ଯେ ତେ ପାଶା ଵରୁଣ ସପ୍ତସପ୍ତ ତ୍ରେଧା ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵିଷିତା ରୁଷନ୍ତଃ । ଛିନନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ଅନୃତଂ ଵଦନ୍ତଂ ଯଃ ସତ୍ଯଵାଦ୍ଯତି ତଂ ସୃଜନ୍ତୁ
ହେ ବରୁଣ, ତୁମର ସେଇ ସାତ ସାତ ଫାନ୍ଦ, ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଗଠିତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଳି ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାକୁ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।
ଶତେନ ପାଶୈରଭି ଧେହି ଵରୁଣୈନଂ ମା ତେ ମୋଚ୍ଯନୃତଵାଙ୍ନୃଚକ୍ଷଃ । ଆସ୍ତାଂ ଜାଲ୍ମ ଉଦରଂ ଶ୍ରଂଶଯିତ୍ଵା କୋଶ ଇଵାବନ୍ଧଃ ପରିକୃତ୍ଯମାନଃ
ହେ ବରୁଣ, ଏହି ମଣିଷକୁ ତୁମେ ଶତ ଫାନ୍ଦରେ ବାନ୍ଧିଦିଅ; ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ତୁମୁଠାରୁ ମୁକ୍ତି ନପାଉ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଟିଏ ତାଙ୍କର ପେଟ ଚାପିଯାଇଥିବା, ଖାଲି ଥଳା ପୋକା ଭଳି ହୋଇ ରୁହୁ।
ଯଃ ସମାଭ୍ଯୋ ଵରୁଣୋ ଯୋ ଵ୍ଯାଭ୍ଯୋ ଯଃ ସଂଦେଶ୍ଯୋ ଵରୁଣୋ ଯୋ ଵିଦେଶ୍ଯୋ । ଯୋ ଦୈଵୋ ଵରୁଣୋ ଯଶ୍ଚ ମାନୁଷଃ
ହେ ବରୁଣ, ଯେ କିଏ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ; ଯେ କିଏ ପଠାଯିବାକୁ ଅଛି, କିମ୍ବା ଦୂରେ ରଖାଯିବାକୁ ଅଛି; ଯେ କିଏ ଦେବତା, କିମ୍ବା ମାନବ—
ତୈସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵୈରଭି ଷ୍ଯାମି ପାଶୈରସାଵାମୁଷ୍ଯାଯଣାମୁଷ୍ଯାଃ ପୁତ୍ର । ତାନ୍ ଉ ତେ ସର୍ଵାନ୍ ଅନୁସଂଦିଶାମି
ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମର ସେଇ ସମସ୍ତ ଫାନ୍ଦରେ ବାନ୍ଧିବି—ଏହିଏ, ସେଏ, ଏବଂ ସେଏଙ୍କ ପୁଅ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମର୍ପଣ କରୁଛି।
ଈଶାଣାଂ ତ୍ଵା ଭେଷଜାନାମୁଜ୍ଜେଷ ଆ ରଭାମହେ । ଚକ୍ରେ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଂ ସର୍ଵସ୍ମା ଓଷଧେ ତ୍ଵା
ଅମ୍ବେ, ତୁମେ ଔଷଧମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଧରୁଛୁ। ସହସ୍ର ଶକ୍ତି ଥିବା ଏହି ଔଷଧ, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଲଗାଉଛି।
ସତ୍ଯଜିତଂ ଶପଥଯାଵନୀଂ ସହମାନାଂ ପୁନଃସରାମ୍ । ସର୍ଵାଃ ସମହ୍ଵ୍ଯୋଷଧୀରିତୋ ନଃ ପାରଯାଦିତି
ସତ୍ୟରେ ବିଜୟୀ, ଶପଥ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସହନଶୀଳ ଓ ପୁନିଥରେ ଫେରିଆସୁଥିବା—ସମସ୍ତ ଔଷଧମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ଆମକୁ ଡାକନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ଯା ଶଶାପ ଶପନେନ ଯାଘଂ ମୂରମାଦଧେ । ଯା ରସସ୍ଯ ହରଣାଯ ଜାତମାରେଭେ ତୋକମତ୍ତୁ ସା
ଯିଏ ଶପଥ ଦେଇ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଅପକାର ଓ ପାଗଳାମି ଆଣିଥିଲେ, ଯିଏ ରସ ଚୋରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ନିଜ ଶିଶୁକୁ ଖାଉ।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁରାମେ ପାତ୍ରେ ଯାଂ ଚକ୍ରୁର୍ନୀଲଲୋହିତେ । ଆମେ ମାଂସେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତଯା କୃତ୍ଯାକୃତୋ ଜହି
ଯେ ମାନ୍ତ୍ରିକତା କাঁচା ପାତ୍ରରେ କରାଯାଇଛି, ଯେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ପାତ୍ରରେ କରାଯାଇଛି, ଯେ କাঁচା ମାଂସରେ କରାଯାଇଛି—ସେଇ ମାନ୍ତ୍ରିକତା ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ତ୍ରିକତା କରୁଥିବାକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ତ କର।
ଦୌଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଦୌର୍ଜୀଵିତ୍ଯଂ ରକ୍ଷୋ ଅଭ୍ଵମରାଯ୍ଯଃ । ଦୁର୍ଣାମ୍ନୀଃ ସର୍ଵା ଦୁର୍ଵାଚସ୍ତା ଅସ୍ମନ୍ ନାଶଯାମସି
ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ, ଦୁଃଖଦ ଜୀବନ, ଭୂତ, ଅପମୃତ୍ୟୁ, ଖରାପ ନାମ ଓ ଖରାପ କଥା—ଏସବୁକୁ ଆମେ ଆମ ପାଖରୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
କ୍ଷୁଧାମାରଂ ତୃଷ୍ଣାମାରମଗୋତାମନପତ୍ଯତାମ୍ । ଅପାମାର୍ଗ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସର୍ଵଂ ତଦପ ମୃଜ୍ମହେ
ଭୋକ, ତିଆସ, ସନ୍ତାନ ନଥିବା, ଗୋଅଛି ନଥିବା—ହେ ଅପାମାର୍ଗ, ତୁମ ସହିତ ଏସବୁ ଦୁଃଖକୁ ଆମେ ପୋଛିଦେଉଛୁ।
ତୃଷ୍ଣାମାରଂ କ୍ଷୁଧାମାରମଥୋ ଅକ୍ଷପରାଜଯମ୍ । ଅପାମାର୍ଗ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସର୍ଵଂ ତଦପ ମୃଜ୍ମହେ
ତିଆସ, ଭୋକ, ଦ୍ୟୁତରେ ହାର—ହେ ଅପାମାର୍ଗ, ତୁମ ସହିତ ଏସବୁ ଦୁଃଖକୁ ଆମେ ପୋଛିଦେଉଛୁ।
ଅପାମାର୍ଗ ଓଷଧୀନାଂ ସର୍ଵାସାମେକ ଇଦ୍ଵଶୀ । ତେନ ତେ ମୃଜ୍ମ ଆସ୍ଥିତମଥ ତ୍ଵମଗଦଶ୍ଚର
ହେ ଅପାମାର୍ଗ, ସମସ୍ତ ଔଷଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଏକମାତ୍ର ଶାସକ; ତୁମ ସହିତ ମୁଁ ଯାହା ଜମିଛି ତାହା ପୋଛିଦେଉଛି, ଏବଂ ତୁମେ ଔଷଧ ଭାବେ ଚାଲିଯାଉଛ।
ସମଂ ଜ୍ଯୋତିଃ ସୂର୍ଯେଣାହ୍ନା ରାତ୍ରୀ ସମାଵତୀ । କୃଣୋମି ସତ୍ଯମୂତଯେଽରସାଃ ସନ୍ତୁ କୃତ୍ଵରୀଃ
ମୁଁ ଦିନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଆଲୋକକୁ ସମାନ କରିଦେଉଛି, ରାତିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଛି; ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ତିଆରି କରୁଛି—ରସମାନେ କାମ୍ୟ ହେଉ।
ଯୋ ଦେଵାଃ କୃତ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ହରାଦଵିଦୁଷୋ ଗୃହମ୍ । ଵତ୍ସୋ ଧାରୁରିଵ ମାତରଂ ତଂ ପ୍ରତ୍ଯଗୁପ ପଦ୍ଯତାମ୍
ଯିଏ ଦେବତା ମାନ୍ତ୍ରିକତା କରି ଅଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ—ସେ ଗୋଅଁଶିଆ ଛୁଆଁ ମାଆଙ୍କୁ ଯେପରି ଫେରିଯାଏ, ସେପରି ପଛକୁ ଫେରିଯାଉ।
ଅମା କୃତ୍ଵା ପାପ୍ମାନଂ ଯସ୍ତେନାନ୍ଯଂ ଜିଘାଂସତି । ଅଶ୍ମାନସ୍ତସ୍ଯାଂ ଦଗ୍ଧାଯାଂ ବହୁଲାଃ ଫଟ୍କରିକ୍ରତି
ଯିଏ ନିଜ ଘରକୁ ଅପକାରର ସ୍ଥାନ କରି ଅନ୍ୟକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ—ସେ ଦହିଯିବାବେଳେ, ଅନେକ ପଥର ଭଙ୍ଗି ଗର୍ଜନ କରିଥାଏ।
ସହସ୍ରଧାମନ୍ ଵିଶିଖାନ୍ ଵିଗ୍ରୀଵାଂ ଛାଯଯା ତ୍ଵମ୍ । ପ୍ରତି ସ୍ମ ଚକ୍ରୁଷେ କୃତ୍ଯାଂ ପ୍ରିଯାଂ ପ୍ରିଯାଵତେ ହର
ସହସ୍ର ଶକ୍ତି, ତୀର, ଗଳା ନଥିବା ଛାୟା ସହିତ ତୁମେ ମାନ୍ତ୍ରିକତା କରିଛ; ପ୍ରିୟକୁ ପ୍ରିୟରୁ ଅଲଗା କର।
ଅନଯାହମୋଷଧ୍ଯା ସର୍ଵାଃ କୃତ୍ଯା ଅଦୂଦୁଷମ୍ । ଯାଂ କ୍ଷେତ୍ରେ ଚକ୍ରୁର୍ଯାଂ ଗୋଷୁ ଯାଂ ଵା ତେ ପୁରୁଷେଷୁ
ଏହି ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମସ୍ତ ମାନ୍ତ୍ରିକତାକୁ ଦୂର କରୁଛି—ସେ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ଗୋଅଛିରେ କିମ୍ବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେଉ।
ଯଶ୍ଚକାର ନ ଶଶାକ କର୍ତୁଂ ଶଶ୍ରେ ପାଦମଙ୍ଗୁରିମ୍ । ଚକାର ଭଦ୍ରମସ୍ମଭ୍ଯମାତ୍ମନେ ତପନଂ ତୁ ସଃ
ଯିଏ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସେହି କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିପାରିଲେନି, ଯିଏ ପାଦ କିମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଠି କାଟିଦେଲେ—ସେ ଆମ ପାଇଁ ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଭଲ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଦହିଯାଉ।
ଅପାମାର୍ଗୋଽପ ମାର୍ଷ୍ଟୁ କ୍ଷେତ୍ରିଯଂ ଶପଥଶ୍ଚ ଯଃ । ଅପାହ ଯାତୁଧାନୀରପ ସର୍ଵା ଅରାଯ୍ଯଃ
ଅପାମାର୍ଗ ଗଛ ଜମିର କ୍ଷତି ଓ ଶାପକୁ ଦୂର କରୁ, ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉନ୍ତୁ।
ଅପମୃଜ୍ଯ ଯାତୁଧାନାନ୍ ଅପ ସର୍ଵା ଅରାଯ୍ଯଃ । ଅପାମାର୍ଗ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସର୍ଵଂ ତଦପ ମୃଜ୍ମହେ
ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ର-ତନ୍ତ୍ର କରନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂରେ ଯାଉଛନ୍ତି, ଅପାମାର୍ଗ ତୁମ ସହିତ ଆମେ ସମସ୍ତ ଅପଶକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ଉତୋ ଅସ୍ଯବନ୍ଧୁକୃଦୁତୋ ଅସି ନୁ ଜାମିକୃତ୍। ଉତୋ କୃତ୍ଯାକୃତଃ ପ୍ରଜାଂ ନଦମିଵା ଛିନ୍ଧି ଵାର୍ଷିକମ୍
ତୁମେ ବନ୍ଧୁ ତିଆରି କର, ତୁମେ ସମ୍ପର୍କୀ ତିଆରି କର, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ତିଆରି ହେଉଛ, ପ୍ରବଳ ବର୍ଷା ନଦୀ ଯେପରି ଶିଶୁମାନେକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କର, ସେପରି ଅପକାରକୁ କଟିଦେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣେନ ପର୍ଯୁକ୍ତାସି କଣ୍ଵେନ ନାର୍ଷଦେନ । ସେନେଵୈଷି ତ୍ଵିଷୀମତୀ ନ ତତ୍ର ଭଯମସ୍ତି ଯତ୍ର ପ୍ରାପ୍ନୋଷ୍ଯୋଷଧେ
ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କଣ୍ବ ଓ ନାର୍ଷଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉଛ, ତୁମେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଯାଉଛ, ଔଷଧି, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ପହଞ୍ଚ, ସେଠାରେ କେହି ଭୟ ନାହିଁ।
ଅଗ୍ରମେଷ୍ଯୋଷଧୀନାଂ ଜ୍ଯୋତିଷେଵାଭିଦୀପଯନ୍ । ଉତ ତ୍ରାତାସି ପାକସ୍ଯାଥୋ ହନ୍ତାସି ରକ୍ଷସଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଔଷଧିର ଆଗରେ ଯାଉଛ, ଆଲୋକ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମେ ଅପକାରରୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେକୁ ନଶ୍ୱ କର।
ଯଦଦୋ ଦେଵା ଅସୁରାଂସ୍ତ୍ଵଯାଗ୍ରେ ନିରକୁର୍ଵତ । ତତସ୍ତ୍ଵମଧ୍ଯୋଷଧେଽପାମାର୍ଗୋ ଅଜାଯଥାଃ
ଦେବତାମାନେ ଆରମ୍ଭରେ ତୁମ ସହିତ ଅସୁରମାନେକୁ ଅଲଗା କରିଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଅପାମାର୍ଗ ଗଛ, ତୁମେ ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲ।
ଵିଭିନ୍ଦତୀ ଶତଶାଖା ଵିଭିନ୍ଦନ୍ ନାମ ତେ ପିତା । ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ଵି ଭିନ୍ଧି ତ୍ଵଂ ତଂ ଯୋ ଅସ୍ମାମଭିଦାସତି
ଶତଶାଖା ଭାଙ୍ଗିଦେବା, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ନାମ 'ଭାଙ୍ଗିବା', ଯିଏ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ତୁମେ ସେଠାରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କର।
ଅସଦ୍ଭୂମ୍ଯାଃ ସମଭଵତ୍ତଦ୍ଯାମେତି ମହଦ୍ଵ୍ଯଚଃ । ତଦ୍ଵୈ ତତୋ ଵିଧୂପାଯତ୍ପ୍ରତ୍ଯକ୍କର୍ତାରମୃଚ୍ଛତୁ
ଅସ୍ଥିର ଭୂମିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଯାହା ଦୂରଦୂରନ୍ତି ପ୍ରସାରିତ, ସେଠାରୁ ଧୂପ ଦେଇ ଦୂର କର, ଏହି ଶକ୍ତି ପୁନଃ ଫେରାଇ ଦିଅ।
ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ହି ସଂବଭୂଵିଥ ପ୍ରତୀଚୀନଫଲସ୍ତ୍ଵମ୍ । ସର୍ଵାନ୍ ମଚ୍ଛପଥାମଧି ଵରୀଯୋ ଯାଵଯା ଵଧମ୍
ତୁମେ ପଛକୁ ଫେରିଗଲ, ତୁମେ ପଛଦିଗର ଫଳ, ମୋ ପଥରୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କର, ନାଶକୁ ଅଟକାଇଦେ।
ଶତେନ ମା ପରି ପାହି ସହସ୍ରେଣାଭି ରକ୍ଷା ମା । ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତେ ଵୀରୁଧାଂ ପତ ଉଗ୍ର ଓଜ୍ମାନମା ଦଧତ୍
ଶତଗୁଣ ରକ୍ଷା କର, ସହସ୍ରଗୁଣ ରକ୍ଷା କର, ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମେ ଔଷଧିରେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି।
ଆ ପଶ୍ଯତି ପ୍ରତି ପଶ୍ଯତି ପରା ପଶ୍ଯତି ପଶ୍ଯତି । ଦିଵମନ୍ତରିକ୍ଷମାଦ୍ଭୂମିଂ ସର୍ଵଂ ତଦ୍ଦେଵି ପଶ୍ଯତି
ସେ ସାମ୍ନାକୁ ଦେଖେ, ପଛକୁ ଦେଖେ, ଦୂରକୁ ଦେଖେ, ସବୁଠି ଦେଖେ; ଦେବୀ ସ୍ୱର୍ଗ, ମଧ୍ୟାକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ—ସମସ୍ତକୁ ଦେଖେ।
ତିସ୍ରୋ ଦିଵସ୍ତିସ୍ରଃ ପୃଥିଵୀଃ ଷଟ୍ଚେମାଃ ପ୍ରଦିଶାଃ ପୃଥକ୍। ତ୍ଵଯାହଂ ସର୍ଵା ଭୂତାନି ପଶ୍ଯାନି ଦେଵ୍ଯୋଷଧେ
ତିନିଟି ଦିଗ, ତିନିଟି ପୃଥିବୀ, ଏହି ଛଅଟି ଦିଗ ଅଲଗା ଅଲଗା; ତୁମ ସହିତ, ଦେବୀ ଔଷଧି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖିପାରିବି।