4.8 ଭୂତୋ ଭୂତେଷୁ ପଯ ଆ ଦଧାତି ସ ଭୂତାନାମଧିପତିର୍ବଭୂଵ । ତସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚରତି ରାଜସୂଯଂ ସ ରାଜା ଅନୁ ମନ୍ଯତାମିଦମ୍
ଏକ ଜୀବ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଧ ରଖେ; ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାୟକ ହେଉଛି। ତାଙ୍କର ରାଜସୂୟ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ମୃତ୍ୟୁ ଘୁରୁଛି; ରାଜା ଏହାକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁନ୍ତୁ।
ଅଭି ପ୍ରେହି ମାପ ଵେନ ଉଗ୍ରଶ୍ଚେତ୍ତା ସପତ୍ନହା । ଆ ତିଷ୍ଠ ମିତ୍ରଵର୍ଧନ ତୁଭ୍ଯଂ ଦେଵା ଅଧି ବ୍ରୁଵନ୍
ଆଗକୁ ବଢ଼, ଭୟ କରିନାହିଁ, ଦୃଢ଼ ହେଉ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ହେଉ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦଳନ କର; ବନ୍ଧୁ ବଢ଼ାଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ଦୃଢ଼ ରୁହ, ଦେବତାମାନେ ତୋ ପକ୍ଷରେ କହିଛନ୍ତି।
ଆତିଷ୍ଠନ୍ତଂ ପରି ଵିଶ୍ଵେ ଅଭୂଷଂ ଛ୍ରିଯଂ ଵସାନଶ୍ଚରତି ସ୍ଵରୋଚିଃ । ମହତ୍ତଦ୍ଵୃଷ୍ଣୋ ଅସୁରସ୍ଯ ନାମା ଵିଶ୍ଵରୂପୋ ଅମୃତାନି ତସ୍ଥୌ
ଯିଏ ଦୃଢ଼ ରହିଛି, ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ଆଲଙ୍କୃତ ହୋଇ ଚାରିପାଖରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ତେଜ ଧାରଣ କରି, ଆଲୋକରେ ଚଳିଛନ୍ତି। ଏହି ହେଉଛି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁରଙ୍କର ବଡ଼ ନାମ; ଅମୃତ ଓ ବିବିଧ ରୂପରେ ଥିବା ସେ ଦୃଢ଼ ରହିଛନ୍ତି।
ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଅଧି ଵୈଯାଘ୍ରେ ଵି କ୍ରମସ୍ଵ ଦିଶୋ ମହୀଃ । ଵିଶସ୍ତ୍ଵା ସର୍ଵା ଵାଞ୍ଛନ୍ତ୍ଵାପୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପଯସ୍ଵତୀଃ
ବାଘ ପରି ବାଘମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲ, ବଡ଼ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ସମସ୍ତ ଜଳ, ଦିବ୍ୟ ଓ ଦୁଧ ଭରା, ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ଯା ଆପୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପଯସା ମଦନ୍ତ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷ ଉତ ଵା ପୃଥିଵ୍ଯାମ୍ । ତାସାଂ ତ୍ଵା ସର୍ଵାସାମପାମଭି ଷିଞ୍ଚାମି ଵର୍ଚସା
ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଦୁଧରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଆକାଶରେ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ଅଛନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଜଳର ତେଜ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ସିଞ୍ଚୁଛି।
ଅଭି ତ୍ଵା ଵର୍ଚସାସିଚନ୍ନ୍ ଆପୋ ଦିଵ୍ଯାଃ ପଯସ୍ଵତୀଃ । ଯଥାସୋ ମିତ୍ରଵର୍ଧନସ୍ତଥା ତ୍ଵା ସଵିତା କରତ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୁଧ ଭରା ଜଳର ତେଜ ଦ୍ୱାରା ସିଞ୍ଚିଛି; ଯେପରି ତୁମେ ବନ୍ଧୁ ବଢ଼ାଉଛ, ସେପରି ସବିତା ତୁମକୁ କରୁନ୍ତୁ।
ଏନା ଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ପରିଷସ୍ଵଜାନାଃ ସିଂହଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ମହତେ ସୌଭଗାଯ । ସମୁଦ୍ରଂ ନ ସୁଭୁଵସ୍ତସ୍ଥିଵାଂସଂ ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଦ୍ଵୀପିନମପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ
ଏହି ଦ୍ୱାରା, ବାଘକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେମାନେ ସିଂହକୁ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି; ସମୁଦ୍ର ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୃଢ଼ ରହେ, ଜଳରେ ବାଘ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
