୋଚିରେ ସର୍ଵଂ ତଦରସଂ କୃଧି
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଯଦି ଦେବତାମାନେ ନିଜ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ କବଚ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଶରୀର ଓ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଯେଉଁ ଉପାୟ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯାହା ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ—ସେ ସବୁକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରସହୀନ କର।