ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ସୁପର୍ଣସ୍ଯ ତସ୍ଯ ହାସି କନୀନିକା । ସା ଭୂମିମା ରୁରୋହିଥ ଵହ୍ଯଂ ଶ୍ରାନ୍ତା ଵଧୂରିଵ
ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ପକ୍ଷୀର ଚକ୍ଷୁ, ସେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଛି, ବିବାହିତା ବଧୂ ପରି କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ଘରକୁ ଆଣାଯାଇଛି।
ତାଂ ମେ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ଦେଵୋ ଦକ୍ଷିଣେ ହସ୍ତ ଆ ଦଧତ୍। ତଯାହଂ ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଯାମି ଯଶ୍ଚ ଶୂଦ୍ର ଉତାର୍ଯଃ
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା ତାକୁ ମୋର ଡାହାଣ ହାତରେ ରଖିଛନ୍ତି; ଏହା ସହିତ ମୁଁ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖିପାରିବି, ଦାସ ଓ ଉଚ୍ଚଜନ ଉଭୟ।
ଆଵିଷ୍କୃଣୁଷ୍ଵ ରୂପାଣି ମାତ୍ମାନମପ ଗୂହଥାଃ । ଅଥୋ ସହସ୍ରଚକ୍ଷୋ ତ୍ଵଂ ପ୍ରତି ପଶ୍ଯାଃ କିମୀଦିନଃ
ତୁମ ରୂପ ଦେଖା, ନିଜକୁ ଲୁଚାଇ ରଖନିଅ; ଏବଂ, ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ଏଠାରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହାକୁ ଦେଖ।
ଦର୍ଶଯ ମା ଯାତୁଧାନାନ୍ ଦର୍ଶଯ ଯାତୁଧାନ୍ଯଃ । ପିଶାଚାନ୍ତ୍ସର୍ଵାନ୍ ଦର୍ଶଯେତି ତ୍ଵା ରଭ ଓଷଧେ
ମୋତେ ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର କରୁଥିବା ମହିଳାମାନେ, ପୁରୁଷମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପିଶାଚମାନେକୁ ଦେଖା; ଏହି ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧରିଛି, ଔଷଧି।
କଶ୍ଯପସ୍ଯ ଚକ୍ଷୁରସି ଶୁନ୍ଯାଶ୍ଚ ଚତୁରକ୍ଷ୍ଯାଃ । ଵୀଧ୍ରେ ସୂର୍ଯମିଵ ସର୍ପନ୍ତଂ ମା ପିଶାଚଂ ତିରସ୍କରଃ
ତୁମେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଓ ଚାରି ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଶୁନୀଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଖୋଲା ଆକାଶରେ ଚାଲେ, ପିଶାଚକୁ ଲୁଚିବା ଦିଅନି।
ଉଦଗ୍ରଭଂ ପରିପାଣାଦ୍ଯାତୁଧାନଂ କିମୀଦିନମ୍ । ତେନାହଂ ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଯାମ୍ଯୁତ ଶୂଦ୍ରମୁତାର୍ଯମ୍
ଉପରକୁ ଉଠି ଆସୁଥିବା ଓ ଚାରିପାଖରୁ ଘେରି ଧରୁଥିବା ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର କରୁଥିବା ଲୋକମାନେଠାରୁ ମୋତେ ରକ୍ଷା କର; ଏହା ସହିତ ମୁଁ ସମସ୍ତକୁ ଦେଖିପାରିବି, ଦାସ ଓ ଉଚ୍ଚଜନ ଉଭୟ।
ଯୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ପତତି ଦିଵଂ ଯଶ୍ଚ ଅତିସର୍ପତି । ଭୂମିଂ ଯୋ ମନ୍ଯତେ ନାଥଂ ତଂ ପିଶାଚଂ ପ୍ର ଦର୍ଶଯ
ଯେଉଁଠି ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଉଡ଼ୁଛି, ଯେଉଁଠି ଆକାଶ ଉପରେ ଚାଲିଯାଉଛି, ଯେ ଭୂମିକୁ ନାଥ ଭାବେ ମନେ କରେ—ସେହି ପିଶାଚକୁ ଆମକୁ ଦେଖାଇଦିଅ।
ଆ ଗାଵୋ ଅଗ୍ମନ୍ନ୍ ଉତ ଭଦ୍ରମକ୍ରନ୍ତ୍ସୀଦନ୍ତୁ ଗୋଷ୍ଠେ ରଣଯନ୍ତ୍ଵସ୍ମେ । ପ୍ରଜାଵତୀଃ ପୁରୁରୂପା ଇହ ସ୍ଯୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୂର୍ଵୀରୁଷସୋ ଦୁହାନାଃ