4.୯ ଏହି ଜୀଵଂ ତ୍ରାଯମାଣଂ ପର୍ଵତସ୍ଯାସ୍ଯକ୍ଷ୍ଯମ୍ । ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଦେଵୈର୍ଦତ୍ତଂ ପରିଧିର୍ଜୀଵନାଯ କମ୍
ଆସ, ଜୀବନ୍ତ, ରକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା, ପର୍ବତର ଅକ୍ଷୟ ମୁଖକୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେଉଁ ପରିଘା ଦେଇଛନ୍ତି, ସେ ଜୀବନ ପାଇଁ।
ପରିପାଣଂ ପୁରୁଷାଣାଂ ପରିପାଣଂ ଗଵାମସି । ଅଶ୍ଵାନାମର୍ଵତାଂ ପରିପାଣାଯ ତସ୍ଥିଷେ
ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ରକ୍ଷାକାରୀ, ଗାଈମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷାକରୁଛ। ତୁମେ ଘୋଡ଼ା ଓ ଅଶକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷାରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ରହିଛ।
ଉତାସି ପରିପାଣଂ ଯାତୁଜମ୍ଭନମାଞ୍ଜନ । ଉତାମୃତସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଵେତ୍ଥାଥୋ ଅସି ଜୀଵଭୋଜନମଥୋ ହରିତଭେଷଜମ୍
ତୁମେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା କୁ-କାର୍ଯ୍ୟ ରୋକିବା ଔଷଧ, ଏବଂ ଦେହରେ ଲଗାଯିବା ମଲମ। ତୁମେ ଅମୃତକୁ ଜାଣ, ଜୀବମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଓ ହରିତ ଔଷଧ ହେଉଛ।
ଯସ୍ଯାଞ୍ଜନ ପ୍ରସର୍ପସ୍ଯଙ୍ଗମଙ୍ଗଂ ପରୁଷ୍ପରୁଃ । ତତୋ ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଵି ବାଧସ ଉଗ୍ରୋ ମଧ୍ଯମଶୀରିଵ
ଯାହାର ମଲମ ଶରୀରର ଏକ ଅଂଗରୁ ଅନ୍ୟ ଅଂଗକୁ ଛଡ଼ାଯିଏ, ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଉପରେ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଲାଗେ, ଏହି ମଲମ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ରୋଗକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ମଧ୍ୟଦନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କିଛି ହଟାଯାଏ।
ନୈନଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଶପଥୋ ନ କୃତ୍ଯା ନାଭିଶୋଚନମ୍ । ନୈନଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧମଶ୍ନୁତେ ଯସ୍ତ୍ଵା ବିଭର୍ତ୍ଯାଞ୍ଜନ
ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ମଲମ ରହିଛି, ସେଠାରେ ଶାପ, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କୁ-କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଶୋକ ଆସିପାରେନି; ବିଷ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ଛୁଇଁପାରେନି।
ଅସନ୍ମନ୍ତ୍ରାଦ୍ଦୁଷ୍ଵପ୍ନ୍ଯାଦ୍ଦୁଷ୍କୃତାଚ୍ଛମଲାଦୁତ । ଦୁର୍ହାର୍ଦଶ୍ଚକ୍ଷୁଷୋ ଘୋରାତ୍ତସ୍ମାନ୍ ନଃ ପାହ୍ଯାଞ୍ଜନ
ଖରାପ ମନ୍ତ୍ର, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ, ଖରାପ କାମ, ଅପବିତ୍ରତା ଓ ଚକ୍ଷୁର ଯନ୍ତ୍ରଣାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମଲମ।
ଇଦଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଆଞ୍ଜନ ସତ୍ଯଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ନାନୃତମ୍ । ସନେଯମଶ୍ଵଂ ଗାମହମାତ୍ମାନଂ ତଵ ପୂରୁଷ
ଏହି ଜ୍ଞାନ ରଖି, ମଲମ, ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ମିଥ୍ୟା ନୁହେଁ: ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, ମୋ ନିଜକୁ ଓ ତୁମ ପୁରୁଷକୁ ମୁଁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିପାରିଁ।
ତ୍ରଯୋ ଦାସା ଆଞ୍ଜନସ୍ଯ ତକ୍ମା ବଲାସ ଆଦହିଃ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠଃ ପର୍ଵତାନାଂ ତ୍ରିକକୁନ୍ ନାମ ତେ ପିତା
ମଲମର ତିନିଟି ଦାସ ହେଉଛି ଜ୍ୱର, କ୍ଷୟ ଓ ଦାହ। ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ତ୍ରିକକୁଦ୍ ତୁମର ପିତା।
