ମହାନ୍ ଵୈ ଭଦ୍ରୋ ବିଲ୍ଵୋ ମହାନ୍ ଭଦ୍ର ଉଦୁମ୍ବରଃ । ମହାମଭିକ୍ତ ବାଧତେ ମହତଃ ସାଧୁ ଖୋଦନମ୍
ନିଶ୍ଚୟ ବଡ଼ ଏବଂ ଶୁଭ ବେଲ ଗଛ, ନିଶ୍ଚୟ ବଡ଼ ଏବଂ ଶୁଭ ଉଦୁମ୍ବର; ବଡ଼ ଅଭିଷିକ୍ତ ଜଣେ ବଡ଼ଙ୍କର ପିସାଇକୁ ଦମନ କରୁଛନ୍ତି।
ଯଃ କୁମାରୀ ପିଙ୍ଗଲିକା ଵସନ୍ତଂ ପୀଵରୀ ଲଭେତ୍। ତୈଲକୁଣ୍ଡମିମାଙ୍ଗୁଷ୍ଠଂ ରୋଦନ୍ତଂ ଶୁଦମୁଦ୍ଧରେତ୍
ଯିଏ କୁମାରୀ, ପିଙ୍ଗଳା, ବସନ୍ତର ମୋଟା ଲାଭ କରେ, ସେ ତେଲ ଖାଦ, ଏହି ଆଂଠି ଏବଂ କାନ୍ଦୁଥିବା ଶୁଧକୁ ଉଠାଇବା ଉଚିତ।
ଯଦ୍ଧ ପ୍ରାଚୀରଜଗନ୍ତୋରୋ ମଣ୍ଡୂରଧାଣିକୀଃ । ହତା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶତ୍ରଵଃ ସର୍ଵେ ବୁଦ୍ବୁଦଯାଶଵଃ
ଯେତେବେଳେ ପୂର୍ବଦିଗର ଲୋକମାନେ ଚଳିଗଲେ, ଲୋହା ଧାନ ଏବଂ ଧାନ ଶସ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଫୁଲିଉଠୁଥିବା ଏବଂ ତିବ୍ର ଗତିର ଲୋକମାନେ।
କପୃନ୍ ନରଃ କପୃଥମୁଦ୍ଦଧାତନ ଚୋଦଯତ ଖୁଦତ ଵାଜସାତଯେ । ନିଷ୍ଟିଗ୍ର୍ଯଃ ପୁତ୍ରମା ଚ୍ଯାଵଯୋତଯ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସବାଧ ଇହ ସୋମପୀତଯେ
ହେ ପୁରୁଷମାନେ, ଚକ୍କିକୁ ଉଠାଅ, ଏହାକୁ ଚଳାଅ, ଲାଭ ପାଇଁ ଖୋଦ; ମୁସଳ ଧାରୀ ଝିଅକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସହ ଏଠାରେ ସୋମ ପିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ।
ଦଧିକ୍ରାଵ୍ଣୋ ଅକାରିଷଂ ଜିଷ୍ଣୋରଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାଜିନଃ । ସୁରଭି ନୋ ମୁଖା କରତ୍ପ୍ର ଣ ଆଯୂଂଷି ତାରିଷତ୍
ମୁଁ ବିଜୟୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଧିକ୍ରାବ୍ଣଙ୍କର ଗୁଣଗାନ କରିଛି। ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧିତ ମୁଖ ଆମକୁ ମଧୁର କରୁ, ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଆମେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଉ।
ସୁତାସୋ ମଧୁମତ୍ତମାଃ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ଦିନଃ । ପଵିତ୍ରଵନ୍ତୋ ଅକ୍ଷରନ୍ ଦେଵାନ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ତୁ ଵୋ ମଦାଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ରସ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ରହିଛି, ପବିତ୍ର ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ବହୁଛି, ସେମାନେ ଅଟକିବେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଦେବତାମାନେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ।
ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ପଵତ ଇତି ଦେଵାସୋ ଅବ୍ରୁଵନ୍ । ଵାଚସ୍ପତିର୍ମଖସ୍ଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯେଶାନ ଓଜସା
ଦେବତାମାନେ କହିଛନ୍ତି: 'ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଛି।' ବାଣୀର ମାଲିକ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞର ଆନନ୍ଦ ଓ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି।
ସହସ୍ରଧାରଃ ପଵତେ ସମୁଦ୍ରୋ ଵାଚମୀଙ୍ଖଯଃ । ସୋମଃ ପତୀ ରଯୀଣାଂ ସଖେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଦିଵେଦିଵେ
ହଜାର ଧାରା ଥିବା ସମୁଦ୍ର ସଦୃଶ ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ବାଣୀରେ ପ୍ରବାହିତ। ସୋମ, ଧନର ମାଲିକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଦିନକୁ ଦିନ ସାଥି ହେଉଛନ୍ତି।
ଅଵ ଦ୍ରପ୍ସୋ ଅଂଶୁମତୀମତିଷ୍ଠଦିଯାନଃ କୃଷ୍ଣୋ ଦଶଭିଃ ସହସ୍ରୈଃ । ଆଵତ୍ତମିନ୍ଦ୍ରଃ ଶଚ୍ଯା ଧମନ୍ତମପ ସ୍ନେହିତୀର୍ନୃମଣା ଅଧତ୍ତ
କଳା ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରା ଦଶ ହଜାର ସହ ଯାତ୍ରା କରି ଅଂଶୁମତୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ତାରେ ଘୁଞ୍ଚାଇଥିବା ଅଂଶୁମାନଙ୍କୁ ଅଲଗା କଲେ।
ଦ୍ରପ୍ସମପଶ୍ଯଂ ଵିଷୁଣେ ଚରନ୍ତମୁପହ୍ଵରେ ନଦ୍ଯୋ ଅଂଶୁମତ୍ଯାଃ । ନଭୋ ନ କୃଷ୍ଣମଵତସ୍ଥିଵାଂସମିଷ୍ଯାମି ଵୋ ଵୃଷଣୋ ଯୁଧ୍ଯତାଜୌ
ମୁଁ ଅଂଶୁମତୀ ନଦୀର କୂଳରେ ଅଲଗା ହେଉଥିବା ତାରାକୁ ଦେଖିଲି। ଆକାଶରେ କଳା ମେଘ ସଦୃଶ ମୁଁ ଦୃଢ଼ ରହିଲି—ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବେ।
ଅଧ ଦ୍ରପ୍ସୋ ଅଂଶୁମତ୍ଯା ଉପସ୍ଥେଽଧାରଯତ୍ତନ୍ଵଂ ତିତ୍ଵିଷାଣଃ । ଵିଶୋ ଅଦେଵୀରଭ୍ଯାଚରନ୍ତୀର୍ବୃହସ୍ପତିନା ଯୁଜେନ୍ଦ୍ରଃ ସସାହେ
ତାପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରା ଅଂଶୁମତୀର ମଧ୍ୟରେ ବସିଲା, ଶକ୍ତିରେ ନିଜ ଆକୃତି ଧାରଣ କଲା। ଅଧର୍ମୀ ସମୂହ ଆସିଲେ, କିନ୍ତୁ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ ହରାଇଲେ।
ତ୍ଵଂ ହ ତ୍ଯତ୍ସପ୍ତଭ୍ଯୋ ଜାଯମାନୋଽଶତ୍ରୁଭ୍ଯୋ ଅଭଵଃ ଶତ୍ରୁରିନ୍ଦ୍ର । ଗୂଲ୍ହେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ଵଵିନ୍ଦୋ ଵିଭୁମଦ୍ଭ୍ଯୋ ଭୁଵନେଭ୍ଯୋ ରଣଂ ଧାଃ
ସପ୍ତ ଜନ୍ମରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ହେଲେ। ଲୁଚିଥିବା ଦିଗବିଦିଗ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ, ବିଶ୍ୱରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆଣିଲେ।
ତ୍ଵଂ ହ ତ୍ଯଦପ୍ରତିମାନମୋଜୋ ଵଜ୍ରେଣ ଵଜ୍ରିନ୍ ଧୃଷିତୋ ଜଘନ୍ଥ । ତ୍ଵଂ ଶୁଷ୍ଣସ୍ଯାଵାତିରୋ ଵଧତ୍ରୈସ୍ତ୍ଵଂ ଗା ଇନ୍ଦ୍ର ଶଚ୍ଯେଦଵିନ୍ଦଃ
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ଅପରିମିତ ଶକ୍ତିରେ, ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କଲେ। ତୁମେ ଶୁଷ୍ଣକୁ ନାଶ କଲେ, ଏବଂ ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଗାଁମାନେ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଜଯାମସି ମହେ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ । ସ ଵୃଷା ଵୃଷଭୋ ଭୁଵତ୍
ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭକୁ, ବଡ଼ ବିପକ୍ଷୀକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛୁ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ହେଉନ୍ତୁ।
୩ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ଦାମନେ କୃତ ଓଜିଷ୍ଠଃ ସ ମଦେ ହିତଃ । ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ଶ୍ଲୋକୀ ସ ସୋମ୍ଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବିଜୟ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆନନ୍ଦରେ ବସିଛନ୍ତି। ସେ ଗୌରବଶାଳୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ସୋମ ପ୍ରେମୀ।
ଗିରା ଵଜ୍ରୋ ନ ସଂଭୃତଃ ସବଲୋ ଅନପଚ୍ଯୁତଃ । ଵଵକ୍ଷ ଋଷ୍ଵୋ ଅସ୍ତୃତଃ
ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ବଜ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କେବେ ବି ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ। ଏହା ଉଚ୍ଚ ଓ ଅଡ଼ିଗ।
ମହାଁ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯ ଓଜସା ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଵୃଷ୍ଟିମାମିଵ । ସ୍ତୋମୈର୍ଵତ୍ସସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ
ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼, ବର୍ଷା ଆଣୁଥିବା ମେଘ ସଦୃଶ। ବଛା ପାଇଁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।
ପ୍ରଜାମୃତସ୍ଯ ପିପ୍ରତଃ ପ୍ର ଯଦ୍ଭରନ୍ତ ଵହ୍ନଯଃ । ଵିପ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଵାହସା
ଅମୃତର ସନ୍ତାନକୁ ବଢ଼ାଇବା ବେଳେ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନିମାନେ ଏହା ବହନ କରନ୍ତି, ପ୍ରେରିତମାନେ ସତ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ଏହାକୁ ଆଣନ୍ତି।
କଣ୍ଵାଃ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯଦକ୍ରତ ସ୍ତୋମୈର୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାଧନମ୍ । ଜାମି ବ୍ରୁଵତ ଆଯୁଧମ୍
ଯେବେ କଣ୍ବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଯଜ୍ଞର ସଫଳତା ଦେଲେ, ଓ ସ୍ନେହିତମାନେ, ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ଆ ନୂନମଶ୍ଵିନା ଯୁଵଂ ଵତ୍ସସ୍ଯ ଗନ୍ତମଵସେ । ପ୍ରାସ୍ମୈ ଯଚ୍ଛତମଵୃକଂ ପୃଥୁ ଛର୍ଦିର୍ଯୁଯୁତଂ ଯା ଅରାତଯଃ
ଏବେ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ବଛାର ସହାୟତା ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ତାଙ୍କୁ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ।
ଯଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ଯଦ୍ଦିଵି ଯତ୍ପଞ୍ଚ ମାନୁଷାମନୁ । ନୃମ୍ନଂ ତଦ୍ଧତ୍ତମଶ୍ଵିନା
ଯେଉଁଠି ମଧ୍ୟାକାଶ, ଯେଉଁଠି ଆକାଶ, ଯେଉଁଠି ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତ ଶୌର୍ୟ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଦିଅ।
ଯେ ଵାଂ ଦଂସାଂସ୍ଯଶ୍ଵିନା ଵିପ୍ରାସଃ ପରିମାମୃଶୁଃ । ଏଵେତ୍କାଣ୍ଵସ୍ଯ ବୋଧତମ୍
ଯେଉଁ ପ୍ରେରିତମାନେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ୍ବଙ୍କ ଡାକକୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।
ଅଯଂ ଵାଂ ଘର୍ମୋ ଅଶ୍ଵିନା ସ୍ତୋମେନ ପରି ଷିଚ୍ଯତେ । ଅଯଂ ସୋମୋ ମଧୁମାନ୍ ଵାଜିନୀଵସୂ ଯେନ ଵୃତ୍ରଂ ଚିକେତଥଃ
ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ଏହି ତାପିତ ପାନୀୟ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଢେଲାଯାଉଛି। ଏହି ମଧୁର ସୋମରସ, ଯାହା ମଧୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅଶ୍ୱଦାନରେ ଦକ୍ଷ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ବୃତ୍ରକୁ ଜାଣିପାରିଥିଲେ।
ଯଦପ୍ସୁ ଯଦ୍ଵନସ୍ପତୌ ଯଦୋଷଧୀଷୁ ପୁରୁଦଂସସା କୃତମ୍ । ତେନ ମାଵିଷ୍ଟମଶ୍ଵିନା
ପାଣିରେ, ଅରଣ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଔଷଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଶକ୍ତି ଆପଣମାନେ ଦେଇଛନ୍ତି, ଏହି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଯନ୍ ନାସତ୍ଯା ଭୁରଣ୍ଯଥୋ ଯଦ୍ଵା ଦେଵ ଭିଷଜ୍ଯଥଃ । ଅଯଂ ଵାଂ ଵତ୍ସୋ ମତିଭିର୍ନ ଵିନ୍ଧତେ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଂ ହି ଗଚ୍ଛଥଃ
ହେ ନାସତ୍ୟଦ୍ୱୟ, ଆପଣମାନେ ଯେଉଁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଦେବ ଚିକିତ୍ସକ ଭାବେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି, ଏହି ବଛୁର ମାନେ କେବଳ ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଆପଣଙ୍କୁ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ, କାରଣ ଆପଣମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ହବି ଦିଆଯାଏ, ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଆ ନୂନମଶ୍ଵିନୋର୍ଋଷି ସ୍ତୋମଂ ଚିକେତ ଵାମଯା । ଆ ସୋମଂ ମଧୁମତ୍ତମଂ ଘର୍ମଂ ସିଞ୍ଚାଦଥର୍ଵଣି
ଏବେ ଋଷି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ଚିହ୍ନଟ କରିଛନ୍ତି; ଅଥର୍ବଣ, ସେ ମଧୁରତମ ସୋମ ଓ ତାପିତ ପାନୀୟ ଢେଲାଉନ୍ତୁ।
ଆ ନୂନଂ ରଘୁଵର୍ତନିଂ ରଥଂ ତିଷ୍ଠାଥୋ ଅଶ୍ଵିନା । ଆ ଵାଂ ସ୍ତୋମା ଇମେ ମମ ନଭୋ ନ ଚୁଚ୍ଯଵୀରତ
ଏବେ ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଘୂରୁଥିବା ରଥକୁ ଚଢ଼; ମୋର ଏହି ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକ ଆକାଶ ପରି କେବେ ତୁମଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇନାହିଁ।
ଯଦଦ୍ଯ ଵାଂ ନାସତ୍ଯୋକ୍ଥୈରାଚୁଚ୍ଯୁଵୀମହି । ଯଦ୍ଵା ଵାଣୀଭିରଶ୍ଵିନେଵେତ୍କଣ୍ଵସ୍ଯ ବୋଧତମ୍
ଆଜି ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ହେଉ କିମ୍ବା ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ହେଉ, ଆମେ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛୁ, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, କଣ୍ବଙ୍କ ଆଶାକୁ ଜାଣନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ଵାଂ କକ୍ଷୀଵାମୁତ ଯଦ୍ଵ୍ଯଶ୍ଵ ଋଷିର୍ଯଦ୍ଵାଂ ଦୀର୍ଘତମା ଜୁହାଵ । ପୃଥୀ ଯଦ୍ଵାଂ ଵୈନ୍ଯଃ ସାଦନେଷ୍ଵେଵେଦତୋ ଅଶ୍ଵିନା ଚେତଯେଥାମ୍
କକ୍ଷୀବାନ୍ତ, ବ୍ୟଶ୍ୱ ଋଷି, କିମ୍ବା ଦୀର୍ଘତମା ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଥିଲେ, କିମ୍ବା ପୃଥୀ, ବେଣଙ୍କ ପୁଅ, ତାଙ୍କ ଘରେ ଯେଉଁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ସଚେତନ ରୁହ।
ଯାତଂ ଛର୍ଦିଷ୍ପା ଉତ ପରସ୍ପା ଭୂତଂ ଜଗତ୍ପା ଉତ ନସ୍ତନୂପା । ଵର୍ତିସ୍ତୋକାଯ ତନଯାଯ ଯାତମ୍
ଆପଣମାନେ ଆସନ୍ତୁ, ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ, ସଂରକ୍ଷକ ଭାବେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ଭାବେ ଓ ଆମ ଦେହକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ସନ୍ତାନ ଓ ପରମ୍ପରା ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ।