ଅହଂ ରୁଦ୍ରେଭିର୍ଵସୁଭିଶ୍ଚରାମ୍ଯହମାଦିତ୍ଯୈରୁତ ଵିଶ୍ଵଦେଵୈଃ । ଅହଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣୋଭା ବିଭର୍ମ୍ଯହମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅହମଶ୍ଵିନୋଭା
ମୁଁ ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ସହିତ ଚଳାମି, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଚଳାମି। ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ଧାରଣ କରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରେ।
ଅହଂ ରାଷ୍ଟ୍ରୀ ସଂଗମନୀ ଵସୂନାଂ ଚିକିତୁଷୀ ପ୍ରଥମା ଯଜ୍ଞିଯାନାମ୍ । ତାଂ ମା ଦେଵା ଵ୍ଯଦଧୁଃ ପୁରୁତ୍ରା ଭୂରିସ୍ଥାତ୍ରାଂ ଭୂର୍ଯାଵେଶଯନ୍ତଃ
ମୁଁ ରାଷ୍ଟ୍ରର ମାଲିକା, ଧନର ସଂଗ୍ରାହକ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବପ୍ରଥମ। ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ବହୁଯାଗାରେ ବଣ୍ଟିଛନ୍ତି, ମୋତେ ବହୁ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି।
ଅହମେଵ ସ୍ଵଯମିଦଂ ଵଦାମି ଜୁଷ୍ଟଂ ଦେଵାନାମୁତ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ଯଂ କାମଯେ ତନ୍ତମୁଗ୍ରଂ କୃଣୋମି ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତମୃଷିଂ ତଂ ସୁମେଧାମ୍
ମୁଁ ଏକା ଏହି କଥା କହେ, ଯାହା ଦେବତା ଓ ମଣିଷଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ଯାହାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ, ତାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ, ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋଷି, ଜ୍ଞାନୀ କରେ।
ମଯା ସୋଽନ୍ନମତ୍ତି ଯୋ ଵିପଶ୍ଯତି ଯଃ ପ୍ରାଣତି ଯ ଈଂ ଶୃଣୋତ୍ଯୁକ୍ତମ୍ । ଅମନ୍ତଵୋ ମାଂ ତ ଉପ କ୍ଷିଯନ୍ତି ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ ଶ୍ରୁଦ୍ଧେଯଂ ତେ ଵଦାମି
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଦେଖେ, ଶ୍ୱାସ ନିଏ, ଶବ୍ଦ ଶୁଣେ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଅବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସେମାନେ ମୋ ନିକଟରେ ରହନ୍ତି। ଶୁଣ, ଶ୍ରୋତା! ମୁଁ ତୋତେ ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ କଥା କହୁଛି।
ଅହଂ ରୁଦ୍ରାଯ ଧନୁରା ତନୋମି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷେ ଶରଵେ ହନ୍ତଵା ଉ । ଅହଂ ଜନାଯ ସମଦଂ କୃଣୋମି ଅହଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ଵିଵେଶ
ମୁଁ ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ତୀର ଧରେ। ମୁଁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ଆଣେ, ମୁଁ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛି।
ଅହଂ ସୋମମାହନସଂ ବିଭର୍ମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଷ୍ଟାରମୁତ ପୂଷଣଂ ଭଗମ୍ । ଅହଂ ଦଧାମି ଦ୍ରଵିଣା ହଵିଷ୍ମତେ ସୁପ୍ରାଵ୍ଯା ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ମୁଁ ଚାପା ସୋମକୁ ଧାରଣ କରେ, ମୁଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷଣ ଓ ଭଗକୁ ଧାରଣ କରେ। ମୁଁ ହବି ଦେଇଥିବା ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛି, ସେମାନେ ଭଲ ଗୃହ ପାଆନ୍ତି।
ଅହଂ ସୁଵେ ପିତରମସ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ ମମ ଯୋନିରପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ସମୁଦ୍ରେ । ତତୋ ଵି ତିଷ୍ଠେ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵୋତାମୂଂ ଦ୍ଯାଂ ଵର୍ଷ୍ମଣୋପ ସ୍ପୃଶାମି
ମୁଁ ଏହି ଜଗତର ଶିରେ ପିତାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ମୋର ଗର୍ଭ ଜଳରେ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ। ସେଠାରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରେ, ମୋର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ମୁଁ ଆକାଶକୁ ଛୁଁଇଁ।
ଅହମେଵ ଵାତୈଵ ପ୍ର ଵାମ୍ଯାରଭମାଣା ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ପରୋ ଦିଵା ପର ଏନା ପୃଥିଵ୍ଯୈତାଵତୀ ମହିମ୍ନା ସଂ ବଭୂଵ
ମୁଁ ପବନ ସଦୃଶ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଳାଏ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଗତି ଦେଉଛି। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଉପରେ, ଏତେ ବଡ଼ ମୋର ମହିମା।
4.31 ତ୍ଵଯା ମନ୍ଯୋ ସରଥମାରୁଜନ୍ତୋ ହର୍ଷମାଣା ହୃଷିତାସୋ ମରୁତ୍ଵନ୍ । ତିଗ୍ମେଷଵ ଆଯୁଧା ସଂଶିଶାନା ଉପ ପ୍ର ଯନ୍ତୁ ନରୋ ଅଗ୍ନିରୂପାଃ
ହେ ମନ୍ୟୁ, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ରଥରେ ଚଢ଼ିବା, ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବା; ମରୁତ୍ସ୍ବର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଅଗ୍ନି ସମାନ ଦେହର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆସନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିରିଵ ମନ୍ଯୋ ତ୍ଵିଷିତଃ ସହସ୍ଵ ସେନାନୀର୍ନଃ ସହୁରେ ହୂତ ଏଧି । ହତ୍ଵାଯ ଶତ୍ରୂନ୍ ଵି ଭଜସ୍ଵ ଵେଦ ଓଜୋ ମିମାନୋ ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ହେ ମନ୍ୟୁ, ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ହେଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାପତି ହୋଇ, ଆମ ଡାକରେ ଆସ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଧନ ବଣ୍ଟନ କର, ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ସହସ୍ଵ ମନ୍ଯୋ ଅଭିମାତିମସ୍ମୈ ରୁଜନ୍ ମୃଣନ୍ ପ୍ରମୃଣନ୍ ପ୍ରେହି ଶତ୍ରୂନ୍ । ଉଗ୍ରଂ ତେ ପାଜୋ ନନ୍ଵା ରୁରୁଧ୍ରେ ଵଶୀ ଵଶଂ ନଯାସା ଏକଜ ତ୍ଵମ୍
ହେ ମନ୍ୟୁ, ଯିଏ ବିରୋଧ କରେ, ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଭାଙ୍ଗ, ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ନଶ୍ଟ କର; ତୁମ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅବରୋଧିତ ହୋଇଥିଲା—ଶତ୍ରୁକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଆଣ, କାରଣ ତୁମେ ଏକା ଜନ୍ମିଥିଲ।
ଏକୋ ବହୂନାମସି ମନ୍ଯ ଈଡିତା ଵିଶଂଵିଶଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସଂ ଶିଶାଧି । ଅକୃତ୍ତରୁକ୍ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵଯଂ ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଘୋଷଂ ଵିଜଯାଯ କୃଣ୍ମସି
ହେ ମନ୍ୟୁ, ତୁମେ ଏକା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବହୁମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୁଦାୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ; ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ହେଲେ, ଖାଲି କଥା ନୁହେଁ, ଆମେ ବିଜୟ ପାଇଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧ୍ୱନି କରିବା।
ଵିଜେଷକୃଦିନ୍ଦ୍ର ଇଵାନଵବ୍ରଵୋଽସ୍ମାକଂ ମନ୍ଯୋ ଅଧିପା ଭଵେହ । ପ୍ରିଯଂ ତେ ନାମ ସହୁରେ ଗୃଣୀମସି ଵିଦ୍ମା ତମୁତ୍ସଂ ଯତ ଆବଭୂଥ
ହେ ମନ୍ୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଅଜୟ ଓ ବିଜୟୀ ହୋଇ, ଆମର ଅଧିପତି ହେଉ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମ ପ୍ରିୟ ନାମକୁ ଗାଉଛୁ; ଆମେ ଜାଣୁଛୁ, ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲ।
