ପୃଷ୍ଠଂ ଧାଵନ୍ତଂ ହର୍ଯୋରୌଚ୍ଚୈଃ ଶ୍ରଵସମବ୍ରୁଵନ୍ । ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵ ଜୈତ୍ରାଯେନ୍ଦ୍ରମା ଵହ ସୁସ୍ରଜମ୍
ଉଚ୍ଚ କୀର୍ତ୍ତି ଥିବା ଦୁଇଟି ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦୌଡ଼ୁଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ କହିଲେ: 'ଘୋଡ଼ା, ମଙ୍ଗଳ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିଜୟକୁ ନେଉ, ସୁନ୍ଦର ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା।'
ଯେ ତ୍ଵା ଶ୍ଵେତା ଅଜୈଶ୍ରଵସୋ ହାର୍ଯୋ ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ଦକ୍ଷିଣମ୍ । ପୂର୍ଵା ନମସ୍ଯ ଦେଵାନାଂ ବିଭ୍ରଦିନ୍ଦ୍ର ମହୀଯତେ
ଯେ ସେ ଧଳା, ଉତ୍ସାହୀ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଯୋଡ଼ନ୍ତି, ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନମସ୍କାର ଧାରଣ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ମହିମାବାନ୍।
20.129 ଏତା ଅଶ୍ଵା ଆ ପ୍ଲଵନ୍ତେ
ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନେ ପାଣି ଉପରେ ଭସୁଛନ୍ତି।
ପ୍ରତୀପଂ ପ୍ରାତି ସୁତ୍ଵନମ୍
ସେମାନେ ପ୍ରବାହର ବିପରୀତ ଦିଗକୁ, ଭଲ ମଦ ପାଇଁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ତାସାମେକା ହରିକ୍ନିକା
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏର କେଶ ସୁନାର ରଙ୍ଗର।
ହରିକ୍ନିକେ କିମିଛାସି
ହେ ସୁନା କେଶି, ତୁମେ କଣ ଚାହୁଁଛ?
ସାଧୁଂ ପୁତ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯଯମ୍
ମୁଁ ଭଲ, ସୁନା ଧନରେ ଧନୀ ପୁଅ ଚାହେଁ।
କ୍ଵାହତଂ ପରାସ୍ଯଃ
ସେ ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ଜଣେ କେଉଁଠି ଗଲେ?
ଯତ୍ରାମୂସ୍ତିସ୍ରଃ ଶିଂଶପାଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସେଇ ତିନିଟି ଶିଂଶପା ଗଛ ଅଛି।
ପରି ତ୍ରଯଃ
ସେଇ ତିନିଟି ଚାରିପାଖରେ।
ପୃଦାକଵଃ
ଏଠି ଅଟାଳିକାର ରକ୍ଷକମାନେ।
ଶୃଙ୍ଗଂ ଧମନ୍ତ ଆସତେ
ସେମାନେ ଶିଂଗା ଫୁଙ୍ଗି ଉଠିଛନ୍ତି।
ଅଯନ୍ମହା ତେ ଅର୍ଵାହଃ
ଏହା ତୁମର ବଡ଼ ଆଗମନ, ହେ ଘୋଡ଼ା।
ସ ଇଚ୍ଛକଂ ସଘାଘତେ
ସେ ନିଜ ସାଥୀ ସହିତ ଏକତାରେ ଚେଷ୍ଟା କରେ।
ସଘାଘତେ ଗୋମୀଦ୍ଯା ଗୋଗତୀରିତି
ଘରେ ଥିବା, ଗାଈ ଧନର ମାଲିକା ଏବଂ ଗାଈ ସହିତ ଯାଉଥିବା ସେଇ, ଏଭଳି କୁହାଯାଏ।
ପୁମାଂ କୁସ୍ତେ ନିମିଚ୍ଛସି
ହେ ପୁରୁଷ, ତୁମେ କୁଷ୍ଠ ଘାସ ଉପରେ ଶୋଇପଡ।
ପଲ୍ପ ବଦ୍ଧ ଵଯୋ ଇତି
ଛୋଟ ପକ୍ଷୀଟି ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ଏଭଳି କୁହାଯାଏ।
ବଦ୍ଧ ଵୋ ଅଘା ଇତି
ତୁମ ଅପରାଧଗୁଡିକ ବାନ୍ଧାଯାଇଛି, ଏଭଳି କୁହାଯାଏ।
ଅଜାଗାର କେଵିକା
କେବିକା ଜାଗିଉଠିଛି।
ଅଶ୍ଵସ୍ଯ ଵାରୋ ଗୋଶପଦ୍ଯକେ
ଘୋଡ଼ାର ପାଳି ଗାଈର ପାଦ ଚିହ୍ନ ପାଖରେ।
ଶ୍ଯେନୀପତୀ ସା
ସେ ଶ୍ୟେନ ପତ୍ନୀ।
ଅନାମଯୋପଜିହ୍ଵିକା
ଜିଭ ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ସୁସ୍ଥ।
20.130 କୋ ଅର୍ଯ ବହୁଲିମା ଇଷୂନି
କିଏ, ହେ ଆର୍ଯ୍ୟ, ବହୁତ ତୀର ଧାରଣ କରିଛି?
କୋ ଅସିଦ୍ଯାଃ ପଯଃ
କିଏ କଳା ଗାଈର ଦୁଧ ରଖିଛି?
କୋ ଅର୍ଜୁନ୍ଯାଃ ପଯଃ
କିଏ ଧଳା ଗାଈର ଦୁଧ ରଖିଛି?
କଃ କାର୍ଷ୍ଣ୍ଯାଃ ପଯଃ
କିଏ କଳା ଗାଈର ଦୁଧ ରଖିଛି?
ଏତଂ ପୃଚ୍ଛ କୁହଂ ପୃଚ୍ଛ
ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାର, କେଉଁଠି ଅଛି ପଚାର।
କୁହାକଂ ପକ୍ଵକଂ ପୃଚ୍ଛ
ସିଦ୍ଧ ଓ ପାକା ବିଷୟରେ ପଚାର।
ଯଵାନୋ ଯତିଷ୍ଵଭିଃ କୁଭିଃ
ଯବ ଚାଷୀ ଯତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୁଭି ପାତ୍ର ନେଇ ଚାଲିଥାଏ।
ଅକୁପ୍ଯନ୍ତଃ କୁପାଯକୁଃ
ଯେମାନେ ହଲଚଳ କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ କୁଆଁ ତିଆରି କରନ୍ତି।