ଯଦାଞ୍ଜନଂ ତ୍ରୈକକୁଦଂ ଜାତଂ ହିମଵତସ୍ପରି । ଯାତୂଂଶ୍ଚ ସର୍ଵାଞ୍ଜମ୍ଭଯତ୍ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଯାତୁଧାନ୍ଯଃ
ଯେତେବେଳେ ତ୍ରିକକୁଦର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ମଲମ ହିମାଳୟ ପାରେ ଉପଜିଲା, ସେଠାରୁ ସମସ୍ତ ଯାତୁ ଓ ଯାତୁଧାନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିଦେଉଛି।
ଯଦି ଵାସି ତ୍ରୈକକୁଦଂ ଯଦି ଯାମୁନମୁଚ୍ଯସେ । ଉଭେ ତେ ଭଦ୍ରେ ନାମ୍ନୀ ତାଭ୍ଯାଂ ନଃ ପାହ୍ଯାଞ୍ଜନ
ତୁମେ ଯଦି ତ୍ରିକକୁଦର, କିମ୍ବା ଯମୁନାର ନାମରେ ପରିଚିତ, ତୁମର ଦୁଇଟି ଶୁଭ ନାମ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ମଲମ।
ଵାତାଜ୍ଜାତୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଦ୍ଵିଦ୍ଯୁତୋ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପରି । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯଜାଃ ଶଙ୍ଖଃ କୃଶନଃ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ବାତାସ, ଆକାଶ, ବିଜୁଳି ଓ ଆଲୋକରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସୁନାରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଶୁକ୍ଳ ଶଂଖ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଯୋ ଅଗ୍ରତୋ ରୋଚନାନାଂ ସମୁଦ୍ରାଦଧି ଜଜ୍ଞିଷେ । ଶଙ୍ଖେନ ହତ୍ଵା ରକ୍ଷାଂସ୍ଯତ୍ତ୍ରିଣୋ ଵି ଷହାମହେ
ଯିଏ ଆଲୋକମାନଙ୍କ ଆଗରୁ, ସମୁଦ୍ରରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ; ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଦେମନ୍ମାନେ ହତ ହେଲେ, ଆମେ ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଜୟ କରିପାରୁ।
ଶଙ୍ଖେନାମୀଵାମମତିଂ ଶଙ୍ଖେନୋତ ସଦାନ୍ଵାଃ । ଶଙ୍ଖୋ ନୋ ଵିଶ୍ଵଭେଷଜଃ କୃଶନଃ ପାତ୍ଵଂହସଃ
ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ରୋଗ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବନାକୁ ଦୂର କରୁ, ଶଂଖ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଦୂର ହୁଅନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଭାବରେ ଥିବା ଶୁକ୍ଳ ଶଂଖ ଆମକୁ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଦିଵି ଜାତଃ ସମୁଦ୍ରଜଃ ସିନ୍ଧୁତସ୍ପର୍ଯାଭୃତଃ । ସ ନୋ ହିରଣ୍ଯଜାଃ ଶଙ୍ଖ ଆଯୁଷ୍ପ୍ରତରଣୋ ମଣିଃ
ଆକାଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମୁଦ୍ରରୁ ଉପଜିଥିବା, ନଦୀ ଦ୍ୱାରା ବୋଝାଯାଉଥିବା, ସୁନାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଶଂଖ, ଆୟୁଷ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରାଉଥିବା ମଣି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।
ସମୁଦ୍ରାଜ୍ଜାତୋ ମଣିର୍ଵୃତ୍ରାଜ୍ଜାତୋ ଦିଵାକରଃ । ସୋ ଅସ୍ମାନ୍ତ୍ସର୍ଵତଃ ପାତୁ ହେତ୍ଯା ଦେଵାସୁରେଭ୍ଯଃ
ସମୁଦ୍ରରୁ ଉପଜିଥିବା ମଣି, ବୃତ୍ର ନାଶକରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରରୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ହିରଣ୍ଯାନାମେକୋଽସି ସୋମାତ୍ତ୍ଵମଧି ଜଜ୍ଞିଷେ । ରଥେ ତ୍ଵମସି ଦର୍ଶତ ଇଷୁଧୌ ରୋଚନସ୍ତ୍ଵଂ ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍
ତୁମେ ସୁନାରେ ଏକମାତ୍ର, ସୋମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା; ରଥରେ ଦେଖାଯାଉଛ, ତୁମେ ତୁଣୀରରେ ଆଲୋକମୟ; ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦୀର୍ଘ କରି ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର।
ଦେଵାନାମସ୍ଥି କୃଶନଂ ବଭୂଵ ତଦାତ୍ମନ୍ଵଚ୍ଚରତ୍ଯପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ । ତତ୍ତେ ବଧ୍ନାମ୍ଯାଯୁଷେ ଵର୍ଚସେ ବଲାଯ ଦୀର୍ଘାଯୁତ୍ଵାଯ ଶତଶାରଦାଯ କାର୍ଶନସ୍ତ୍ଵାଭି ରକ୍ଷତୁ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ସୁକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ଥି ଏପରି ହୋଇଛି; ଏହା ନିଜ ଗୁଣରେ ଜଳରେ ଚଳିଥାଏ; ମୁଁ ଏହାକୁ ଆୟୁଷ୍ୟ, ତେଜ, ଶକ୍ତି, ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ଶତ ବର୍ଷ ପାଇଁ ବାନ୍ଧୁଛି; ଏହି ସୁକ୍ଷ୍ମ ଅସ୍ଥି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାର ପୃଥିଵୀମୁତ ଦ୍ଯାମନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାରୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦାଧାର ପ୍ରଦିଶଃ ଷଡୁର୍ଵୀରନଡ୍ଵାନ୍ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନମା ଵିଵେଶ
ବଳିଅଂଶ ଏ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କଲେ, ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ, ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କଲେ; ଛଅ ଦିଗକୁ ଧାରଣ କଲେ, ସେ ବଳିଅଂଶ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ପଶୁଭ୍ଯୋ ଵି ଚଷ୍ଟେ ତ୍ରଯାଂ ଛକ୍ରୋ ଵି ମିମୀତେ ଅଧ୍ଵନଃ । ଭୂତଂ ଭଵିଷ୍ଯଦ୍ଭୁଵନା ଦୁହାନଃ ସର୍ଵା ଦେଵାନାଂ ଚରତି ଵ୍ରତାନି
ଇନ୍ଦ୍ର ବଳିଅଂଶ, ସେ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତିନି ଚକ୍ର ମାନେ ମାର୍ଗକୁ ମାପନ୍ତି; ଭୂତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ଜଗତକୁ ଦୁହି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଜାତୋ ମନୁଷ୍ଯେଷ୍ଵନ୍ତର୍ଘର୍ମସ୍ତପ୍ତଶ୍ଚରତି ଶୋଶୁଚାନଃ । ସୁପ୍ରଜାଃ ସନ୍ତ୍ସ ଉଦାରେ ନ ସର୍ଷଦ୍ଯୋ ନାଶ୍ନୀଯାଦନଡୁହୋ ଵିଜାନନ୍
ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଘର୍ମ ଭାବରେ ଭିତରେ ତାପି ଜଳୁଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଭଲ ସନ୍ତାନ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ପରିବାରରୁ ସେ ଚାଲିଯିବେ ନାହିଁ, ଖାଇବେ ନାହିଁ, ନ ଦୁଧ ଦୋହିବେ, ଯେଉଁଠି ଅନଡୁହା ଅଛି, ସେଠି ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ରହନ୍ତୁ।
ଅନଡ୍ଵାନ୍ ଦୁହେ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକ ଐନଂ ପ୍ଯାଯଯତି ପଵମାନଃ ପୁରସ୍ତାତ୍। ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଧାରା ମରୁତ ଊଧୋ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ପଯୋ ଦକ୍ଷିଣା ଦୋହୋ ଅସ୍ଯ
ଯେଉଁ ଅନଡୁହା ଦୁଧ ଦେଉନଥାଏ, ସେ ଭଲ କାମର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଳ ତାଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ପୂରଣ କରେ। ବର୍ଷା ତାଙ୍କର ଧାରା, ମରୁତ ତାଙ୍କର ଥନ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ଦୁଧ, ଦକ୍ଷିଣା ତାଙ୍କର ଦୋହା।
ଯସ୍ଯ ନେଶେ ଯଜ୍ଞପତିର୍ନ ଯଜ୍ଞୋ ନାସ୍ଯ ଦାତେଶେ ନ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା । ଯୋ ଵିଶ୍ଵଜିଦ୍ଵିଶ୍ଵଭୃଦ୍ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଘର୍ମଂ ନୋ ବ୍ରୂତ ଯତମଶ୍ଚତୁଷ୍ପାତ୍
ଯାହାଙ୍କର ଯଜ୍ଞପତି ନାହିଁ, ଯଜ୍ଞ ତାଙ୍କର ନୁହେଁ, ଦାତା କିମ୍ବା ଗ୍ରହୀତା ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାମ କରୁଥିବା ଘର୍ମ ବିଷୟରେ ଆମକୁ କୁହନ୍ତୁ, ଚାରିପାଦ ହେଉ କି ନାହିଁ।
ଯେନ ଦେଵାଃ ସ୍ଵରାରୁରୁହୁର୍ହିତ୍ଵା ଶରୀରମମୃତସ୍ଯ ନାଭିମ୍ । ତେନ ଗେଷ୍ମ ସୁକୃତସ୍ଯ ଲୋକଂ ଘର୍ମସ୍ଯ ଵ୍ରତେନ ତପସା ଯଶସ୍ଯଵଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଅମୃତତ୍ୱର ନାଭିକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ, ସେଇ ଉପାୟରେ ଆମେ ଭଲ କାମର ଫଳ ପାଉ, ଘର୍ମର ବ୍ରତ ଓ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିବା।