ସମୀକ୍ଷଯନ୍ତୁ ତଵିଷାଃ ସୁଦାନଵୋଽପାଂ ରସା ଓଷଧୀଭିଃ ସଚନ୍ତାମ୍ । ଵର୍ଷସ୍ଯ ସର୍ଗା ମହଯନ୍ତୁ ଭୂମିଂ ପୃଥଗ୍ଜାଯନ୍ତାମୋଷଧଯୋ ଵିଶ୍ଵରୂପାଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦାନଶୀଳମାନେ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅନ୍ତୁ, ଜଳର ରସ ଔଷଧିମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। ବର୍ଷାର ଝରଣା ପୃଥିବୀକୁ ବଡ଼ କରୁ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଔଷଧିମାନେ ଜନ୍ମ ନେଉ।
ସମୀକ୍ଷଯସ୍ଵ ଗାଯତୋ ନଭାଂସ୍ଯପାଂ ଵେଗାସଃ ପୃଥଗୁଦ୍ଵିଜନ୍ତାମ୍ । ଵର୍ଷସ୍ଯ ସର୍ଗା ମହଯନ୍ତୁ ଭୂମିଂ ପୃଥଗ୍ଜାଯନ୍ତାଂ ଵୀରୁଧୋ ଵିଶ୍ଵରୂପାଃ
ହେ ଗାୟକ, ଆକାଶକୁ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ଜଳର ତୀବ୍ର ଧାରା ଅଲଗା ଅଲଗା ଉଠିଯାଉ। ବର୍ଷାର ଝରଣା ପୃଥିବୀକୁ ବଡ଼ କରୁ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପର ଗଛପାତା ଜନ୍ମ ନେଉ।
ଗଣାସ୍ତ୍ଵୋପ ଗାଯନ୍ତୁ ମାରୁତାଃ ପର୍ଜନ୍ଯ ଘୋଷିଣଃ ପୃଥକ୍। ସର୍ଗା ଵର୍ଷସ୍ଯ ଵର୍ଷତୋ ଵର୍ଷନ୍ତୁ ପୃଥିଵୀମନୁ
ମାରୁତମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଏକାଏକି ଗାଇଁ, ବର୍ଷାର ଗର୍ଜନରେ ପୃଥିବୀକୁ ଗୁଞ୍ଜାଇ ଦେଉନ୍ତୁ। ବର୍ଷାର ଧାରା ଭଲଭାବେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ୁ।
ଉଦୀରଯତ ମରୁତଃ ସମୁଦ୍ରତସ୍ତ୍ଵେଷୋ ଅର୍କୋ ନଭ ଉତ୍ପାତଯାଥ । ମହଋଷଭସ୍ଯ ନଦତୋ ନଭସ୍ଵତୋ ଵାଶ୍ରା ଆପଃ ପୃଥିଵୀଂ ତର୍ପଯନ୍ତୁ
ମାରୁତମାନେ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉଠିବାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ; ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଉଠିଯାଉ; ମହା ବଳବାନ ବୃଷଭର ଗର୍ଜନରେ ଜଳ ଧାରା ପୃଥିବୀକୁ ତୃପ୍ତ କରୁ।
ଅଭି କ୍ରନ୍ଦ ସ୍ତନଯାର୍ଦଯୋଦଧିଂ ଭୂମିଂ ପର୍ଜନ୍ଯ ପଯସା ସମଙ୍ଧି । ତ୍ଵଯା ସୃଷ୍ଟଂ ବହୁଲମୈତୁ ଵର୍ଷମାଶାରୈଷୀ କୃଶଗୁରେତ୍ଵସ୍ତମ୍
ତୁମେ ଗର୍ଜନ କର, ବିଜୁଳି ବଜା, ସମୁଦ୍ର ଓ ଭୂମିକୁ କମ୍ପିତ କର; ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ବର୍ଷା ଅଧିକ ହୋଇ ଦୁର୍ବଳ ଓ ସୁସ୍ଥ ଦୁହେଁ ପାଇଁ ସମୟରେ ପଡ଼ୁ।
ସଂ ଵୋଽଵନ୍ତୁ ସୁଦାନଵ ଉତ୍ସା ଅଜଗରା ଉତ । ମରୁଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ମେଘା ଵର୍ଷନ୍ତୁ ପୃଥିଵୀମନୁ
ଦୟାଳୁ ଜଳସ୍ରୋତ, ଗଭୀର ଜଳାଶୟ ଓ ଉତ୍ସମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ମେଘମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ବର୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଆଶାମାଶାଂ ଵି ଦ୍ଯୋତତାଂ ଵାତା ଵାନ୍ତୁ ଦିଶୋଦିଶଃ । ମରୁଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ମେଘାଃ ସଂ ଯନ୍ତୁ ପୃଥିଵୀମନୁ
ଆଶା ଆଲୋକିତ ହେଉ; ପବନ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବହୁ; ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ମେଘମାନେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ।
ଆପୋ ଵିଦ୍ଯୁଦଭ୍ରଂ ଵର୍ଷଂ ସଂ ଵୋଽଵନ୍ତୁ ସୁଦାନଵ ଉତ୍ସା ଅଜଗରା ଉତ । ମରୁଦ୍ଭିଃ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ମେଘାଃ ପ୍ରାଵନ୍ତୁ ପୃଥିଵୀମନୁ
ଜଳ, ବିଜୁଳି, ମେଘ ଓ ବର୍ଷା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁ; ଦୟାଳୁ ଉତ୍ସ, ଗଭୀର ଜଳାଶୟ ଓ ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ମେଘମାନେ ପୃଥିବୀକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତୁ।
ଅପାମଗ୍ନିସ୍ତନୂଭିଃ ସଂଵିଦାନୋ ଯ ଓଷଧୀନାମଧିପା ବଭୂଵ । ସ ନୋ ଵର୍ଷଂ ଵନୁତାଂ ଜାତଵେଦାଃ ପ୍ରାଣଂ ପ୍ରଜାଭ୍ଯୋ ଅମୃତଂ ଦିଵସ୍ପରି
ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଜଳ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ଓ ଔଷଧିମାନଙ୍କର ନାୟକ, ସେ ଜାତବେଦା ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା, ଶ୍ୱାସ ଓ ସନ୍ତାନମାନେ ପାଇଁ ଅମୃତ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପ୍ରଜାପତିଃ ସଲିଲାଦା ସମୁଦ୍ରାଦାପ ଈରଯନ୍ନ୍ ଉଦଧିମର୍ଦଯାତି । ପ୍ର ପ୍ଯାଯତାଂ ଵୃଷ୍ଣୋ ଅଶ୍ଵସ୍ଯ ରେତୋଽର୍ଵାନ୍ ଏତେନ ସ୍ତନଯିତ୍ନୁନେହି
ପ୍ରଜାପତି ସମୁଦ୍ରରୁ ଜଳ ଚଳାଇ ଉଠାନ୍ତି, ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି; ବଳବାନ ଅଶ୍ୱର ବୀଜ ବଢ଼ିଯାଉ; ଏହି ଗର୍ଜନରେ ବର୍ଷା ହେଉ।
ଅପୋ ନିଷିଞ୍ଚନ୍ନ୍ ଅସୁରଃ ପିତା ନଃ ଶ୍ଵସନ୍ତୁ ଗର୍ଗରା ଅପାଂ ଵରୁଣାଵ ନୀଚୀରପଃ ସୃଜ । ଵଦନ୍ତୁ ପୃଶ୍ନିବାହଵୋ ମଣ୍ଡୂକା ଇରିଣାନୁ
ଅସୁର, ଆମ ପିତା, ଜଳ ଭରିଦିଅନ୍ତି; ଗଭୀର ଜଳାଶୟ ଶ୍ୱାସ ନିଅନ୍ତୁ, ଜଳ ଓ ବରୁଣ ନଦୀ ଚାଲିଯାଉ; ଶୁଷ୍କ ଭୂମିରେ ବେଙ୍ଗମାନେ ଡାକିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।
