ପ୍ର ସୁମତିଂ ସଵିତର୍ଵାଯ ଊତଯେ ମହସ୍ଵନ୍ତଂ ମତ୍ସରଂ ମାଦଯାଥଃ । ଅର୍ଵାଗ୍ଵାମସ୍ଯ ପ୍ରଵତୋ ନି ଯଚ୍ଛତଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ସବିତୃ ଓ ବାୟୁ ତାଙ୍କର ମହା ଦୟା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟତା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ; ତୁମେ ତୁମର ଦୟାର ଧାରା ଆମ ଦିଗକୁ ପଠାଅ—ଦୁଇଜଣ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍।
ଉପ ଶ୍ରେଷ୍ଠା ନ ଆଶିଷୋ ଦେଵଯୋର୍ଧାମନ୍ନ୍ ଅସ୍ଥିରନ୍ । ସ୍ତୌମି ଦେଵଂ ସଵିତାରଂ ଚ ଵାଯୁଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଦୁଇ ଦେବତାଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶୀର୍ବାଦ ଘରେ ବସିଛି; ମୁଁ ସବିତୃ ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି—ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍।
ମନ୍ଵେ ଵାଂ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ସୁଭୋଜସୌ ସଚେତସୌ ଯେ ଅପ୍ରଥେଥାମମିତା ଯୋଜନାନି । ପ୍ରତିଷ୍ଠେ ହ୍ଯଭଵତଂ ଵସୂନାଂ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ମୁଁ ଦିନ ଓ ମାଟି, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉଦାର, ସଚେତନ ଓ ଅପାର ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତାରିତ, ମୁଁ ଆଦର ସହିତ ସ୍ମରଣ କରେ। ତୁମେ ସମ୍ପଦର ଦୃଢ଼ ଆଧାର ହେଇଛ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠେ ହ୍ଯଭଵତଂ ଵସୂନାଂ ପ୍ରଵୃଦ୍ଧେ ଦେଵୀ ସୁଭଗେ ଉରୂଚୀ । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭଵତଂ ମେ ସ୍ଯୋନେ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ତୁମେ ସମ୍ପଦର ଦୃଢ଼ ଆଧାର ହେଇଛ, ହେ ଦେବୀ, ବିଶାଳ ଓ ଶୁଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଦିନ ଓ ମାଟି, ମୋ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ଅସନ୍ତାପେ ସୁତପସୌ ହୁଵେଽହମୁର୍ଵୀ ଗମ୍ଭୀରେ କଵିଭିର୍ନମସ୍ଯେ । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭଵତଂ ମେ ସ୍ଯୋନେ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଅକ୍ଲାନ୍ତ ଓ ଉତ୍ତମ ଉଷ୍ମା ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବିଶାଳ ଓ ଗଭୀର, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଏମିତି ଦିନ ଓ ମାଟି, ମୋ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ଯେ ଅମୃତଂ ବିଭୃଥୋ ଯେ ହଵୀଂଷି ଯେ ସ୍ରୋତ୍ଯା ବିଭୃଥୋ ଯେ ମନୁଷ୍ଯାନ୍ । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭଵତଂ ମେ ସ୍ଯୋନେ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ତୁମେ ଅମୃତ, ହବି, ପୋଖରୀର ଜଳ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବହନ କରୁଛ। ଦିନ ଓ ମାଟି, ମୋ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ଯେ ଉସ୍ରିଯା ବିଭୃଥୋ ଯେ ଵନସ୍ପତୀନ୍ ଯଯୋର୍ଵାଂ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନାନ୍ଯନ୍ତଃ । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭଵତଂ ମେ ସ୍ଯୋନେ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ତୁମେ ଗାଈ, ଜଙ୍ଗଲ ଗଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଭିତରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ବହନ କରୁଛ। ଦିନ ଓ ମାଟି, ମୋ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ଯେ କୀଲାଲେନ ତର୍ପଯଥୋ ଯେ ଘୃତେନ ଯାଭ୍ଯାମୃତେ ନ କିଂ ଚନ ଶକ୍ନୁଵନ୍ତି । ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭଵତଂ ମେ ସ୍ଯୋନେ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ତୁମେ ମଦ ଓ ଘିଅରେ ତୃପ୍ତ, ଯାହା ଅମୃତ ବିନା କିଛି ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଦିନ ଓ ମାଟି, ମୋ ପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହୁଅ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ଯନ୍ ମେଦମଭିଶୋଚତି ଯେନଯେନ ଵା କୃତଂ ପୌରୁଷେଯାନ୍ ନ ଦୈଵାତ୍। ସ୍ତୌମି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଏଠି ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁ ଦୁଃଖରେ ଅଛି, କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟ ଯାହା କରିଛି, ଦେବତାମାନେ ନୁହେଁ, ମୁଁ ଦିନ ଓ ମାଟିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସହାୟତା ଚାହିଁ ଡାକୁଛି—ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଦିଅ।
ମରୁତାଂ ମନ୍ଵେ ଅଧି ମେ ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ପ୍ରେମଂ ଵାଜଂ ଵାଜସାତେ ଅଵନ୍ତୁ । ଆଶୂନ୍ ଇଵ ସୁଯମାନ୍ ଅହ୍ଵ ଊତଯେ ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ମୁଁ ମରୁତମାନେଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ସେମାନେ ମୋ ପକ୍ଷରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ, ମୋତେ ଶକ୍ତି ଓ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯେପରି ତ୍ୱରିତ ଘୋଡ଼ା ଉପକାର ପାଇଁ ଯୋଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଉତ୍ସମକ୍ଷିତଂ ଵ୍ଯଚନ୍ତି ଯେ ସଦା ଯ ଆସିଞ୍ଚନ୍ତି ରସମୋଷଧୀଷୁ । ପୁରୋ ଦଧେ ମରୁତଃ ପୃଶ୍ନିମାତୄଂସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯେମାନେ ସଦା ଅକ୍ଷୟ ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଔଷଧିରେ ରସ ଢାଲନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ, ପୃଶ୍ନି ତାଙ୍କର ମା, ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖୁଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ପଯୋ ଧେନୂନାଂ ରସମୋଷଧୀନାଂ ଜଵମର୍ଵତାଂ କଵଯୋ ଯ ଇନ୍ଵଥ । ଶଗ୍ମା ଭଵନ୍ତୁ ମରୁତୋ ନଃ ସ୍ଯୋନାସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଗାଈର ଦୁଧ, ଔଷଧିର ରସ, ତ୍ୱରିତ ଘୋଡ଼ାର ଗତି, ଯାହାକୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ ଆମପାଇଁ ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଅପଃ ସମୁଦ୍ରାଦ୍ଦିଵମୁଦ୍ଵହନ୍ତି ଦିଵସ୍ପୃଥିଵୀମଭି ଯେ ସୃଜନ୍ତି । ଯେ ଅଦ୍ଭିରୀଶାନା ମରୁତଶ୍ଚରନ୍ତି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ସମୁଦ୍ରରୁ ଜଳ ଆକାଶକୁ ଉଠାନ୍ତି, ଆକାଶରୁ ମାଟିକୁ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ଯେମାନେ ଜଳ ସହିତ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଯେ କୀଲାଲେନ ତର୍ପଯନ୍ତି ଯେ ଘୃତେନ ଯେ ଵା ଵଯୋ ମେଦସା ସଂସୃଜନ୍ତି । ଯେ ଅଦ୍ଭିରୀଶାନା ମରୁତୋ ଵର୍ଷଯନ୍ତି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯେମାନେ ମଦ, ଘିଅ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀମାନେ ସହିତ ଚର୍ବି ଦେଇ ତୃପ୍ତି ପାଆନ୍ତି, ଯେମାନେ ଜଳ ସହିତ ଶାସନ କରନ୍ତି ଓ ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ସେଇ ମରୁତମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଯଦୀଦିଦଂ ମରୁତୋ ମାରୁତେନ ଯଦି ଦେଵା ଦୈଵ୍ଯେନେଦୃଗାର । ଯୂଯମୀଶିଧ୍ଵେ ଵସଵସ୍ତସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତେସ୍ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ଯଦି ଏହି ଘଟଣା ମରୁତମାନେ, ତୁମ ହାବା ଦ୍ୱାରା, କିମ୍ବା ଦେବତାମାନେ, ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମରେ ଘଟିଛି, ତୁମେ ଧନ ଦେଇବା ଅଧିକାରୀ, ସେହି ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତର ନାୟକ—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ତିଗ୍ମମନୀକଂ ଵିଦିତଂ ସହସ୍ଵନ୍ ମାରୁତଂ ଶର୍ଧଃ ପୃତନାସୂଗ୍ରମ୍ । ସ୍ତୌମି ମରୁତୋ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତେ ନୋ ମୁଞ୍ଚନ୍ତ୍ଵଂହସଃ
ତୀବ୍ର ମୁହଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ଓ ଭୟଙ୍କର ମରୁତ ସେନା, ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସହାୟତା ଚାହିଁ ଡାକୁଛି—ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଭଵାଶର୍ଵୌ ମନ୍ଵେ ଵାଂ ତସ୍ଯ ଵିତ୍ତଂ ଯଯୋର୍ଵାମିଦଂ ପ୍ରଦିଶି ଯଦ୍ଵିରୋଚତେ । ଯାଵସ୍ଯେଶାଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ହେ ଭବ ଓ ଶର୍ବ, ମୁଁ ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ସ୍ମରଣ କରେ। ଏଠାରେ ଯାହା ତୁମର ଅଛି, ଯାହା ଏଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେସବୁ ତୁମେ ଜାଣ, ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ଯଯୋରଭ୍ଯଭ୍ଵ ଉତ ଯଦ୍ଦୂରେ ଚିଦ୍ଯୌ ଵିଦିତାଵିଷୁଭୃତାମସିଷ୍ଠୌ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ତୁମ ନିକଟରେ ଯାହା ଅଛି, କିମ୍ବା ଦୂରେ ଯାହା ଅଛି, ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମେ ଜାଣ, ଦୁଇଁଜଣ ଧନୁର୍ଧାରୀ। ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ସହସ୍ରାକ୍ଷୌ ଵୃତ୍ରହନା ହୁଵେହଂ ଦୂରେଗଵ୍ଯୂତୀ ସ୍ତୁଵନ୍ନ୍ ଏମ୍ଯୁଗ୍ରୌ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ବୃତ୍ର ନାଶକ, ମୁଁ ତୁମେ ଦୁହେଁକୁ ଏଠାରେ ଡାକୁଛି, ଦୂରରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ଯାଵାରେଭାଥେ ବହୁ ସାକମଗ୍ରେ ପ୍ର ଚେଦସ୍ରାଷ୍ଟ୍ରମଭିଭାଂ ଜନେଷୁ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁଯେଉଁ ଦିଗରେ ତୁମେ ଦୁହେଁ ଏକାସାଥି ଯାଅ, ବହୁ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଶାସନ ବିସ୍ତାରିତ। ଦୁଇ ପାଏ ଓ ଚାରି ପାଏ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେସବୁର ତୁମେ ନାଥ—ତୁମେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି କର।
ଯଯୋର୍ଵଧାନ୍ ନାପପଦ୍ଯତେ କଶ୍ଚନାନ୍ତର୍ଦେଵେଷୂତ ମାନୁଷେଷୁ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯାହାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରକୁ କେହି ଦେବତା କିମ୍ବା ମଣିଷ ରୋକିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଏହେ ଦୁଇଜଣ, ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇପାଦ ଓ ଚାରିପାଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଃ କୃତ୍ଯାକୃନ୍ ମୂଲକୃଦ୍ଯାତୁଧାନୋ ନି ତସ୍ମିନ୍ ଧତ୍ତଂ ଵଜ୍ରମୁଗ୍ରୌ । ଯାଵସ୍ଯେଶଥେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯୌ ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରତନ୍ତ୍ର କରେ, ମୂଳ କାଟେ, ଅପଦେବତା ହେଉଛି, ଏମାନେ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେଠି ତୁମେ ତୁମର ବଜ୍ର ଆଘାତ କର। ଦୁଇପାଦ ଓ ଚାରିପାଦ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଉପରେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଏହେ ଦୁଇଜଣ, ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଅଧି ନୋ ବ୍ରୂତଂ ପୃତନାସୂଗ୍ରୌ ସଂ ଵଜ୍ରେଣ ସୃଜତଂ ଯଃ କିମୀଦୀ । ସ୍ତୌମି ଭଵାଶର୍ଵୌ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଆମ ପକ୍ଷରେ ଥିବାକୁ ଘୋଷଣା କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇଜଣ, ଏକାଠି ହୋଇ, ଯିଏ ଆମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, ସେଉଠାରେ ବଜ୍ର ଆଘାତ କର। ମୁଁ ଭବ ଓ ଶର୍ବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଆଶ୍ରୟ ଚାହେଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।
ମନ୍ଵେ ଵାଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୃତାଵୃଧୌ ସଚେତସୌ ଦ୍ରୁହ୍ଵଣୋ ଯୌ ନୁଦେଥେ । ପ୍ର ସତ୍ଯାଵାନମଵଥୋ ଭରେଷୁ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ଯେଉଁମାନେ ନୀତି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଏବଂ ଭଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଦୁର୍ଜନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ସଚେତସୌ ଦ୍ରୁହ୍ଵଣୋ ଯୌ ନୁଦେଥେ ପ୍ର ସତ୍ଯାଵାନମଵଥୋ ଭରେଷୁ । ଯୌ ଗଚ୍ଛଥୋ ନୃଚକ୍ଷସୌ ବଭ୍ରୁଣା ସୁତଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଦୁର୍ଜନଙ୍କୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦୃଷ୍ଟି ସହ ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ସୋମ ପାନ କରିବାକୁ ଯାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯାଵଙ୍ଗିରସମଵଥୋ ଯାଵଗସ୍ତିଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ଜମଦଗ୍ନିମତ୍ତ୍ରିମ୍ । ଯୌ କଶ୍ଯପମଵଥୋ ଯୌ ଵସିଷ୍ଠଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଜମଦଗ୍ନି ଓ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ; ଯେଉଁମାନେ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯୌ ଶ୍ଯାଵାଶ୍ଵମଵଥୋ ଵାଧ୍ର୍ଯଶ୍ଵଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପୁରୁମୀଢମତ୍ତ୍ରିମ୍ । ଯୌ ଵିମଦମଵଥୋ ସପ୍ତଵଧ୍ରିଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ୟାବାଶ୍ୱ, ବାଧ୍ର୍ୟଶ୍ୱ, ପୁରୁମୀଢ଼ ଓ ଅତ୍ରିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିମଦ ଓ ସପ୍ତବଧ୍ରିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯୌ ଭରଦ୍ଵାଜମଵଥୋ ଯୌ ଗଵିଷ୍ଠିରଂ ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରଂ ଵରୁଣ ମିତ୍ର କୁତ୍ସମ୍ । ଯୌ କକ୍ଷୀଵନ୍ତମଵଥୋ ପ୍ରୋତ କଣ୍ଵଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜ, ଗବିଷ୍ଠିର, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ କୁତ୍ସଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ କକ୍ଷୀବାନ୍ ଓ କଣ୍ବଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯୌ ମେଧାତିଥିମଵଥୋ ଯୌ ତ୍ରିଶୋକଂ ମିତ୍ରାଵରୁଣାଵୁଶନାଂ କାଵ୍ଯଂ ଯୌ । ଯୌ ଗୋତମମଵଥୋ ପ୍ରୋତ ମୁଗ୍ଦଲଂ ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯେଉଁମାନେ ମେଧାତିଥି, ତ୍ରିଶୋକ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଉଶନା କାବ୍ୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ; ଯେଉଁମାନେ ଗୋତମ ଓ ମୁଗ୍ଦଳଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଯୋ ରଥଃ ସତ୍ଯଵର୍ତ୍ମ ର୍ଜୁରଶ୍ମିର୍ମିଥୁଯା ଚରନ୍ତମଭିଯାତି ଦୂଷଯନ୍ । ସ୍ତୌମି ମିତ୍ରାଵରୁଣୌ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ତୌ ନୋ ମୁଞ୍ଚତମଂହସଃ
ଯାହାଙ୍କ ରଥ ସତ୍ୟ ପଥରେ ଚାଲେ, ସିଧା ରେଶା ଅଛି, ଯିଏ ଭୁଲ କାମ କରେ, ସେଉଠାକୁ ତୁମେ ଧାଉଛ; ମୁଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ଆଶ୍ରୟ ଚାହେଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି—ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର।