ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମାକଂ ଭୂତ୍ଵଵିତା ତନୂନାମ୍ । ହତ୍ଵାଯ ଦେଵା ଅସୁରାନ୍ ଯଦାଯନ୍ ଦେଵା ଦେଵତ୍ଵମଭିରକ୍ଷମାଣାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ ଆମର ଦେହର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି ତାଙ୍କୁ ଦୂରେଇଦେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଦେବତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମର୍କମନଯଂ ଛଚୀଭିରାଦିତ୍ସ୍ଵଧାମିଷିରାଂ ପର୍ଯପଶ୍ଯନ୍ । ଅଯା ଵାଜଂ ଦେଵହିତଂ ସନେମ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଗୀତକୁ ପୁଣି ନେଇଯାଇଛି, ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୋଷଣ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବା, ଶତ ବର୍ଷ ନାୟକ ସନ୍ତାନ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ଅପେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଚୋ ମଘଵନ୍ନ୍ ଅମିତ୍ରାନ୍ ଅପାପାଚୋ ଅଭିଭୂତେ ନୁଦସ୍ଵ । ଅପୋଦୀଚୋ ଅପ ଶୂରାଧରାଚ ଉରୌ ଯଥା ତଵ ଶର୍ମନ୍ ମଦେମ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପୂର୍ବ, ତଳ, ଉପର, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ଅପାର ସୁରକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା।
କୁଵିଦଙ୍ଗ ଯଵମନ୍ତୋ ଯଵଂ ଚିଦ୍ଯଥା ଦାନ୍ତ୍ଯନୁପୂର୍ଵଂ ଵିଯୂଯ । ଇହେହୈଷାଂ କୃଣୁହି ଭୋଜନାନି ଯେ ବର୍ହିଷୋ ନମୋଵୃକ୍ତିଂ ନ ଜଗ୍ମୁଃ
ଶାୟଦ ବା ଯେଉଁମାନେ ଯବ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିପାଇଁ ଯବକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁକ୍ରମରେ ବଶ କରାଯାଉ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦିକା ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
ନହି ସ୍ଥୂର୍ଯୃତୁଥା ଯାତମସ୍ତି ନୋତ ଶ୍ରଵୋ ଵିଵିଦେ ସଂଗମେଷୁ । ଗଵ୍ଯନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସଖ୍ଯାଯ ଵିପ୍ରା ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ଵୃଷଣଂ ଵାଜଯନ୍ତଃ
ଅନ୍ୟଥା କୌଣସି ଯାତ୍ରା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ, ସମାବେଶରେ କୌଣସି ଖ୍ୟାତି ମିଳେନାହିଁ। ପଣ୍ଡିତମାନେ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱ ଆଶା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଯୁଵଂ ସୁରାମମଶ୍ଵିନା ନମୁଚାଵାସୁରେ ସଚା । ଵିପିପାନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କର୍ମସ୍ଵାଵତମ୍
ଏ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ନମୁଚି ନାମକ ଅସୁର ସହିତ ମିଶି ମଦ୍ୟପାନ କରିଛ। ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ନାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଶି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର।
ପୁତ୍ରମିଵ ପିତରାଵଶ୍ଵିନୋଭେନ୍ଦ୍ରାଵଥୁଃ କାଵ୍ଯୈର୍ଦଂସନାଭିଃ । ଯତ୍ସୁରାମଂ ଵ୍ଯପିବଃ ଶଚୀଭିଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଭିଷ୍ଣକ୍
ଯେପରି ଜଣେ ପୁଅକୁ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କବିତା ଓ ଦାନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ। ଯେବେ ତୁମେ ଶଚୀମାନେ ସହିତ ମଦ୍ୟପାନ କଲ, ସରସ୍ୱତୀ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମଵୋଭିଃ ସୁମୃଡୀକୋ ଭଵତୁ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ବାଧତାଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଅଭଯଂ ନଃ କୃଣୋତୁ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଓ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ଶୂରବଳର ଅଧିପତି ହେବା।
ସ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ମଦାରାଚ୍ଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷଃ ସନୁତର୍ଯୁଯୋତୁ । ତସ୍ଯ ଵଯଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯସ୍ଯାପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ
ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ଭଲ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଶୁଭ ମନରେ ଆମେ ରୁହୁ।
20.126 ଵି ହି ସୋତୋରସୃକ୍ଷତ ନେନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵମମଂସତ । ଯତ୍ରାମଦଦ୍ଵୃଷାକପିରର୍ଯଃ ପୁଷ୍ଟେଷୁ ମତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସୋମ ଝରିଛି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି। ଯେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନର ପିଇଥିଲେ, ମୋର ବନ୍ଧୁ, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପରା ହୀନ୍ଦ୍ର ଧାଵସି ଵୃଷାକପେରତି ଵ୍ଯଥିଃ । ନୋ ଅହ ପ୍ର ଵିନ୍ଦସ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ସୋମପୀତଯେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରଠାରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଉଛ। ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମିଳୁନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିମଯଂ ତ୍ଵାଂ ଵୃଷାକପିଶ୍ଚକାର ହରିତୋ ମୃଗଃ । ଯସ୍ମା ଇରସ୍ଯସୀଦୁ ନ୍ଵର୍ଯୋ ଵା ପୁଷ୍ଟିମଦ୍ଵସୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନର ତୁମକୁ କଣ କରିଛି, ହଳଦିଆ ପଶୁ? ଏତେ ଧନ ଦେଖି ତୁମେ କାହିଁକି କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯମିମଂ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକପିଂ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରାଭିରକ୍ଷସି । ଶ୍ଵା ନ୍ଵସ୍ଯ ଜମ୍ଭିଷଦପି କର୍ଣେ ଵରାହଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ପ୍ରିୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରକୁ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ରକ୍ଷା କରୁଛ। କୁକୁର ତାଙ୍କୁ ଦାଂତିଏ, ଏବଂ ବନ୍ଦର ଦୁଇ କାନ ନିକଟେ ଶୁଅ ଘର୍ଘରାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରିଯା ତଷ୍ଟାନି ମେ କପିର୍ଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯଦୂଦୁଷତ୍। ଶିରୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ରାଵିଷଂ ନ ସୁଗଂ ଦୁଷ୍କୃତେ ଭୁଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବାନରେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଜିନିଷମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି, ଦୁଷ୍ଟତା କରିଛି। ତାଙ୍କ ମଣ୍ଡକୁ ମୁଁ ମାରିଛି, ସହଜରେ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍କର୍ମ ପାଇଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ମତ୍ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଭସତ୍ତରା ନ ସୁଯାଶୁତରା ଭୁଵତ୍। ନ ମତ୍ପ୍ରତିଚ୍ଯଵୀଯସୀ ନ ସକ୍ଥ୍ଯୁଦ୍ଯମୀଯସୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେ ସହଜରେ ହଟିଯିବା ନୁହେଁ, ନାହିଁ ସବୁଠାରୁ ଚଞ୍ଚଳ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଵେ ଅମ୍ବ ସୁଲାଭିକେ ଯଥେଵାଙ୍ଗଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଭସନ୍ ମେ ଅମ୍ବ ସକ୍ଥି ମେ ଶିରୋ ମେ ଵୀଵ ହୃଷ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମାଆ, ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା, ଯାହା ହେବ, ହେଉ। ମାଆ, ମୋର ଜଂଘା, ମୋର ମୁଣ୍ଡ, ସବୁ ଆନନ୍ଦିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିଂ ସୁବାହୋ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରେ ପୃଥୁଷ୍ଟୋ ପୃଥୁଜାଘନେ । କିଂ ଶୂରପତ୍ନି ନସ୍ତ୍ଵମଭ୍ଯମୀଷି ଵୃଷାକପିଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଦୃଢ଼ ବାହୁ, ସୁନ୍ଦର ନଖ, ଚଉଡ଼ ଶୋଉଳ ଓ ଜଂଘା ଥିବା, ହେ ଶୂରର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରଠାରୁ କଣ ଚାହୁଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଵୀରାମିଵ ମାମଯଂ ଶରାରୁରଭି ମନ୍ଯତେ । ଉତାହମସ୍ମି ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମରୁତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଷ ବିନା ଜଣାଣୀ ପରି, ଏହି ବାନର ମୋତେ ଅପମାନ କରେ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହଚରୀ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂହୋତ୍ରଂ ସ୍ମ ପୁରା ନାରୀ ସମନଂ ଵାଵ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଧା ଋତସ୍ଯ ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଜଣାଣୀମାନେ ଏକାଠି ଅର୍ପଣକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତାଙ୍କ ସତ୍ୟତା ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାସୁ ନାରିଷୁ ସୁଭଗାମହମଶ୍ରଵମ୍ । ନହ୍ଯସ୍ଯା ଅପରଂ ଚନ ଜରସା ମରତେ ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଜଣାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ବୋଲି ଶୁଣିଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, କୌଣସି ଅନ୍ୟ ପତି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମରେନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନାହମିନ୍ଦ୍ରାଣି ରାରଣ ସଖ୍ଯୁର୍ଵୃଷାକପେର୍ଋତେ । ଯସ୍ଯେଦମପ୍ଯଂ ହଵିଃ ପ୍ରିଯଂ ଦେଵେଷୁ ଗଚ୍ଛତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ମୁଁ ବୃଷାକପିଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇନି, ଯାହାଙ୍କ ଏହି ଅର୍ପଣ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରିୟ ହୋଇ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷାକପାଯି ରେଵତି ସୁପୁତ୍ର ଆଦୁ ସୁସ୍ନୁଷେ । ଘସତ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଉକ୍ଷଣଃ ପ୍ରିଯଂ କାଚିତ୍କରଂ ହଵିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ରେବତୀ, ବୃଷାକପିଙ୍କ ଜଣେ ସୁପୁତ୍ର ଓ ସୁସ୍ନୁଷା ଥିବା ଭାର୍ଯ୍ୟା, ଇନ୍ଦ୍ର ଏକ ପ୍ରିୟ ଓ ଭଲ ଭୋଗ୍ୟ ହବିଷ୍ୟ ଭକ୍ଷଣ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉକ୍ଷ୍ଣୋ ହି ମେ ପଞ୍ଚଦଶ ସାକଂ ପଚନ୍ତି ଵିଂସତିମ୍ । ଉତାହମଦ୍ମି ପୀଵ ଇଦୁଭା କୁକ୍ଷୀ ପୃଣନ୍ତି ମେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋର ପନ୍ଦରଟି ବୃଷ ଏକାସାଥିରେ କୁହୁଡ଼ିଏ ଏବଂ ଏହା ସହିତ କୁଡ଼ିଟି ମଧ୍ୟ ରନ୍ଧାଯାଉଛି। ମୁଁ ପୁରା ତୃପ୍ତି ହୋଇ ଦୁଇଯିବା ଭୋଜନ କରିଛି, ମୋର ଦୁଇଟି ପେଟ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵୃଷଭୋ ନ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋଽନ୍ତର୍ଯୂଥେଷୁ ରୋରୁଵତ୍। ମନ୍ଥସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂ ହୃଦେ ଯଂ ତେ ସୁନୋତି ଭାଵଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଥିବା ବୃଷ ଯେପରି ଝୁଣୁକି ଦେଇ ଚାରାଗାହରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଏ, ଏହିପରି ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାନ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ପାଇଁ ଭକ୍ତ ମନେ ହବିଷ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍। ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଉରୁ ଭିତରେ କମ୍ପିଉଛି, ସେ କେବେ ଶୋଇ ନାହାନ୍ତି। ଯାହାଙ୍କ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବାବେଳେ ଫେଲାଯାଏ, ସେ ଶୋଇ ପଡ଼ନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ସେଶେ ଯସ୍ଯ ରୋମଶଂ ନିଷେଦୁଷୋ ଵିଜୃମ୍ଭତେ । ସେଦୀଶେ ଯସ୍ଯ ରମ୍ବତେଽନ୍ତରା ସକ୍ଥ୍ଯା କପୃତ୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଯାହାଙ୍କ ଲୋମ ଅଂଶ ବସିବା ସମୟରେ ଫେଲାଯାଏ, ସେ କେବେ ଶୋଇ ନାହାନ୍ତି। ଯାହାଙ୍କ ଉରୁ ଭିତରେ କମ୍ପିଉଛି, ସେ ଶୋଇ ପଡ଼ନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷାକପିଃ ପରସ୍ଵନ୍ତଂ ହତଂ ଵିଦତ୍। ଅସିଂ ସୂନାଂ ନଵଂ ଚରୁମାଦେଧସ୍ଯାନ ଆଚିତଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃଷାକପି, ଧନ ଥିବା ହତ ଜନକୁ ଜାଣନ୍ତି। ସେ ନୂତନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଛୁରି ନେଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଯମେମି ଵିଚାକଶଦ୍ଵିଚିନ୍ଵନ୍ ଦାସମାର୍ଯମ୍ । ପିବାମି ପାକସୁତ୍ଵନୋଽଭି ଧୀରମଚାକଶଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଜଣେ ଖୋଜିବା ଓ ଦେଖିବା ସହିତ ଦାସ ଓ ଆର୍ୟକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ମୁଁ ପିସ୍ତ ସୋମରସ ପିଉଛି, ଦୃଢ଼ ଓ ଅଚଳ ଥିବା ଜଣଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଯାଉଛି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଧନ୍ଵ ଚ ଯତ୍କୃନ୍ତତ୍ରଂ ଚ କତି ସ୍ଵିତ୍ତା ଵି ଯୋଜନା । ନେଦୀଯସୋ ଵୃଷାକପେଽସ୍ତମେହି ଗୃହାମୁପ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମରୁଭୂମି କିମ୍ବା ଜଙ୍ଗଲ, କେତେ ଯୋଜନ ଦୂର? ବୃଷାକପି, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଆସ, ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁନରେହି ଵୃଷାକପେ ସୁଵିତା କଲ୍ପଯାଵହୈ । ଯ ଏଷ ସ୍ଵପ୍ନନଂଶନୋଽସ୍ତମେଷି ପଥା ପୁନର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁଣି ଆସ, ବୃଷାକପି, ଆମେ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବା। ଏହି ଜଣେ, ଯିଏ ସ୍ୱପ୍ନ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ପଥରେ ଫେରି ଘରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।