ସହୃଦଯଂ ସାଂମନସ୍ଯମଵିଦ୍ଵେଷଂ କୃଣୋମି ଵଃ । ଅନ୍ଯୋ ଅନ୍ଯମଭି ହର୍ଯତ ଵତ୍ସଂ ଜାତମିଵାଘ୍ନ୍ଯା
ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏକ ମନ, ଏକ ଭାବ କରୁଛି, ଦ୍ୱେଷ ହିନ କରୁଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କୁ ଏମିତି ଭଲପାଆନ୍ତୁ, ଯେପରି ଗାଈ ତାଙ୍କର ନବଜାତ ଝିଅକୁ ଭଲପାଏ।
ଅନୁଵ୍ରତଃ ପିତୁଃ ପୁତ୍ରୋ ମାତ୍ରା ଭଵତୁ ସଂମନାଃ । ଜାଯା ପତ୍ଯେ ମଧୁମତୀଂ ଵାଚଂ ଵଦତୁ ଶନ୍ତିଵାମ୍
ପୁଅ ଜଣେ ବାପାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁନ୍ତୁ, ମାଆ ସହିତ ଏକ ମନ ରଖୁନ୍ତୁ; ଝିଅ ଜଣେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମିଠା କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଶାନ୍ତି ଆଣନ୍ତୁ।
ମା ଭ୍ରାତା ଭ୍ରାତରଂ ଦ୍ଵିକ୍ଷନ୍ ମା ସ୍ଵସାରମୁତ ସ୍ଵସା । ସମ୍ଯଞ୍ଚଃ ସଵ୍ରତା ଭୂତ୍ଵା ଵାଚଂ ଵଦତ ଭଦ୍ରଯା
ଭାଇ ଭାଇକୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଭଉଣୀ ଭଉଣୀକୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ଏକ ଭାବ ଓ ଏକ ନିୟମରେ ଏକତାରେ ରହି, ଭଲ କଥା କହନ୍ତୁ।
ଯେନ ଦେଵା ନ ଵିଯନ୍ତି ନୋ ଚ ଵିଦ୍ଵିଷତେ ମିଥଃ । ତତ୍କୃଣ୍ମୋ ବ୍ରହ୍ମ ଵୋ ଗୃହେ ସଂଜ୍ଞାନଂ ପୁରୁଷେଭ୍ଯଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ବିଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ପରସ୍ପର ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେଇ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ତୁମ ଘରେ ଦେଉ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ହେଉ।
ଜ୍ଯାଯସ୍ଵନ୍ତଶ୍ଚିତ୍ତିନୋ ମା ଵି ଯୌଷ୍ଟ ସଂରାଧଯନ୍ତଃ ସଧୁରାଶ୍ଚରନ୍ତଃ । ଅନ୍ଯୋ ଅନ୍ଯସ୍ମୈ ଵଲ୍ଗୁ ଵଦନ୍ତ ଏତ ସଧ୍ରୀଚୀନାନ୍ ଵଃ ସଂମନସସ୍କ୍ର୍ଣୋମି
ଯେଉଁ ବଡ଼ମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଚିନ୍ତାଶୀଳ, ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଏକତାରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ, ଏକ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଚଲନ୍ତୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କୁ ମିଠା କଥା କହନ୍ତୁ—ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏକ ମନ କରୁଛି।
ସମାନୀ ପ୍ରପା ସହ ଵୋଽନ୍ନଭାଗଃ ସମାନେ ଯୋକ୍ତ୍ରେ ସହ ଵୋ ଯୁନଜ୍ମି । ସମ୍ଯଞ୍ଚୋଽଗ୍ନିଂ ସପର୍ଯତାରା ନାଭିମିଵାଭିତଃ
ତୁମମାନେର ପାନୀୟ ଏକ, ଖାଦ୍ୟ ଅଂଶ ଏକ; ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏକ ଜୁଆଁରେ ବାନ୍ଧୁଛି। ଏକତାରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଚକ୍ରର ନାଭି ଚାରିପାଖରେ ଆଠିରେ ଲାଗିଥିବା କାଠି ଭଳି।
ସଧ୍ରୀଚୀନାନ୍ ଵଃ ସଂମନସସ୍କୃଣୋମ୍ଯେକଶ୍ନୁଷ୍ଟୀନ୍ତ୍ସଂଵନନେନ ସର୍ଵାନ୍ । ଦେଵା ଇଵାମୃତଂ ରକ୍ଷମାଣାଃ ସାଯଂପ୍ରାତଃ ସୌମନସୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ମୁଁ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ମନ ଏବଂ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତ୍ର କରେଉଛି, ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ରୁହ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଅମୃତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ତୁମମାନେର ମନ ଶାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଵି ଦେଵା ଜରସାଵୃତନ୍ ଵି ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଅରାତ୍ଯା । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ହେ ଦେବତାମାନେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର। ସମସ୍ତ ପାପକୁ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଵ୍ଯାର୍ତ୍ଯା ପଵମାନୋ ଵି ଶକ୍ରଃ ପାପକୃତ୍ଯଯା । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଶତ୍ରୁତା ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଵି ଗ୍ରାମ୍ଯାଃ ପଶଵ ଆରଣ୍ଯୈର୍ଵ୍ଯାପସ୍ତୃଷ୍ଣଯାସରନ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଅଲଗା ହେଉ, ତୃଷ୍ଣା ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଵୀ ମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଇତୋ ଵି ପନ୍ଥାନୋ ଦିଶଂଦିଶମ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଏଠାରେ ଦିନ ଓ ମାଟି ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ରହୁ, ପଥମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୁହିତ୍ରେ ଵହତୁଂ ଯୁନକ୍ତୀତୀଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଵି ଯାତି । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଝିଅକୁ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ଏଭଳି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଚାଲିଯାଉଛି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଅଗ୍ନିଃ ପ୍ରାଣାନ୍ତ୍ସଂ ଦଧାତି ଚନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରାଣେନ ସଂହିତଃ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଅଗ୍ନି ପ୍ରାଣମାନେକୁ ଏକତ୍ର କରିଥାଏ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରାଣ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଛି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ରାଣେନ ଵିଶ୍ଵତୋଵୀର୍ଯଂ ଦେଵାଃ ସୂର୍ଯଂ ସମୈରଯନ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚଳାଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଆଯୁଷ୍ମତାମାଯୁଷ୍କୃତାଂ ପ୍ରାଣେନ ଜୀଵ ମା ମୃଥାଃ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ଜୀବନ ରଖିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଜୀବିତ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉନି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ରାଣେନ ପ୍ରାଣତାଂ ପ୍ରାଣେହୈଵ ଭଵ ମା ମୃଥାଃ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ପ୍ରାଣରେ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉନି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଉଦାଯୁଷା ସମାଯୁଷୋଦୋଷଧୀନାଂ ରସେନ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଔଷଧିମାନଙ୍କ ରସ ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ସହିତ, ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଆ ପର୍ଜନ୍ଯସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯୋଦସ୍ଥାମାମୃତା ଵଯମ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପର୍ଜ୍ୟନ୍ୟଙ୍କ ବର୍ଷା ତଳେ ଅମୃତ ଭାବରେ ଆମେ ଦଢ଼ି ରୁହୁ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
4.1 ବ୍ରହ୍ମ ଜଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଵି ସୀମତଃ ସୁରୁଚୋ ଵେନ ଆଵଃ । ସ ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଉପମା ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ଠାଃ ସତଶ୍ଚ ଯୋନିମସତଶ୍ଚ ଵି ଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଆରମ୍ଭରେ। ସେଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ବାଣୀ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଭିତି ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଆଦର୍ଶ, ସତ ଓ ଅସତର ମୂଳ ଅଂଶ।
ଇଯଂ ପିତ୍ର୍ଯା ରାଷ୍ଟ୍ର୍ଯେତ୍ଵଗ୍ରେ ପ୍ରଥମାଯ ଜନୁଷେ ଭୁଵନେଷ୍ଠାଃ । ତସ୍ମା ଏତଂ ସୁରୁଚଂ ହ୍ଵାରମହ୍ଯଂ ଘର୍ମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତୁ ପ୍ରଥମାଯ ଧାସ୍ଯଵେ
ଏହି ପୂର୍ବଜ ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଥମେ ଥିଲା, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ। ତେଣୁ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଉଥିବା ତାପକୁ ପ୍ରଥମ ଧାରଣକାରୀ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ କରନ୍ତୁ।
ପ୍ର ଯୋ ଜଜ୍ଞେ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅସ୍ଯ ବନ୍ଧୁର୍ଵିଶ୍ଵା ଦେଵାନାଂ ଜନିମା ଵିଵକ୍ତି । ବ୍ରହ୍ମ ବ୍ରହ୍ମଣ ଉଜ୍ଜଭାର ମଧ୍ଯାନ୍ ନୀଚୈରୁଚ୍ଚୈଃ ସ୍ଵଧା ଅଭି ପ୍ର ତସ୍ଥୌ
ଯିଏ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଏହାର ବନ୍ଧୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଅଲଗା କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ, ତଳ ଓ ଉପରୁ ସ୍ୱଧା ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ରହିଲେ।
ସ ହି ଵିଦଃ ସ ପୃଥିଵ୍ଯା ଋତସ୍ଥା ମହୀ କ୍ଷେମଂ ରୋଦସୀ ଅସ୍କଭାଯତ୍। ମହାନ୍ ମହୀ ଅସ୍କଭାଯଦ୍ଵି ଜାତୋ ଦ୍ଯାଂ ସଦ୍ମ ପାର୍ଥିଵଂ ଚ ରଜଃ
ସେ ଜାଣନ୍ତି, ସେ ପୃଥିବୀର ନ୍ୟାୟରେ ଦୃଢ଼ ଅଛନ୍ତି। ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶାଳ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ। ମହାନ୍ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦିନ, ଭୂମି ଓ ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ।
ସ ବୁଧ୍ନ୍ଯାଦାଷ୍ଟ୍ର ଜନୁଷୋଽଭ୍ଯଗ୍ରଂ ବୃହସ୍ପତିର୍ଦେଵତା ତସ୍ଯ ସମ୍ରାଟ୍। ଅହର୍ଯଚ୍ଛୁକ୍ରଂ ଜ୍ଯୋତିଷୋ ଜନିଷ୍ଟାଥ ଦ୍ଯୁମନ୍ତୋ ଵି ଵସନ୍ତୁ ଵିପ୍ରାଃ
ଜନ୍ମର ଗଭୀର ଭିତିରୁ ବୃହସ୍ପତି, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ସ୍ୱାମୀ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଦିନର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଏବଂ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ରଷ୍ଟାମାନେ ଆଲୋକରେ ବସୁନ୍ତୁ।
ନୂନଂ ତଦସ୍ଯ କାଵ୍ଯୋ ହିନୋତି ମହୋ ଦେଵସ୍ଯ ପୂର୍ଵ୍ଯସ୍ଯ ଧାମ । ଏଷ ଜଜ୍ଞେ ବହୁଭିଃ ସାକମିତ୍ଥା ପୂର୍ଵେ ଅର୍ଧେ ଵିଷିତେ ସସନ୍ ନୁ
ନିଶ୍ଚୟ, ତାଙ୍କର କବିତା ଶକ୍ତି ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ ନିବାସକୁ ଆଘାତ କରେ। ସେ ବହୁମାନେ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏଭଳି ପୂର୍ବ ଅର୍ଧ ଅଲଗା ହେଲା।
ଯୋଽଥର୍ଵାଣଂ ପିତରଂ ଦେଵବନ୍ଧୁଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ନମସାଵ ଚ ଗଛାତ୍। ତ୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵେଷାଂ ଜନିତା ଯଥାସଃ କଵିର୍ଦେଵୋ ନ ଦଭାଯତ୍ସ୍ଵଧାଵାନ୍
ଯିଏ ଅଥର୍ବାଣଙ୍କୁ, ପିତା, ଦେବତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କରି ଯାଏ, ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜେପରି ଅଛ, ଜ୍ଞାନୀ ଦେବତା, କେବେ ଅପମାନିତ ହେବା ନୁହେଁ, ନିଜେ ନିଜେ ରହୁଛ।
ଯ ଆତ୍ମଦା ବଲଦା ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵ ଉପାସତେ ପ୍ରଶିଷଂ ଯସ୍ଯ ଦେଵାଃ । ଯୋଽସ୍ଯେଶେ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯଶ୍ଚତୁଷ୍ପଦଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ଆତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ଆଦେଶକୁ ସମସ୍ତେ ପୂଜନ କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱକୁ ଦେବତାମାନେ ଅନୁସରନ୍ତି, ଯିଏ ଦୁଇପାଦ ଓ ଚାରିପାଦ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି—ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?
ଯଃ ପ୍ରାଣତୋ ନିମିଷତୋ ମହିତ୍ଵୈକୋ ରାଜା ଜଗତୋ ବଭୂଵ । ଯସ୍ଯ ଛାଯାମୃତଂ ଯସ୍ଯ ମୃତ୍ଯୁଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏ ଜୀବନ୍ତ ଓ ଚକ୍ଷୁମିଳନ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ମହାରାଜା ହେଲେ, ଯାଙ୍କର ଛାୟା ଅମୃତତ୍ୱ, ଯାଙ୍କର ଛାୟା ମୃତ୍ୟୁ—ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?
ଯଂ କ୍ରନ୍ଦସୀ ଅଵତଶ୍ଚସ୍କଭାନେ ଭିଯସାନେ ରୋଦସୀ ଅହ୍ଵଯେଥାମ୍ । ଯସ୍ଯାସୌ ପନ୍ଥା ରଜସୋ ଵିମାନଃ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯିଏକୁ ଦୁଇ ଦୁଃଖିତା ଭୟରେ ତଳରୁ ଡାକିଥିଲେ, ଦିଗବନ୍ଧୁ ଓ ପୃଥିବୀ ଭୟରେ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ, ଯାଙ୍କର ପଥ ହେଉଛି ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମାର୍ଗ—ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?
ଯସ୍ଯ ଦ୍ଯୌରୁର୍ଵୀ ପୃଥିଵୀ ଚ ମହୀ ଯସ୍ଯାଦ ଉର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମ୍ । ଯସ୍ଯାସୌ ସୂରୋ ଵିତତୋ ମହିତ୍ଵା କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯାଙ୍କର ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ବିଶାଳ, ଯାଙ୍କର ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଅପାର, ଯାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବିସ୍ତାର କରେ—ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?
ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେ ହିମଵନ୍ତୋ ମହିତ୍ଵା ସମୁଦ୍ରେ ଯସ୍ଯ ରସାମିଦାହୁଃ । ଇମାଶ୍ଚ ପ୍ରଦିଶୋ ଯସ୍ଯ ବାହୂ କସ୍ମୈ ଦେଵାଯ ହଵିଷା ଵିଧେମ
ଯାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ହିମାଳୟ ଓ ସମୁଦ୍ର ଘୋଷଣା କରନ୍ତି, ଯାଙ୍କର ବାହୁ ହେଉଛି ଏହି ଚାରି ଦିଗ—ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ କେଉଁଠି ଆମେ ହବି ଅର୍ପଣ କରିବୁ?