ନ ତ୍ଵାଵାମନ୍ଯୋ ଦିଵ୍ଯୋ ନ ପାର୍ଥିଵୋ ନ ଜାତୋ ନ ଜନିଷ୍ଯତେ । ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ମଘଵନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯନ୍ତସ୍ତ୍ଵା ହଵାମହେ
ସ୍ୱର୍ଗରେ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ, ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ହେବାକୁ ଥିବା କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ନୁହଁନ୍ତି। ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଘୋଡ଼ା ଓ ଗାଈଁ ଚାହାଁନ୍ତି।
ରେଵତୀର୍ନଃ ସଧମାଦ ଇନ୍ଦ୍ରେ ସନ୍ତୁ ତୁଵିଵାଜାଃ । କ୍ଷୁମନ୍ତୋ ଯାଭିର୍ମଦେମ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆମର ମିଳନ ସଭାଗୁଡ଼ିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପୁରସ୍କାରରେ ଭରିଥିବା ହେଉ, ଯାହା ସହ ଆମେ ଆନନ୍ଦ କରିପାରିବା।
ଆ ଘ ତ୍ଵାଵାନ୍ ତ୍ମନାପ୍ତ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ଧୃଷ୍ଣଵିଯାନଃ । ଋଣୋରକ୍ଷଂ ନ ଚକ୍ରଯୋଃ
ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ, ଅଜୟ ଓ ଅଦମ୍ୟ ହୋଇ, ଗାୟକମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସ, ଯେପରି ରଥର ଚକା ଭାଙ୍ଗି ଯାଏ ନାହିଁ।
ଆ ଯଦ୍ଦୁଵଃ ଶତକ୍ରତଵା କାମଂ ଜରିତୄଣାମ୍ । ଋଣୋରକ୍ଷଂ ନ ଶଚୀଭିଃ
ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାୟକମାନଙ୍କ ଇଛା ପୂରଣ କର, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରଥର ଚକା ପରି ଅଭିଯାନ କର।
ତତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଦେଵତ୍ଵଂ ତନ୍ ମହିତ୍ଵଂ ମଧ୍ଯା କର୍ତୋର୍ଵିତତଂ ସଂ ଜଭାର । ଯଦେଦଯୁକ୍ତ ହରିତଃ ସଧସ୍ଥାଦାଦ୍ରାତ୍ରୀ ଵାସସ୍ତନୁତେ ସିମସ୍ମୈ
ଏହା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଦେବତ୍ୱ, ଏହା ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ, ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ବିସ୍ତାରିତ। ସେ ତାଙ୍କର ହରିତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ିଲେ, ରାତି ତାଙ୍କ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଆବରଣ ଖୋଲିଦିଏ।
ତନ୍ ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯାଭିଚକ୍ଷେ ସୂର୍ଯୋ ରୂପଂ କୃଣୁତେ ଦ୍ଯୋରୁପସ୍ଥେ । ଅନନ୍ତମନ୍ଯଦ୍ରୁଶଦସ୍ଯ ପାଜଃ କୃଷ୍ଣମନ୍ଯଦ୍ଧରିତଃ ସଂ ଭରନ୍ତି
ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କର ସେଇ ରୂପ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶର କୋଳରେ ପ୍ରକାଶ କରେ। ଏକ ଅନନ୍ତ ଶକ୍ତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିଗର, ଅନ୍ୟଟି କଳା, ହରିତମାନେ ଏହାକୁ ବହନ କରନ୍ତି।
କଯା ନଶ୍ଚିତ୍ର ଆ ଭୁଵଦୂତୀ ସଦାଵୃଧଃ ସଖା । କଯା ଶଚିଷ୍ଠଯା ଵୃତା
କେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି, ସଦା ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ମିତ୍ର ପରି? କେଉଁ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେ ବାଛାଯାନ୍ତି?
