ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରୂପେଣାଗ୍ନିର୍ଵହେନ ପ୍ରଜାପତିଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ଵିରାଟ୍। ଵିଶ୍ଵାନରେ ଅକ୍ରମତ ଵୈଶ୍ଵାନରେ ଅକ୍ରମତାନଡୁହ୍ଯକ୍ରମତ । ସୋଽଦୃଂହଯତ ସୋଽଧାରଯତ
ଇନ୍ଦ୍ର ରୂପରେ, ଅଗ୍ନି ଭାରବାହକ ଭାବରେ, ପ୍ରଜାପତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ବିରାଟ୍ ଭାବରେ; ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଅନଡୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ, ଧାରଣ କଲେ।
ମଧ୍ଯମେତଦନଡୁହୋ ଯତ୍ରୈଷ ଵହ ଆହିତଃ । ଏତାଵଦସ୍ଯ ପ୍ରାଚୀନଂ ଯାଵାନ୍ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ସମାହିତଃ
ଏହିଠାରେ ଅନଡୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଭାରବାହକ ରଖାଯାଇଛି। ଯେତେ ଦୂର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରଖାଯାଇଛି, ସେତେ ଦୂର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ରଖାଯାଇଛି।
ଯୋ ଵେଦାନଡୁହୋ ଦୋହାନ୍ତ୍ସପ୍ତାନୁପଦସ୍ଵତଃ । ପ୍ରଜାଂ ଚ ଲୋକଂ ଚାପ୍ନୋତି ତଥା ସପ୍ତଋଷଯୋ ଵିଦୁଃ
ଯେଉଁଠି ଅନଡୁହାର ସାତଟି ଦୁଧ ଦେବା ସ୍ଥାନ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜାଣିଛି, ସେ ପ୍ରଜା ଓ ଲୋକ ପାଏ। ଏହିପରି ସାତ ଋଷି ଜାଣିଥିଲେ।
ପଦ୍ଭିଃ ସେଦିମଵକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଇରାଂ ଜଙ୍ଘାଭିରୁତ୍ଖିଦନ୍ । ଶ୍ରମେଣାନଡ୍ଵାନ୍ କୀଲାଲଂ କୀନାଶଶ୍ଚାଭି ଗଚ୍ଛତଃ
ପାଦରେ ଦବାଇଲେ, ଗୋଡ଼ରେ ଖୋଦିଲେ ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ। ପ୍ରୟାସରେ ଅନଡୁହା ଓ ଚାଷୀ ଦୁହେଁ ରସ ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦ୍ଵାଦଶ ଵା ଏତା ରାତ୍ରୀର୍ଵ୍ରତ୍ଯା ଆହୁଃ ପ୍ରଜାପତେଃ । ତତ୍ରୋପ ବ୍ରହ୍ମ ଯୋ ଵେଦ ତଦ୍ଵା ଅନଡୁହୋ ଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ରାତିକୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ଜାଣେ, ସେଇ ଅନଡୁହାର ବ୍ରତ।
ଦୁହେ ସାଯଂ ଦୁହେ ପ୍ରାତର୍ଦୁହେ ମଧ୍ଯଂଦିନଂ ପରି । ଦୋହା ଯେ ଅସ୍ଯ ସଂଯନ୍ତି ତାନ୍ ଵିଦ୍ମାନୁପଦସ୍ଵତଃ
ସାଞ୍ଜେ ଦୁଧ ଦୋହାଯାଏ, ସକାଳେ ଦୋହାଯାଏ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଚାରିପାଖରେ ଦୋହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଦୋହା ସମୟ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜାଣେ, ସେ ଏହାକୁ ଜାଣେ।
ରୋହଣ୍ଯସି ରୋହଣ୍ଯସ୍ଥ୍ନଶ୍ଛିନ୍ନସ୍ଯ ରୋହଣୀ । ରୋହଯେଦମରୁନ୍ଧତି
ତୁମେ ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବାର ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, କଟିଯାଇଥିବାର ଚିକିତ୍ସାକାରୀ। ଯିଏ ଭ୍ରମ କରେନାହିଁ, ସେ ନିରୋଗ କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ରିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେ ଦ୍ଯୁତ୍ତମସ୍ତି ପେଷ୍ଟ୍ରଂ ତ ଆତ୍ମନି । ଧାତା ତଦ୍ଭଦ୍ରଯା ପୁନଃ ସଂ ଦଧତ୍ପରୁଷା ପରୁଃ
ତୁମର ଯାହା ଆହତ, ଯାହା ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ଯାହା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ସେ ସବୁକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଲ ଭାଗ୍ୟରେ ପୁଣି ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଅଂଶ ଅଂଶ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ।
ସଂ ତେ ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜ୍ଞା ଭଵତୁ ସମୁ ତେ ପରୁଷା ପରୁଃ । ସଂ ତେ ମାଂସସ୍ଯ ଵିସ୍ରସ୍ତଂ ସମସ୍ଥ୍ଯପି ରୋହତୁ
ତୁମର ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଗଠି ଗଠି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ମାଂସରୁ ଯାହା ଖସିପଡ଼ିଛି, ହାଡ଼ ସହିତ ଏକାଠି ହୋଇ ପୁଣି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଞା ସଂ ଧୀଯତାଂ ଚର୍ମଣା ଚର୍ମ ରୋହତୁ । ଅସୃକ୍ତେ ଅସ୍ଥି ରୋହତୁ ମାଂସଂ ମାଂସେନ ରୋହତୁ
ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଚର୍ମ ଚର୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ରକ୍ତ ସହିତ ହାଡ଼ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ମାଂସ ମାଂସ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଲୋମ ଲୋମ୍ନା ସଂ କଲ୍ପଯା ତ୍ଵଚା ସଂ କଲ୍ପଯା ତ୍ଵଚମ୍ । ଅସୃକ୍ତେ ଅସ୍ଥି ରୋହତୁ ଛିନ୍ନଂ ସଂ ଧେହ୍ଯୋଷଧେ
କେଶ କେଶ ସହିତ ଏକତ୍ର କର, ଚର୍ମ ଚର୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ର କର। ରକ୍ତ ସହିତ ହାଡ଼ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଔଷଧି, କଟିଯାଇଥିବାକୁ ଏକତ୍ର କର।
ସ ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ପ୍ରେହି ପ୍ର ଦ୍ରଵ ରଥଃ ସୁଚକ୍ରଃ । ସୁପଵିଃ ସୁନାଭିଃ ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠୋର୍ଧ୍ଵଃ
ଉଠ, ଯାଅ, ଆଗକୁ ଦୌଡ଼, ରଥ ଭଲ ଚକା, ଭଲ ଯୁତ, ଭଲ ନାଭି ଅଛି। ସିଧା ଦାଉଡ଼।
ଯଦି କର୍ତଂ ପତିତ୍ଵା ସଂଶଶ୍ରେ ଯଦି ଵାଶ୍ମା ପ୍ରହୃତୋ ଜଘାନ । ଋଭୂ ରଥସ୍ଯେଵାଙ୍ଗାନି ସଂ ଦଧତ୍ପରୁଷା ପରୁଃ
ଯଦି ଧୁରାରୁ ପଡ଼ି ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, କିମ୍ବା ପଥର ଘାତରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ତେବେ ରିଭୁମାନେ ରଥର ଅଂଶ ଯେପରି, ଗଠି ଗଠି ସହିତ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଉତ ଦେଵା ଅଵହିତଂ ଦେଵା ଉନ୍ନଯଥା ପୁନଃ । ଉତାଗଶ୍ଚକ୍ରୁଷଂ ଦେଵା ଦେଵା ଜୀଵଯଥା ପୁନଃ
ଦେବତାମାନେ ଭୂମିରେ ରଖିଥିଲେ, ପୁଣି ଉଠାଇଲେ। ଦେବତାମାନେ ଭାଙ୍ଗିଥିବାକୁ ପୁଣି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ପୁଣି ଜୀବନ ଦେଲେ।
ଦ୍ଵାଵିମୌ ଵାତୌ ଵାତ ଆ ସିନ୍ଧୋରା ପରାଵତଃ । ଦକ୍ଷଂ ତେ ଅନ୍ଯ ଆଵାତୁ ଵ୍ଯନ୍ଯୋ ଵାତୁ ଯଦ୍ରପଃ
ହେ ବାୟୁ, ଏହି ଦୁଇଟି ପବନ ଦୂର ନଦୀର ପାରରୁ ଆସିଛି। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ତୁମକୁ କୌଶଳ ଦେଉ, ଅନ୍ୟଟି ତୁମ ପାଖରୁ କ୍ଷତିକାରକ ଦୂର କରୁ।
ଆ ଵାତ ଵାହି ଭେଷଜଂ ଵି ଵାତ ଵାହି ଯଦ୍ରପଃ । ତ୍ଵଂ ହି ଵିଶ୍ଵଭେଷଜ ଦେଵାନାଂ ଦୂତ ଈଯସେ
ହେ ବାୟୁ, ଔଷଧ ଆଣ, ହେ ବାୟୁ, ଅପକାରକ କଥା ଦୂର କର। କାରଣ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ଭାବେ ଯାଉଛ।
ତ୍ରାଯନ୍ତାମିମଂ ଦେଵାସ୍ତ୍ରାଯନ୍ତାଂ ମରୁତାଂ ଗଣାଃ । ତ୍ରାଯନ୍ତାଂ ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନି ଯଥାଯମରପା ଅସତ୍
ଦେବତାମାନେ ଏହି ମଣିଷକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ମରୁତମାନଙ୍କ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଅପକାର ନ ହେଉ।
ଆ ତ୍ଵାଗମଂ ଶଂତାତିଭିରଥୋ ଅରିଷ୍ଟତାତିଭିଃ । ଦକ୍ଷଂ ତ ଉଗ୍ରମାଭାରିଷଂ ପରା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ସୁଵାମି ତେ
ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ଆସିଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଉଛି, ତୁମ ପାଖରୁ ରୋଗ ଦୂର କରୁଛି।
ଅଯଂ ମେ ହସ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ଅଯଂ ମେ ଭଗଵତ୍ତରଃ । ଅଯଂ ମେ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜୋଽଯଂ ଶିଵାଭିମର୍ଶନଃ
ମୋ ଏହି ହାତ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଏହି ହାତ ଆଉ ଅଧିକ ପବିତ୍ର। ଏହି ହାତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ, ଏହି ହାତ ଶୁଭ ସ୍ପର୍ଶ।
ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଦଶଶାଖାଭ୍ଯାଂ ଜିହ୍ଵା ଵାଚଃ ପୁରୋଗଵୀ । ଅନାମଯିତ୍ନୁଭ୍ଯାଂ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ତାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵାଭି ମୃଶାମସି
ଦଶଟି ଆଙ୍ଗୁଠି ଥିବା ଦୁଇହାତ ଓ ଭାଷାକୁ ଆଗରେ ନେଇଥିବା ଜିଭା ଦ୍ୱାରା, ରୋଗ ଦୂର କରୁଥିବା ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛୁ।
ଅଜୋ ହ୍ଯଗ୍ନେରଜନିଷ୍ଟ ଶୋକାତ୍ସୋ ଅପଶ୍ଯଜ୍ଜନିତାରମଗ୍ରେ । ତେନ ଦେଵା ଦେଵତାମଗ୍ର ଆଯନ୍ ତେନ ରୋହାନ୍ ରୁରୁହୁର୍ମେଧ୍ଯାସଃ
ଅଜନ୍ମା ଅଗ୍ନିର ତାପରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ଆରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମଦାତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠି ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଲେ, ପବିତ୍ରମାନେ ସେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
କ୍ରମଧ୍ଵମଗ୍ନିନା ନାକମୁଖ୍ଯାନ୍ ହସ୍ତେଷୁ ବିଭ୍ରତଃ । ଦିଵସ୍ପୃଷ୍ଠଂ ସ୍ଵର୍ଗତ୍ଵା ମିଶ୍ରା ଦେଵେଭିରାଧ୍ଵମ୍
ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ, ନେତାମାନେକୁ ହାତରେ ଧରି। ଆକାଶର ଶୀର୍ଷକୁ ସ୍ପର୍ଶ କର, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଯାଅ।
ପୃଷ୍ଠାତ୍ପୃଥିଵ୍ଯା ଅହମନ୍ତରିକ୍ଷମାରୁହମନ୍ତରିକ୍ଷାଦ୍ଦିଵମାରୁହମ୍ । ଦିଵୋ ନାକସ୍ଯ ପୃଷ୍ଠାତ୍ସ୍ଵର୍ଜ୍ଯୋତିରଗାମହମ୍
ମୁଁ ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରୁ ଆକାଶକୁ ଚଢ଼ିଲି, ଆକାଶରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଢ଼ିଲି। ସ୍ୱର୍ଗର ଶୀର୍ଷରୁ ମୁଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲି।
ସ୍ଵର୍ଯନ୍ତୋ ନାପେକ୍ଷନ୍ତ ଆ ଦ୍ଯାଂ ରୋହନ୍ତି ରୋଦସୀ । ଯଜ୍ଞଂ ଯେ ଵିଶ୍ଵତୋଧାରଂ ସୁଵିଦ୍ଵାଂସୋ ଵିତେନିରେ
ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାହାନ୍ତି ସେମାନେ ପଛକୁ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଗତକୁ ଚଢ଼ନ୍ତି, ଯେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରସାର କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନୀ।
ଅଗ୍ନେ ପ୍ରେହି ପ୍ରଥମୋ ଦେଵତାନାଂ ଚକ୍ଷୁର୍ଦେଵାନାମୁତ ମାନୁଷାଣାମ୍ । ଇଯକ୍ଷମାଣା ଭୃଗୁଭିଃ ସଜୋଷାଃ ସ୍ଵର୍ଯନ୍ତୁ ଯଜମାନାଃ ସ୍ଵସ୍ତି
ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ, ତୁମେ ଆଗକୁ ଯାଅ। ଯେମାନେ ଭୃଗୁମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଶୁଭ ହେଉନ୍ତୁ।
ଅଜମନଜ୍ମି ପଯସା ଘୃତେନ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁପର୍ଣଂ ପଯସଂ ବୃହନ୍ତମ୍ । ତେନ ଗେଷ୍ମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ସ୍ଵରାରୋହନ୍ତୋ ଅଭି ନାକମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ ଅଜନ୍ମାକୁ ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ସହିତ ଭୋଜନ କରିଛି, ଦେବତା, ବଡ଼ ପଖ ଥିବା, ପ୍ରଚୁର ଦୁଧ। ଏହା ସହିତ ଆମେ ସଦ୍ଗତିର ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିବୁ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଢ଼ିବୁ।
ପଞ୍ଚୌଦନଂ ପଞ୍ଚଭିରଙ୍ଗୁଲିଭିର୍ଦର୍ଵ୍ଯୋଦ୍ଧର ପଞ୍ଚଧୈତମୋଦନମ୍ । ପ୍ରାଚ୍ଯାଂ ଦିଶି ଶିରୋ ଅଜସ୍ଯ ଧେହି ଦକ୍ଷିଣାଯାଂ ଦିଶି ଦକ୍ଷିଣଂ ଧେହି ପାର୍ଶ୍ଵମ୍
ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଭାତକୁ ପାଞ୍ଚଟି ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଚମଚ ଦ୍ୱାରା ଉଠା। ଅଜନ୍ମାର ମୁଣ୍ଡକୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରଖ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ତାଙ୍କର ଦକ୍ଷିଣ ପାଶ ରଖ।
ପ୍ରତୀଚ୍ଯାଂ ଦିଶି ଭସଦମସ୍ଯ ଧେହ୍ଯୁତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଦିଶ୍ଯୁତ୍ତରଂ ଧେହି ପାର୍ଶ୍ଵମ୍ । ଊର୍ଧ୍ଵାଯାଂ ଦିଶ୍ଯଜସ୍ଯାନୂକଂ ଧେହି ଦିଶି ଧ୍ରୁଵାଯାଂ ଧେହି ପାଜସ୍ଯମନ୍ତରିକ୍ଷେ ମଧ୍ଯତୋ ମଧ୍ଯମସ୍ଯ
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଜନ୍ମାର ଖାକ ରଖ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବାମ ପାଶ ରଖ। ଉପର ଦିଗରେ ପିଠି ରଖ, ଧ୍ରୁବ ଦିଗରେ ମୂଳ ରଖ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶରେ ମଧ୍ୟଭାଗ ରଖ।
ଶୃତମଜଂ ଶୃତଯା ପ୍ରୋର୍ଣୁହି ତ୍ଵଚା ସର୍ଵୈରଙ୍ଗୈଃ ସଂଭୃତଂ ଵିଶ୍ଵରୂପମ୍ । ସ ଉତ୍ ତିଷ୍ଠେତୋ ଅଭି ନାକମୁତ୍ତମଂ ପଦ୍ଭିଶ୍ଚତୁର୍ଭିଃ ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠ ଦିକ୍ଷୁ
ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଅଜନ୍ମାକୁ ଘିଅ ଦେଇ ଢାଙ୍କ, ଚର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଢାକ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ରୂପ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠ, ଚାରିଟି ପାଦ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦଢ଼ି ରୁହ।
ସମୁତ୍ପତନ୍ତୁ ପ୍ରଦିଶୋ ନଭସ୍ଵତୀଃ ସମଭ୍ରାଣି ଵାତଜୂତାନି ଯନ୍ତୁ । ମହଋଷଭସ୍ଯ ନଦତୋ ନଭସ୍ଵତୋ ଵାଶ୍ରା ଆପଃ ପୃଥିଵୀଂ ତର୍ପଯନ୍ତୁ
ଆକାଶର ସମସ୍ତ ଦିଗ ଉଠିଯାଉ, ମେଘ ଭରା ପବନଗୁଡ଼ିକ ଚାଲିଯାଉ। ବଡ଼ ଗର୍ଜନା କରୁଥିବା ମେଘ ଜନିତ ଜଳ ପୃଥିବୀକୁ ତୃପ୍ତ କରୁ।