ଯତ୍ରା ସୁହାର୍ଦଃ ସୁକୃତୋ ମଦନ୍ତି ଵିହାଯ ରୋଗଂ ତନ୍ଵଃ ସ୍ଵାଯାଃ । ତଂ ଲୋକଂ ଯମିନ୍ଯଭିସଂବଭୂଵ ସା ନୋ ମା ହିଂସୀତ୍ପୁରୁଷାନ୍ ପଶୂଂଶ୍ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ମନ ଓ ଭଲ କାମ କରୁଥିବା ବନ୍ଧୁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଦେହରୁ ରୋଗ ଛାଡ଼ି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ସେଠିକୁ ରାତି ପହଞ୍ଚୁନ୍ତୁ; ସେ ଆମ ଲୋକମାନେ ଓ ପଶୁମାନେକୁ କିଛି କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ।
ଯତ୍ରା ସୁହାର୍ଦାଂ ସୁକୃତାମଗ୍ନିହୋତ୍ରହୁତାଂ ଯତ୍ର ଲୋକଃ । ତଂ ଲୋକଂ ଯମିନ୍ଯଭିସଂବଭୂଵ ସା ନୋ ମା ହିଂସୀତ୍ପୁରୁଷାନ୍ ପଶୂଂଶ୍ଚ
ଯେଉଁଠାରେ ଭଲ ମନ ଥିବା ବନ୍ଧୁ, ଭଲ କାମ ଓ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଅଛି—ସେଠିକୁ ରାତି ପହଞ୍ଚୁନ୍ତୁ; ସେ ଆମ ଲୋକମାନେ ଓ ପଶୁମାନେକୁ କିଛି କ୍ଷତି ନ କରନ୍ତୁ।
ଯଦ୍ରାଜାନୋ ଵିଭଜନ୍ତ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତସ୍ଯ ଷୋଡଶଂ ଯମସ୍ଯାମୀ ସଭାସଦଃ । ଅଵିସ୍ତସ୍ମାତ୍ପ୍ର ମୁଞ୍ଚତି ଦତ୍ତଃ ଶିତିପାତ୍ସ୍ଵଧା
ରାଜାମାନେ ଯେତେବେଳେ ଇଷ୍ଟାପୂର୍ତ୍ତର ଷୋଳ ଅଂଶ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ଏହି ଯମଙ୍କ ସଭାସଦସ୍ୟମାନେ—ଯେ ଧଳା ପାଏଁ ଥିବା ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ସେ ତାହାରୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ସର୍ଵାନ୍ କାମାନ୍ ପୂରଯତ୍ଯାଭଵନ୍ ପ୍ରଭଵନ୍ ଭଵନ୍ । ଆକୂତିପ୍ରୋଽଵିର୍ଦତ୍ତଃ ଶିତିପାନ୍ନ୍ ନୋପ ଦସ୍ଯତି
ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ, ସେ ସମୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରେ, ସେ ସଫଳ ହୁଏ; ଯେ ଧଳା ପାଏଁ ଥିବା ଦାନ ଖୋଲାମେଳା ଭାବେ ଦିଆଯାଏ, ସେ କେବେ ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ।
ଯୋ ଦଦାତି ଶିତିପାଦମଵିଂ ଲୋକେନ ସଂମିତମ୍ । ସ ନାକମଭ୍ଯାରୋହତି ଯତ୍ର ଶୁଲ୍କୋ ନ କ୍ରିଯତେ ଅବଲେନ ବଲୀଯସେ
ଯିଏ ଧଳା ପାଏଁ ଥିବା ଅବି ଏହି ଜଗତ ସହିତ ମାପି ଅଖଣ୍ଡ ଭାବେ ଦେଇଥାଏ, ସେ ସେଠିକୁ ଯାଇପାରେ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ବଳମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ କୌଣସି ଟେକ୍ସ ଦେଉନ୍ତି ନାହିଁ।
ପଞ୍ଚାପୂପଂ ଶିତିପାଦମଵିଂ ଲୋକେନ ସଂମିତମ୍ । ପ୍ରଦାତୋପ ଜୀଵତି ପିତୄଣାଂ ଲୋକେଽକ୍ଷିତମ୍
ଯିଏ ପାଞ୍ଚଟି ପିଠା, ଧଳା ପାଏଁ ଥିବା ଅବି, ଏହି ଜଗତ ସହିତ ମାପି ଦେଇଥାଏ, ସେ ପିତୃମାନେଙ୍କ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକରେ ଦାନ ଦେଇ ଜୀବନ୍ତ ରହେ।
ପଞ୍ଚାପୂପଂ ଶିତିପାଦମଵିଂ ଲୋକେନ ସଂମିତମ୍ । ପ୍ରଦାତୋପ ଜୀଵତି ସୂର୍ଯାମାସଯୋରକ୍ଷିତମ୍
ଯିଏ ପାଞ୍ଚଟି ପିଠା, ଧଳା ପାଏଁ ଥିବା ଅବି, ଏହି ଜଗତ ସହିତ ମାପି ଦେଇଥାଏ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅକ୍ଷୟ ଲୋକରେ ଦାନ ଦେଇ ଜୀବନ୍ତ ରହେ।
ଇରେଵ ନୋପ ଦସ୍ଯତି ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପଯୋ ମହତ୍। ଦେଵୌ ସଵାସିନାଵିଵ ଶିତିପାନ୍ ନୋପ ଦସ୍ଯତି
ସେ କେବେ ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ମହା ସମୁଦ୍ରରେ ପାଣି କମିଯାଏ ନାହିଁ; ଦୁଇ ଦେବତା ଏକାଠି ବସିଥିବା ପରି, ଧଳା ପାଏଁ ଥିବା ଅବି କେବେ ବଞ୍ଚିବେ ନାହିଁ।
କ ଇଦଂ କସ୍ମା ଅଦାତ୍କାମଃ କାମାଯାଦାତ୍। କାମୋ ଦାତା କାମଃ ପ୍ରତିଗ୍ରହୀତା କାମଃ ସମୁଦ୍ରମା ଵିଵେଶ । କାମେନ ତ୍ଵା ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାମି କାମୈତତ୍ତେ
ଏହା କିଏ ଦେଲେ, କାହାକୁ ଦେଲେ? ଇଚ୍ଛା ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଦେଲା। ଇଚ୍ଛା ଦେବାଳୁ, ଇଚ୍ଛା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ଇଚ୍ଛା ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି। ଇଚ୍ଛା ସହିତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି; ଏହି ହେଉଛି ତୁମର ଇଚ୍ଛା।
ଭୂମିଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରତି ଗୃହ୍ଣାତ୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷମିଦଂ ମହତ୍। ମାହଂ ପ୍ରାଣେନ ମାତ୍ମନା ମା ପ୍ରଜଯା ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଵି ରାଧିଷି
ପୃଥିବୀ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ଏହି ବଡ଼ ଆକାଶ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ। ମୁଁ ମୋ ପ୍ରାଣ, ଆତ୍ମା କିମ୍ବା ସନ୍ତାନ ସହିତ ଗ୍ରହଣ କରି, କେବେ ବଞ୍ଚିଯାଏ ନାହିଁ।
ସହୃଦଯଂ ସାଂମନସ୍ଯମଵିଦ୍ଵେଷଂ କୃଣୋମି ଵଃ । ଅନ୍ଯୋ ଅନ୍ଯମଭି ହର୍ଯତ ଵତ୍ସଂ ଜାତମିଵାଘ୍ନ୍ଯା
ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏକ ମନ, ଏକ ଭାବ କରୁଛି, ଦ୍ୱେଷ ହିନ କରୁଛି; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କୁ ଏମିତି ଭଲପାଆନ୍ତୁ, ଯେପରି ଗାଈ ତାଙ୍କର ନବଜାତ ଝିଅକୁ ଭଲପାଏ।
ଅନୁଵ୍ରତଃ ପିତୁଃ ପୁତ୍ରୋ ମାତ୍ରା ଭଵତୁ ସଂମନାଃ । ଜାଯା ପତ୍ଯେ ମଧୁମତୀଂ ଵାଚଂ ଵଦତୁ ଶନ୍ତିଵାମ୍
ପୁଅ ଜଣେ ବାପାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁନ୍ତୁ, ମାଆ ସହିତ ଏକ ମନ ରଖୁନ୍ତୁ; ଝିଅ ଜଣେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ମିଠା କଥା କହୁନ୍ତୁ, ଶାନ୍ତି ଆଣନ୍ତୁ।
ମା ଭ୍ରାତା ଭ୍ରାତରଂ ଦ୍ଵିକ୍ଷନ୍ ମା ସ୍ଵସାରମୁତ ସ୍ଵସା । ସମ୍ଯଞ୍ଚଃ ସଵ୍ରତା ଭୂତ୍ଵା ଵାଚଂ ଵଦତ ଭଦ୍ରଯା
ଭାଇ ଭାଇକୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ଭଉଣୀ ଭଉଣୀକୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ଏକ ଭାବ ଓ ଏକ ନିୟମରେ ଏକତାରେ ରହି, ଭଲ କଥା କହନ୍ତୁ।
ଯେନ ଦେଵା ନ ଵିଯନ୍ତି ନୋ ଚ ଵିଦ୍ଵିଷତେ ମିଥଃ । ତତ୍କୃଣ୍ମୋ ବ୍ରହ୍ମ ଵୋ ଗୃହେ ସଂଜ୍ଞାନଂ ପୁରୁଷେଭ୍ଯଃ
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ବିଭକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ଏବଂ ପରସ୍ପର ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି ନାହିଁ—ସେଇ ପବିତ୍ର ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ତୁମ ଘରେ ଦେଉ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ହେଉ।
ଜ୍ଯାଯସ୍ଵନ୍ତଶ୍ଚିତ୍ତିନୋ ମା ଵି ଯୌଷ୍ଟ ସଂରାଧଯନ୍ତଃ ସଧୁରାଶ୍ଚରନ୍ତଃ । ଅନ୍ଯୋ ଅନ୍ଯସ୍ମୈ ଵଲ୍ଗୁ ଵଦନ୍ତ ଏତ ସଧ୍ରୀଚୀନାନ୍ ଵଃ ସଂମନସସ୍କ୍ର୍ଣୋମି
ଯେଉଁ ବଡ଼ମାନେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଚିନ୍ତାଶୀଳ, ସେମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ ନାହିଁ; ସେମାନେ ଏକତାରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ, ଏକ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ଚଲନ୍ତୁ; ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କୁ ମିଠା କଥା କହନ୍ତୁ—ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏକ ମନ କରୁଛି।
ସମାନୀ ପ୍ରପା ସହ ଵୋଽନ୍ନଭାଗଃ ସମାନେ ଯୋକ୍ତ୍ରେ ସହ ଵୋ ଯୁନଜ୍ମି । ସମ୍ଯଞ୍ଚୋଽଗ୍ନିଂ ସପର୍ଯତାରା ନାଭିମିଵାଭିତଃ
ତୁମମାନେର ପାନୀୟ ଏକ, ଖାଦ୍ୟ ଅଂଶ ଏକ; ମୁଁ ତୁମମାନେଙ୍କୁ ଏକ ଜୁଆଁରେ ବାନ୍ଧୁଛି। ଏକତାରେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କର, ଚକ୍ରର ନାଭି ଚାରିପାଖରେ ଆଠିରେ ଲାଗିଥିବା କାଠି ଭଳି।
ସଧ୍ରୀଚୀନାନ୍ ଵଃ ସଂମନସସ୍କୃଣୋମ୍ଯେକଶ୍ନୁଷ୍ଟୀନ୍ତ୍ସଂଵନନେନ ସର୍ଵାନ୍ । ଦେଵା ଇଵାମୃତଂ ରକ୍ଷମାଣାଃ ସାଯଂପ୍ରାତଃ ସୌମନସୋ ଵୋ ଅସ୍ତୁ
ମୁଁ ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକ ମନ ଏବଂ ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତ୍ର କରେଉଛି, ସମସ୍ତେ ଏକତାରେ ରୁହ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ଅମୃତକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତରେ ତୁମମାନେର ମନ ଶାନ୍ତ ଓ ଶୁଭ ହେଉ।
ଵି ଦେଵା ଜରସାଵୃତନ୍ ଵି ତ୍ଵମଗ୍ନେ ଅରାତ୍ଯା । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ହେ ଦେବତାମାନେ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ଦୂରେ ହଟାନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର। ସମସ୍ତ ପାପକୁ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଵ୍ଯାର୍ତ୍ଯା ପଵମାନୋ ଵି ଶକ୍ରଃ ପାପକୃତ୍ଯଯା । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଶତ୍ରୁତା ଓ ଦୁଷ୍କର୍ମକୁ ଦୂର କରନ୍ତି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଵି ଗ୍ରାମ୍ଯାଃ ପଶଵ ଆରଣ୍ଯୈର୍ଵ୍ଯାପସ୍ତୃଷ୍ଣଯାସରନ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଗୃହପାଳିତ ପଶୁମାନେ ଜଙ୍ଗଲ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଅଲଗା ହେଉ, ତୃଷ୍ଣା ଦୂରେ ଚାଲିଯାଉ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଵୀ ମେ ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଇତୋ ଵି ପନ୍ଥାନୋ ଦିଶଂଦିଶମ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଏଠାରେ ଦିନ ଓ ମାଟି ମୋଠାରୁ ଦୂରେ ରହୁ, ପଥମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ତ୍ଵଷ୍ଟା ଦୁହିତ୍ରେ ଵହତୁଂ ଯୁନକ୍ତୀତୀଦଂ ଵିଶ୍ଵଂ ଭୁଵନଂ ଵି ଯାତି । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ତ୍ୱଷ୍ଟା ଝିଅକୁ ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଯୋଗାଉଛନ୍ତି, ଏଭଳି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଚାଲିଯାଉଛି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଅଗ୍ନିଃ ପ୍ରାଣାନ୍ତ୍ସଂ ଦଧାତି ଚନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରାଣେନ ସଂହିତଃ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଅଗ୍ନି ପ୍ରାଣମାନେକୁ ଏକତ୍ର କରିଥାଏ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ପ୍ରାଣ ସହିତ ଏକତାରେ ଅଛି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ରାଣେନ ଵିଶ୍ଵତୋଵୀର୍ଯଂ ଦେଵାଃ ସୂର୍ଯଂ ସମୈରଯନ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଶକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚଳାଇଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଆଯୁଷ୍ମତାମାଯୁଷ୍କୃତାଂ ପ୍ରାଣେନ ଜୀଵ ମା ମୃଥାଃ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ ଦେଇଥାନ୍ତି ଓ ଜୀବନ ରଖିଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଜୀବିତ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉନି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ପ୍ରାଣେନ ପ୍ରାଣତାଂ ପ୍ରାଣେହୈଵ ଭଵ ମା ମୃଥାଃ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପ୍ରାଣ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁମାନେ ଜୀବନ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାରେ ପ୍ରାଣରେ ରୁହ, ମୃତ୍ୟୁ ହେଉନି। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଉଦାଯୁଷା ସମାଯୁଷୋଦୋଷଧୀନାଂ ରସେନ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ଔଷଧିମାନଙ୍କ ରସ ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆୟୁଷ୍ୟ ସହିତ, ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
ଆ ପର୍ଜନ୍ଯସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଟ୍ଯୋଦସ୍ଥାମାମୃତା ଵଯମ୍ । ଵ୍ଯହଂ ସର୍ଵେଣ ପାପ୍ମନା ଵି ଯକ୍ଷ୍ମେଣ ସମାଯୁଷା
ପର୍ଜ୍ୟନ୍ୟଙ୍କ ବର୍ଷା ତଳେ ଅମୃତ ଭାବରେ ଆମେ ଦଢ଼ି ରୁହୁ। ସମସ୍ତ ପାପ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଳ୍ପ ଆୟୁଷ୍ୟକୁ ଦୂରେ ହଟା।
4.1 ବ୍ରହ୍ମ ଜଜ୍ଞାନଂ ପ୍ରଥମଂ ପୁରସ୍ତାଦ୍ଵି ସୀମତଃ ସୁରୁଚୋ ଵେନ ଆଵଃ । ସ ବୁଧ୍ନ୍ଯା ଉପମା ଅସ୍ଯ ଵିଷ୍ଠାଃ ସତଶ୍ଚ ଯୋନିମସତଶ୍ଚ ଵି ଵଃ
ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଆରମ୍ଭରେ। ସେଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ବାଣୀ ବିସ୍ତାରିତ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଗଭୀର ଭିତି ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଆଦର୍ଶ, ସତ ଓ ଅସତର ମୂଳ ଅଂଶ।
ଇଯଂ ପିତ୍ର୍ଯା ରାଷ୍ଟ୍ର୍ଯେତ୍ଵଗ୍ରେ ପ୍ରଥମାଯ ଜନୁଷେ ଭୁଵନେଷ୍ଠାଃ । ତସ୍ମା ଏତଂ ସୁରୁଚଂ ହ୍ଵାରମହ୍ଯଂ ଘର୍ମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତୁ ପ୍ରଥମାଯ ଧାସ୍ଯଵେ
ଏହି ପୂର୍ବଜ ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଥମେ ଥିଲା, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ସ୍ଥାପିତ। ତେଣୁ ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଉଥିବା ତାପକୁ ପ୍ରଥମ ଧାରଣକାରୀ ପାଇଁ ବିସ୍ତାରିତ କରନ୍ତୁ।