ଦିଵି ଜାତଃ ସମୁଦ୍ରଜଃ ସିନ୍ଧୁତସ୍ପର୍ଯାଭୃତଃ । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯଜାଃ ଶଙ୍ଖ ଆଯୁଷ୍ପ୍ରତରଣୋ ମଣିଃ
ଆକାଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉପଜିଥିବା, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ବୋଝାଯାଉଥିବା, ସୁନାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଶଂଖ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରାଉଥିବା ମଣି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସମୁଦ୍ରାଜ୍ଜାତୋ ମଣିର୍ଵୃତ୍ରାଜ୍ଜାତୋ ଦିଵାକରଃ । ସୋ ଅସ୍ମାନ୍ତ୍ସର୍ଵତଃ ପାତୁ ହେତ୍ଯା ଦେଵାସୁରେଭ୍ଯଃ
ସମୁଦ୍ରରୁ ଉପଜିଥିବା ମଣି, ବୃତ୍ର ନାଶକରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ହିରଣ୍ଯାନାମେକୋଽସି ସୋମାତ୍ତ୍ଵମଧି ଜଜ୍ଞିଷେ । ରଥେ ତ୍ଵମସି ଦର୍ଶତ ଇଷୁଧୌ ରୋଚନସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍
ତୁମେ ସୁନାରେ ଏକମାତ୍ର, ସୋମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା; ରଥରେ ଦେଖାଯାଉଛ, ତୁମେ ତୁଣୀରରେ ଆଲୋକମୟ; ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘ କରି ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଦେଵାନାମସ୍ଥି କୃଶନଂ ବଭୂଵ ତଦାତ୍ମନ୍ଵଚ୍ଚରତ୍ଯପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ । ତତ୍ତେ ବଧ୍ନାମ୍ଯାଯୁଷେ ଵର୍ଚସେ ବଲାଯ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ କାର୍ଶନସ୍ତ୍ଵାଭି ରକ୍ଷତୁ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସୁକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ଥି ଏପରି ହୋଇଛି; ଏହା ନିଜ ଗୁଣରେ ଜଳରେ ଚଳିଥାଏ; ମୁଁ ଏହାକୁ ଆୟୁଷ୍ୟ, ତେଜ, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହି ସୁକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ଥି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାର ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାରୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାର ପ୍ରଦିଶଃ ଷଡୁର୍ଵୀରନଡ୍ଵାନ୍ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନମା ଵିଵେଶ
ବଳିଅଂଶ ଏ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ; ଛଅ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ବଳିଅଂଶ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ପଶୁଭ୍ଯୋ ଵି ଚଷ୍ଟେ ତ୍ରଯାଂ ଛକ୍ରୋ ଵି ମିମୀତେ ଅଧ୍ଵନଃ । ଭୂତଂ ଭଵିଷ୍ଯଦ୍ଭୁଵନା ଦୁହାନଃ ସର୍ଵା ଦେଵାନାଂ ଚରତି ଵ୍ରତାନି
ଇନ୍ଦ୍ର ବଳିଅଂଶ, ସେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତିନି ଚକ୍ର ମାନେ ମାର୍ଗକୁ ମାପନ୍ତି; ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ଜଗତକୁ ଦୁହି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜାତୋ ମନୁଷ୍ଯେଷ୍ଵନ୍ତର୍ଘର୍ମସ୍ତପ୍ତଶ୍ଚରତି ଶୋଶୁଚାନଃ । ସୁପ୍ରଜାଃ ସନ୍ତ୍ସ ଉଦାରେ ନ ସର୍ଷଦ୍ଯୋ ନାଶ୍ନୀଯାଦନଡୁହୋ ଵିଜାନନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଘର୍ମ ଭାବରେ ଭିତରେ ତାପି ଜଳୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଭଲ ସନ୍ତାନ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ପରିବାରରୁ ସେ ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ, ଖାଇବେ ନାହିଁ, ନ ଦୁଧ ଦୋହିବେ, ଯେଉଁଠି ଅନଡୁହା ଅଛି, ସେଠି ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ରହନ୍ତୁ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦୁହେ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକ ଐନଂ ପ୍ଯାଯଯତି ପଵମାନଃ ପୁରସ୍ତାତ୍। ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଧାରା ମରୁତ ଊଧୋ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ପଯୋ ଦକ୍ଷିଣା ଦୋହୋ ଅସ୍ଯ
ଯେଉଁ ଅନଡୁହା ଦୁଧ ଦେଉନଥାଏ, ସେ ଭଲ କାମର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଳ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ପୂରଣ କରେ। ବର୍ଷା ତାଙ୍କର ଧାରା, ମରୁତ ତାଙ୍କର ଥନ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ଦୁଧ, ଦକ୍ଷିଣା ତାଙ୍କର ଦୋହା।
ଯସ୍ଯ ନେଶେ ଯଜ୍ଞପତିର୍ନ ଯଜ୍ଞୋ ନାସ୍ଯ ଦାତେଶେ ନ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା । ଯୋ ଵିଶ୍ଵଜିଦ୍ଵିଶ୍ଵଭୃଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଘର୍ମଂ ନୋ ବ୍ରୂତ ଯତମଶ୍ଚତୁଷ୍ପାତ୍
ଯାହାଙ୍କର ଯଜ୍ଞପତି ନାହିଁ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ନୁହେଁ, ଦାତା କିମ୍ବା ଗ୍ରହୀତା ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାମ କରୁଥିବା ଘର୍ମ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ, ଚାରିପାଦ ହେଉ କି ନାହିଁ।
ଯେନ ଦେଵାଃ ସ୍ଵରାରୁରୁହୁର୍ହିତ୍ଵା ଶରୀରମମୃତସ୍ଯ ନାଭିମ୍ । ତେନ ଗେଷ୍ମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ଘର୍ମସ୍ଯ ଵ୍ରତେନ ତପସା ଯଶସ୍ଯଵଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେଇ ଉପାୟରେ ଆମେ ଭଲ କାମର ଫଳ ପାଉ, ଘର୍ମର ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରୂପେଣାଗ୍ନିର୍ଵହେନ ପ୍ରଜାପତିଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ଵିରାଟ୍। ଵିଶ୍ଵାନରେ ଅକ୍ରମତ ଵୈଶ୍ଵାନରେ ଅକ୍ରମତାନଡୁହ୍ଯକ୍ରମତ । ସୋଽଦୃଂହଯତ ସୋଽଧାରଯତ
ଇନ୍ଦ୍ର ରୂପରେ, ଅଗ୍ନି ଭାରବାହକ ଭାବରେ, ପ୍ରଜାପତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ବିରାଟ୍ ଭାବରେ; ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଅନଡୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ, ଧାରଣ କଲେ।
ମଧ୍ଯମେତଦନଡୁହୋ ଯତ୍ରୈଷ ଵହ ଆହିତଃ । ଏତାଵଦସ୍ଯ ପ୍ରାଚୀନଂ ଯାଵାନ୍ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ସମାହିତଃ
ଏହିଠାରେ ଅନଡୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଭାରବାହକ ରଖାଯାଇଛି। ଯେତେ ଦୂର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରଖାଯାଇଛି, ସେତେ ଦୂର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ରଖାଯାଇଛି।
ଯୋ ଵେଦାନଡୁହୋ ଦୋହାନ୍ତ୍ସପ୍ତାନୁପଦସ୍ଵତଃ । ପ୍ରଜାଂ ଚ ଲୋକଂ ଚାପ୍ନୋତି ତଥା ସପ୍ତଋଷଯୋ ଵିଦୁଃ
ଯେଉଁଠି ଅନଡୁହାର ସାତଟି ଦୁଧ ଦେବା ସ୍ଥାନ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜାଣିଛି, ସେ ପ୍ରଜା ଓ ଲୋକ ପାଏ। ଏହିପରି ସାତ ଋଷି ଜାଣିଥିଲେ।
ପଦ୍ଭିଃ ସେଦିମଵକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଇରାଂ ଜଙ୍ଘାଭିରୁତ୍ଖିଦନ୍ । ଶ୍ରମେଣାନଡ୍ଵାନ୍ କୀଲାଲଂ କୀନାଶଶ୍ଚାଭି ଗଚ୍ଛତଃ
ପାଦରେ ଦବାଇଲେ, ଗୋଡ଼ରେ ଖୋଦିଲେ ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ। ପ୍ରୟାସରେ ଅନଡୁହା ଓ ଚାଷୀ ଦୁହେଁ ରସ ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦ୍ଵାଦଶ ଵା ଏତା ରାତ୍ରୀର୍ଵ୍ରତ୍ଯା ଆହୁଃ ପ୍ରଜାପତେଃ । ତତ୍ରୋପ ବ୍ରହ୍ମ ଯୋ ଵେଦ ତଦ୍ଵା ଅନଡୁହୋ ଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ରାତିକୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ଜାଣେ, ସେଇ ଅନଡୁହାର ବ୍ରତ।
ଦୁହେ ସାଯଂ ଦୁହେ ପ୍ରାତର୍ଦୁହେ ମଧ୍ଯଂଦିନଂ ପରି । ଦୋହା ଯେ ଅସ୍ଯ ସଂଯନ୍ତି ତାନ୍ ଵିଦ୍ମାନୁପଦସ୍ଵତଃ
ସାଞ୍ଜେ ଦୁଧ ଦୋହାଯାଏ, ସକାଳେ ଦୋହାଯାଏ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଚାରିପାଖରେ ଦୋହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଦୋହା ସମୟ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜାଣେ, ସେ ଏହାକୁ ଜାଣେ।
ରୋହଣ୍ଯସି ରୋହଣ୍ଯସ୍ଥ୍ନଶ୍ଛିନ୍ନସ୍ଯ ରୋହଣୀ । ରୋହଯେଦମରୁନ୍ଧତି
ତୁମେ ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବାର ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, କଟିଯାଇଥିବାର ଚିକିତ୍ସାକାରୀ। ଯିଏ ଭ୍ରମ କରେନାହିଁ, ସେ ନିରୋଗ କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ରିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେ ଦ୍ଯୁତ୍ତମସ୍ତି ପେଷ୍ଟ୍ରଂ ତ ଆତ୍ମନି । ଧାତା ତଦ୍ଭଦ୍ରଯା ପୁନଃ ସଂ ଦଧତ୍ପରୁଷା ପରୁଃ
ତୁମର ଯାହା ଆହତ, ଯାହା ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ଯାହା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ସେ ସବୁକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଲ ଭାଗ୍ୟରେ ପୁଣି ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଅଂଶ ଅଂଶ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ।
ସଂ ତେ ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜ୍ଞା ଭଵତୁ ସମୁ ତେ ପରୁଷା ପରୁଃ । ସଂ ତେ ମାଂସସ୍ଯ ଵିସ୍ରସ୍ତଂ ସମସ୍ଥ୍ଯପି ରୋହତୁ
ତୁମର ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଗଠି ଗଠି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ମାଂସରୁ ଯାହା ଖସିପଡ଼ିଛି, ହାଡ଼ ସହିତ ଏକାଠି ହୋଇ ପୁଣି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଞା ସଂ ଧୀଯତାଂ ଚର୍ମଣା ଚର୍ମ ରୋହତୁ । ଅସୃକ୍ତେ ଅସ୍ଥି ରୋହତୁ ମାଂସଂ ମାଂସେନ ରୋହତୁ
ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଚର୍ମ ଚର୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ରକ୍ତ ସହିତ ହାଡ଼ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ମାଂସ ମାଂସ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ଲୋମ ଲୋମ୍ନା ସଂ କଲ୍ପଯା ତ୍ଵଚା ସଂ କଲ୍ପଯା ତ୍ଵଚମ୍ । ଅସୃକ୍ତେ ଅସ୍ଥି ରୋହତୁ ଛିନ୍ନଂ ସଂ ଧେହ୍ଯୋଷଧେ
କେଶ କେଶ ସହିତ ଏକତ୍ର କର, ଚର୍ମ ଚର୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ର କର। ରକ୍ତ ସହିତ ହାଡ଼ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ଔଷଧି, କଟିଯାଇଥିବାକୁ ଏକତ୍ର କର।
ସ ଉତ୍ତିଷ୍ଠ ପ୍ରେହି ପ୍ର ଦ୍ରଵ ରଥଃ ସୁଚକ୍ରଃ । ସୁପଵିଃ ସୁନାଭିଃ ପ୍ରତି ତିଷ୍ଠୋର୍ଧ୍ଵଃ
ଉଠ, ଯାଅ, ଆଗକୁ ଦୌଡ଼, ରଥ ଭଲ ଚକା, ଭଲ ଯୁତ, ଭଲ ନାଭି ଅଛି। ସିଧା ଦାଉଡ଼।
ଯଦି କର୍ତଂ ପତିତ୍ଵା ସଂଶଶ୍ରେ ଯଦି ଵାଶ୍ମା ପ୍ରହୃତୋ ଜଘାନ । ଋଭୂ ରଥସ୍ଯେଵାଙ୍ଗାନି ସଂ ଦଧତ୍ପରୁଷା ପରୁଃ
ଯଦି ଧୁରାରୁ ପଡ଼ି ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, କିମ୍ବା ପଥର ଘାତରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ତେବେ ରିଭୁମାନେ ରଥର ଅଂଶ ଯେପରି, ଗଠି ଗଠି ସହିତ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ।
ଉତ ଦେଵା ଅଵହିତଂ ଦେଵା ଉନ୍ନଯଥା ପୁନଃ । ଉତାଗଶ୍ଚକ୍ରୁଷଂ ଦେଵା ଦେଵା ଜୀଵଯଥା ପୁନଃ
ଦେବତାମାନେ ଭୂମିରେ ରଖିଥିଲେ, ପୁଣି ଉଠାଇଲେ। ଦେବତାମାନେ ଭାଙ୍ଗିଥିବାକୁ ପୁଣି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ପୁଣି ଜୀବନ ଦେଲେ।
ଦ୍ଵାଵିମୌ ଵାତୌ ଵାତ ଆ ସିନ୍ଧୋରା ପରାଵତଃ । ଦକ୍ଷଂ ତେ ଅନ୍ଯ ଆଵାତୁ ଵ୍ଯନ୍ଯୋ ଵାତୁ ଯଦ୍ରପଃ
ହେ ବାୟୁ, ଏହି ଦୁଇଟି ପବନ ଦୂର ନଦୀର ପାରରୁ ଆସିଛି। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ତୁମକୁ କୌଶଳ ଦେଉ, ଅନ୍ୟଟି ତୁମ ପାଖରୁ କ୍ଷତିକାରକ ଦୂର କରୁ।
ଆ ଵାତ ଵାହି ଭେଷଜଂ ଵି ଵାତ ଵାହି ଯଦ୍ରପଃ । ତ୍ଵଂ ହି ଵିଶ୍ଵଭେଷଜ ଦେଵାନାଂ ଦୂତ ଈଯସେ
ହେ ବାୟୁ, ଔଷଧ ଆଣ, ହେ ବାୟୁ, ଅପକାରକ କଥା ଦୂର କର। କାରଣ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ, ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ ଭାବେ ଯାଉଛ।
ତ୍ରାଯନ୍ତାମିମଂ ଦେଵାସ୍ତ୍ରାଯନ୍ତାଂ ମରୁତାଂ ଗଣାଃ । ତ୍ରାଯନ୍ତାଂ ଵିଶ୍ଵା ଭୂତାନି ଯଥାଯମରପା ଅସତ୍
ଦେବତାମାନେ ଏହି ମଣିଷକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ମରୁତମାନଙ୍କ ଦଳ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ, ଯେପରି ତାଙ୍କୁ କୌଣସି ଅପକାର ନ ହେଉ।
ଆ ତ୍ଵାଗମଂ ଶଂତାତିଭିରଥୋ ଅରିଷ୍ଟତାତିଭିଃ । ଦକ୍ଷଂ ତ ଉଗ୍ରମାଭାରିଷଂ ପରା ଯକ୍ଷ୍ମଂ ସୁଵାମି ତେ
ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ ଆସିଛି। ମୁଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଦେଉଛି, ତୁମ ପାଖରୁ ରୋଗ ଦୂର କରୁଛି।
ଅଯଂ ମେ ହସ୍ତୋ ଭଗଵାନ୍ ଅଯଂ ମେ ଭଗଵତ୍ତରଃ । ଅଯଂ ମେ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜୋଽଯଂ ଶିଵାଭିମର୍ଶନଃ
ମୋ ଏହି ହାତ ପୁଣ୍ୟମୟ, ଏହି ହାତ ଆଉ ଅଧିକ ପବିତ୍ର। ଏହି ହାତ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଔଷଧ, ଏହି ହାତ ଶୁଭ ସ୍ପର୍ଶ।
ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ଦଶଶାଖାଭ୍ଯାଂ ଜିହ୍ଵା ଵାଚଃ ପୁରୋଗଵୀ । ଅନାମଯିତ୍ନୁଭ୍ଯାଂ ହସ୍ତାଭ୍ଯାଂ ତାଭ୍ଯାଂ ତ୍ଵାଭି ମୃଶାମସି
ଦଶଟି ଆଙ୍ଗୁଠି ଥିବା ଦୁଇହାତ ଓ ଭାଷାକୁ ଆଗରେ ନେଇଥିବା ଜିଭା ଦ୍ୱାରା, ରୋଗ ଦୂର କରୁଥିବା ହାତ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ସବୁ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛୁ।