ଓଜସ୍ତଦସ୍ଯ ତିତ୍ଵିଷ ଉଭେ ଯତ୍ସମଵର୍ତଯତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚର୍ମେଵ ରୋଦସୀ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା, ଯେବେ ଦୁଇଏ ଏକାତ୍ମକ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶକୁ ଚମରା ପରି ଢାକିଦେଇଥିଲେ।
ଵି ଚିଦ୍ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ଦୋଧତୋ ଵଜ୍ରେଣ ଶତପର୍ଵଣା । ଶିରୋ ବିଭେଦ୍ଵୃଷ୍ଣିନା
ଶତଗଠିତ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ବୃତ୍ରଙ୍କର ମୁଣ୍ଡକୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ।
ତଦିଦାସ ଭୁଵନେଷୁ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଯତୋ ଜଜ୍ଞ ଉଗ୍ରସ୍ତ୍ଵେଷନୃମ୍ଣଃ । ସଦ୍ଯୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ନି ରିଣାତି ଶତ୍ରୂନ୍ ଅନୁ ଯଦେନଂ ମଦନ୍ତି ଵିଶ୍ଵ ଊମାଃ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୟଙ୍କର ଓ ବୀର ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ସେ ତୁରନ୍ତ ନାଶ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ତାଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ଵାଵୃଧାନଃ ଶଵସା ଭୂର୍ଯୋଜାଃ ଶତ୍ରୁର୍ଦାସାଯ ଭିଯସଂ ଦଧାତି । ଅଵ୍ଯନଚ୍ଚ ଵ୍ଯନଚ୍ଚ ସସ୍ନି ସଂ ତେ ନଵନ୍ତ ପ୍ରଭୃତା ମଦେଷୁ
ଶକ୍ତିରେ ବଢ଼ି ଓ ଅଧିକ ବଳଶାଳୀ ହେଇ, ସେ ଦାସଙ୍କ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିଲେ; ସେ ରକ୍ଷା କଲେ ଓ ରକ୍ଷିଲେ, ତୁମର ସମସ୍ତ ଦାନ ମଦରେ ଅର୍ପିତ।
ତ୍ଵେ କ୍ରତୁମପି ପୃଞ୍ଚନ୍ତି ଭୂରି ଦ୍ଵିର୍ଯଦେତେ ତ୍ରିର୍ଭଵନ୍ତ୍ଯୂମାଃ । ସ୍ଵାଦୋଃ ସ୍ଵାଦୀଯଃ ସ୍ଵାଦୁନା ସୃଜା ସମଦଃ ସୁ ମଧୁ ମଧୁନାଭି ଯୋଧୀଃ
ତୁମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦେଇ ଭରିଦିଅନ୍ତି, ଦୁଇଥର ଓ ଅଧିକ, ଯେବେ ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ତିନି ଭାଗ ହୁଅନ୍ତି; ସବୁଠାରୁ ମିଠା, ମିଠାରୁ ମଧୁର, ଆନନ୍ଦକୁ ମୁକ୍ତ କର, ହେ ମଦମସ୍ତ, ମଧୁ ସହିତ ମଧୁକୁ ମିଶା।
ଯଦି ଚିନ୍ ନୁ ତ୍ଵା ଧନା ଜଯନ୍ତଂ ରଣେରଣେ ଅନୁମଦନ୍ତି ଵିପ୍ରାଃ । ଓଜୀଯଃ ଶୁଷ୍ମିନ୍ତ୍ସ୍ଥିରମା ତନୁଷ୍ଵ ମା ତ୍ଵା ଦଭନ୍ ଦୁରେଵାସଃ କଶୋକାଃ
ଯଦି ବି ଋଷିମାନେ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ତୁମ ଦୃଢ଼ ଦେହକୁ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର; ଦୁଷ୍ଟ ବା ଦୁଃଖିତ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିପାରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ଶାଶଦ୍ମହେ ରଣେଷୁ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତୋ ଯୁଧେନ୍ଯାନି ଭୂରି । ଚୋଦଯାମି ତ ଆଯୁଧା ଵଚୋଭିଃ ସଂ ତେ ଶିଶାମି ବ୍ରହ୍ମଣା ଵଯାଂସି
ତୁମ ସହିତ, ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ପାଉଛୁ, ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଛୁ; ମୁଁ ତୁମ ଅସ୍ତ୍ରମାନେକୁ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରେ।
ନି ତଦ୍ଦଧିଷେଽଵରେ ପରେ ଚ ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆଵିଥାଵସା ଦୁରୋଣେ । ଆ ସ୍ଥାପଯତ ମାତରଂ ଜିଗତ୍ନୁମତ ଇନ୍ଵତ କର୍ଵରାଣି ଭୂରି
ତୁମେ ଏହିକୁ ଉପର ଓ ତଳ ଲୋକରେ ରଖ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ଘରେ ବସିଛ; ମାଆଁକୁ, ଚଳନଶୀଳକୁ ସ୍ଥାପନ କର, ଏବଂ ଅନେକ ଧନ ଉତ୍ତେଜିତ କର।
ସ୍ତୁଷ୍ଵ ଵର୍ଷ୍ମନ୍ ପୁରୁଵର୍ତ୍ମାନଂ ସମୃଭ୍ଵାଣମିନତମମାପ୍ତମାପ୍ତ୍ଯାନାମ୍ । ଆ ଦର୍ଶତି ଶଵସା ଭୂର୍ଯୋଜାଃ ପ୍ର ସକ୍ଷତି ପ୍ରତିମାନଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ
ଉଚ୍ଚ ଉପରେ ବସୁଥିବା, ଅନେକ ପଥରେ ଚଳିଥିବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିବାନ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖାଇଥାନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ମାପକୁ ବଢ଼ାଇଥାନ୍ତି।
ଇମା ବ୍ରହ୍ମ ବୃହଦ୍ଦିଵଃ କୃଣଵଦିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷମଗ୍ନିଯଃ ସ୍ଵର୍ଷାଃ । ମହୋ ଗୋତ୍ରସ୍ଯ କ୍ଷଯତି ସ୍ଵରାଜା ତୁରଶ୍ଚିଦ୍ଵିଶ୍ଵମର୍ଣଵତ୍ତପସ୍ଵାନ୍
ଏହି ବେଦମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ବଡ଼ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରିଛି, ପ୍ରକାଶ ଆଣିଛି। ବଡ଼ କୁଳର ନାୟକ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ଭାବରେ ଶାସନ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତୁରା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି।
ଏଵା ମହାନ୍ ବୃହଦ୍ଦିଵୋ ଅଥର୍ଵାଵୋଚତ୍ସ୍ଵାଂ ତନ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରମେଵ । ସ୍ଵସାରୌ ମାତରିଭ୍ଵରୀ ଅରିପ୍ରେ ହିନ୍ଵନ୍ତି ଚୈନେ ଶଵସା ଵର୍ଧଯନ୍ତି ଚ
ବଡ଼ ଆକାଶର ଅଥର୍ବଣ ଏପରି ଭାବରେ ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ନିଜ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛନ୍ତି। ଦୁଇ ଭଉଣୀ, ମାତରିଶ୍ୱନ ଓ ଭଭରୀ, ତୁମକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇଥାନ୍ତି।
ଚିତ୍ରଂ ଦେଵାନାଂ କେତୁରନୀକଂ ଜ୍ଯୋତିଷ୍ମାନ୍ ପ୍ରଦିଶଃ ସୂର୍ଯ ଉଦ୍ଯନ୍ । ଦିଵାକରୋଽତି ଦ୍ଯୁମ୍ନୈସ୍ତମାଂସି ଵିଶ୍ଵାତାରୀଦ୍ଦୁରିତାନି ଶୁକ୍ରଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଚିହ୍ନ, ଚମକୁଥିବା ଆକୃତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଦିନକୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା, ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ, ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରେ; ଚମକୁଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅପମାନକୁ ଦୂର କରେ।
ଚିତ୍ରଂ ଦେଵାନାମୁଦଗାଦନୀକଂ ଚକ୍ଷୁର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ଵରୁଣସ୍ଯାଗ୍ନେଃ । ଆପ୍ରାଦ୍ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସୂର୍ଯ ଆତ୍ମା ଜଗତସ୍ତସ୍ଥୁଷଶ୍ଚ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ଉଦୟ ହୋଇଛି, ମିତ୍ର, ଵରୁଣ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ଏବଂ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ପୂରଣ କରିଛି; ସେ ଚଳିଥିବା ଓ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆତ୍ମା।
ସୂର୍ଯୋ ଦେଵୀମୁଷସଂ ରୋଚମାନାଂ ମର୍ଯୋ ନ ଯୋଷାମଭ୍ଯେତି ପଶ୍ଚାତ୍। ଯତ୍ରା ନରୋ ଦେଵଯନ୍ତୋ ଯୁଗାନି ଵିତନ୍ଵତେ ପ୍ରତି ଭଦ୍ରାଯ ଭଦ୍ରମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଏକ ଯୁବକ ଯେପରି ଏକ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଉଛି, ତେଣୁ ଚମକୁଥିବା ଉଷାକୁ ପଛରେ ଆସେ। ସେଠାରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଯୁଗଗୁଡିକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି, ଭଲକୁ ଭଲରେ ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ନ ଇନ୍ଦ୍ରା ଭରମୋଜୋ ନୃମ୍ଣଂ ଶତକ୍ରତୋ ଵିଚର୍ଷଣେ । ଆ ଵୀରଂ ପୃତନାଷହମ୍
ତୁମେ ଆମର ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷତ୍ୱ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ନାୟକକୁ ଆମକୁ ଦିଅ।
ତ୍ଵଂ ହି ନଃ ପିତା ଵସୋ ତ୍ଵଂ ମାତା ଶତକ୍ରତୋ ବଭୂଵିଥ । ଅଧା ତେ ସୁମ୍ନମୀମହେ
ତୁମେ ଆମର ପିତା, ଦୟାଳୁ; ତୁମେ ଆମର ମାତା, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତେଣୁ ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ।
ତ୍ଵାଂ ଶୁଷ୍ମିନ୍ ପୁରୁହୂତ ଵାଜଯନ୍ତମୁପ ବ୍ରୁଵେ ଶତକ୍ରତୋ । ସ ନୋ ରାସ୍ଵ ସୁଵୀର୍ଯମ୍
ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁଥି ଉପହାର ଜିତିଥାନ୍ତି। ଆମକୁ ନାୟକତ୍ୱ ଶକ୍ତି ଦିଅ।
ସ୍ଵାଦୋରିତ୍ଥା ଵିଷୂଵତୋ ମଧ୍ଵଃ ପିବନ୍ତି ଗୌର୍ଯଃ । ଯା ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଯାଵରୀର୍ଵୃଷ୍ଣା ମଦନ୍ତି ଶୋଭସେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ମିଳନ ସ୍ଥଳରେ ଗାଁମାନେ ମଧୁର ପାନୀୟ ପିଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି; ଚମକୁଥିବା ଗାଁମାନେ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ନିୟମକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ପୃଶନାଯୁଵଃ ସୋମଂ ଶ୍ରୀଣନ୍ତି ପୃଶ୍ନଯଃ । ପ୍ରିଯା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧେନଵୋ ଵଜ୍ରଂ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସାଯକଂ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ଏହି ଚିହ୍ନିତ ଗାଁମାନେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତି; ପ୍ରିଶ୍ନି ଗାଁମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ବଜ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରେରିତ କରନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ଗାଁମାନେ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ନିୟମକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।
ତା ଅସ୍ଯ ନମସା ସହଃ ସପର୍ଯନ୍ତି ପ୍ରଚେତସଃ । ଵ୍ରତାନ୍ଯସ୍ଯ ସଶ୍ଚିରେ ପୁରୂଣି ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ ଵସ୍ଵୀରନୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯମ୍
ସମ୍ମାନ ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅନେକ ପୁରୁଣା ବ୍ରତ ଅନୁସରିଛନ୍ତି, ଚମକୁଥିବା ଗାଁମାନେ ସ୍ୱରାଜ୍ୟ ନିୟମକୁ ଅନୁସରନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଦୂନେ ସୁତଂ ପରି ଷ୍ଟୋଭନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ । ଅର୍କମର୍ଚନ୍ତୁ କାରଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ଯାହାପାଇଁ ସୋମ ପିଟାଯାଇଛି, ଆମର ଗୀତଗୁଡିକ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରୁ। କବିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ।
ଯସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଅଧି ଶ୍ରିଯୋ ରଣନ୍ତି ସପ୍ତ ସଂସଦଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୁତେ ହଵାମହେ
ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ୟ ବସିଥାଏ, ସାତଟି ସଭା ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି— ସୋମ ପିଟାଯାଇଥିବା ବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ।
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ଚେତନଂ ଦେଵାସୋ ଯଜ୍ଞମତ୍ନତ । ତମିଦ୍ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକ ଉତ୍ସବରେ, ଦେବମାନେ ଜାଗୃତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଳି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରିଛନ୍ତି। ଆମର ଗୀତଗୁଡିକ ତାଙ୍କୁ ବଢ଼ାଇ ଦିଅ।
ଯତ୍ସୋମମିନ୍ଦ୍ର ଵିଷ୍ଣଵି ଯଦ୍ଵା ଘ ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ଯେ । ଯଦ୍ଵା ମରୁତ୍ସୁ ମନ୍ଦସେ ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
ଏଇ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ସୋମ ବିଷ୍ଣୁ ସହ, କିମ୍ବା ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟ ସହ, କିମ୍ବା ମାରୁତମାନେ ସହ ଉପଭୋଗ କରିଛ—
ଯଦ୍ଵା ଶକ୍ର ପରାଵତି ସମୁଦ୍ରେ ଅଧି ମନ୍ଦସେ । ଅସ୍ମାକମିତ୍ସୁତେ ରଣା ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
କିମ୍ବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୂର ଶାଗରରେ ଯେଉଁ ସୋମ ଉପଭୋଗ କରିଛ, ଆମେ ପିଟିଥିବା ସୋମର ରସରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କର।
ଯଦ୍ଵାସି ସୁନ୍ଵତୋ ଵୃଧୋ ଯଜମାନସ୍ଯ ସତ୍ପତେ । ଉକ୍ଥେ ଵା ଯସ୍ଯ ରଣ୍ଯସି ସମିନ୍ଦୁଭିଃ
କିମ୍ବା, ବଳି ଦେଇଥିବା ବେଳେ ଯେଉଁ ସୋମ ପିତିଛ, ବଳିଦାନକାରୀଙ୍କ ସହାୟକ ଭାବରେ, କିମ୍ବା ଷ୍ଟୁତି ଗୀତରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛ— ଆମେ ପିଟିଥିବା ସୋମର ରସରେ ତୁମେ ଆନନ୍ଦ କର।
ଯଦଦ୍ଯ କଚ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ନ୍ ଉଦଗା ଅଭି ସୂର୍ଯ । ସର୍ଵଂ ତଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଶେ
ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଜି ଯାହା କିଛି ଉଦୟ ହେଇଛି, ଏହି ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ, ସମସ୍ତ କିଛି ତୁମର ଅଧୀନରେ ଅଛି।
ଯଦ୍ଵା ପ୍ରଵୃଦ୍ଧ ସତ୍ପତେ ନ ମରା ଇତି ମନ୍ଯସେ । ଉତୋ ତତ୍ସତ୍ଯମିତ୍ତଵ
ହେ ସଦ୍ଗୁଣୀ ନାଥ, ଯଦି ତୁମେ ଭାବୁଛ, 'ମୁଁ କେବେ ହାରିବି ନାହିଁ', ତେବେ ଏହା ଏକ ସତ୍ୟ କଥା, ହେ ପ୍ରବଳ।
ଯେ ସୋମାସଃ ପରାଵତି ଯେ ଅର୍ଵାଵତି ସୁନ୍ଵିରେ । ସର୍ଵାଂସ୍ତାମିନ୍ଦ୍ର ଗଚ୍ଛସି
ଯେ ସମସ୍ତ ସୋମ ଦୂରେ ଓ ନିକଟରେ ଚାପାଯାଇଛି, ସେଗୁଡିକୁ ତୁମେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତଂକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଉଛ।
ଉଭଯଂ ଶୃଣଵଚ୍ଚ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଵାଗିଦଂ ଵଚଃ । ସତ୍ରାଚ୍ଯା ମଘଵା ସୋମପୀତଯେ ଧିଯା ଶଵିଷ୍ଠ ଆ ଗମତ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇପଟର କଥା ଶୁଣ, ଏହି ବାକ୍ୟକୁ ନିକଟରେ ଆସି ଶୁଣ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆସ।