ତପନୋ ଅସ୍ମି ପିଶାଚାନାଂ ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଗୋମତାମିଵ । ଶ୍ଵାନଃ ସିଂହମିଵ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତେ ନ ଵିନ୍ଦନ୍ତେ ନ୍ଯଞ୍ଚନମ୍
ମୁଁ ପିଶାଚମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ତାପ ଦେବା, ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି । ଏକ କୁକୁର ଯେପରି ଶିଂହକୁ ଦେଖି ଭୟ ପାଏ, ସେମାନେ ମୋତେ ଦେଖି କୌଣସି ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ ।
ନ ପିଶାଚୈଃ ସଂ ଶକ୍ନୋମି ନ ସ୍ତେନୈଃ ନ ଵନର୍ଗୁଭିଃ । ପିଶାଚାସ୍ତସ୍ମାନ୍ ନଶ୍ଯନ୍ତି ଯମହଂ ଗ୍ରାମମାଵିଶେ
ମୋତେ ପିଶାଚ, ଚୋର କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଥିବାମାନେ କେହି ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ । ଯେଉଁ ଗାଁକୁ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ସେଠାରୁ ପିଶାଚମାନେ ନଶ୍ୱାନ୍ତି ।
ଯଂ ଗ୍ରାମମାଵିଶତ ଇଦମୁଗ୍ରଂ ସହୋ ମମ । ପିଶାଚାସ୍ତସ୍ମାନ୍ ନଶ୍ଯନ୍ତି ନ ପାପମୁପ ଜାନତେ
ମୁଁ ଯେଉଁ ଗାଁକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ମୋ ସହିତ ଅଛି । ସେଠାରୁ ପିଶାଚମାନେ ନଶ୍ୱାନ୍ତି, କୌଣସି ଅପମାଙ୍ଗଳିକ ନିକଟକୁ ଆସିପାରେ ନାହିଁ ।
ଯେ ମା କ୍ରୋଧଯନ୍ତି ଲପିତା ହସ୍ତିନଂ ମଶକା ଇଵ । ତାନ୍ ଅହଂ ମନ୍ଯେ ଦୁର୍ହିତାନ୍ ଜନେ ଅଲ୍ପଶଯୂନ୍ ଇଵ
ଯେମାନେ ମୋତେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରି କ୍ରୋଧିତ କରନ୍ତି, ମାନେ ମାଛି ଯେପରି ହାତୀକୁ ଚିଡ଼ାଏ, ସେମାନେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅଳ୍ପ ଆୟୁ ଥିବା ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ ।
ଅଭି ତଂ ନିର୍ଋତିର୍ଧତ୍ତାମଶ୍ଵମିଵ ଅଶ୍ଵାଭିଧାନ୍ଯା । ମଲ୍ଵୋ ଯୋ ମହ୍ଯଂ କ୍ରୁଧ୍ଯତି ସ ଉ ପାଶାନ୍ ନ ମୁଚ୍ଯତେ
ଯେମାନେ ମୋତେ ଶତ୍ରୁତା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନାଶ ହେଉନ୍ତୁ, ଯେପରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଧରିବା ପାଇଁ ଜାଲ ଦିଆଯାଏ । ଯେମାନେ ମୋପରେ କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ପାଶରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ ।
ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵମଥର୍ଵାଣୋ ଜଘ୍ନୂ ରକ୍ଷାଂସ୍ଯୋଷଧେ । ତ୍ଵଯା ଜଘାନ କଶ୍ଯପସ୍ତ୍ଵଯା କଣ୍ଵୋ ଅଗସ୍ତ୍ଯଃ
ଓ ଔଷଧି, ପୂର୍ବେ ତୁମ ସହଯୋଗରେ ଅଥର୍ବମାନେ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ବିନାଶ କରିଥିଲେ । କଶ୍ୟପ, କଣ୍ବ ଓ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସହିତ ଏହି କାମ କରିଥିଲେ ।
ତ୍ଵଯା ଵଯମପ୍ସରସୋ ଗନ୍ଧର୍ଵାଂସ୍ଚାତଯାମହେ । ଅଜଶୃଙ୍ଗ୍ଯଜ ରକ୍ଷଃ ସର୍ଵାନ୍ ଗନ୍ଧେନ ନାଶଯ
ତୁମ ସହିତ ଆମେ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଉଛୁ । ଏ ଛାଗଶିଂଗା ଔଷଧି, ତୁମ ଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ନଶ୍ୱାନ୍ତୁ ।
ନଦୀଂ ଯନ୍ତ୍ଵପ୍ସରସୋଽପାଂ ତାରମଵଶ୍ଵସମ୍ । ଗୁଲ୍ଗୁଲୂଃ ପୀଲା ନଲଦ୍ଯୌକ୍ଷଗନ୍ଧିଃ ପ୍ରମନ୍ଦନୀ । ତତ୍ପରେତାପ୍ସରସଃ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧା ଅଭୂତନ
ଅପ୍ସରାମାନେ ନଦୀକୁ, ଜଳର ଧାରାକୁ, ଅନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତୁ । ଗୁଲ୍ଗୁଲୁ, ପୀଳା, ନଳଦ୍ୟୁ, ଶୁଖିଲା ଗନ୍ଧ ଥିବା ପ୍ରମନ୍ଦନୀ—ଏହି ଅପ୍ସରାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି, ପୁନଃ ଜାଗ୍ରତ ହେଉନ୍ତୁ ।
ଯତ୍ରାଶ୍ଵତ୍ଥା ନ୍ଯଗ୍ରୋଧା ମହାଵୃକ୍ଷାଃ ଶିଖଣ୍ଡିନଃ । ତତ୍ପରେତାପ୍ସରସଃ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧା ଅଭୂତନ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଶ୍ୱଥ ଓ ବଟବୃକ୍ଷ, ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛମାନେ ତାଲ ଉଠାଇ ଦଁଡାଇଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ଚାଲିଯାଇଥିବା ଅପ୍ସରାମାନେ ପୁନଃ ଜାଗ୍ରତ ହେଉନ୍ତୁ ।
ଯତ୍ର ଵଃ ପ୍ରେଙ୍ଖା ହରିତା ଅର୍ଜୁନା ଉତ ଯତ୍ରାଘାତାଃ କର୍କର୍ଯଃ ସଂଵଦନ୍ତି । ତତ୍ପରେତାପ୍ସରସଃ ପ୍ରତିବୁଦ୍ଧା ଅଭୂତନ
ଯେଉଁଠାରେ ତୁମର ହରିତ ଝୁଲା ଅଛି, ଓ ଅର୍ଜୁନ, ଯେଉଁଠାରେ ମାଟିର ଖୁଟି ଘଂଘାରି ହେଉଛି, ସେଠାରେ ଚାଲିଯାଇଥିବା ଅପ୍ସରାମାନେ ପୁନଃ ଜାଗ୍ରତ ହେଉନ୍ତୁ ।
ଏଯମଗନ୍ନ୍ ଓଷଧୀନାଂ ଵୀରୁଧାଂ ଵୀର୍ଯାଵତୀ । ଅଜଶୃଙ୍ଗ୍ଯରାଟକୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣଶୃଙ୍ଗୀ ଵ୍ଯୃଷତୁ
ଏହି ଔଷଧି ଓ ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆସିଛି—ଛାଗଶିଂଗା, ରାଜା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଂଗା; ଏହା ଅପମାଙ୍ଗଳିକକୁ ଦୂରେ ହଟାଉ ।
ଆନୃତ୍ଯତଃ ଶିଖଣ୍ଡିନୋ ଗନ୍ଧର୍ଵସ୍ଯାପ୍ସରାପତେଃ । ଭିନଦ୍ମି ମୁଷ୍କାଵପି ଯାମି ଶେପଃ
ଶିଖା ଥିବା ନୃତ୍ୟକାରମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେର ନାୟକଙ୍କୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିହୀନ କରେ, ସେମାନଙ୍କର ପୁରୁଷତ୍ୱ ନଷ୍ଟ କରି ନେଉଛି ।
ଭୀମା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହେତଯଃ ଶତମୃଷ୍ଟୀରଯସ୍ମଯୀଃ । ତାଭିର୍ହଵିରଦାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ ଅଵକାଦାନ୍ ଵ୍ଯୃଷତୁ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଭୟଙ୍କର, ଶତଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳ, ଲୋହାରେ ତିଆରି। ଏହି ଅସ୍ତ୍ରରେ, ଯେଉଁ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ହବିର ଉଠାଇନେଇଥିବା, ଓ ତଳେ ଲୁଚିଥିବାମାନେ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାନ୍ତୁ।
ଭୀମା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ହେତଯଃ ଶତମୃଷ୍ଟୀର୍ହିରଣ୍ଯଯୀଃ । ତାଭିର୍ହଵିରଦାନ୍ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ ଅଵକାଦାନ୍ ଵ୍ଯୃଷତୁ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଭୟଙ୍କର, ଶତଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳ, ସୁନାରେ ତିଆରି। ଏହି ଅସ୍ତ୍ରରେ, ଯେଉଁ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ହବିର ଉଠାଇନେଇଥିବା, ଓ ତଳେ ଲୁଚିଥିବାମାନେ, ସେମାନେ ଦୂରେ ହଟିଯାନ୍ତୁ।
ଅଵକାଦାନ୍ ଅଭିଶୋଚାନ୍ ଅପ୍ସୁ ଜ୍ଯୋତଯ ମାମକାନ୍ । ପିଶାଚାନ୍ତ୍ସର୍ଵାନ୍ ଓଷଧେ ପ୍ର ମୃଣୀହି ସହସ୍ଵ ଚ
ତଳେ ଲୁଚିଥିବା, ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା, ଓ ଜଳରେ ରହୁଥିବା ଭୂତମାନେ, ଓଷଧି, ସମସ୍ତ ପିଶାଚମାନେ ଦୂରେ ହଟା, ଏବଂ ତୁ ଜିତିଯା।
ଶ୍ଵେଵୈକଃ କପିରିଵୈକଃ କୁମାରଃ ସର୍ଵକେଶକଃ । ପ୍ରିଯୋ ଦୃଶ ଇଵ ଭୂତ୍ଵା ଗନ୍ଧର୍ଵଃ ସଚତେ ସ୍ତ୍ରିଯସ୍। ତମିତୋ ନାଶଯାମସି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵୀର୍ଯାଵତା
କୁକୁର ଭଳି, ବାନର ଭଳି, ସମସ୍ତ କେଶ ଥିବା ଜଣେ ଶିଶୁ ଭଳି, ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଗନ୍ଧର୍ବ ନାରୀମାନଙ୍କ ସହ ଲଗିଯାଉଛି। ଏଠାରେ ଆମେ ତାକୁ ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତିରେ ନାଶ କରୁଛୁ।
ଜାଯା ଇଦ୍ଵୋ ଅପ୍ସରସୋ ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପତଯୋ ଯୂଯମ୍ । ଅପ ଧାଵତାମର୍ତ୍ଯା ମର୍ତ୍ଯାନ୍ ମା ସଚଧ୍ଵମ୍
ତୁମର ଜାୟାମାନେ ଅପ୍ସରା, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ତାଙ୍କର ପତି। ଅମରମାନେ, ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦୂରେ ହଟିଯାନ୍ତୁ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ସହ ମିଶିନାହାନ୍ତୁ।
ଉଦ୍ଭିନ୍ଦତୀଂ ସଂଜଯନ୍ତୀମପ୍ସରାଂ ସାଧୁଦେଵିନୀମ୍ । ଗ୍ଲହେ କୃତାନି କୃଣ୍ଵାନାମପ୍ସରାଂ ତାମିହ ହୁଵେ
ଯେଉଁ ଅପ୍ସରା ଦକ୍ଷ ଓ ଦେବୀ, ଉଦ୍ଭିନ୍ନ କରେ ଏବଂ ଏକତ୍ର କରେ, ଗଳାରେ ଦିଆ ଫେଙ୍ଗାଇଥିବା, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଏହିଅପ୍ସରାକୁ ଡାକୁଛି।
ଵିଚିନ୍ଵତୀମାକିରନ୍ତୀମପ୍ସରାଂ ସାଧୁଦେଵିନୀମ୍ । ଗ୍ଲହେ କୃତାନି ଗୃହ୍ଣାନାମପ୍ସରାଂ ତାମିହ ହୁଵେ
ଯେଉଁ ଅପ୍ସରା ଦକ୍ଷ ଓ ଦେବୀ, ଖୋଜିଥିବା ଓ ଚିଁଡ଼ିଥିବା, ଗଳାରେ ଦିଆ ଉଠାଇଥିବା, ସେଉଁଠି ମୁଁ ଏହିଅପ୍ସରାକୁ ଡାକୁଛି।
ଯାଯୈଃ ପରିନୃତ୍ଯତ୍ଯାଦଦାନା କୃତଂ ଗ୍ଲହାତ୍। ସା ନଃ କୃତାନି ସୀଷତୀ ପ୍ରହାମାପ୍ନୋତୁ ମାଯଯା । ସା ନଃ ପଯସ୍ଵତ୍ଯୈତୁ ମା ନୋ ଜୈଷୁରିଦଂ ଧନମ୍
ଯେଉଁ ଅପ୍ସରା ନୃତ୍ୟ କରି, ଗଳାରୁ ଦିଆ ନେଇଯାଉଛି, ସେ ଆମର ଦିଆଗୁଡିକ ଏକତ୍ର କରି, ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତାରେ ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପହାର ଜିତିଦେଉ। ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଧାରାଳ ଭରିଆ ଆସୁ, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ଧନ ଜିତିନପାରନ୍ତୁ।
ଯା ଅକ୍ଷେଷୁ ପ୍ରମୋଦନ୍ତେ ଶୁଚଂ କ୍ରୋଧଂ ଚ ବିଭ୍ରତୀ । ଆନନ୍ଦିନୀଂ ପ୍ରମୋଦିନୀମପ୍ସରାଂ ତାମିହ ହୁଵେ
ଯେଉଁ ଅପ୍ସରା ଦିଆରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ପାଉଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ କ୍ରୋଧ ଧରିଥିବା, ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସିତ ଅପ୍ସରାକୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି।
ସୂର୍ଯସ୍ଯ ରଶ୍ମୀନ୍ ଅନୁ ଯାଃ ସଞ୍ଚରନ୍ତି ମରୀଚୀର୍ଵା ଯା ଅନୁସଞ୍ଚରନ୍ତି । ଯାସାମୃଷଭୋ ଦୂରତୋ ଵାଜିନୀଵାନ୍ତ୍ସଦ୍ଯଃ ସର୍ଵାନ୍ ଲୋକାନ୍ ପର୍ଯେତି ରକ୍ଷନ୍ । ସ ନ ଐତୁ ହୋମମିମଂ ଜୁଷାଣୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ସହ ଵାଜିନୀଵାନ୍
ଯେଉଁ ମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ଅନୁସରି ଚାଲିଥିବା, କିମ୍ବା ତାର ଆଲୋକ ଅନୁସରି ଚାଲିଥିବା, ଯେଉଁମାନେ ବଳିଆ ବୃଷଭ ଦୂରରୁ, ତୁରଙ୍ଗ ଭଳି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରି ଘୂଞ୍ଚିଯାଉଛି, ସେ ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁରଙ୍ଗ ସହ ଏଠାରେ ଆସୁ, ଏହି ହୋମକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ସହ ଵାଜିନୀଵନ୍ କର୍କୀଂ ଵତ୍ସାମିହ ରକ୍ଷ ଵାଜିନ୍ । ଇମେ ତେ ସ୍ତୋକା ବହୁଲା ଏହ୍ଯର୍ଵାଙିଯଂ ତେ କର୍କୀହ ତେ ମନୋଽସ୍ତୁ
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁରଙ୍ଗ ସହ, ଓ ତୁରଙ୍ଗ, ଏଠାରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ବଛାକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏହି ତୁମର କିଛି ଅଧିକ ଅଛି, ଏଠାରେ ଆସ, ଏଠାରେ ତୁମର ବଛା, ଏଠାରେ ତୁମର ମନ ରହୁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ସହ ଵାଜିନୀଵନ୍ କର୍କୀଂ ଵତ୍ସାମିହ ରକ୍ଷ ଵାଜିନ୍ । ଅଯଂ ଘାସୋ ଅଯଂ ଵ୍ରଜ ଇହ ଵତ୍ସାଂ ନି ବଧ୍ନୀମଃ । ଯଥାନାମ ଵ ଈଶ୍ମହେ ସ୍ଵାହା
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ତୁରଙ୍ଗ ସହ, ଓ ତୁରଙ୍ଗ, ଏଠାରେ ବଛାକୁ ରକ୍ଷା କର। ଏଠାରେ ଘାସ, ଏଠାରେ ଗୋଖାଟ, ଏଠାରେ ଆମେ ବଛାକୁ ବାନ୍ଧୁ। ଯେପରି ତୁମର ନାମ, ସେପରି ଆମେ ଉନ୍ନତି ପାଉ। ସ୍ୱାହା।
ପୃଥିଵ୍ଯାମଗ୍ନଯେ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥା ପୃଥିଵ୍ଯାମଗ୍ନଯେ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ପୃଥିବୀରେ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଅଛି, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ପୃଥିଵୀ ଧେନୁସ୍ତସ୍ଯା ଅଗ୍ନିର୍ଵତ୍ସଃ । ସା ମେଽଗ୍ନିନା ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ପୃଥିବୀ ଗାଁ, ତାହାର ବଛା ଅଗ୍ନି। ଅଗ୍ନି ବଛା ଭାବେ ତା ମୋ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦେଉ। ସ୍ୱାହା।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵାଯଵେ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥାନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵାଯଵେ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବାୟୁ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷରେ ବାୟୁ ପାଇଁ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଅଛି, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଧେନୁସ୍ତସ୍ଯା ଵାଯୁର୍ଵତ୍ସଃ । ସା ମେ ଵାଯୁନା ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ଅନ୍ତରିକ୍ଷ ଗାଁ, ତାହାର ବଛା ବାୟୁ। ବାୟୁ ବଛା ଭାବେ ତା ମୋ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦେଉ। ସ୍ୱାହା।
ଦିଵ୍ଯାଦିତ୍ଯାଯ ସମନମନ୍ତ୍ସ ଆର୍ଧ୍ନୋତ୍। ଯଥା ଦିଵ୍ଯାଦିତ୍ଯାଯ ସମନମନ୍ନ୍ ଏଵା ମହ୍ଯଂ ସଂନମଃ ସଂ ନମନ୍ତୁ
ଆକାଶରେ ଆଦିତ୍ୟ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ଆକାଶରେ ଆଦିତ୍ୟ ପାଇଁ ଯେପରି ଖାଦ୍ୟ ସମାନ ଅଛି, ସେପରି ମୋ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସମାନ ଓ ପ୍ରଚୁର ହେଉ। ସମସ୍ତେ ମୋତେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତୁ।
ଦ୍ଯୌର୍ଧେନୁସ୍ତସ୍ଯା ଆଦିତ୍ଯୋ ଵତ୍ସଃ । ସା ମ ଆଦିତ୍ଯେନ ଵତ୍ସେନେଷମୂର୍ଜଂ କାମଂ ଦୁହାମ୍ । ଆଯୁଃ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରଜାଂ ପୋଷଂ ରଯିଂ ସ୍ଵାହା
ଆକାଶ ଗାଁ, ତାହାର ବଛା ଆଦିତ୍ୟ। ଆଦିତ୍ୟ ବଛା ଭାବେ ତା ମୋ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଉ। ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ, ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ, ପୋଷଣ ଓ ଧନ ଦେଉ। ସ୍ୱାହା।