କସ୍ତ୍ଵା ସତ୍ଯୋ ମଦାନାଂ ମଂହିଷ୍ଠୋ ମତ୍ସଦନ୍ଧସଃ । ଦୃଲ୍ହା ଚିଦାରୁଜେ ଵସୁ
ତୁମ ସତ୍ୟ ଆନନ୍ଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, କିଏ ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ? ଏହି ଦୃଢ଼ ଜିନିଷମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କର, ହେ ଧନଦାତା।
ଅଭୀ ଷୁ ନଃ ସଖୀନାମଵିତା ଜରିତୄଣାମ୍ । ଶତଂ ଭଵାସ୍ଯୂତିଭିଃ
ଆମ ସଂଗୀ ଓ ଗାୟକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷକ ହେଉ। ତୁମ ଶତଗୁଣ ସାହାଯ୍ୟ ଆମ ପାଖରେ ରହୁ।
ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧାମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ । ଯଜ୍ଞଂ ଚ ନସ୍ତନ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାଂ ଚାଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସହ ଚୀକୢପାତି
ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ରୁ କେଉଁଟିକୁ ଆମେ ପାଇପାରିବୁ—ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ? ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆମର ଯଜ୍ଞ, ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନକୁ ସୁସଂଗଠିତ କରନ୍ତୁ।
ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମାକଂ ଭୂତ୍ଵଵିତା ତନୂନାମ୍ । ହତ୍ଵାଯ ଦେଵା ଅସୁରାନ୍ ଯଦାଯନ୍ ଦେଵା ଦେଵତ୍ଵମଭିରକ୍ଷମାଣାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ ଆମର ଦେହର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ। ଦେବତାମାନେ ଅସୁରମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି ତାଙ୍କୁ ଦୂରେଇଦେଲେ, ଦେବତାମାନେ ଦେବତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମର୍କମନଯଂ ଛଚୀଭିରାଦିତ୍ସ୍ଵଧାମିଷିରାଂ ପର୍ଯପଶ୍ଯନ୍ । ଅଯା ଵାଜଂ ଦେଵହିତଂ ସନେମ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ତୁମ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଗୀତକୁ ପୁଣି ନେଇଯାଇଛି, ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପୋଷଣ ଖାଦ୍ୟ ଦେଖିଛି। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବା, ଶତ ବର୍ଷ ନାୟକ ସନ୍ତାନ ସହ ଆନନ୍ଦ କରିବା।
ଅପେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଚୋ ମଘଵନ୍ନ୍ ଅମିତ୍ରାନ୍ ଅପାପାଚୋ ଅଭିଭୂତେ ନୁଦସ୍ଵ । ଅପୋଦୀଚୋ ଅପ ଶୂରାଧରାଚ ଉରୌ ଯଥା ତଵ ଶର୍ମନ୍ ମଦେମ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପୂର୍ବ, ତଳ, ଉପର, ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଶତ୍ରୁମାନେଠାରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ଅପାର ସୁରକ୍ଷା ମଧ୍ୟରେ ଆମେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିପାରିବା।
କୁଵିଦଙ୍ଗ ଯଵମନ୍ତୋ ଯଵଂ ଚିଦ୍ଯଥା ଦାନ୍ତ୍ଯନୁପୂର୍ଵଂ ଵିଯୂଯ । ଇହେହୈଷାଂ କୃଣୁହି ଭୋଜନାନି ଯେ ବର୍ହିଷୋ ନମୋଵୃକ୍ତିଂ ନ ଜଗ୍ମୁଃ
ଶାୟଦ ବା ଯେଉଁମାନେ ଯବ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେଠିପାଇଁ ଯବକୁ ମଧ୍ୟ ଅନୁକ୍ରମରେ ବଶ କରାଯାଉ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦିକା ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନ ଆସିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
ନହି ସ୍ଥୂର୍ଯୃତୁଥା ଯାତମସ୍ତି ନୋତ ଶ୍ରଵୋ ଵିଵିଦେ ସଂଗମେଷୁ । ଗଵ୍ଯନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସଖ୍ଯାଯ ଵିପ୍ରା ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ଵୃଷଣଂ ଵାଜଯନ୍ତଃ
ଅନ୍ୟଥା କୌଣସି ଯାତ୍ରା ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ, ସମାବେଶରେ କୌଣସି ଖ୍ୟାତି ମିଳେନାହିଁ। ପଣ୍ଡିତମାନେ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାନ୍ତି, ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱ ଆଶା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।
ଯୁଵଂ ସୁରାମମଶ୍ଵିନା ନମୁଚାଵାସୁରେ ସଚା । ଵିପିପାନା ଶୁଭସ୍ପତୀ ଇନ୍ଦ୍ରଂ କର୍ମସ୍ଵାଵତମ୍
ଏ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ତୁମେ ନମୁଚି ନାମକ ଅସୁର ସହିତ ମିଶି ମଦ୍ୟପାନ କରିଛ। ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ନାୟକ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ମିଶି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କର।
ପୁତ୍ରମିଵ ପିତରାଵଶ୍ଵିନୋଭେନ୍ଦ୍ରାଵଥୁଃ କାଵ୍ଯୈର୍ଦଂସନାଭିଃ । ଯତ୍ସୁରାମଂ ଵ୍ଯପିବଃ ଶଚୀଭିଃ ସରସ୍ଵତୀ ତ୍ଵା ମଘଵନ୍ନ୍ ଅଭିଷ୍ଣକ୍
ଯେପରି ଜଣେ ପୁଅକୁ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଅଶ୍ୱିନୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କବିତା ଓ ଦାନ୍ତରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ। ଯେବେ ତୁମେ ଶଚୀମାନେ ସହିତ ମଦ୍ୟପାନ କଲ, ସରସ୍ୱତୀ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମଵୋଭିଃ ସୁମୃଡୀକୋ ଭଵତୁ ଵିଶ୍ଵଵେଦାଃ । ବାଧତାଂ ଦ୍ଵେଷୋ ଅଭଯଂ ନଃ କୃଣୋତୁ ସୁଵୀର୍ଯସ୍ଯ ପତଯଃ ସ୍ଯାମ
ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା, ଉତ୍ତମ ଦାନ ଓ ଦୟାଳୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଆମକୁ ନିର୍ଭୟତା ଦିଅନ୍ତୁ। ଆମେ ଶୂରବଳର ଅଧିପତି ହେବା।
ସ ସୁତ୍ରାମା ସ୍ଵଵାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଅସ୍ମଦାରାଚ୍ଚିଦ୍ଦ୍ଵେଷଃ ସନୁତର୍ଯୁଯୋତୁ । ତସ୍ଯ ଵଯଂ ସୁମତୌ ଯଜ୍ଞିଯସ୍ଯାପି ଭଦ୍ରେ ସୌମନସେ ସ୍ଯାମ
ଉତ୍ତମ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ମଧ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ଭଲ ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଶୁଭ ମନରେ ଆମେ ରୁହୁ।
20.126 ଵି ହି ସୋତୋରସୃକ୍ଷତ ନେନ୍ଦ୍ରଂ ଦେଵମମଂସତ । ଯତ୍ରାମଦଦ୍ଵୃଷାକପିରର୍ଯଃ ପୁଷ୍ଟେଷୁ ମତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ସୋମ ଝରିଛି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି। ଯେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନର ପିଇଥିଲେ, ମୋର ବନ୍ଧୁ, ସେଠି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପରା ହୀନ୍ଦ୍ର ଧାଵସି ଵୃଷାକପେରତି ଵ୍ଯଥିଃ । ନୋ ଅହ ପ୍ର ଵିନ୍ଦସ୍ଯନ୍ଯତ୍ର ସୋମପୀତଯେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରଠାରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଉଛ। ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କେଉଁଠି ମିଳୁନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିମଯଂ ତ୍ଵାଂ ଵୃଷାକପିଶ୍ଚକାର ହରିତୋ ମୃଗଃ । ଯସ୍ମା ଇରସ୍ଯସୀଦୁ ନ୍ଵର୍ଯୋ ଵା ପୁଷ୍ଟିମଦ୍ଵସୁ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନର ତୁମକୁ କଣ କରିଛି, ହଳଦିଆ ପଶୁ? ଏତେ ଧନ ଦେଖି ତୁମେ କାହିଁକି କ୍ରୋଧିତ ହେଉଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯମିମଂ ତ୍ଵଂ ଵୃଷାକପିଂ ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରାଭିରକ୍ଷସି । ଶ୍ଵା ନ୍ଵସ୍ଯ ଜମ୍ଭିଷଦପି କର୍ଣେ ଵରାହଯୁର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ପ୍ରିୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରକୁ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ରକ୍ଷା କରୁଛ। କୁକୁର ତାଙ୍କୁ ଦାଂତିଏ, ଏବଂ ବନ୍ଦର ଦୁଇ କାନ ନିକଟେ ଶୁଅ ଘର୍ଘରାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପ୍ରିଯା ତଷ୍ଟାନି ମେ କପିର୍ଵ୍ଯକ୍ତା ଵ୍ଯଦୂଦୁଷତ୍। ଶିରୋ ନ୍ଵସ୍ଯ ରାଵିଷଂ ନ ସୁଗଂ ଦୁଷ୍କୃତେ ଭୁଵଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ବାନରେ ମୋର ପ୍ରିୟ ଜିନିଷମାନେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି, ଦୁଷ୍ଟତା କରିଛି। ତାଙ୍କ ମଣ୍ଡକୁ ମୁଁ ମାରିଛି, ସହଜରେ ନୁହେଁ, ତାଙ୍କ ଦୁଷ୍କର୍ମ ପାଇଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ନ ମତ୍ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଭସତ୍ତରା ନ ସୁଯାଶୁତରା ଭୁଵତ୍। ନ ମତ୍ପ୍ରତିଚ୍ଯଵୀଯସୀ ନ ସକ୍ଥ୍ଯୁଦ୍ଯମୀଯସୀ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମୋ ଜଣେ ଜଣାଣୀ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ନୁହେଁ, ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେ ସହଜରେ ହଟିଯିବା ନୁହେଁ, ନାହିଁ ସବୁଠାରୁ ଚଞ୍ଚଳ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଉଵେ ଅମ୍ବ ସୁଲାଭିକେ ଯଥେଵାଙ୍ଗଂ ଭଵିଷ୍ଯତି । ଭସନ୍ ମେ ଅମ୍ବ ସକ୍ଥି ମେ ଶିରୋ ମେ ଵୀଵ ହୃଷ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ମାଆ, ସହଜରେ ମିଳୁଥିବା, ଯାହା ହେବ, ହେଉ। ମାଆ, ମୋର ଜଂଘା, ମୋର ମୁଣ୍ଡ, ସବୁ ଆନନ୍ଦିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
କିଂ ସୁବାହୋ ସ୍ଵଙ୍ଗୁରେ ପୃଥୁଷ୍ଟୋ ପୃଥୁଜାଘନେ । କିଂ ଶୂରପତ୍ନି ନସ୍ତ୍ଵମଭ୍ଯମୀଷି ଵୃଷାକପିଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ହେ ଦୃଢ଼ ବାହୁ, ସୁନ୍ଦର ନଖ, ଚଉଡ଼ ଶୋଉଳ ଓ ଜଂଘା ଥିବା, ହେ ଶୂରର ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତୁମେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରଠାରୁ କଣ ଚାହୁଛ? ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଅଵୀରାମିଵ ମାମଯଂ ଶରାରୁରଭି ମନ୍ଯତେ । ଉତାହମସ୍ମି ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମରୁତ୍ସଖା ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଷ ବିନା ଜଣାଣୀ ପରି, ଏହି ବାନର ମୋତେ ଅପମାନ କରେ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହଚରୀ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ସଂହୋତ୍ରଂ ସ୍ମ ପୁରା ନାରୀ ସମନଂ ଵାଵ ଗଚ୍ଛତି । ଵେଧା ଋତସ୍ଯ ଵୀରିଣୀନ୍ଦ୍ରପତ୍ନୀ ମହୀଯତେ ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ପୁରୁଣା ଦିନରେ, ଜଣାଣୀମାନେ ଏକାଠି ଅର୍ପଣକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ତାଙ୍କ ସତ୍ୟତା ପାଇଁ ସମ୍ମାନିତ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀମାସୁ ନାରିଷୁ ସୁଭଗାମହମଶ୍ରଵମ୍ । ନହ୍ଯସ୍ଯା ଅପରଂ ଚନ ଜରସା ମରତେ ପତିର୍ଵିଶ୍ଵସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ର ଉତ୍ତରଃ
ଏହି ଜଣାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୁଁ ନିଜକୁ ଭାଗ୍ୟବତୀ ବୋଲି ଶୁଣିଛି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ, କୌଣସି ଅନ୍ୟ ପତି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମରେନାହିଁ। ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।