ଗାଈମାନେ ଆସିଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଆଣିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଗୋଠରେ ଶାନ୍ତିରେ ବସୁନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରୁନ୍ତୁ। ସେମାନେ ଏଠାରେ ସନ୍ତାନବତୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ହେଉନ୍ତୁ; ପୁରୁଣା ପ୍ରଭାତମାନେ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଧ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧୁର ଦୁଧ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଜ୍ଵନେ ଗୃଣତେ ଚ ଶିକ୍ଷତ ଉପେଦ୍ଦଦାତି ନ ସ୍ଵଂ ମୁଷାଯତି । ଭୂଯୋଭୂଯୋ ରଯିମିଦସ୍ଯ ଵର୍ଧଯନ୍ନ୍ ଅଭିନ୍ନେ ଖିଲ୍ଯେ ନି ଦଧାତି ଦେଵଯୁମ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଓ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି; ସେ ଦୟାଳୁ ଭାବରେ ଦେଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ନିଜର ଦେଇଥିବା କିଛି ରଖି ନାହାନ୍ତି। ସେ ଏପରି ଲୋକଙ୍କର ଧନ ସଦା ବଢ଼ାଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ଅଖଣ୍ଡ ଦେବତାମୟ ଧନ ଭଣ୍ଡାରରେ ରଖିଦିଅନ୍ତି।
ନ ତା ନଶନ୍ତି ନ ଦଭାତି ତସ୍କରୋ ନାସାମାମିତ୍ରୋ ଵ୍ଯଥିରା ଦଧର୍ଷତି । ଦେଵାଂଶ୍ଚ ଯାଭିର୍ଯଜତେ ଦଦାତି ଚ ଜ୍ଯୋଗିତ୍ତାଭିଃ ସଚତେ ଗୋପତିଃ ସହ
ସେମାନେ କେବେ ହାରାଯାନ୍ତି ନାହିଁ, ଚୋର ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିପାରେ ନାହିଁ; କୌଣସି ଶତ୍ରୁ ବା ବିରୋଧୀ ସେମାନଙ୍କୁ ହରାଇପାରେ ନାହିଁ। ଏହି ଗାଈମାନେ ସହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ ଏବଂ ଦାନ ଦିଆଯାଏ; ଗୋପାଳକ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି।
ନ ତା ଅର୍ଵା ରେଣୁକକାଟୋଽଶ୍ନୁତେ ନ ସଂସ୍କୃତତ୍ରମୁପ ଯନ୍ତି ତା ଅଭି । ଉରୁଗାଯମଭଯଂ ତସ୍ଯ ତା ଅନୁ ଗାଵୋ ମର୍ତସ୍ଯ ଵି ଚରନ୍ତି ଯଜ୍ଵନଃ
କୌଣସି କୀଟ ବା ପୋକା ସେମାନଙ୍କୁ ଛୁଇଁପାରେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେମାନେ କୌଣସି ବିଷ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଗାଈମାନେ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ଏବଂ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମଣିଷ ପାଇଁ ଚାଲିଫିରନ୍ତି।
ଗାଵୋ ଭଗୋ ଗାଵ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ମ ଇଚ୍ଛାଦ୍ଗାଵଃ ସୋମସ୍ଯ ପ୍ରଥମସ୍ଯ ଭକ୍ଷଃ । ଇମା ଯା ଗାଵଃ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଇଚ୍ଛାମି ହୃଦା ମନସା ଚିଦିନ୍ଦ୍ରମ୍
ଗାଈ ହେଉଛି ଧନ୍ୟ, ଗାଈ ହେଉଛି ଇନ୍ଦ୍ର; ମୁଁ ଗାଈକୁ ଆଶା କରେଉଁ, ସୋମର ପ୍ରଥମ ଅଂଶ ଭଳି। ଏହି ଗାଈମାନେ, ହେ ଲୋକମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର; ମୁଁ ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆଶା କରେଉଁ।
ଯୂଯଂ ଗାଵୋ ମେଦଯଥ କୃଶଂ ଚିଦଶ୍ରୀରଂ ଚିତ୍କୃଣୁଥା ସୁପ୍ରତୀକମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଗୃହଂ କୃଣୁଥ ଭଦ୍ରଵାଚୋ ବୃହଦ୍ଵୋ ଵଯ ଉଚ୍ଯତେ ସଭାସୁ
ହେ ଗାଈମାନେ, ତୁମେ ଦୁର୍ବଳକୁ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ କରିଦେଉଛ; ଅକାର୍ଷଣୀୟକୁ ମଧ୍ୟ ରୂପବାନ୍ କରିଦେଉଛ। ଘରକୁ ଶୁଭ କର, ଶୁଭ କଥା କହ; ସଭାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ବଡ଼।
ପ୍ରଜାଵତୀଃ ସୂଯଵସେ ରୁଶନ୍ତୀଃ ଶୁଦ୍ଧା ଅପଃ ସୁପ୍ରପାଣେ ପିବନ୍ତୀଃ । ମା ଵ ସ୍ତେନ ଈଶତ ମାଘଶଂସଃ ପରି ଵୋ ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ହେତିର୍ଵୃଣକ୍ତୁ
ସନ୍ତାନବତୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର, ସୁନ୍ଦର ପାଣି ପିଉଥିବା ଗାଈମାନେ—ଚୋର ବା ନିନ୍ଦକ ତୁମ ଉପରେ ଶାସନ କରିନପାରୁ; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହୁ।
4.22 ଇମମିନ୍ଦ୍ର ଵର୍ଧଯ କ୍ଷତ୍ରିଯଂ ମେ ଇମଂ ଵିଶାମେକଵୃଷଂ କୃଣୁ ତ୍ଵମ୍ । ନିରମିତ୍ରାନ୍ ଅକ୍ଷ୍ଣୁହ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ ରନ୍ଧଯାସ୍ମା ଅହମୁତ୍ତରେଷୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଆମ ପାଇଁ ବଢ଼ାଇଦିଅ; ତାଙ୍କୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ବଳବାନ କର। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାଇଦିଅ; ମୁଁ ସେମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇପାରିବି।
ଏମଂ ଭଜ ଗ୍ରାମେ ଅଶ୍ଵେଷୁ ଗୋଷୁ ନିଷ୍ଟଂ ଭଜ ଯୋ ଅମିତ୍ରୋ ଅସ୍ଯ । ଵର୍ଷ୍ମ କ୍ଷତ୍ରାଣାମଯମସ୍ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁଂ ରନ୍ଧଯ ସର୍ଵମସ୍ମୈ
ଗ୍ରାମରେ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଅଂଶ ଦିଅ; ତାଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଅଂଶ ଦିଅ, ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁକୁ ନୁହେଁ। ଶାସକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ପାଉନ୍ତୁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦଳିଦିଅ।
ଅଯମସ୍ତୁ ଧନପତିର୍ଧନାନାମଯଂ ଵିଶାଂ ଵିଶ୍ପତିରସ୍ତୁ ରାଜା । ଅସ୍ମିନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ମହି ଵର୍ଚାଂସି ଧେହ୍ଯଵର୍ଚସଂ କୃଣୁହି ଶତ୍ରୁମସ୍ଯ
ସେ ଧନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧନର ମାଲିକ ହେଉନ୍ତୁ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଓ ରାଜା ହେଉନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କରେ ବଡ଼ ତେଜ ଦିଅ; ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁକୁ ତେଜହୀନ କର।
ଅସ୍ମୈ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଭୂରି ଵାମଂ ଦୁହାଥାଂ ଘର୍ମଦୁଘେ ଇଵ ଧେନୂ । ଅଯଂ ରାଜା ପ୍ରିଯ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଭୂଯାତ୍ପ୍ରିଯୋ ଗଵାମୋଷଧୀନାଂ ପଶୂନାମ୍
ହେ ଦ୍ୟୁ ଓ ପୃଥିବୀ, ଏହାଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁହିଅ, ଯେପରି ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଈ ଗରମ ଦୁଧ ଦେଉଛି, ସେପରି ଅନେକ ଧନ ଦିଅ। ଏହି ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତୁ, ଗାଈ, ଔଷଧି ଓ ପଶୁମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯୁନଜ୍ମି ତ ଉତ୍ତରାଵନ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଯେନ ଜଯନ୍ତି ନ ପରାଜଯନ୍ତେ । ଯସ୍ତ୍ଵା କରଦେକଵୃଷଂ ଜନାନାମୁତ ରାଜ୍ଞାମୁତ୍ତମଂ ମାନଵାନାମ୍
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଉତ୍ତର ଦିଗର ବିଜୟ ଦାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୋଡ଼ୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ବିଜୟୀ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ପରାଜିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ତୁମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକମାତ୍ର ବଳବାନ ଏବଂ ମାନବ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ କରୁନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତରସ୍ତ୍ଵମଧରେ ତେ ସପତ୍ନା ଯେ କେ ଚ ରାଜନ୍ ପ୍ରତିଶତ୍ରଵସ୍ତେ । ଏକଵୃଷ ଇନ୍ଦ୍ରସଖା ଜିଗୀଵାଂ ଛତ୍ରୂଯତାମା ଭରା ଭୋଜନାନି
ତୁମେ ଉପରେ, ତୁମର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମାନେ ତଳେ, ହେ ରାଜା, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ତୁମର ବିପକ୍ଷୀ। ଏକମାତ୍ର ବଳବାନ ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଖା ଭାବେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ; ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଭୋଜନ ଆଣ।
ସିଂହପ୍ରତୀକୋ ଵିଶୋ ଅଦ୍ଧି ସର୍ଵା ଵ୍ଯାଘ୍ରପ୍ରତୀକୋଽଵ ବାଧସ୍ଵ ଶତ୍ରୂନ୍ । ଏକଵୃଷ ଇନ୍ଦ୍ରସଖା ଜିଗୀଵାଂ ଛତ୍ରୂଯତାମା ଖିଦା ଭୋଜନାନି
ସିଂହ ଭଳି ରୂପ ଧରି ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ବଶ କର; ବାଘ ଭଳି ରୂପ ଧରି ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟା। ଏକମାତ୍ର ବଳବାନ ଭାବେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଖା ଭାବେ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେଉ; ତୁମର ଶତ୍ରୁମାନେ ଦଳିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଭୋଜନ ଆଣ।
ଅଗ୍ନେର୍ମନ୍ଵେ ପ୍ରଥମସ୍ଯ ପ୍ରଚେତସଃ ପାଞ୍ଚଜନ୍ଯସ୍ଯ ବହୁଧା ଯମିନ୍ଧତେ । ଵିଶୋଵିଶଃ ପ୍ରଵିଶିଵାଂସମୀମହେ ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ପ୍ରଥମ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟଙ୍କୁ, ଯାହାକୁ ବହୁ ଭାବରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରାଯାଏ, ଆମେ ସମସ୍ତ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିବା ସେଉଁଠି ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯଥା ହଵ୍ଯଂ ଵହସି ଜାତଵେଦୋ ଯଥା ଯଜ୍ଞଂ କଲ୍ପଯସି ପ୍ରଜାନନ୍ । ଏଵା ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁମତିଂ ନ ଆ ଵହ ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଯେପରି ତୁମେ, ହେ ଜାତବେଦସ୍, ହବ୍ୟ ଉଠାଉଛ, ଯେପରି ତୁମେ ବୁଝିବାରେ ଯଜ୍ଞ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁଛ, ସେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭଲ ଇଚ୍ଛା ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଯାମନ୍ଯାମନ୍ନ୍ ଉପଯୁକ୍ତଂ ଵହିଷ୍ଠଂ କର୍ମଙ୍କର୍ମନ୍ନ୍ ଆଭଗମଗ୍ନିମୀଡେ । ରକ୍ଷୋହଣଂ ଯଜ୍ଞଵୃଧଂ ଘୃତାହୁତଂ ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଯାହାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଏ, ବହୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଯାହାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଏ, ଯେ ରାକ୍ଷସ ନାଶ କରନ୍ତି, ଯେ ଯଜ୍ଞକୁ ବଢ଼ାନ୍ତି, ଯେ ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛୁ; ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ସୁଜାତଂ ଜାତଵେଦସମଗ୍ନିଂ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ଵିଭୁମ୍ । ହଵ୍ଯଵାହଂ ହଵାମହେ ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଅମେ ଜାତବେଦା, ସୁଜନ୍ମା, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ହବି ନେଇଯାନ୍ତି, ଡାକୁଛୁ। ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍।
ଯେନ ଋଷଯୋ ବଲମଦ୍ଯୋତଯନ୍ ଯୁଜା ଯେନାସୁରାଣାମଯୁଵନ୍ତ ମାଯାଃ । ଯେନାଗ୍ନିନା ପଣୀନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜିଗାଯ ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଋଷିମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କର ମାୟାକୁ ଦମନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଯିଏ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପଣିମାନେ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜୟ ପାଇଥିଲେ—ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍।
ଯେନ ଦେଵା ଅମୃତମନ୍ଵଵିନ୍ଦନ୍ ଯେନୌଷଧୀର୍ମଧୁମତୀରକୃଣ୍ଵନ୍ । ଯେନ ଦେଵାଃ ସ୍ଵରାଭରନ୍ତ୍ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅମୃତତ୍ୱ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମଧୁର ଔଷଧିମାନେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ—ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍।
ଯସ୍ଯେଦଂ ପ୍ରଦିଶି ଯଦ୍ଵିରୋଚତେ ଯଜ୍ଜାତଂ ଜନିତଵ୍ଯଂ ଚ କେଵଲମ୍ । ସ୍ତୌମ୍ଯଗ୍ନିଂ ନାଥିତୋ ଜୋହଵୀମି ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଯାହାଙ୍କ ଅଧିନରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ, ଯାହା ଜନ୍ମିଛି ଓ ଯାହା ଆଗାମୀରେ ଜନ୍ମିବ, ସେହି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଦିଆଯାଉଛନ୍ତି, ମୁଁ ଡାକୁଛି; ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍।
ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମନ୍ମହେ ଶଶ୍ଵଦିଦସ୍ଯ ମନ୍ମହେ ଵୃତ୍ରଘ୍ନ ସ୍ତୋମା ଉପ ମେମ ଆଗୁଃ । ଯୋ ଦାଶୁଷଃ ସୁକୃତୋ ହଵମେତି ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଅମେ ସଦା ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ବୃତ୍ର ନାଶକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ; ଆମର ସ୍ତୁତିଗୀତ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ଯିଏ ଭକ୍ତଙ୍କ ଡାକକୁ ଶୁଣନ୍ତି, ଭଲ କାମ କରନ୍ତି—ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍।
ଯ ଉଗ୍ରୀଣାମୁଗ୍ରବାହୁର୍ଯଯୁର୍ଯୋ ଦାନଵାନାଂ ବଲମାରୁରୋଜ । ଯେନ ଜିତାଃ ସିନ୍ଧଵୋ ଯେନ ଗାଵଃ ସ ନୋ ମୁଞ୍ଚତ୍ଵଂହସଃ
ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ବାହୁଅଳି, ଯିଏ ଦାନବମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ନଦୀମାନେ ଓ ଗାଈମାନେ ଉପରେ ଜୟ କରିଥିଲେ—ସେ ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କରୁନ୍।