ଆଭୂତ୍ଯା ସହଜା ଵଜ୍ର ସାଯକ ସହୋ ବିଭର୍ଷି ସହଭୂତ ଉତ୍ତରମ୍ । କ୍ରତ୍ଵା ନୋ ମନ୍ଯୋ ସହ ମେଦ୍ଯେଧି ମହାଧନସ୍ଯ ପୁରୁହୂତ ସଂସୃଜି
ଶକ୍ତି ସହ ଜନ୍ମିଥିବା, ବଜ୍ର ଓ ଶର ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ହେ ମନ୍ୟୁ, ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉ; ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଆମ ସହ ମହାଧନ ବଣ୍ଟନ କର।
ସଂସୃଷ୍ଟଂ ଧନମୁଭଯଂ ସମାକୃତମସ୍ମଭ୍ଯଂ ଧତ୍ତାଂ ଵରୁଣଶ୍ଚ ମନ୍ଯୁଃ । ଭିଯୋ ଦଧାନା ହୃଦଯେଷୁ ଶତ୍ରଵଃ ପରାଜିତାସୋ ଅପ ନି ଲଯନ୍ତାମ୍
ଯେ ଧନ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଛି, ସେହି ଧନ ବରୁଣ ଓ ମନ୍ୟୁ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ଭୟ ହୃଦୟରେ ଧରିଥିବା ଶତ୍ରୁମାନେ, ପରାଜିତ ହୋଇ, ଦୂରେ ହଟିଯାଆନ୍ତୁ।
4.32 ଯସ୍ତେ ମନ୍ଯୋଽଵିଧଦ୍ଵଜ୍ର ସାଯକ ସହ ଓଜଃ ପୁଷ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵମାନୁଷକ୍। ସାହ୍ଯାମ ଦାସମାର୍ଯଂ ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵଯଂ ସହସ୍କୃତେନ ସହସା ସହସ୍ଵତା
ହେ ମନ୍ୟୁ, ବଜ୍ର ଓ ଶର ତୁମ ଅସ୍ତ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତି ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାପିଛି—ତୁମ ସହିତ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଦାସ ଓ ଆର୍ୟ, ଉଭୟକୁ ଜୟ କରିପାରିବା।
ମନ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରୋ ମନ୍ଯୁରେଵାସ ଦେଵୋ ମନ୍ଯୁର୍ହୋତା ଵରୁଣୋ ଜାତଵେଦାଃ । ମନ୍ଯୁଂ ଵିଶ ଈଡତେ ମାନୁଷୀର୍ଯାଃ ପହି ନୋ ମନ୍ଯୋ ତପସା ସଜୋଷାଃ
ମନ୍ୟୁ ହେଉଛନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ମନ୍ୟୁ ଦେବତା, ମନ୍ୟୁ ହେଉଛନ୍ତି ହୋତା, ବରୁଣ ଓ ଜାତବେଦସ୍; ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି—ହେ ମନ୍ୟୁ, ତପସ୍ୟା ସହିତ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ଅଭୀହି ମନ୍ଯୋ ତଵସସ୍ତଵୀଯାନ୍ ତପସା ଯୁଜା ଵି ଜହି ଶତ୍ରୂନ୍ । ଅମିତ୍ରହା ଵୃତ୍ରହା ଦସ୍ଯୁହା ଚ ଵିଶ୍ଵା ଵସୂନ୍ଯା ଭରା ତ୍ଵଂ ନଃ
ହେ ମନ୍ୟୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର; ଶତ୍ରୁ ହନ୍ତା, ବୃତ୍ର ଓ ଦସ୍ୟୁ ହନ୍ତା, ସମସ୍ତ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ତ୍ଵଂ ହି ମନ୍ଯୋ ଅଭିଭୂତ୍ଯୋଜାଃ ସ୍ଵଯଂଭୂର୍ଭାମୋ ଅଭିମାତିଷାହଃ । ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣିଃ ସହୁରିଃ ସହୀଯାନ୍ ଅସ୍ମାସ୍ଵୋଜଃ ପୃତନାସୁ ଧେହି
ହେ ମନ୍ୟୁ, ତୁମେ ଅପାର ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ, ସ୍ୱୟଂଜାତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା; ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ—ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ସହିତ ତୁମ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ଅଭାଗଃ ସନ୍ନ୍ ଅପ ପରେତୋ ଅସ୍ମି ତଵ କ୍ରତ୍ଵା ତଵିଷସ୍ଯ ପ୍ରଚେତଃ । ତଂ ତ୍ଵା ମନ୍ଯୋ ଅକ୍ରତୁର୍ଜିହୀଡାହଂ ସ୍ଵା ତନୂର୍ବଲଦାଵା ନ ଏହି
ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ମୁଁ ଅଭାଗା ଓ ତ୍ୟାଗିତ; ଏହିପାଇଁ, ହେ ମନ୍ୟୁ, ମୁଁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି—ଦୁର୍ବଳଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଯେପରି ଆସେ, ସେପରି ଆସ।
