ଉତ୍ସମକ୍ଷିତଂ ଵ୍ଯଚନ୍ତି ଯେ ସଦା ଯ ଆସିଞ୍ଚନ୍ତି ରସମୋଷଧୀଷୁ । ପୁରୋ ଦଧେ ମରୁତଃ ପୃଶ୍ନିମାତୄଂସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଔଷଧିରେ ରସ ଢାଲନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ, ପୃଶ୍ନି ତାଙ୍କର ମା, ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖୁଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ପଯୋ ଧେନୂନାଂ ରସମୋଷଧୀନାଂ ଜଵମର୍ଵତାଂ କଵଯୋ ଯ ଇନ୍ଵଥ । ଶଗ୍ମା ଭଵନ୍ତୁ ମରୁତୋ ନଃ ସ୍ଯୋନାସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଗାଈର ଦୁଧ, ଔଷଧିର ରସ, ତ୍ୱରିତ ଘୋଡ଼ାର ଗତି, ଯାହାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ ଆମପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଅପଃ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ଦିଵମୁଦ୍ଵହନ୍ତି ଦିଵସ୍ପୃଥିଵୀମଭି ଯେ ସୃଜନ୍ତି । ଯେ ଅଦ୍ଭିରୀଶାନା ମରୁତଶ୍ଚରନ୍ତି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ସମୁଦ୍ରରୁ ଜଳ ଆକାଶକୁ ଉଠାନ୍ତି, ଆକାଶରୁ ମାଟିକୁ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଜଳ ସହିତ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଯେ କୀଲାଲେନ ତର୍ପଯନ୍ତି ଯେ ଘୃତେନ ଯେ ଵା ଵଯୋ ମେଦସା ସଂସୃଜନ୍ତି । ଯେ ଅଦ୍ଭିରୀଶାନା ମରୁତୋ ଵର୍ଷଯନ୍ତି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯେମାନେ ମଦ, ଘିଅ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀମାନେ ସହିତ ଚର୍ବି ଦେଇ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ଯେମାନେ ଜଳ ସହିତ ଶାସନ କରନ୍ତି ଓ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଯଦୀଦିଦଂ ମରୁତୋ ମାରୁତେନ ଯଦି ଦେଵା ଦୈଵ୍ଯେନେଦୃଗାର । ଯୂଯମୀଶିଧ୍ଵେ ଵସଵସ୍ତସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତେସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯଦି ଏହି ଘଟଣା ମରୁତମାନେ, ତୁମ ହାବା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମରେ ଘଟିଛି, ତୁମେ ଧନ ଦେଇବା ଅଧିକାରୀ, ସେହି ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ନାୟକ—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ତିଗ୍ମମନୀକଂ ଵିଦିତଂ ସହସ୍ଵନ୍ ମାରୁତଂ ଶର୍ଧଃ ପୃତନାସୂଗ୍ରମ୍ । ସ୍ତୌମି ମରୁତୋ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ତୀବ୍ର ମୁହଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ମରୁତ ସେନା, ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସହାୟତା ଚାହିଁ ଡାକୁଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଭଵାଶର୍ଵୌ ମନ୍ଵେ ଵାଂ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତଂ ଯଯୋର୍ଵାମିଦଂ ପ୍ରଦିଶି ଯଦ୍ଵିରୋଚତେ । ଯାଵସ୍ଯେଶାଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ହେ ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ମୁଁ ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ସ୍ମରଣ କରେ। ଏଠାରେ ଯାହା ତୁମର ଅଛି, ଯାହା ଏଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେସବୁ ତୁମେ ଜାଣ, ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ଯଯୋରଭ୍ଯଭ୍ଵ ଉତ ଯଦ୍ଦୂରେ ଚିଦ୍ଯୌ ଵିଦିତାଵିଷୁଭୃତାମସିଷ୍ଠୌ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ତୁମ ନିକଟରେ ଯାହା ଅଛି, କିମ୍ବା ଦୂରେ ଯାହା ଅଛି, ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମେ ଜାଣ, ଦୁଇଁଜଣ ଧନୁର୍ଧାରୀ। ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ସହସ୍ରାକ୍ଷୌ ଵୃତ୍ରହନା ହୁଵେହଂ ଦୂରେଗଵ୍ଯୂତୀ ସ୍ତୁଵନ୍ନ୍ ଏମ୍ଯୁଗ୍ରୌ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ମୁଁ ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ଯାଵାରେଭାଥେ ବହୁ ସାକମଗ୍ରେ ପ୍ର ଚେଦସ୍ରାଷ୍ଟ୍ରମଭିଭାଂ ଜନେଷୁ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁଯେଉଁ ଦିଗରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏକାସାଥି ଯାଅ, ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଶାସନ ବିସ୍ତାରିତ। ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ଯଯୋର୍ଵଧାନ୍ ନାପପଦ୍ଯତେ କଶ୍ଚନାନ୍ତର୍ଦେଵେଷୂତ ମାନୁଷେଷୁ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯାହାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରକୁ କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷ ରୋକିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଏହେ ଦୁଇଜଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇପାଦ ଓ ଚାରିପାଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଃ କୃତ୍ଯାକୃନ୍ ମୂଲକୃଦ୍ଯାତୁଧାନୋ ନି ତସ୍ମିନ୍ ଧତ୍ତଂ ଵଜ୍ରମୁଗ୍ରୌ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର କରେ, ମୂଳ କାଟେ, ଅପଦେବତା ହେଉଛି, ଏମାନେ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠି ତୁମେ ତୁମର ବଜ୍ର ଆଘାତ କର। ଦୁଇପାଦ ଓ ଚାରିପାଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଏହେ ଦୁଇଜଣ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଅଧି ନୋ ବ୍ରୂତଂ ପୃତନାସୂଗ୍ରୌ ସଂ ଵଜ୍ରେଣ ସୃଜତଂ ଯଃ କିମୀଦୀ । ସ୍ତୌମି ଭଵାଶର୍ଵୌ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଥିବାକୁ ଘୋଷଣା କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଜଣ, ଏକାଠି ହୋଇ, ଯିଏ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, ସେଉଠାରେ ବଜ୍ର ଆଘାତ କର। ମୁଁ ଭବ ଓ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଆଶ୍ରୟ ଚାହେଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ମନ୍ଵେ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵୃଧୌ ସଚେତସୌ ଦ୍ରୁହ୍ଵଣୋ ଯୌ ନୁଦେଥେ । ପ୍ର ସତ୍ଯାଵାନମଵଥୋ ଭରେଷୁ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ଯେଉଁମାନେ ନୀତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଏବଂ ଭଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁର୍ଜନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ସଚେତସୌ ଦ୍ରୁହ୍ଵଣୋ ଯୌ ନୁଦେଥେ ପ୍ର ସତ୍ଯାଵାନମଵଥୋ ଭରେଷୁ । ଯୌ ଗଚ୍ଛଥୋ ନୃଚକ୍ଷସୌ ବଭ୍ରୁଣା ସୁତଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଦୁର୍ଜନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ସହ ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯାଵଙ୍ଗିରସମଵଥୋ ଯାଵଗସ୍ତିଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଜମଦଗ୍ନିମତ୍ତ୍ରିମ୍ । ଯୌ କଶ୍ଯପମଵଥୋ ଯୌ ଵସିଷ୍ଠଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଜମଦଗ୍ନି ଓ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ; ଯେଉଁମାନେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯୌ ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵମଵଥୋ ଵାଧ୍ର୍ଯଶ୍ଵଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପୁରୁମୀଢମତ୍ତ୍ରିମ୍ । ଯୌ ଵିମଦମଵଥୋ ସପ୍ତଵଧ୍ରିଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ, ବାଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱ, ପୁରୁମୀଢ଼ ଓ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିମଦ ଓ ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯୌ ଭରଦ୍ଵାଜମଵଥୋ ଯୌ ଗଵିଷ୍ଠିରଂ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର କୁତ୍ସମ୍ । ଯୌ କକ୍ଷୀଵନ୍ତମଵଥୋ ପ୍ରୋତ କଣ୍ଵଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜ, ଗବିଷ୍ଠିର, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ କକ୍ଷୀବାନ୍ ଓ କଣ୍ବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯୌ ମେଧାତିଥିମଵଥୋ ଯୌ ତ୍ରିଶୋକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୁଶନାଂ କାଵ୍ଯଂ ଯୌ । ଯୌ ଗୋତମମଵଥୋ ପ୍ରୋତ ମୁଗ୍ଦଲଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ମେଧାତିଥି, ତ୍ରିଶୋକ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଉଶନା କାବ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଗୋତମ ଓ ମୁଗ୍ଦଳଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଯୋ ରଥଃ ସତ୍ଯଵର୍ତ୍ମ ର୍ଜୁରଶ୍ମିର୍ମିଥୁଯା ଚରନ୍ତମଭିଯାତି ଦୂଷଯନ୍ । ସ୍ତୌମି ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯାହାଙ୍କ ରଥ ସତ୍ୟ ପଥରେ ଚାଲେ, ସିଧା ରେଶା ଅଛି, ଯିଏ ଭୁଲ କାମ କରେ, ସେଉଠାକୁ ତୁମେ ଧାଉଛ; ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଆଶ୍ରୟ ଚାହେଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଅହଂ ରୁଦ୍ରେଭିର୍ଵସୁଭିଶ୍ଚରାମ୍ଯହମାଦିତ୍ଯୈରୁତ ଵିଶ୍ଵଦେଵୈଃ । ଅହଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣୋଭା ବିଭର୍ମ୍ଯହମିନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ଅହମଶ୍ଵିନୋଭା
ମୁଁ ରୁଦ୍ର ଓ ବସୁମାନେ ସହିତ ଚଳାମି, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଚଳାମି। ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ଧାରଣ କରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରେ।
ଅହଂ ରାଷ୍ଟ୍ରୀ ସଂଗମନୀ ଵସୂନାଂ ଚିକିତୁଷୀ ପ୍ରଥମା ଯଜ୍ଞିଯାନାମ୍ । ତାଂ ମା ଦେଵା ଵ୍ଯଦଧୁଃ ପୁରୁତ୍ରା ଭୂରିସ୍ଥାତ୍ରାଂ ଭୂର୍ଯାଵେଶଯନ୍ତଃ
ମୁଁ ରାଷ୍ଟ୍ରର ମାଲିକା, ଧନର ସଂଗ୍ରାହକ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଯଜ୍ଞରେ ସର୍ବପ୍ରଥମ। ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ବହୁଯାଗାରେ ବଣ୍ଟିଛନ୍ତି, ମୋତେ ବହୁ ରୂପରେ ବ୍ୟାପିଛନ୍ତି।
ଅହମେଵ ସ୍ଵଯମିଦଂ ଵଦାମି ଜୁଷ୍ଟଂ ଦେଵାନାମୁତ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ଯଂ କାମଯେ ତନ୍ତମୁଗ୍ରଂ କୃଣୋମି ତଂ ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତମୃଷିଂ ତଂ ସୁମେଧାମ୍
ମୁଁ ଏକା ଏହି କଥା କହେ, ଯାହା ଦେବତା ଓ ମଣିଷଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ। ଯାହାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ, ତାକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରେ, ତାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋଷି, ଜ୍ଞାନୀ କରେ।
ମଯା ସୋଽନ୍ନମତ୍ତି ଯୋ ଵିପଶ୍ଯତି ଯଃ ପ୍ରାଣତି ଯ ଈଂ ଶୃଣୋତ୍ଯୁକ୍ତମ୍ । ଅମନ୍ତଵୋ ମାଂ ତ ଉପ କ୍ଷିଯନ୍ତି ଶ୍ରୁଧି ଶ୍ରୁତ ଶ୍ରୁଦ୍ଧେଯଂ ତେ ଵଦାମି
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଯିଏ ଦେଖେ, ଶ୍ୱାସ ନିଏ, ଶବ୍ଦ ଶୁଣେ, ସେ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଗ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଅବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସେମାନେ ମୋ ନିକଟରେ ରହନ୍ତି। ଶୁଣ, ଶ୍ରୋତା! ମୁଁ ତୋତେ ଶ୍ରବଣଯୋଗ୍ୟ କଥା କହୁଛି।
ଅହଂ ରୁଦ୍ରାଯ ଧନୁରା ତନୋମି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷେ ଶରଵେ ହନ୍ତଵା ଉ । ଅହଂ ଜନାଯ ସମଦଂ କୃଣୋମି ଅହଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଆ ଵିଵେଶ
ମୁଁ ରୁଦ୍ର ପାଇଁ ଧନୁଷ୍ୟ ଟାଣେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ତୀର ଧରେ। ମୁଁ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ଆଣେ, ମୁଁ ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ୟାପି ରହିଛି।
ଅହଂ ସୋମମାହନସଂ ବିଭର୍ମ୍ଯହଂ ତ୍ଵଷ୍ଟାରମୁତ ପୂଷଣଂ ଭଗମ୍ । ଅହଂ ଦଧାମି ଦ୍ରଵିଣା ହଵିଷ୍ମତେ ସୁପ୍ରାଵ୍ଯା ଯଜମାନାଯ ସୁନ୍ଵତେ
ମୁଁ ଚାପା ସୋମକୁ ଧାରଣ କରେ, ମୁଁ ତ୍ୱଷ୍ଟା, ପୂଷଣ ଓ ଭଗକୁ ଧାରଣ କରେ। ମୁଁ ହବି ଦେଇଥିବା ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛି, ସେମାନେ ଭଲ ଗୃହ ପାଆନ୍ତି।
ଅହଂ ସୁଵେ ପିତରମସ୍ଯ ମୂର୍ଧନ୍ ମମ ଯୋନିରପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ ସମୁଦ୍ରେ । ତତୋ ଵି ତିଷ୍ଠେ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵୋତାମୂଂ ଦ୍ଯାଂ ଵର୍ଷ୍ମଣୋପ ସ୍ପୃଶାମି
ମୁଁ ଏହି ଜଗତର ଶିରେ ପିତାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରେ, ମୋର ଗର୍ଭ ଜଳରେ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ। ସେଠାରୁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଉପରେ ବିସ୍ତାର କରେ, ମୋର ମହତ୍ତ୍ୱରେ ମୁଁ ଆକାଶକୁ ଛୁଁଇଁ।
ଅହମେଵ ଵାତୈଵ ପ୍ର ଵାମ୍ଯାରଭମାଣା ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ପରୋ ଦିଵା ପର ଏନା ପୃଥିଵ୍ଯୈତାଵତୀ ମହିମ୍ନା ସଂ ବଭୂଵ
ମୁଁ ପବନ ସଦୃଶ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚଳାଏ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଗତି ଦେଉଛି। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀଠାରୁ ଉପରେ, ଏତେ ବଡ଼ ମୋର ମହିମା।
4.31 ତ୍ଵଯା ମନ୍ଯୋ ସରଥମାରୁଜନ୍ତୋ ହର୍ଷମାଣା ହୃଷିତାସୋ ମରୁତ୍ଵନ୍ । ତିଗ୍ମେଷଵ ଆଯୁଧା ସଂଶିଶାନା ଉପ ପ୍ର ଯନ୍ତୁ ନରୋ ଅଗ୍ନିରୂପାଃ
ହେ ମନ୍ୟୁ, ତୁମ ସହିତ ଆମେ ରଥରେ ଚଢ଼ିବା, ଆନନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲସିତ ହେବା; ମରୁତ୍ସ୍ବର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଅଗ୍ନି ସମାନ ଦେହର ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆସନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିରିଵ ମନ୍ଯୋ ତ୍ଵିଷିତଃ ସହସ୍ଵ ସେନାନୀର୍ନଃ ସହୁରେ ହୂତ ଏଧି । ହତ୍ଵାଯ ଶତ୍ରୂନ୍ ଵି ଭଜସ୍ଵ ଵେଦ ଓଜୋ ମିମାନୋ ଵି ମୃଧୋ ନୁଦସ୍ଵ
ହେ ମନ୍ୟୁ, ଅଗ୍ନି ପରି ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ହେଉ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାପତି ହୋଇ, ଆମ ଡାକରେ ଆସ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଧନ ବଣ୍ଟନ କର, ଶକ୍ତି ଦେଖାଅ ଓ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟା।