ପରା ହୀନ୍ଦ୍ର ଧାଵସି ଵୃଷାକପେରତି ଵ୍ଯଥିଃ । ନୋ ଅହ ପ୍ର ଵିନ୍ଦସ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ସୋମପୀତଯେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରଠାରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଉଛ। ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମିଳୁନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିମଯଂ ତ୍ଵାଂ ଵୃଷାକପିଶ୍ଚକାର ହରିତୋ ମୃଗଃ । ଯସ୍ମା ଇରସ୍ଯସୀଦୁ ନ୍ଵର୍ଯୋ ଵା ପୁଷ୍ଟିମଦ୍ଵସୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନର ତୁମକୁ କଣ କରିଛି, ହଳଦିଆ ପଶୁ? ଏତେ ଧନ ଦେଖି ତୁମେ କାହିଁକି କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯମିମଂ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକପିଂ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରାଭିରକ୍ଷସି । ଶ୍ଵା ନ୍ଵସ୍ଯ ଜମ୍ଭିଷଦପି କର୍ଣେ ଵରାହଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ପ୍ରିୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରକୁ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ରକ୍ଷା କରୁଛ। କୁକୁର ତାଙ୍କୁ ଦାଂତିଏ, ଏବଂ ବନ୍ଦର ଦୁଇ କାନ ନିକଟେ ଶୁଅ ଘର୍ଘରାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରିଯା ତଷ୍ଟାନି ମେ କପିର୍ଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯଦୂଦୁଷତ୍। ଶିରୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ରାଵିଷଂ ନ ସୁଗଂ ଦୁଷ୍କୃତେ ଭୁଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବାନରେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଜିନିଷମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି, ଦୁଷ୍ଟତା କରିଛି। ତାଙ୍କ ମଣ୍ଡକୁ ମୁଁ ମାରିଛି, ସହଜରେ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍କର୍ମ ପାଇଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ମତ୍ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଭସତ୍ତରା ନ ସୁଯାଶୁତରା ଭୁଵତ୍। ନ ମତ୍ପ୍ରତିଚ୍ଯଵୀଯସୀ ନ ସକ୍ଥ୍ଯୁଦ୍ଯମୀଯସୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେ ସହଜରେ ହଟିଯିବା ନୁହେଁ, ନାହିଁ ସବୁଠାରୁ ଚଞ୍ଚଳ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଵେ ଅମ୍ବ ସୁଲାଭିକେ ଯଥେଵାଙ୍ଗଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଭସନ୍ ମେ ଅମ୍ବ ସକ୍ଥି ମେ ଶିରୋ ମେ ଵୀଵ ହୃଷ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମାଆ, ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା, ଯାହା ହେବ, ହେଉ। ମାଆ, ମୋର ଜଂଘା, ମୋର ମୁଣ୍ଡ, ସବୁ ଆନନ୍ଦିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିଂ ସୁବାହୋ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରେ ପୃଥୁଷ୍ଟୋ ପୃଥୁଜାଘନେ । କିଂ ଶୂରପତ୍ନି ନସ୍ତ୍ଵମଭ୍ଯମୀଷି ଵୃଷାକପିଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଦୃଢ଼ ବାହୁ, ସୁନ୍ଦର ନଖ, ଚଉଡ଼ ଶୋଉଳ ଓ ଜଂଘା ଥିବା, ହେ ଶୂରର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରଠାରୁ କଣ ଚାହୁଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଵୀରାମିଵ ମାମଯଂ ଶରାରୁରଭି ମନ୍ଯତେ । ଉତାହମସ୍ମି ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମରୁତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଷ ବିନା ଜଣାଣୀ ପରି, ଏହି ବାନର ମୋତେ ଅପମାନ କରେ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହଚରୀ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂହୋତ୍ରଂ ସ୍ମ ପୁରା ନାରୀ ସମନଂ ଵାଵ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଧା ଋତସ୍ଯ ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଜଣାଣୀମାନେ ଏକାଠି ଅର୍ପଣକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତାଙ୍କ ସତ୍ୟତା ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାସୁ ନାରିଷୁ ସୁଭଗାମହମଶ୍ରଵମ୍ । ନହ୍ଯସ୍ଯା ଅପରଂ ଚନ ଜରସା ମରତେ ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଜଣାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ବୋଲି ଶୁଣିଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, କୌଣସି ଅନ୍ୟ ପତି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମରେନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାହମିନ୍ଦ୍ରାଣି ରାରଣ ସଖ୍ଯୁର୍ଵୃଷାକପେର୍ଋତେ । ଯସ୍ଯେଦମପ୍ଯଂ ହଵିଃ ପ୍ରିଯଂ ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ମୁଁ ବୃଷାକପିଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇନି, ଯାହାଙ୍କ ଏହି ଅର୍ପଣ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷାକପାଯି ରେଵତି ସୁପୁତ୍ର ଆଦୁ ସୁସ୍ନୁଷେ । ଘସତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଷଣଃ ପ୍ରିଯଂ କାଚିତ୍କରଂ ହଵିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ରେବତୀ, ବୃଷାକପିଙ୍କ ଜଣେ ସୁପୁତ୍ର ଓ ସୁସ୍ନୁଷା ଥିବା ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ପ୍ରିୟ ଓ ଭଲ ଭୋଗ୍ୟ ହବିଷ୍ୟ ଭକ୍ଷଣ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ହି ମେ ପଞ୍ଚଦଶ ସାକଂ ପଚନ୍ତି ଵିଂସତିମ୍ । ଉତାହମଦ୍ମି ପୀଵ ଇଦୁଭା କୁକ୍ଷୀ ପୃଣନ୍ତି ମେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋର ପନ୍ଦରଟି ବୃଷ ଏକାସାଥିରେ କୁହୁଡ଼ିଏ ଏବଂ ଏହା ସହିତ କୁଡ଼ିଟି ମଧ୍ୟ ରନ୍ଧାଯାଉଛି। ମୁଁ ପୁରା ତୃପ୍ତି ହୋଇ ଦୁଇଯିବା ଭୋଜନ କରିଛି, ମୋର ଦୁଇଟି ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷଭୋ ନ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋଽନ୍ତର୍ଯୂଥେଷୁ ରୋରୁଵତ୍। ମନ୍ଥସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂ ହୃଦେ ଯଂ ତେ ସୁନୋତି ଭାଵଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷ ଯେପରି ଝୁଣୁକି ଦେଇ ଚାରାଗାହରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ, ଏହିପରି ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ପାଇଁ ଭକ୍ତ ମନେ ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍। ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଉରୁ ଭିତରେ କମ୍ପିଉଛି, ସେ କେବେ ଶୋଇ ନାହାନ୍ତି। ଯାହାଙ୍କ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବାବେଳେ ଫେଲାଯାଏ, ସେ ଶୋଇ ପଡ଼ନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ସମୟରେ ଫେଲାଯାଏ, ସେ କେବେ ଶୋଇ ନାହାନ୍ତି। ଯାହାଙ୍କ ଉରୁ ଭିତରେ କମ୍ପିଉଛି, ସେ ଶୋଇ ପଡ଼ନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷାକପିଃ ପରସ୍ଵନ୍ତଂ ହତଂ ଵିଦତ୍। ଅସିଂ ସୂନାଂ ନଵଂ ଚରୁମାଦେଧସ୍ଯାନ ଆଚିତଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷାକପି, ଧନ ଥିବା ହତ ଜନକୁ ଜାଣନ୍ତି। ସେ ନୂତନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଛୁରି ନେଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମେମି ଵିଚାକଶଦ୍ଵିଚିନ୍ଵନ୍ ଦାସମାର୍ଯମ୍ । ପିବାମି ପାକସୁତ୍ଵନୋଽଭି ଧୀରମଚାକଶଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଜଣେ ଖୋଜିବା ଓ ଦେଖିବା ସହିତ ଦାସ ଓ ଆର୍ୟକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ମୁଁ ପିସ୍ତ ସୋମରସ ପିଉଛି, ଦୃଢ଼ ଓ ଅଚଳ ଥିବା ଜଣଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧନ୍ଵ ଚ ଯତ୍କୃନ୍ତତ୍ରଂ ଚ କତି ସ୍ଵିତ୍ତା ଵି ଯୋଜନା । ନେଦୀଯସୋ ଵୃଷାକପେଽସ୍ତମେହି ଗୃହାମୁପ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମରୁଭୂମି କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲ, କେତେ ଯୋଜନ ଦୂର? ବୃଷାକପି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଆସ, ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁନରେହି ଵୃଷାକପେ ସୁଵିତା କଲ୍ପଯାଵହୈ । ଯ ଏଷ ସ୍ଵପ୍ନନଂଶନୋଽସ୍ତମେଷି ପଥା ପୁନର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁଣି ଆସ, ବୃଷାକପି, ଆମେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବା। ଏହି ଜଣେ, ଯିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ପଥରେ ଫେରି ଘରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯଦୁଦଞ୍ଚୋ ଵୃଷାକପେ ଗୃହମିନ୍ଦ୍ରାଜଗନ୍ତନ । କ୍ଵ ସ୍ଯ ପୁଲ୍ଵଘୋ ମୃଗଃ କମଗଂ ଜନଯୋପନୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯେତେବେଳେ ବୃଷାକପି, ତୁମେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଘରକୁ ଆସିଥିଲ, ସେଇ ଚିହ୍ନିତ ହରିଣ କେଉଁଠି, କେଉଁ ପଥରେ ମାଆ ଛୁଆକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ? ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପର୍ଶୁର୍ହ ନାମ ମାନଵୀ ସାକଂ ସସୂଵ ଵିଂଶତିମ୍ । ଭଦ୍ରଂ ଭଲ ତ୍ଯସ୍ଯା ଅଭୂଦ୍ଯସ୍ଯା ଉଦରମାମଯଦ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପର୍ଶୁର୍ହା ନାମକ ଜଣେ ମହିଳା, ସହିତେ ଏକାଠି କୁଡ଼ି ଝଣ୍ଡା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଲା, ତାଙ୍କର ପେଟ ଫୁଲିଗଲା। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇଦଂ ଜନା ଉପ ଶ୍ରୁତ ନରାଶଂସ ସ୍ତଵିଷ୍ଯତେ । ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରା ନଵତିଂ ଚ କୌରମ ଆ ରୁଶମେଷୁ ଦଦ୍ମହେ
ହେ ଲୋକମାନେ, ଏହି କଥା ଶୁଣ, ନରଶଂସଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯିବ। ଅମେ ରୁଶମମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସାଠି ହଜାର ଏବଂ ନବେ କୌରମ ରଖିଛୁ।
ଉଷ୍ଟ୍ରା ଯସ୍ଯ ପ୍ରଵାହଣୋ ଵଧୂମନ୍ତୋ ଦ୍ଵିର୍ଦଶ । ଵର୍ଷ୍ମା ରଥସ୍ଯ ନି ଜିହୀଡତେ ଦିଵ ଈଷମାଣା ଉପସ୍ପୃଶଃ
ପ୍ରବାହଣଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶଟି ବଧୂ ସହିତ ଉଠ ଅଛି। ରଥର ଦେହ ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁ ଯାଏ, କିନ୍ତୁ କେବେ ତଳକୁ ନାହିଁ। ଉଠିଥିବାମାନେ ଆକାଶକୁ ଛୁଁନ୍ତି।
ଏଷ ଇଷାଯ ମାମହେ ଶତଂ ନିଷ୍କାନ୍ ଦଶ ସ୍ରଜଃ । ତ୍ରୀଣି ଶତାନ୍ଯର୍ଵତାଂ ସହସ୍ରା ଦଶ ଗୋନାମ୍
ଏହିପାଇଁ ଆମେ ଆଶା କରି ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ: ଏକ ଶତ ହାର, ଦଶ ମାଳା; ତିନି ଶତ ଘୋଡ଼ା, ଦଶ ହଜାର ଗାଈ।
ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ରେଭ ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ଵୃକ୍ଷେ ନ ପକ୍ଵେ ଶକୁନଃ । ନଷ୍ଟେ ଜିହ୍ଵା ଚର୍ଚରୀତି କ୍ଷୁରୋ ନ ଭୁରିଜୋରିଵ
କହ, ରେଭ, କହ, ପକ୍କ ଗଛରେ ବସିଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି। ଯେତେବେଳେ ଜିହ୍ବା ହାରାଯାଏ, ସେ ଚିତ୍କାର କରେ, ମୁଣ୍ଡା ଉପରେ ଚୁରି ଘସିବା ପରି।
ପ୍ର ରେଭାସୋ ମନୀଷା ଵୃଷା ଗାଵ ଇଵେରତେ । ଅମୋତପୁତ୍ରକା ଏଷାମମୋତ ଗା ଇଵାସତେ
ରେଭମାନେ ଚିନ୍ତା ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ବୃଷ ପରି ଗାଈମାନେକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନେ ନିରାପଦ, ସେମାନଙ୍କର ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ।
ପ୍ର ରେଭ ଧୀଂ ଭରସ୍ଵ ଗୋଵିଦଂ ଵସୁଵିଦମ୍ । ଦେଵତ୍ରେମାଂ ଵାଚଂ ସ୍ରୀଣୀହୀଷୁର୍ନାଵୀରସ୍ତାରମ୍
ଯାଅ, ରେଭ, ଧାରଣା ଆଣ, ଗାଈ ଓ ଧନ ଜାଣିଥିବା ଜଣେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଏହି କଥା କହ, ଜଣେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଦକ୍ଷ ନାଉକା ଚାଳକ ପରି।
ରାଜ୍ଞୋ ଵିଶ୍ଵଜନୀନସ୍ଯ ଯୋ ଦେଵୋମର୍ତ୍ଯାମତି । ଵୈଶ୍ଵାନରସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମା ସୁନୋତା ପରିକ୍ଷିତଃ
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ରାଜା, ମର୍ତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମର ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଦେବତା, ଏହି ବୈଶ୍ୱାନରଙ୍କୁ, ହେ ପରିକ୍ଷିତ, ଭଲ ଭାବରେ ଗାଉଥିବା ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କର।
ପରିଛିନ୍ନଃ କ୍ଷେମମକରୋତ୍ତମ ଆସନମାଚରନ୍ । କୁଲାଯନ୍ କୃଣ୍ଵନ୍ କୌରଵ୍ଯଃ ପତିର୍ଵଦତି ଜାଯଯା
ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି, ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆସନ ସ୍ଥାପନ କଲେ; ଘର ତିଆରି କରି, କୌରବ୍ୟ ପତି ଭାବେ ଜନାନୀ ସହ କଥା ହୁଏ।