ଯ ଉପରିଷ୍ଟାଜ୍ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦ ଊର୍ଧ୍ଵାଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ସୂର୍ଯମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ଉପର ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯେ ଦିଶାମନ୍ତର୍ଦେଶେଭ୍ଯୋ ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦଃ ସର୍ଵାଭ୍ଯୋ ଦିଗ୍ଭ୍ଯୋଽଭିଦାସନ୍ତି ଅସ୍ମାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମର୍ତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗର ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ବ୍ରହ୍ମା ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଋଧଙ୍ମନ୍ତ୍ରୋ ଯୋନିଂ ଯ ଆବଭୂଵାମୃତାସୁର୍ଵର୍ଧମାନଃ ସୁଜନ୍ମା । ଅଦବ୍ଧାସୁର୍ଭ୍ରାଜମାନୋଽହେଵ ତ୍ରିତୋ ଧର୍ତା ଦାଧାର ତ୍ରୀଣି
ଯାହାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯିଏ ଗର୍ଭରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅମର, ପ୍ରଭଳ, ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳୀ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମର; ଅପରାଜିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅହି ପରି, ତୃତିୟ ଧାରଣକାରୀ ତିନିଟିକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଆ ଯୋ ଧର୍ମାଣି ପ୍ରଥମଃ ସସାଦ ତତୋ ଵପୂଂଷି କୃଣୁଷେ ପୁରୂଣି । ଧାସ୍ଯୁର୍ଯୋନିଂ ପ୍ରଥମ ଆ ଵିଵେଶା ଯୋ ଵାଚମନୁଦିତାଂ ଚିକେତ
ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ବହୁ ଆକୃତି ତିଆରି କର; ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ—ଯିଏ ଅକଥିତ କଥାକୁ ବୁଝିଥିଲେ।
ଯସ୍ତେ ଶୋକାଯ ତନ୍ଵଂ ରିରେଚ କ୍ଷରଦ୍ଧିରଣ୍ଯଂ ଶୁଚଯୋଽନୁ ସ୍ଵାଃ । ଅତ୍ରା ଦଧେତେ ଅମୃତାନି ନାମାସ୍ମେ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଶ ଏରଯନ୍ତାମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଦାହ ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ପ୍ରବାହିତ ସୁନା, ପବିତ୍ରମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଚାଲିଥିଲେ; ଏଠାରେ ଅମର ନାମଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି, ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ, ହେ ସମସ୍ତ କୁଳ।
ପ୍ର ଯଦେତେ ପ୍ରତରଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଗୁଃ ସଦଃସଦ ଆତିଷ୍ଠନ୍ତୋ ଅଜୁର୍ଯମ୍ । କଵିଃ ଶୁଷସ୍ଯ ମାତରା ରିହାଣେ ଜାମ୍ଯୈ ଧୁର୍ଯଂ ପତିମେରଯେଥାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇଜଣ ପ୍ରାଚୀନ ସେତୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଲେ, ସତ ଓ ଅସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ିଲେ, ଅକ୍ଷୟ; କବି, ଶୁଷ୍କ ଜନନୀମାନେ, ଯୋଗ ଆଶା କରି, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପତିଙ୍କୁ ନିୟୋଜନ କରନ୍ତୁ।
ତଦୂ ଷୁ ତେ ମହତ୍ପୃଥୁଜ୍ମନ୍ ନମଃ କଵିଃ କାଵ୍ଯେନା କୃଣୋମି । ଯତ୍ସମ୍ଯଞ୍ଚାଵଭିଯନ୍ତାଵଭି କ୍ଷାମତ୍ରା ମହୀ ରୋଧଚକ୍ରେ ଵାଵୃଧେତେ
ତେଣୁ, ହେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଉ; କବି, କବିତା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ କରେଉ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ଆସନ୍ତି, ଏଠାରେ ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆବରଣକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ସପ୍ତ ମର୍ଯାଦାଃ କଵଯସ୍ତତକ୍ଷୁସ୍ତାସାମିଦେକାମଭ୍ଯଂହୁରୋ ଗାତ୍। ଆଯୋର୍ହ ସ୍କମ୍ଭ ଉପମସ୍ଯ ନୀଡେ ପଥାଂ ଵିସର୍ଗେ ଧରୁଣେଷୁ ତସ୍ଥୌ
ସାତଟି ସୀମା କବିମାନେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ଗୋଟିଏକୁ ନିକଟକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେଉ। ଲୋହାର ଖୁଟି ସଦୃଶ ଆଶ୍ରୟରେ, ପଥର ବିସ୍ତାରରେ, ଆଧାରରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଛି।
ଉତାମୃତାସୁର୍ଵ୍ରତ ଏମି କୃନ୍ଵନ୍ନ୍ ଅସୁରାତ୍ମା ତନ୍ଵସ୍ତତ୍ସୁମଦ୍ଗୁଃ । ଉତ ଵା ଶକ୍ରୋ ରତ୍ନଂ ଦଧାତ୍ଯୂର୍ଜଯା ଵା ଯତ୍ସଚତେ ହଵିର୍ଦାଃ
ମୁଁ ଅମର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଯାଏ, ଅସୁରଙ୍କ ନିୟମ ପାଳନ କରେ; ମୋ ଦେହରେ ଅସୁରର ଆତ୍ମା ଅଛି, ଏହିଠି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ଶକ୍ର ଧନ ରଖିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ହବି ଦେଇଥାଏ ସେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଶା କରିଥିବା ଜିନିଷ ପାଇପାରେ।
ଉତ ପୁତ୍ରଃ ପିତରଂ କ୍ଷତ୍ରମୀଡେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମର୍ଯାଦମହ୍ଵଯନ୍ତ୍ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଦର୍ଶନ୍ ନୁ ତା ଵରୁଣ ଯାସ୍ତେ ଵିଷ୍ଠା ଆଵର୍ଵ୍ରତତଃ କୃଣଵୋ ଵପୂଂଷି
ପୁଅ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପିତା, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ, ଭଲ ଓ ନୀତିମୟ ଜୀବନ ପାଇଁ ଡାକେ। ହେ ବରୁଣ, ତୁମର ଯେଉଁଠିଏ ଅଛି, ସେଠି ଦେଖିପାଇଁ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନିଜେ ଆକୃତି ତିଆରି କରେ।
ଅର୍ଧମର୍ଧେନ ପଯସା ପୃଣକ୍ଷ୍ଯର୍ଧେନ ଶୁଷ୍ମ ଵର୍ଧସେ ଅମୁର । ଅଵିଂ ଵୃଧାମ ଶଗ୍ମିଯଂ ସଖାଯଂ ଵରୁଣଂ ପୁତ୍ରମଦିତ୍ଯା ଇଷିରମ୍ । କଵିଶସ୍ତାନ୍ଯସ୍ମୈ ଵପୂଂଷ୍ଯଵୋଚାମ ରୋଦସୀ ସତ୍ଯଵାଚା
ଆଧା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୋଷଣ ଦେଉଛି; ଅନ୍ୟ ଆଧା ଦ୍ୱାରା ହେ ଅମର, ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛ। ଆମେ ବଡ଼ ମିତ୍ର ବରୁଣ, ଅଦିତିର ପୁଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଉଛୁ। କବିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଆକୃତିଗୁଡ଼ିକୁ କହିଛନ୍ତି, ଯିଏ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ସତ୍ୟବାଦୀ ପ୍ରଭୁ।
ତଦିଦାସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତୋ ଯଜ୍ଞ ଉଗ୍ରସ୍ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନ୍ ଅନୁ ଯଦେନଂ ମଦନ୍ତି ଵିଶ୍ଵ ଊମାଃ
