ଯସ୍ଯାଞ୍ଜନ ପ୍ରସର୍ପସ୍ଯଙ୍ଗମଙ୍ଗଂ ପରୁଷ୍ପରୁଃ । ତତୋ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧସ ଉଗ୍ରୋ ମଧ୍ଯମଶୀରିଵ
ଯାହାର ମଲମ ଶରୀରର ଏକ ଅଂଗରୁ ଅନ୍ୟ ଅଂଗକୁ ଛଡ଼ାଯିଏ, ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଉପରେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଲାଗେ, ଏହି ମଲମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ମଧ୍ୟଦନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କିଛି ହଟାଯାଏ।
ନୈନଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶପଥୋ ନ କୃତ୍ଯା ନାଭିଶୋଚନମ୍ । ନୈନଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧମଶ୍ନୁତେ ଯସ୍ତ୍ଵା ବିଭର୍ତ୍ଯାଞ୍ଜନ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ମଲମ ରହିଛି, ସେଠାରେ ଶାପ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୁ-କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୋକ ଆସିପାରେନି; ବିଷ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଛୁଇଁପାରେନି।
ଅସନ୍ମନ୍ତ୍ରାଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦ୍ଦୁଷ୍କୃତାଚ୍ଛମଲାଦୁତ । ଦୁର୍ହାର୍ଦଶ୍ଚକ୍ଷୁଷୋ ଘୋରାତ୍ତସ୍ମାନ୍ ନଃ ପାହ୍ଯାଞ୍ଜନ
ଖରାପ ମନ୍ତ୍ର, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ, ଖରାପ କାମ, ଅପବିତ୍ରତା ଓ ଚକ୍ଷୁର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମଲମ।
ଇଦଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଆଞ୍ଜନ ସତ୍ଯଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାନୃତମ୍ । ସନେଯମଶ୍ଵଂ ଗାମହମାତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ
ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି, ମଲମ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ: ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ମୋ ନିଜକୁ ଓ ତୁମ ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିପାରିଁ।
ତ୍ରଯୋ ଦାସା ଆଞ୍ଜନସ୍ଯ ତକ୍ମା ବଲାସ ଆଦହିଃ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠଃ ପର୍ଵତାନାଂ ତ୍ରିକକୁନ୍ ନାମ ତେ ପିତା
ମଲମର ତିନିଟି ଦାସ ହେଉଛି ଜ୍ୱର, କ୍ଷୟ ଓ ଦାହ। ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ତ୍ରିକକୁଦ୍ ତୁମର ପିତା।
ଯଦାଞ୍ଜନଂ ତ୍ରୈକକୁଦଂ ଜାତଂ ହିମଵତସ୍ପରି । ଯାତୂଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାଞ୍ଜମ୍ଭଯତ୍ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଯାତୁଧାନ୍ଯଃ
ଯେତେବେଳେ ତ୍ରିକକୁଦର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ମଲମ ହିମାଳୟ ପାରେ ଉପଜିଲା, ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ଯାତୁ ଓ ଯାତୁଧାନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିଦେଉଛି।
ଯଦି ଵାସି ତ୍ରୈକକୁଦଂ ଯଦି ଯାମୁନମୁଚ୍ଯସେ । ଉଭେ ତେ ଭଦ୍ରେ ନାମ୍ନୀ ତାଭ୍ଯାଂ ନଃ ପାହ୍ଯାଞ୍ଜନ
ତୁମେ ଯଦି ତ୍ରିକକୁଦର, କିମ୍ବା ଯମୁନାର ନାମରେ ପରିଚିତ, ତୁମର ଦୁଇଟି ଶୁଭ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମଲମ।