ଅଯଂ ତେ ଅସ୍ମ୍ଯୁପ ନ ଏହ୍ଯର୍ଵାଙ୍ପ୍ରତୀଚୀନଃ ସହୁରେ ଵିଶ୍ଵଦାଵନ୍ । ମନ୍ଯୋ ଵଜ୍ରିନ୍ନ୍ ଅଭି ନ ଆ ଵଵୃତ୍ସ୍ଵ ହନାଵ ଦସ୍ଯୂଂରୁତ ବୋଧ୍ଯାପେଃ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଛି—ନିକଟକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ବିଜୟୀ; ହେ ମନ୍ୟୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମ ପ୍ରତି ମୁହଁ ଘୁଞ୍ଚାଅ—ଆମେ ଦସ୍ୟୁମାନେକୁ ହନିବା, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ।
ଅଭି ପ୍ରେହି ଦକ୍ଷିଣତୋ ଭଵା ନୋଽଧା ଵୃତ୍ରାଣି ଜଙ୍ଘନାଵ ଭୂରି । ଜୁହୋମି ତେ ଧରୁଣଂ ମଧ୍ଵୋ ଅଗ୍ରମୁଭାଵୁପାଂଶୁ ପ୍ରଥମା ପିବାଵ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଆମ ପକ୍ଷରେ ରୁହ; ବହୁ ବାଧା ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ମଧୁର ଦ୍ରବ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ ଅର୍ପଣ କରୁଛି—ଆମେ ଦୁଇଜଣେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରଥମ ପାନ କରିବା।
ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମଗ୍ନେ ଶୁଶୁଗ୍ଧ୍ଯା ରଯିମ୍ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଉପରୁ ଦହୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟା; ଦୂରେ ହଟା, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ; ଆମ ଉପରୁ ଦହୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ସୁକ୍ଷେତ୍ରିଯା ସୁଗାତୁଯା ଵସୂଯା ଚ ଯଜାମହେ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଭଲ ଜମି, ଭଲ ପଥ ଓ ଧନ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ପୂଜା କରୁଛୁ; ଆମ ଉପରୁ ଦହୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ର ଯଦ୍ଭନ୍ଦିଷ୍ଠ ଏଷାଂ ପ୍ରାସ୍ମାକାସଶ୍ଚ ସୂରଯଃ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଆମ ନିଜ ଠାକୁରମାନେ ଦୟା କରୁନ୍ତୁ; ଆମ ଉପରୁ ଦହୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ର ଯତ୍ତେ ଅଗ୍ନେ ସୂରଯୋ ଜାଯେମହି ପ୍ର ତେ ଵଯମ୍ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଆମେ ଜନ୍ମ ନେଉ; ତୁମ ସହିତ, ଆମେ ଦହୁଥିବା ପାପକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ର ଯଦଗ୍ନେଃ ସହସ୍ଵତୋ ଵିଶ୍ଵତୋ ଯନ୍ତି ଭାନଵଃ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କର କିରଣ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେପରି ଆମ ପାପ ଦୁଃଖ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ।
ତ୍ଵଂ ହି ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖ ଵିଶ୍ଵତଃ ପରିଭୂରସି । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖୁଛ, ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଘେରି ରହିଛ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ।
ଦ୍ଵିଷୋ ନୋ ଵିଶ୍ଵତୋମୁଖାତି ନାଵେଵ ପାରଯ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ହେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଦେଖୁଥିବା, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନାଉ ପରି ଆମକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଅ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ।
ସ ନଃ ସିନ୍ଧୁମିଵ ନାଵାତି ପର୍ଷ ସ୍ଵସ୍ତଯେ । ଅପ ନଃ ଶୋଶୁଚଦଘମ୍
ନଦୀ ଉପରେ ନାଉ ଯେପରି ଚାଲେ, ସେପରି ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରାଅ; ଆମର ଜଳନ୍ତା ପାପ ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ।