ଯା ଅକ୍ଷେଷୁ ପ୍ରମୋଦନ୍ତେ ଶୁଚଂ କ୍ରୋଧଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀ । ଆନନ୍ଦିନୀଂ ପ୍ରମୋଦିନୀମପ୍ସରାଂ ତାମିହ ହୁଵେ
ଯେଉଁ ଅପ୍ସରା ଦିଆରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ପାଉଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ କ୍ରୋଧ ଧରିଥିବା, ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସିତ ଅପ୍ସରାକୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି।
ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମୀନ୍ ଅନୁ ଯାଃ ସଞ୍ଚରନ୍ତି ମରୀଚୀର୍ଵା ଯା ଅନୁସଞ୍ଚରନ୍ତି । ଯାସାମୃଷଭୋ ଦୂରତୋ ଵାଜିନୀଵାନ୍ତ୍ସଦ୍ଯଃ ସର୍ଵାନ୍ ଲୋକାନ୍ ପର୍ଯେତି ରକ୍ଷନ୍ । ସ ନ ଐତୁ ହୋମମିମଂ ଜୁଷାଣୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ସହ ଵାଜିନୀଵାନ୍
ଯେଉଁ ମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଅନୁସରି ଚାଲିଥିବା, କିମ୍ବା ତାର ଆଲୋକ ଅନୁସରି ଚାଲିଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ବଳିଆ ବୃଷଭ ଦୂରରୁ, ତୁରଙ୍ଗ ଭଳି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରି ଘୂଞ୍ଚିଯାଉଛି, ସେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁରଙ୍ଗ ସହ ଏଠାରେ ଆସୁ, ଏହି ହୋମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ସହ ଵାଜିନୀଵନ୍ କର୍କୀଂ ଵତ୍ସାମିହ ରକ୍ଷ ଵାଜିନ୍ । ଇମେ ତେ ସ୍ତୋକା ବହୁଲା ଏହ୍ଯର୍ଵାଙିଯଂ ତେ କର୍କୀହ ତେ ମନୋଽସ୍ତୁ
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁରଙ୍ଗ ସହ, ଓ ତୁରଙ୍ଗ, ଏଠାରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ବଛାକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ତୁମର କିଛି ଅଧିକ ଅଛି, ଏଠାରେ ଆସ, ଏଠାରେ ତୁମର ବଛା, ଏଠାରେ ତୁମର ମନ ରହୁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ସହ ଵାଜିନୀଵନ୍ କର୍କୀଂ ଵତ୍ସାମିହ ରକ୍ଷ ଵାଜିନ୍ । ଅଯଂ ଘାସୋ ଅଯଂ ଵ୍ରଜ ଇହ ଵତ୍ସାଂ ନି ବଧ୍ନୀମଃ । ଯଥାନାମ ଵ ଈଶ୍ମହେ ସ୍ଵାହା
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁରଙ୍ଗ ସହ, ଓ ତୁରଙ୍ଗ, ଏଠାରେ ବଛାକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ଘାସ, ଏଠାରେ ଗୋଖାଟ, ଏଠାରେ ଆମେ ବଛାକୁ ବାନ୍ଧୁ। ଯେପରି ତୁମର ନାମ, ସେପରି ଆମେ ଉନ୍ନତି ପାଉ। ସ୍ୱାହା।
ପୃଥିଵ୍ଯାମଗ୍ନଯେ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥା ପୃଥିଵ୍ଯାମଗ୍ନଯେ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଅଛି, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ପୃଥିଵୀ ଧେନୁସ୍ତସ୍ଯା ଅଗ୍ନିର୍ଵତ୍ସଃ । ସା ମେଽଗ୍ନିନା ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ପୃଥିବୀ ଗାଁ, ତାହାର ବଛା ଅଗ୍ନି। ଅଗ୍ନି ବଛା ଭାବେ ତା ମୋ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦେଉ। ସ୍ୱାହା।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵାଯଵେ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥାନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵାଯଵେ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବାୟୁ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବାୟୁ ପାଇଁ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଅଛି, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଧେନୁସ୍ତସ୍ଯା ଵାଯୁର୍ଵତ୍ସଃ । ସା ମେ ଵାଯୁନା ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଗାଁ, ତାହାର ବଛା ବାୟୁ। ବାୟୁ ବଛା ଭାବେ ତା ମୋ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦେଉ। ସ୍ୱାହା।
ଦିଵ୍ଯାଦିତ୍ଯାଯ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥା ଦିଵ୍ଯାଦିତ୍ଯାଯ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ଆକାଶରେ ଆଦିତ୍ୟ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ଆକାଶରେ ଆଦିତ୍ୟ ପାଇଁ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଅଛି, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ଦ୍ଯୌର୍ଧେନୁସ୍ତସ୍ଯା ଆଦିତ୍ଯୋ ଵତ୍ସଃ । ସା ମ ଆଦିତ୍ଯେନ ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ଆକାଶ ଗାଁ, ତାହାର ବଛା ଆଦିତ୍ୟ। ଆଦିତ୍ୟ ବଛା ଭାବେ ତା ମୋ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦେଉ। ସ୍ୱାହା।
ଦିକ୍ଷୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥା ଦିକ୍ଷୁ ଚନ୍ଦ୍ରାଯ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ମୁଁ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିଛି, ଏହା ସଫଳ ହେଉ। ଯେପରି ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚନ୍ଦ୍ରମାଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିଛି, ସେପରି ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଶିର ନମାନ୍ତୁ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋତେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତୁ।
ଦିଶୋ ଧେନଵସ୍ତାସାଂ ଚନ୍ଦ୍ରୋ ଵତ୍ସଃ । ତା ମେ ଚନ୍ଦ୍ରେଣ ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମାଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ଗାଈ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ସେମାନଙ୍କର ବଛା। ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରମା ବଛା ଭାବେ ଥିବା ସମୟରେ, ମୁଁ ଚାହିଦା ଶକ୍ତି, ପୋଷଣ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଓ ଧନ ସଂପଦ ପାଇଁ ଦୋହନ କରେଉ—ସ୍ୱାହା।
ଅଗ୍ନାଵଗ୍ନିଶ୍ଚରତି ପ୍ରଵିଷ୍ଟ ଋଷୀଣାଂ ପୁତ୍ରୋ ଅଭିଶସ୍ତିପା ଉ । ନମସ୍କାରେଣ ନମସା ତେ ଜୁହୋମି ମା ଦେଵାନାଂ ମିଥୁଯା କର୍ମ ଭାଗମ୍
ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ବିଚରଣ କରିଛନ୍ତି, ଋଷିମାନଙ୍କର ପୁଅ, ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନମସ୍କାର ସହିତ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରେଉ; ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବିଭାଜିତ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଂଶୀ ନ ହେଉ।
ହୃଦା ପୂତଂ ମନସା ଜାତଵେଦୋ ଵିଶ୍ଵାନି ଦେଵ ଵଯୁନାନି ଵିଦ୍ଵାନ୍ । ସପ୍ତାସ୍ଯାନି ତଵ ଜାତଵେଦସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଜୁହୋମି ସ ଜୁଷସ୍ଵ ହଵ୍ଯମ୍
ହୃଦୟ ଓ ମନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଥିବା ଜାତବେଦସ, ତୁମର ସାତଟି ମୁଁହ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରେଉ; ଏହି ହବିକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଯେ ପୁରସ୍ତାଜ୍ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦଃ ପ୍ରାଚ୍ଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ଅଗ୍ନିମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ଅଗ୍ନି ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯେ ଦକ୍ଷିଣତୋ ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦୋ ଦକ୍ଷିଣାଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ଯମମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନା ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ଯମ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯେ ପଶ୍ଚାଜ୍ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦଃ ପ୍ରତୀଚ୍ଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ଵରୁଣମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ବରୁଣ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯ ଉତ୍ତରତୋ ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦ ଉଦୀଚ୍ଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ସୋମମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ସୋମ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯେଽଧସ୍ତାଜ୍ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦ ଉଦୀଚ୍ଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ଭୂମିମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ତଳ ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ଭୂମି ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯେଽନ୍ତରିକ୍ଷାଜ୍ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦୋ ଵ୍ଯଧ୍ଵାଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ଵାଯୁମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ମଧ୍ୟାକାଶରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ବାୟୁ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯ ଉପରିଷ୍ଟାଜ୍ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦ ଊର୍ଧ୍ଵାଯା ଦିଶୋଽଭିଦାସନ୍ତ୍ଯସ୍ମାନ୍ । ସୂର୍ଯମୃତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ଉପର ଦିଗରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଯେ ଦିଶାମନ୍ତର୍ଦେଶେଭ୍ଯୋ ଜୁହ୍ଵତି ଜାତଵେଦଃ ସର୍ଵାଭ୍ଯୋ ଦିଗ୍ଭ୍ଯୋଽଭିଦାସନ୍ତି ଅସ୍ମାନ୍ । ବ୍ରହ୍ମର୍ତ୍ଵା ତେ ପରାଞ୍ଚୋ ଵ୍ଯଥନ୍ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗେନାନ୍ ପ୍ରତିସରେଣ ହନ୍ମି
ଯେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗର ମଧ୍ୟସ୍ଥଳରୁ ଜାତବେଦସଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି—ବ୍ରହ୍ମା ପୂରୋହିତ ଭାବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂରେ ହଟାଉ, ମୁଁ ପ୍ରତିକାର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେମାନୋଁକୁ ପଛେଇ ଦେଉ।
ଋଧଙ୍ମନ୍ତ୍ରୋ ଯୋନିଂ ଯ ଆବଭୂଵାମୃତାସୁର୍ଵର୍ଧମାନଃ ସୁଜନ୍ମା । ଅଦବ୍ଧାସୁର୍ଭ୍ରାଜମାନୋଽହେଵ ତ୍ରିତୋ ଧର୍ତା ଦାଧାର ତ୍ରୀଣି
ଯାହାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯିଏ ଗର୍ଭରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇଛନ୍ତି, ଅମର, ପ୍ରଭଳ, ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳୀ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମର; ଅପରାଜିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅହି ପରି, ତୃତିୟ ଧାରଣକାରୀ ତିନିଟିକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି।
ଆ ଯୋ ଧର୍ମାଣି ପ୍ରଥମଃ ସସାଦ ତତୋ ଵପୂଂଷି କୃଣୁଷେ ପୁରୂଣି । ଧାସ୍ଯୁର୍ଯୋନିଂ ପ୍ରଥମ ଆ ଵିଵେଶା ଯୋ ଵାଚମନୁଦିତାଂ ଚିକେତ
ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ତୁମେ ବହୁ ଆକୃତି ତିଆରି କର; ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ—ଯିଏ ଅକଥିତ କଥାକୁ ବୁଝିଥିଲେ।
ଯସ୍ତେ ଶୋକାଯ ତନ୍ଵଂ ରିରେଚ କ୍ଷରଦ୍ଧିରଣ୍ଯଂ ଶୁଚଯୋଽନୁ ସ୍ଵାଃ । ଅତ୍ରା ଦଧେତେ ଅମୃତାନି ନାମାସ୍ମେ ଵସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଶ ଏରଯନ୍ତାମ୍
ଯିଏ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଦାହ ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଥିଲେ, ପ୍ରବାହିତ ସୁନା, ପବିତ୍ରମାନେ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଚାଲିଥିଲେ; ଏଠାରେ ଅମର ନାମଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି, ବସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ, ହେ ସମସ୍ତ କୁଳ।
ପ୍ର ଯଦେତେ ପ୍ରତରଂ ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ଗୁଃ ସଦଃସଦ ଆତିଷ୍ଠନ୍ତୋ ଅଜୁର୍ଯମ୍ । କଵିଃ ଶୁଷସ୍ଯ ମାତରା ରିହାଣେ ଜାମ୍ଯୈ ଧୁର୍ଯଂ ପତିମେରଯେଥାମ୍
ଯେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇଜଣ ପ୍ରାଚୀନ ସେତୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଲେ, ସତ ଓ ଅସତ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ଦଢ଼ିଲେ, ଅକ୍ଷୟ; କବି, ଶୁଷ୍କ ଜନନୀମାନେ, ଯୋଗ ଆଶା କରି, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ପତିଙ୍କୁ ନିୟୋଜନ କରନ୍ତୁ।
ତଦୂ ଷୁ ତେ ମହତ୍ପୃଥୁଜ୍ମନ୍ ନମଃ କଵିଃ କାଵ୍ଯେନା କୃଣୋମି । ଯତ୍ସମ୍ଯଞ୍ଚାଵଭିଯନ୍ତାଵଭି କ୍ଷାମତ୍ରା ମହୀ ରୋଧଚକ୍ରେ ଵାଵୃଧେତେ
ତେଣୁ, ହେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେଉ; କବି, କବିତା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ କରେଉ। ଯେତେବେଳେ ଦୁଇଜଣ ଏକାଠି ଆସନ୍ତି, ଏଠାରେ ବଡ଼ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶ ଆବରଣକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।
ସପ୍ତ ମର୍ଯାଦାଃ କଵଯସ୍ତତକ୍ଷୁସ୍ତାସାମିଦେକାମଭ୍ଯଂହୁରୋ ଗାତ୍। ଆଯୋର୍ହ ସ୍କମ୍ଭ ଉପମସ୍ଯ ନୀଡେ ପଥାଂ ଵିସର୍ଗେ ଧରୁଣେଷୁ ତସ୍ଥୌ
ସାତଟି ସୀମା କବିମାନେ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଁ ଗୋଟିଏକୁ ନିକଟକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେଉ। ଲୋହାର ଖୁଟି ସଦୃଶ ଆଶ୍ରୟରେ, ପଥର ବିସ୍ତାରରେ, ଆଧାରରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ରହିଛି।
ଉତାମୃତାସୁର୍ଵ୍ରତ ଏମି କୃନ୍ଵନ୍ନ୍ ଅସୁରାତ୍ମା ତନ୍ଵସ୍ତତ୍ସୁମଦ୍ଗୁଃ । ଉତ ଵା ଶକ୍ରୋ ରତ୍ନଂ ଦଧାତ୍ଯୂର୍ଜଯା ଵା ଯତ୍ସଚତେ ହଵିର୍ଦାଃ
ମୁଁ ଅମର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଯାଏ, ଅସୁରଙ୍କ ନିୟମ ପାଳନ କରେ; ମୋ ଦେହରେ ଅସୁରର ଆତ୍ମା ଅଛି, ଏହିଠି ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ଶକ୍ର ଧନ ରଖିପାରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ହବି ଦେଇଥାଏ ସେ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆଶା କରିଥିବା ଜିନିଷ ପାଇପାରେ।
ଉତ ପୁତ୍ରଃ ପିତରଂ କ୍ଷତ୍ରମୀଡେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ମର୍ଯାଦମହ୍ଵଯନ୍ତ୍ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଦର୍ଶନ୍ ନୁ ତା ଵରୁଣ ଯାସ୍ତେ ଵିଷ୍ଠା ଆଵର୍ଵ୍ରତତଃ କୃଣଵୋ ଵପୂଂଷି
ପୁଅ ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପିତା, କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ, ଭଲ ଓ ନୀତିମୟ ଜୀବନ ପାଇଁ ଡାକେ। ହେ ବରୁଣ, ତୁମର ଯେଉଁଠିଏ ଅଛି, ସେଠି ଦେଖିପାଇଁ ଦିଅ; ମୁଁ ତୁମ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ନିଜେ ଆକୃତି ତିଆରି କରେ।