ଵାତାଜ୍ଜାତୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଦ୍ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପରି । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯଜାଃ ଶଙ୍ଖଃ କୃଶନଃ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ବାତାସ, ଆକାଶ, ବିଜୁଳି ଓ ଆଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସୁନାରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଶୁକ୍ଳ ଶଂଖ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ରତୋ ରୋଚନାନାଂ ସମୁଦ୍ରାଦଧି ଜଜ୍ଞିଷେ । ଶଙ୍ଖେନ ହତ୍ଵା ରକ୍ଷାଂସ୍ଯତ୍ତ୍ରିଣୋ ଵି ଷହାମହେ
ଯିଏ ଆଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରୁ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ; ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଦେମନ୍ମାନେ ହତ ହେଲେ, ଆମେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଜୟ କରିପାରୁ।
ଶଙ୍ଖେନାମୀଵାମମତିଂ ଶଙ୍ଖେନୋତ ସଦାନ୍ଵାଃ । ଶଙ୍ଖୋ ନୋ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜଃ କୃଶନଃ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ରୋଗ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବନାକୁ ଦୂର କରୁ, ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଭାବରେ ଥିବା ଶୁକ୍ଳ ଶଂଖ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଦିଵି ଜାତଃ ସମୁଦ୍ରଜଃ ସିନ୍ଧୁତସ୍ପର୍ଯାଭୃତଃ । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯଜାଃ ଶଙ୍ଖ ଆଯୁଷ୍ପ୍ରତରଣୋ ମଣିଃ
ଆକାଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉପଜିଥିବା, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ବୋଝାଯାଉଥିବା, ସୁନାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଶଂଖ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରାଉଥିବା ମଣି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସମୁଦ୍ରାଜ୍ଜାତୋ ମଣିର୍ଵୃତ୍ରାଜ୍ଜାତୋ ଦିଵାକରଃ । ସୋ ଅସ୍ମାନ୍ତ୍ସର୍ଵତଃ ପାତୁ ହେତ୍ଯା ଦେଵାସୁରେଭ୍ଯଃ
ସମୁଦ୍ରରୁ ଉପଜିଥିବା ମଣି, ବୃତ୍ର ନାଶକରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ହିରଣ୍ଯାନାମେକୋଽସି ସୋମାତ୍ତ୍ଵମଧି ଜଜ୍ଞିଷେ । ରଥେ ତ୍ଵମସି ଦର୍ଶତ ଇଷୁଧୌ ରୋଚନସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍
ତୁମେ ସୁନାରେ ଏକମାତ୍ର, ସୋମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା; ରଥରେ ଦେଖାଯାଉଛ, ତୁମେ ତୁଣୀରରେ ଆଲୋକମୟ; ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘ କରି ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଦେଵାନାମସ୍ଥି କୃଶନଂ ବଭୂଵ ତଦାତ୍ମନ୍ଵଚ୍ଚରତ୍ଯପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ । ତତ୍ତେ ବଧ୍ନାମ୍ଯାଯୁଷେ ଵର୍ଚସେ ବଲାଯ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ କାର୍ଶନସ୍ତ୍ଵାଭି ରକ୍ଷତୁ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସୁକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ଥି ଏପରି ହୋଇଛି; ଏହା ନିଜ ଗୁଣରେ ଜଳରେ ଚଳିଥାଏ; ମୁଁ ଏହାକୁ ଆୟୁଷ୍ୟ, ତେଜ, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହି ସୁକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ଥି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାର ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାରୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାର ପ୍ରଦିଶଃ ଷଡୁର୍ଵୀରନଡ୍ଵାନ୍ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନମା ଵିଵେଶ
ବଳିଅଂଶ ଏ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ; ଛଅ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ବଳିଅଂଶ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ପଶୁଭ୍ଯୋ ଵି ଚଷ୍ଟେ ତ୍ରଯାଂ ଛକ୍ରୋ ଵି ମିମୀତେ ଅଧ୍ଵନଃ । ଭୂତଂ ଭଵିଷ୍ଯଦ୍ଭୁଵନା ଦୁହାନଃ ସର୍ଵା ଦେଵାନାଂ ଚରତି ଵ୍ରତାନି
ଇନ୍ଦ୍ର ବଳିଅଂଶ, ସେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତିନି ଚକ୍ର ମାନେ ମାର୍ଗକୁ ମାପନ୍ତି; ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ଜଗତକୁ ଦୁହି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜାତୋ ମନୁଷ୍ଯେଷ୍ଵନ୍ତର୍ଘର୍ମସ୍ତପ୍ତଶ୍ଚରତି ଶୋଶୁଚାନଃ । ସୁପ୍ରଜାଃ ସନ୍ତ୍ସ ଉଦାରେ ନ ସର୍ଷଦ୍ଯୋ ନାଶ୍ନୀଯାଦନଡୁହୋ ଵିଜାନନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଘର୍ମ ଭାବରେ ଭିତରେ ତାପି ଜଳୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଭଲ ସନ୍ତାନ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ପରିବାରରୁ ସେ ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ, ଖାଇବେ ନାହିଁ, ନ ଦୁଧ ଦୋହିବେ, ଯେଉଁଠି ଅନଡୁହା ଅଛି, ସେଠି ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ରହନ୍ତୁ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦୁହେ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକ ଐନଂ ପ୍ଯାଯଯତି ପଵମାନଃ ପୁରସ୍ତାତ୍। ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଧାରା ମରୁତ ଊଧୋ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ପଯୋ ଦକ୍ଷିଣା ଦୋହୋ ଅସ୍ଯ
ଯେଉଁ ଅନଡୁହା ଦୁଧ ଦେଉନଥାଏ, ସେ ଭଲ କାମର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଳ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ପୂରଣ କରେ। ବର୍ଷା ତାଙ୍କର ଧାରା, ମରୁତ ତାଙ୍କର ଥନ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ଦୁଧ, ଦକ୍ଷିଣା ତାଙ୍କର ଦୋହା।
ଯସ୍ଯ ନେଶେ ଯଜ୍ଞପତିର୍ନ ଯଜ୍ଞୋ ନାସ୍ଯ ଦାତେଶେ ନ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା । ଯୋ ଵିଶ୍ଵଜିଦ୍ଵିଶ୍ଵଭୃଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଘର୍ମଂ ନୋ ବ୍ରୂତ ଯତମଶ୍ଚତୁଷ୍ପାତ୍
ଯାହାଙ୍କର ଯଜ୍ଞପତି ନାହିଁ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ନୁହେଁ, ଦାତା କିମ୍ବା ଗ୍ରହୀତା ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାମ କରୁଥିବା ଘର୍ମ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ, ଚାରିପାଦ ହେଉ କି ନାହିଁ।
ଯେନ ଦେଵାଃ ସ୍ଵରାରୁରୁହୁର୍ହିତ୍ଵା ଶରୀରମମୃତସ୍ଯ ନାଭିମ୍ । ତେନ ଗେଷ୍ମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ଘର୍ମସ୍ଯ ଵ୍ରତେନ ତପସା ଯଶସ୍ଯଵଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେଇ ଉପାୟରେ ଆମେ ଭଲ କାମର ଫଳ ପାଉ, ଘର୍ମର ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ରୂପେଣାଗ୍ନିର୍ଵହେନ ପ୍ରଜାପତିଃ ପରମେଷ୍ଠୀ ଵିରାଟ୍। ଵିଶ୍ଵାନରେ ଅକ୍ରମତ ଵୈଶ୍ଵାନରେ ଅକ୍ରମତାନଡୁହ୍ଯକ୍ରମତ । ସୋଽଦୃଂହଯତ ସୋଽଧାରଯତ
ଇନ୍ଦ୍ର ରୂପରେ, ଅଗ୍ନି ଭାରବାହକ ଭାବରେ, ପ୍ରଜାପତି ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ବିରାଟ୍ ଭାବରେ; ସମସ୍ତେ ବିଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବୈଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଅନଡୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ, ଧାରଣ କଲେ।
ମଧ୍ଯମେତଦନଡୁହୋ ଯତ୍ରୈଷ ଵହ ଆହିତଃ । ଏତାଵଦସ୍ଯ ପ୍ରାଚୀନଂ ଯାଵାନ୍ ପ୍ରତ୍ଯଙ୍ସମାହିତଃ
ଏହିଠାରେ ଅନଡୁହାର ମଧ୍ୟଭାଗ, ଯେଉଁଠି ଏହି ଭାରବାହକ ରଖାଯାଇଛି। ଯେତେ ଦୂର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ରଖାଯାଇଛି, ସେତେ ଦୂର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ରଖାଯାଇଛି।
ଯୋ ଵେଦାନଡୁହୋ ଦୋହାନ୍ତ୍ସପ୍ତାନୁପଦସ୍ଵତଃ । ପ୍ରଜାଂ ଚ ଲୋକଂ ଚାପ୍ନୋତି ତଥା ସପ୍ତଋଷଯୋ ଵିଦୁଃ
ଯେଉଁଠି ଅନଡୁହାର ସାତଟି ଦୁଧ ଦେବା ସ୍ଥାନ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜାଣିଛି, ସେ ପ୍ରଜା ଓ ଲୋକ ପାଏ। ଏହିପରି ସାତ ଋଷି ଜାଣିଥିଲେ।
ପଦ୍ଭିଃ ସେଦିମଵକ୍ରାମନ୍ନ୍ ଇରାଂ ଜଙ୍ଘାଭିରୁତ୍ଖିଦନ୍ । ଶ୍ରମେଣାନଡ୍ଵାନ୍ କୀଲାଲଂ କୀନାଶଶ୍ଚାଭି ଗଚ୍ଛତଃ
ପାଦରେ ଦବାଇଲେ, ଗୋଡ଼ରେ ଖୋଦିଲେ ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ। ପ୍ରୟାସରେ ଅନଡୁହା ଓ ଚାଷୀ ଦୁହେଁ ରସ ପାଇଁ ଯାଆନ୍ତି।
ଦ୍ଵାଦଶ ଵା ଏତା ରାତ୍ରୀର୍ଵ୍ରତ୍ଯା ଆହୁଃ ପ୍ରଜାପତେଃ । ତତ୍ରୋପ ବ୍ରହ୍ମ ଯୋ ଵେଦ ତଦ୍ଵା ଅନଡୁହୋ ଵ୍ରତମ୍
ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ରାତିକୁ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ବ୍ରତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ବ୍ରହ୍ମ ଜାଣେ, ସେଇ ଅନଡୁହାର ବ୍ରତ।
ଦୁହେ ସାଯଂ ଦୁହେ ପ୍ରାତର୍ଦୁହେ ମଧ୍ଯଂଦିନଂ ପରି । ଦୋହା ଯେ ଅସ୍ଯ ସଂଯନ୍ତି ତାନ୍ ଵିଦ୍ମାନୁପଦସ୍ଵତଃ
ସାଞ୍ଜେ ଦୁଧ ଦୋହାଯାଏ, ସକାଳେ ଦୋହାଯାଏ, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଚାରିପାଖରେ ଦୋହାଯାଏ। ଯେଉଁଠି ଦୋହା ସମୟ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜାଣେ, ସେ ଏହାକୁ ଜାଣେ।
ରୋହଣ୍ଯସି ରୋହଣ୍ଯସ୍ଥ୍ନଶ୍ଛିନ୍ନସ୍ଯ ରୋହଣୀ । ରୋହଯେଦମରୁନ୍ଧତି
ତୁମେ ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବାର ଚିକିତ୍ସାକାରୀ, କଟିଯାଇଥିବାର ଚିକିତ୍ସାକାରୀ। ଯିଏ ଭ୍ରମ କରେନାହିଁ, ସେ ନିରୋଗ କରୁନ୍ତୁ।
ଯତ୍ତେ ରିଷ୍ଟଂ ଯତ୍ତେ ଦ୍ଯୁତ୍ତମସ୍ତି ପେଷ୍ଟ୍ରଂ ତ ଆତ୍ମନି । ଧାତା ତଦ୍ଭଦ୍ରଯା ପୁନଃ ସଂ ଦଧତ୍ପରୁଷା ପରୁଃ
ତୁମର ଯାହା ଆହତ, ଯାହା ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ଯାହା ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ସେ ସବୁକୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଭଲ ଭାଗ୍ୟରେ ପୁଣି ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଅଂଶ ଅଂଶ ଯୋଡ଼ନ୍ତୁ।
ସଂ ତେ ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜ୍ଞା ଭଵତୁ ସମୁ ତେ ପରୁଷା ପରୁଃ । ସଂ ତେ ମାଂସସ୍ଯ ଵିସ୍ରସ୍ତଂ ସମସ୍ଥ୍ଯପି ରୋହତୁ
ତୁମର ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଗଠି ଗଠି ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ମାଂସରୁ ଯାହା ଖସିପଡ଼ିଛି, ହାଡ଼ ସହିତ ଏକାଠି ହୋଇ ପୁଣି ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଞା ସଂ ଧୀଯତାଂ ଚର୍ମଣା ଚର୍ମ ରୋହତୁ । ଅସୃକ୍ତେ ଅସ୍ଥି ରୋହତୁ ମାଂସଂ ମାଂସେନ ରୋହତୁ
ମଜ୍ଜା ମଜ୍ଜା ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ, ଚର୍ମ ଚର୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଉ। ରକ୍ତ ସହିତ ହାଡ଼ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ, ମାଂସ ମାଂସ ସହିତ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।