ଏହିଠି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା, ଯାଁଠାରୁ ଯଜ୍ଞ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସେ ହଠାତ୍ ଜନ୍ମ ନେଇ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଦୂର କରେ; ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ଵଵୃଧାନଃ ଶଵସା ଭୂର୍ଯୋଜାଃ ଶତ୍ରୁର୍ଦାସାଯ ଭିଯସଂ ଦଧାତି । ଅଵ୍ଯନଚ୍ଚ ଵ୍ଯନଚ୍ଚ ସସ୍ନି ସଂ ତେ ନଵନ୍ତ ପ୍ରଭୃତା ମଦେଷୁ
ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥାଏ। ସେ ରକ୍ଷା କରେ ଓ ନାଶ କରେ; ସେ ବିଜୟୀ। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅର୍ପଣରେ ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି।
ତ୍ଵେ କ୍ରତୁମପି ପୃଞ୍ଚନ୍ତି ଭୂରି ଦ୍ଵିର୍ଯଦେତେ ତ୍ରିର୍ଭଵନ୍ତ୍ଯୂମାଃ । ସ୍ଵଦୋଃ ସ୍ଵାଦୀଯଃ ସ୍ଵାଦୁନା ସୃଜା ସମଦଃ ସୁ ମଧୁ ମଧୁନାଭି ଯୋଧୀଃ
ତୁମକୁ ବହୁତ ଜ୍ଞାନ ଦିଆଯାଏ, କାରଣ ଏହି ଶକ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ଦୁଇଥର, ତିନିଥର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ସବୁଠାରୁ ମିଠା, ଆନନ୍ଦ ଦିଅ; ମଧୁ ଆଣ, ଏହାକୁ ମଧୁସମ ମାନୋଁ ସହ ମିଶା।
ଯଦି ଚିନ୍ ନୁ ତ୍ଵା ଧନା ଜଯନ୍ତଂ ରଣେରଣେ ଅନୁମଦନ୍ତି ଵିପ୍ରାଃ । ଓଜୀଯଃ ଶୁଷ୍ମିନ୍ତ୍ସ୍ଥିରମା ତନୁଷ୍ଵ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ ଦୁରେଵାସଃ କଶୋକାଃ
ଯଦି ବିପ୍ରମାନେ ତୁମକୁ ଧନ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଦେହକୁ ଦୃଢ଼ କର। ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ବା ଦୁଃଖୀମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିନପାରନ୍ତୁ।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ଶାଶଦ୍ମହେ ରଣେଷୁ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତୋ ଯୁଧେନ୍ଯାନି ଭୂରି । ଚୋଦଯାମି ତ ଆଯୁଧା ଵଚୋଭିଃ ସଂ ତେ ଶିଶାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଯାଂସି
ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ, ବହୁତ ବିଜୟର ସୁଯୋଗ ଦେଖୁଛୁ। ମୁଁ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରକୁ କଥା ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ।
ନି ତଦ୍ଦଧିଷେଽଵରେ ପରେ ଚ ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆଵିଥାଵସା ଦୁରୋଣେ । ଆ ସ୍ଥାପଯତ ମାତରଂ ଜିଗତ୍ନୁମତ ଇନ୍ଵତ କର୍ଵରାଣି ଭୂରି
ତୁମେ ଏହାକୁ ଉପର ଓ ତଳ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଘରେ ବସୁଛ, ସେଠି ରଖ। ଚଳିତ ମାଆକୁ ସ୍ଥାପନ କର; ବହୁତ ଆକୃତି ଉପସ୍ଥାପନ କର।
ସ୍ତୁଷ୍ଵ ଵର୍ଷ୍ମନ୍ ପୁରୁଵର୍ତ୍ମାନଂ ସମୃଭ୍ଵାଣମିନତମମାପ୍ତମାପ୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଆ ଦର୍ଶତି ଶଵସା ଭୂର୍ଯୋଜାଃ ପ୍ର ସକ୍ଷତି ପ୍ରତିମାନଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ବିଶାଳ ଆକାର, ବହୁ ପଥର ଅଧିକାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ସେ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିରେ ଦେଖାଯାଏ; ସେ ପୃଥିବୀର ମାପ ଦେଖାଏ।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ବୃହଦ୍ଦିଵଃ କୃଣଵଦିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷମଗ୍ରିଯଃ ସ୍ଵର୍ଷାଃ । ମହୋ ଗୋତ୍ରସ୍ଯ କ୍ଷଯତି ସ୍ଵରାଜା ତୁରଶ୍ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵମର୍ଣଵତ୍ତପସ୍ଵାନ୍
ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାଗୁଡ଼ିକ ବିଶାଳ ଦିଗନ୍ତରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆଲୋକର ନାଥ। ସେ ବଡ଼ ଗୋତ୍ରର ଶାସକ, ନିଜେ ନିଜ ଶାସନ କରେ; ତୁରଙ୍ଗ ଓ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ତପସ୍ବୀମାନେ ତାଙ୍କର।
ଏଵା ମହାନ୍ ବୃହଦ୍ଦିଵୋ ଅଥର୍ଵାଵୋଚତ୍ସ୍ଵାଂ ତନ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରମେଵ । ସ୍ଵସାରୌ ମାତରିଭ୍ଵରୀ ଅରିପ୍ରେ ହିନ୍ଵନ୍ତି ଚୈନେ ଶଵସା ଵର୍ଧଯନ୍ତି ଚ
ଏଭଳି ବଡ଼, ବିଶାଳ ଦିଗନ୍ତର ଅଥର୍ବଣ ନିଜ ଦେହକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ବୋଲି କହିଛନ୍ତି। ଦୁଇ ଭଉଣୀ, ମାଆମାନେ, ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି।
ମମାଗ୍ନେ ଵର୍ଚୋ ଵିହଵେଷ୍ଵସ୍ତୁ ଵଯଂ ତ୍ଵେନ୍ଧାନାସ୍ତନ୍ଵଂ ପୁଷେମ । ମହ୍ଯଂ ନମନ୍ତାଂ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚତସ୍ରସ୍ତ୍ଵଯାଧ୍ଯକ୍ଷେଣ ପୃତନା ଜଯେମ
ମୋର ତେଜ, ହେ ଅଗ୍ନି, ଡାକରେ ଥାଉ। ଆମେ ତୁମକୁ ଜଳାଇ ଦେହରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ। ଚାରି ଦିଗ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରୁନ୍ତୁ; ତୁମ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେବା।
ଅଗ୍ନେ ମନ୍ଯୁଂ ପ୍ରତିନୁଦନ୍ ପରେଷାଂ ତ୍ଵଂ ନୋ ଗୋପାଃ ପରି ପାହି ଵିଶ୍ଵତଃ । ଅପାଞ୍ଚୋ ଯନ୍ତୁ ନିଵତା ଦୁରସ୍ଯଵୋଽମୈଷାଂ ଚିତ୍ତଂ ପ୍ରବୁଧାଂ ଵି ନେଶତ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ରୋଷକୁ ଦୂର କର; ତୁମେ ଆମର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଆନ୍ତୁ, ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିମାନେ ଦମିତ ହେଉନ୍ତୁ, ସେମାନଙ୍କର ଜାଗ୍ରତ ଚିନ୍ତା ବିଖଣ୍ଡିତ ହେଉ।
ମମ ଦେଵା ଵିହଵେ ସନ୍ତୁ ସର୍ଵ ଇନ୍ଦ୍ରଵନ୍ତୋ ମରୁତୋ ଵିଷ୍ଣୁରଗ୍ନିଃ । ମମାନ୍ତରିକ୍ଷମୁରୁଲୋକମସ୍ତୁ ମହ୍ଯଂ ଵାତଃ ପଵତାଂ କାମାଯାସ୍ମୈ
ମୋ ଡାକରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଥାଆନ୍ତୁ: ଇନ୍ଦ୍ର, ମାରୁତ, ବିଷ୍ଣୁ, ଅଗ୍ନି। ମୋ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ଆକାଶ ଓ ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ହେଉ; ବାୟୁ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ବହୁ।
ମହ୍ଯଂ ଯଜନ୍ତାଂ ମମ ଯାନୀଷ୍ଟାକୂତିଃ ସତ୍ଯା ମନସୋ ମେ ଅସ୍ତୁ । ଏନୋ ମା ନି ଗାଂ କତମଚ୍ଚନାହଂ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଭି ରକ୍ଷନ୍ତୁ ମେହ
ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ହେଉ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉ, ମୋ ମନ ସତ୍ୟ ହେଉ। କୌଣସି ପାପ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିନପାରୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ମଯି ଦେଵା ଦ୍ରଵିଣମା ଯଜନ୍ତାଂ ମଯି ଆଶୀରସ୍ତୁ ମଯି ଦେଵହୂତିଃ । ଦୈଵାଃ ହୋତାରଃ ସନିଷନ୍ ନ ଏତଦରିଷ୍ଟାଃ ସ୍ଯାମ ତନ୍ଵା ସୁଵୀରାଃ
ଦେବତାମାନେ ମୋ ପାଇଁ ଧନ ଦିଅନ୍ତୁ; ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଦେବପୂଜା ମୋ ପାଖରେ ଥାଉ। ଦେବ ହୋତାମାନେ ମୋ ପାଇଁ ବସନ୍ତୁ; ଆମେ ଅକ୍ଷତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହରେ ରୁହୁ।
ଦୈଵୀଃ ଷଡୁର୍ଵୀରୁରୁ ନଃ କୃଣୋତ ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵାସ ଇହ ମାଦଯଧ୍ଵମ୍ । ମା ନୋ ଵିଦଦଭିଭା ମୋ ଅଶସ୍ତିର୍ମା ନୋ ଵିଦଦ୍ଵୃଜିନା ଦ୍ଵେଷ୍ଯା ଯା
ଛଅ ଦେବତା ରକ୍ଷକ ଆମକୁ ବୀର କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଦୁଃଖ ବା ଅପମାନ ଆମକୁ ଛୁଁନାହୁଅ; ଦ୍ୱେଷ ଓ ଅପରାଧ ଆମପାଖକୁ ଆସିନପାରୁ।
ତିସ୍ରୋ ଦେଵୀର୍ମହି ନଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ ପ୍ରଜାଯୈ ନସ୍ତନ୍ଵେ ଯଚ୍ଚ ପୁଷ୍ଟମ୍ । ମା ହାସ୍ମହି ପ୍ରଜଯା ମା ତନୂଭିର୍ମା ରଧାମ ଦ୍ଵିଷତେ ସୋମ ରାଜନ୍
ତିନିଜଣୀ ଦେବୀମାନେ, ଆମ ପିଲାମାନେ ଓ ଆମ ଦେହ ପାଇଁ ବଡ଼ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ପିଲା ଓ ଦେହରୁ ବଞ୍ଚିତ ନ ହେଉ। ହେ ସୋମ, ରାଜା, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ଠାରେ ହାରିବାକୁ ପଡ଼ିନଉ।
ଉରୁଵ୍ଯଚା ନୋ ମହିଷଃ ଶର୍ମ ଯଚ୍ଛତ୍ଵସ୍ମିନ୍ ହଵେ ପୁରୁହୂତଃ ପୁରୁକ୍ଷୁ । ସ ନଃ ପ୍ରଜାଯୈ ହର୍ଯଶ୍ଵ ମୃଡେନ୍ଦ୍ର ମା ନୋ ରୀରିଷୋ ମା ପରା ଦାଃ
ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଉଥିବା ବଳବାନ ଦେବତା, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମ ପାଇଁ ବିଶାଳ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଡ଼ା ପ୍ରିୟ, ଆମ ପିଲାମାନେ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମକୁ କ୍ଷତି କରନି, ଆମକୁ ଦୂରେ ନେଉନି।
ଧାତା ଵିଧାତା ଭୁଵନସ୍ଯ ଯସ୍ପତିର୍ଦେଵଃ ସଵିତାଭିମାତିଷାହଃ । ଆଦିତ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଅଶ୍ଵିନୋଭା ଦେଵାଃ ପାନ୍ତୁ ଯଜମାନଂ ନିର୍ଋଥାତ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନିୟନ୍ତା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ସବୁ ଦୁଷ୍ମନୀକୁ ଦମନ କରୁଥିବା ସବିତା ଦେବତା, ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀଦେବତା, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅପମଙ୍ଗଳରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯେ ନଃ ସପତ୍ନା ଅପ ତେ ଭଵନ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନିଭ୍ଯାମଵ ବାଧାମହ ଏନାନ୍ । ଆଦିତ୍ଯା ରୁଦ୍ରା ଉପରିସ୍ପୃଶୋ ନୋ ଉଗ୍ରଂ ଚେତ୍ତାରମଧିରାଜମକ୍ରତ
ଯେମାନେ ଆମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହେଉନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ ଆମେ ସେମାନେକୁ ଦୂର କରିଦେବା। ଆଦିତ୍ୟ, ରୁଦ୍ର ଓ ଉପରେ ଥିବା ଦେବତାମାନେ, ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।