ସଂଵତ୍ସରଂ ଶଶଯାନା ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵ୍ରତଚାରିଣଃ । ଵାଚଂ ପର୍ଜନ୍ଯଜିନ୍ଵିତାଂ ପ୍ର ମଣ୍ଡୂକା ଅଵାଦିଷୁଃ
ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିୟମ ରୁଖି ନିରବ ରହିଥିଲେ; ବର୍ଷା ଆସିବା ସହ ବେଙ୍ଗମାନେ ଡାକିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି।
ଉପପ୍ରଵଦ ମଣ୍ଡୂକି ଵର୍ଷମା ଵଦ ତାଦୁରି । ମଧ୍ଯେ ହ୍ରଦସ୍ଯ ପ୍ଲଵସ୍ଵ ଵିଗୃହ୍ଯ ଚତୁରଃ ପଦଃ
ବେଙ୍ଗ, ତୁମେ ଡାକ; ତାଦୁରୀ, ବର୍ଷା ପାଇଁ ଡାକ; ହ୍ରଦର ମଧ୍ୟରେ ଚାପି ଚାରିଟି ପାଦ ଫେଲି ତର।
ଖଣ୍ଵଖା୩ ଖୈମଖା୩ ମଧ୍ଯେ ତଦୁରି । ଵର୍ଷଂ ଵନୁଧ୍ଵଂ ପିତରୋ ମରୁତାଂ ମନ ଇଚ୍ଛତ
ଖଣ୍ଭଖା, ଖୈମଖା, ମଧ୍ୟରେ ତାଦୁରୀ; ବର୍ଷା ପାଇଁ ଡାକ, ପିତୃମାନେ, ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦୟା କାମନା କର।
ମହାନ୍ତଂ କୋଶମୁଦଚାଭି ଷିଞ୍ଚ ସଵିଦ୍ଯୁତଂ ଭଵତୁ ଵାତୁ ଵାତଃ । ତନ୍ଵତାଂ ଯଜ୍ଞଂ ବହୁଧା ଵିସୃଷ୍ଟା ଆନନ୍ଦିନୀରୋଷଧଯୋ ଭଵନ୍ତୁ
ବଡ଼ ପାତ୍ର ଭରି ଝରିଦିଅ, ପବନ ବିଜୁଳି ସହ ବହୁ; ବହୁ ପ୍ରକାରେ ଯଜ୍ଞ ହେଉ; ଔଷଧିମାନେ ଜଳରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
ବୃହନ୍ନ୍ ଏଷାମଧିଷ୍ଠାତା ଅନ୍ତିକାଦିଵ ପଶ୍ଯତି । ଯ ସ୍ତାଯନ୍ ମନ୍ଯତେ ଚରନ୍ତ୍ସର୍ଵଂ ଦେଵା ଇଦଂ ଵିଦୁଃ
ଏହି ବଡ଼ ନିରୀକ୍ଷକ ନିକଟରୁ ଦେଖୁଥିବା ପରି ସବୁକିଛି ଦେଖେ; ଯିଏ ଚିନ୍ତା କରେ ଯେ ସେ ଲୁଚି ଚାଲିଛି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଜାଣନ୍ତି।
ଯସ୍ତିଷ୍ଠତି ଚରତି ଯଶ୍ଚ ଵଞ୍ଚତି ଯୋ ନିଲାଯଂ ଚରତି ଯଃ ପ୍ରତଙ୍କମ୍ । ଦ୍ଵୌ ସଂନିଷଦ୍ଯ ଯନ୍ ମନ୍ତ୍ରଯେତେ ରାଜା ତଦ୍ଵେଦ ଵରୁଣସ୍ତୃତୀଯଃ
ଯିଏ ଦଢ଼ିଏ, ଚାଲେ, ଠକାଏ, ନିଜ ଘରକୁ ଯାଏ, ବା ବାହାରେ ଯାଏ—ଦୁଇଜଣେ ବସି ଆଲୋଚନା କଲେ, ତୃତୀୟ ବରୁଣ ରାଜା ସେଥିରେ ଜାଣନ୍ତି।
ଉତେଯଂ ଭୂମିର୍ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞ ଉତାସୌ ଦ୍ଯୌର୍ବୃହତୀ ଦୂରେଅନ୍ତା । ଉତୋ ସମୁଦ୍ରୌ ଵରୁଣସ୍ଯ କୁକ୍ଷୀ ଉତାସ୍ମିନ୍ନ୍ ଅଲ୍ପ ଉଦକେ ନିଲୀନଃ
ଏହି ପୃଥିବୀ ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କର, ସେଇ ଦୂର ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର; ସମୁଦ୍ରମାନେ ବରୁଣଙ୍କ ଗର୍ଭ, ଏବଂ ଛୋଟ ଜଳାଶୟରେ ଲୁଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାଙ୍କ ଭିତରେ।
ଉତ ଯୋ ଦ୍ଯାମତିସର୍ପାତ୍ପରସ୍ତାନ୍ ନ ସ ମୁଚ୍ଯାତୈ ଵରୁଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ । ଦିଵ ସ୍ପଶଃ ପ୍ର ଚରନ୍ତୀଦମସ୍ଯ ସହସ୍ରାକ୍ଷା ଅତି ପଶ୍ଯନ୍ତି ଭୂମିମ୍
ଯିଏ ଆକାଶ ପାର କରି ଯାଏ, ସେ ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଗୁପ୍ତଚରମାନେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖନ୍ତି।
ସର୍ଵଂ ତଦ୍ରାଜା ଵରୁଣୋ ଵି ଚଷ୍ଟେ ଯଦନ୍ତରା ରୋଦସୀ ଯତ୍ପରସ୍ତାତ୍। ସଂଖ୍ଯାତା ଅସ୍ଯ ନିମିଷୋ ଜନାନାମକ୍ଷାନ୍ ଇଵ ଶ୍ଵଘ୍ନୀ ନି ମିନୋତି ତାନି
ବରୁଣ ରାଜା ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଦୁଇ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା ଅଛି ଓ ତାହା ପାରେ ଯାହା ଅଛି, ସବୁ ଦେଖନ୍ତି; ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଝପକାଣି ଗଣନା କରନ୍ତି, ଯେପରି ଜୁଆଡ଼ି ତାଙ୍କ ଦାଉ ଗଣନ୍ତି।
ଯେ ତେ ପାଶା ଵରୁଣ ସପ୍ତସପ୍ତ ତ୍ରେଧା ତିଷ୍ଠନ୍ତି ଵିଷିତା ରୁଷନ୍ତଃ । ଛିନନ୍ତୁ ସର୍ଵେ ଅନୃତଂ ଵଦନ୍ତଂ ଯଃ ସତ୍ଯଵାଦ୍ଯତି ତଂ ସୃଜନ୍ତୁ
ହେ ବରୁଣ, ତୁମର ସେଇ ସାତ ସାତ ଫାନ୍ଦ, ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଗଠିତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଳି ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବାକୁ କାଟିଦିଅନ୍ତୁ; କିନ୍ତୁ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିବାକୁ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ।
ଶତେନ ପାଶୈରଭି ଧେହି ଵରୁଣୈନଂ ମା ତେ ମୋଚ୍ଯନୃତଵାଙ୍ନୃଚକ୍ଷଃ । ଆସ୍ତାଂ ଜାଲ୍ମ ଉଦରଂ ଶ୍ରଂଶଯିତ୍ଵା କୋଶ ଇଵାବନ୍ଧଃ ପରିକୃତ୍ଯମାନଃ
ହେ ବରୁଣ, ଏହି ମଣିଷକୁ ତୁମେ ଶତ ଫାନ୍ଦରେ ବାନ୍ଧିଦିଅ; ମିଥ୍ୟା କଥା କହୁଥିବା ଓ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ତୁମୁଠାରୁ ମୁକ୍ତି ନପାଉ। ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକଟିଏ ତାଙ୍କର ପେଟ ଚାପିଯାଇଥିବା, ଖାଲି ଥଳା ପୋକା ଭଳି ହୋଇ ରୁହୁ।
ଯଃ ସମାଭ୍ଯୋ ଵରୁଣୋ ଯୋ ଵ୍ଯାଭ୍ଯୋ ଯଃ ସଂଦେଶ୍ଯୋ ଵରୁଣୋ ଯୋ ଵିଦେଶ୍ଯୋ । ଯୋ ଦୈଵୋ ଵରୁଣୋ ଯଶ୍ଚ ମାନୁଷଃ
ହେ ବରୁଣ, ଯେ କିଏ ଆମ ମଧ୍ୟରୁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ; ଯେ କିଏ ପଠାଯିବାକୁ ଅଛି, କିମ୍ବା ଦୂରେ ରଖାଯିବାକୁ ଅଛି; ଯେ କିଏ ଦେବତା, କିମ୍ବା ମାନବ—
ତୈସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵୈରଭି ଷ୍ଯାମି ପାଶୈରସାଵାମୁଷ୍ଯାଯଣାମୁଷ୍ଯାଃ ପୁତ୍ର । ତାନ୍ ଉ ତେ ସର୍ଵାନ୍ ଅନୁସଂଦିଶାମି
ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମର ସେଇ ସମସ୍ତ ଫାନ୍ଦରେ ବାନ୍ଧିବି—ଏହିଏ, ସେଏ, ଏବଂ ସେଏଙ୍କ ପୁଅ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମର୍ପଣ କରୁଛି।
ଈଶାଣାଂ ତ୍ଵା ଭେଷଜାନାମୁଜ୍ଜେଷ ଆ ରଭାମହେ । ଚକ୍ରେ ସହସ୍ରଵୀର୍ଯଂ ସର୍ଵସ୍ମା ଓଷଧେ ତ୍ଵା
ଅମ୍ବେ, ତୁମେ ଔଷଧମାନଙ୍କର ଅଧିପତି, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଧରୁଛୁ। ସହସ୍ର ଶକ୍ତି ଥିବା ଏହି ଔଷଧ, ସମସ୍ତ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଲଗାଉଛି।
ସତ୍ଯଜିତଂ ଶପଥଯାଵନୀଂ ସହମାନାଂ ପୁନଃସରାମ୍ । ସର୍ଵାଃ ସମହ୍ଵ୍ଯୋଷଧୀରିତୋ ନଃ ପାରଯାଦିତି
ସତ୍ୟରେ ବିଜୟୀ, ଶପଥ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସହନଶୀଳ ଓ ପୁନିଥରେ ଫେରିଆସୁଥିବା—ସମସ୍ତ ଔଷଧମାନେ ଏକଠି ହୋଇ ଆମକୁ ଡାକନ୍ତୁ ଏବଂ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ଯା ଶଶାପ ଶପନେନ ଯାଘଂ ମୂରମାଦଧେ । ଯା ରସସ୍ଯ ହରଣାଯ ଜାତମାରେଭେ ତୋକମତ୍ତୁ ସା
ଯିଏ ଶପଥ ଦେଇ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ଅପକାର ଓ ପାଗଳାମି ଆଣିଥିଲେ, ଯିଏ ରସ ଚୋରିବା ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ସେ ନିଜ ଶିଶୁକୁ ଖାଉ।
ଯାଂ ତେ ଚକ୍ରୁରାମେ ପାତ୍ରେ ଯାଂ ଚକ୍ରୁର୍ନୀଲଲୋହିତେ । ଆମେ ମାଂସେ କୃତ୍ଯାଂ ଯାଂ ଚକ୍ରୁସ୍ତଯା କୃତ୍ଯାକୃତୋ ଜହି
ଯେ ମାନ୍ତ୍ରିକତା କাঁচା ପାତ୍ରରେ କରାଯାଇଛି, ଯେ ନୀଳ ଓ ଲାଲ ପାତ୍ରରେ କରାଯାଇଛି, ଯେ କাঁচା ମାଂସରେ କରାଯାଇଛି—ସେଇ ମାନ୍ତ୍ରିକତା ଦ୍ୱାରା ମାନ୍ତ୍ରିକତା କରୁଥିବାକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ତ କର।
ଦୌଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯଂ ଦୌର୍ଜୀଵିତ୍ଯଂ ରକ୍ଷୋ ଅଭ୍ଵମରାଯ୍ଯଃ । ଦୁର୍ଣାମ୍ନୀଃ ସର୍ଵା ଦୁର୍ଵାଚସ୍ତା ଅସ୍ମନ୍ ନାଶଯାମସି
ଖରାପ ସ୍ଵପ୍ନ, ଦୁଃଖଦ ଜୀବନ, ଭୂତ, ଅପମୃତ୍ୟୁ, ଖରାପ ନାମ ଓ ଖରାପ କଥା—ଏସବୁକୁ ଆମେ ଆମ ପାଖରୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
କ୍ଷୁଧାମାରଂ ତୃଷ୍ଣାମାରମଗୋତାମନପତ୍ଯତାମ୍ । ଅପାମାର୍ଗ ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ସର୍ଵଂ ତଦପ ମୃଜ୍ମହେ
ଭୋକ, ତିଆସ, ସନ୍ତାନ ନଥିବା, ଗୋଅଛି ନଥିବା—ହେ ଅପାମାର୍ଗ, ତୁମ ସହିତ ଏସବୁ ଦୁଃଖକୁ ଆମେ ପୋଛିଦେଉଛୁ।