କଦୁ ନ୍ଵସ୍ଯାକୃତମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାସ୍ତି ପୌଂସ୍ଯମ୍ । କେନୋ ନୁ କଂ ଶ୍ରୋମତେନ ନ ଶୁଶ୍ରୁଵେ ଜନୁଷଃ ପରି ଵୃତ୍ରହା
ତାଙ୍କରେ କଣ କିଛି ହୋଇନାହିଁ? ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁରୁଷତ୍ୱ କଣ? କେଉଁ କାରଣରେ, କେଉଁ ଖ୍ୟାତିରେ, ବୃତ୍ର ହନନକାରୀ ସମସ୍ତ ପିଢିରେ ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ?
ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତା ଵାଜସ୍ଯ କାରଵଃ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵର୍ଵତଃ
ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ମାନବଙ୍କର ଧନ ଦେବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ, ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ମହ ସ୍ତଵାନୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଗାମଶ୍ଵଂ ରଥ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ସଂ କିର ସତ୍ରା ଵାଜଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୀନ, ତୁମେ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରିଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମ୍ମାନିତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ପ୍ରବଳ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ, ଘୋଡା ଓ ରଥକୁ ବିକିରିଦିଅ; ଅଜୟ ଉପହାର ଆମକୁ ଦିଅ।
ଅଭି ତ୍ଵା ପୂର୍ଵପୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମେଭିରାଯଵଃ । ସମୀଚୀନାସ ଋଭଵଃ ସମସ୍ଵରନ୍ ରୁଦ୍ରା ଗୃଣନ୍ତ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ପୁରୁଣା ପାନକାରୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଇଛନ୍ତି; ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ଗାନ କରନ୍ତି; ରୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣଵି । ଅଦ୍ଯା ତମସ୍ଯ ମହିମାନମାଯଵୋଽନୁ ଷ୍ଟୁଵନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ଉତ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ଆଜି, ପୂର୍ବ ଦିନର ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଅଧା ହୀନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ଉପ ତ୍ଵା କାମାନ୍ ମହଃ ସସୃଜ୍ମହେ । ଉଦେଵ ଯନ୍ତ ଉଦଭିଃ
ତେଣୁ, ଗୀତର ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଓ ମହାନତା ନିମନ୍ତେ ତୁମକୁ ନିକଟ ଆଣୁଛୁ; ସେଗୁଡିକ ଉପରକୁ ଉଠୁ, ଉପହାର ସହ ଉପରକୁ ଯାଉ।
ଵାର୍ଣ ତ୍ଵା ଯଵ୍ଯାଭିର୍ଵର୍ଧନ୍ତି ଶୂର ବ୍ରହ୍ମାଣି । ଵାଵୃଧ୍ଵାଂସଂ ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଦିଵେଦିଵେ
ହେ ବୀର, ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମକୁ ଦିନେ ଦିନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି; ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତିଦିନ ତୁମ ପ୍ରଭାବ ବଢିଯାଏ।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ହରୀ ଇଷିରସ୍ଯ ଗାଥଯୋରୌ ରଥ ଉରୁଯୁଗେ । ଇନ୍ଦ୍ରଵାହା ଵଚୋଯୁଜା
ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଗୀତ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଘୋଡା ଯୋଡାଯାଏ, ବଡ଼ ଯୁଗା ରଥ; ଇନ୍ଦ୍ର ଚାଳିତ, ଶବ୍ଦରେ ଯୋଡାଯାଇଛି।
ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂତ ଭାବେ ବାଛୁ, ସମସ୍ତ କଥା ଜଣା ପୁଜାରି, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ହଵୀମଭିଃ ସଦା ହଵନ୍ତ ଵିଶ୍ପତିମ୍ । ହଵ୍ଯଵାହଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍
ଉପହାର ସହ ଅଗ୍ନିକୁ ସଦା ଡାକୁ, ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ହବ୍ୟ ନେବା, ଅନେକଙ୍କର ପ୍ରିୟ।
ଅଗ୍ନେ ଦେଵାମିହା ଵହ ଜଜ୍ଞାନୋ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷେ । ଅସି ହୋତା ନ ଈଡ୍ଯଃ
ଅଗ୍ନି, ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଥିବା ବେଦିରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଦେବତାମାନେକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ; ତୁମେ ପୁଜାରି, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।
ଈଲେନ୍ଯୋ ନମସ୍ଯସ୍ତିରସ୍ତମାଂସି ଦର୍ଶତଃ । ସମଗ୍ନିରିଧ୍ଯତେ ଵୃଷା
ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଓ ସମ୍ମାନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ, ତିନି ଚମକୁଛନ୍ତି ଓ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ଅଗ୍ନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଜଳିଉଛି।
ଵୃଷୋ ଅଗ୍ନିଃ ସମିଧ୍ଯତେଽଶ୍ଵୋ ନ ଦେଵଵାହନଃ । ତଂ ହଵିଷ୍ମନ୍ତଃ ଈଲତେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଛି, ଦେବତାମାନେକୁ ନେଇଯିବା ଘୋଡା ପରି; ଉପହାର ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚାହନ୍ତି।
ଵୃଷଣଂ ତ୍ଵା ଵଯଂ ଵୃଷନ୍ ଵୃଷଣଃ ସମିଧୀମହି । ଅଗ୍ନେ ଦୀଦ୍ଯତଂ ବୃହତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସହିତ ଜଳାଉଛୁ; ତୁମେ ବଡ଼ ଚମକରେ ଜଳିଉଛ।
ଅଗ୍ନିମୀଲିଷ୍ଵାଵସେ ଗାଥାଭିଃ ଶୀରଶୋଚିଷମ୍ । ଅଗ୍ନିଂ ରାଯେ ପୁରୁମୀଲ୍ହ ଶ୍ରୁତଂ ନରୋଽଗ୍ନିଂ ସୁଦୀତଯେ ଛର୍ଦିଃ
ଗୀତରେ ଅଗ୍ନିକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁ, ତିନି ତୀବ୍ର ଜ୍ଵାଳାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ଧନ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକୁ, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଭଲ ପଥ ଦେବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଆମର ଆସ୍ତର।
ଅଗ୍ନ ଆ ଯାହ୍ଯଗ୍ନିଭିର୍ହୋତାରଂ ତ୍ଵା ଵୃଣୀମହେ । ଆ ତ୍ଵାମନକ୍ତୁ ପ୍ରଯତା ହଵିଷ୍ମତୀ ଯଜିଷ୍ଠଂ ବର୍ହିରାସଦେ
ଅଗ୍ନି, ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହ ଆସ; ପୁଜାରି ଭାବେ ଆମେ ତୁମକୁ ବାଛୁ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ଉପହାର ଦେଇଥିବା ବେଦି ତୁମକୁ ବସିବାକୁ ଡାକୁ, ସବୁଠୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଅଚ୍ଛ ହି ତ୍ଵା ସହସଃ ସୂନୋ ଅଙ୍ଗିରଃ ସ୍ରୁଚଶ୍ଚରନ୍ତ୍ଯଧ୍ଵରେ । ଊର୍ଜୋ ନପାତଂ ଘୃତକେଶମୀମହେଽଗ୍ନିଂ ଯଜ୍ଞେଷୁ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ହେ ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ଅଙ୍ଗିରାସ, ଯଜ୍ଞରେ ଚମଚମାନେ ଚଳିଉଛନ୍ତି; ଆମେ ଉପଚାରରେ ଘୃତର କେଶ ଥିବା ପୁରୁଣା ଅଗ୍ନି, ପୋଷଣର ଶିଶୁକୁ ଚାହୁଁ।
ଇମା ଉ ତ୍ଵା ପୁରୂଵସୋ ଗିରୋ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ଯା ମମ । ପାଵକଵର୍ଣାଃ ଶୁଚଯୋ ଵିପଶ୍ଚିତୋଽଭି ସ୍ତୋମୈରନୂଷତ
ହେ ଅନେକ ଦେବା, ଏହି ମୋର ଗୀତଗୁଡିକ ତୁମକୁ ବୃଦ୍ଧି କରୁ; ଚମକୁଥିବା, ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଅଯଂ ସହସ୍ରମୃଷିଭିଃ ସହସ୍କୃତଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପପ୍ରଥେ । ସତ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ଗୃନେ ଶଵୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଵିପ୍ରରାଜ୍ଯେ
ସହସ୍ର ଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସମୁଦ୍ର ପରି ବିସ୍ତାରିତ; ତାଙ୍କର ମହିମା ସତ୍ୟ, ଯଜ୍ଞରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କର ଶାସନରେ।
ଆ ନୋ ଵିଶ୍ଵାସୁ ହଵ୍ଯ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସମତ୍ସୁ ଭୂଷତୁ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ସଵନାନି ଵୃତ୍ରହା ପରମଜ୍ଯା ଋଚୀଷମଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ସମସ୍ତ ଉପହାର ଦିଅନ୍ତୁ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଭାରେ; ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ସୋମ ଉପହାର ନିକଟ ଆସୁ, ଭୃତ୍ର ନାଶକ, ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ସବୁଠୁ ପ୍ରଶଂସିତ।
ତ୍ଵଂ ଦାତା ପ୍ରଥମୋ ରାଧସାମସ୍ଯସି ସତ୍ଯ ଈଶାନକୃତ୍। ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଯୁଜ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ପୁତ୍ରସ୍ଯ ଶଵସୋ ମହଃ
ତୁମେ ଧନର ଦାନକାରୀ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ସତ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ; ଆମେ ତୁମକୁ ବଳଶାଳୀ ପୁତ୍ରଙ୍କର ମହାନତା ପାଇଁ ବାଛୁଛୁ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତୂର୍ତିଷ୍ଵଭି ଵିଶ୍ଵା ଅସି ସ୍ପୃଧଃ । ଅଶସ୍ତିହା ଜନିତା ଵିଶ୍ଵତୂରସି ତ୍ଵଂ ତୂର୍ଯ ତରୁଷ୍ଯତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୁମେ ବିଜୟୀ; ତୁମେ ଅପଶବ୍ଦ ନାଶ କର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବାର ଶକ୍ତି ଦିଅ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କର।
ଅନୁ ତେ ଶୁଷ୍ମଂ ତୁରଯନ୍ତମୀଯତୁଃ କ୍ଷୋଣୀ ଶିଶୁଂ ନ ମାତରା । ଵିଶ୍ଵାସ୍ତେ ସ୍ପୃଧଃ ଶ୍ନଥଯନ୍ତ ମନ୍ଯଵେ ଵୃତ୍ରଂ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ତୂର୍ଵସି
ତୁମର ବଳ ଏମିତି ଦ୍ରୁତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯେ, ପୃଥିବୀରେ ମାଆଁକୁ ଝିଅ ପୁଅ ଯେପରି ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ସେପରି ଚାଲିଯାଏ; ତୁମର କ୍ରୋଧରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କର, ଯେବେ ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ଜିତିଥିଲ।
ଇତ ଊତୀ ଵୋ ଅଜରଂ ପ୍ରହେତାରମପ୍ରହିତମ୍ । ଆଶୁଂ ଜେତାରଂ ହେତାରଂ ରଥୀତମମତୂର୍ତଂ ତୁଗ୍ର୍ଯାଵୃଧମ୍
ଏଠାରୁ ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଅଜର, ଅଭ୍ରାନ୍ତ ନେତା, ଦ୍ରୁତ ବିଜୟୀ, ଦିଗଦର୍ଶକ, ରଥଚାଳକ, ଅଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଟୁଗ୍ର୍ୟାଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଯୋ ରାଜା ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଯାତା ରଥେଭିରଧ୍ରିଗୁଃ । ଵିଶ୍ଵାସାଂ ତରୁତା ପୃତନାନାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଯୋ ଵୃତ୍ରହା ଗୃଣେ
ସେ ଲୋକମାନଙ୍କର ରାଜା, ଦୋଷରହିତ ରଥାରୋହୀ, ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧର ବିଜେତା, ବୟସରେ ବଡ଼, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଯାହାକୁ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ତଂ ଶୁମ୍ଭ ପୁରୁହନ୍ମନ୍ନ୍ ଅଵସେ ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିତା ଵିଧର୍ତରି । ହସ୍ତାଯ ଵଜ୍ରଃ ପ୍ରତି ଧାଯି ଦର୍ଶତୋ ମହୋ ଦିଵେ ନ ସୂର୍ଯଃ
ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶୋଭାଇବାକୁ, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହାଙ୍କର ଶକ୍ତିର ସମାନ କିଛି ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ହାତରେ ବଜ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ବଡ଼ ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ତଵ ତ୍ଯଦିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ବୃହତ୍ତଵ ଶୁଷ୍ମମୁତ କ୍ରତୁମ୍ । ଵଜ୍ରଂ ଶିଶାତି ଧିଷଣା ଵରେଣ୍ଯମ୍
ତୁମର ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଶାଳ; ତୁମର ପ୍ରଭାବ ଓ ବୁଦ୍ଧି ମହାନ; ବଜ୍ରକୁ ତୁମର ଧାରାଳ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ତୀକ୍ଷ୍ଣ କରାଯାଇଛି।
ତଵ ଦ୍ଯୌରିନ୍ଦ୍ର ପୌଂସ୍ଯଂ ପୃଥିଵୀ ଵର୍ଧତି ଶ୍ରଵଃ । ତ୍ଵାମାପଃ ପର୍ଵତାସଶ୍ଚ ହିନ୍ଵିରେ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱରେ ଦିଗନ୍ତ ବଳବତୀ ହୁଏ; ପୃଥିବୀ ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ବଢ଼ାଏ; ଜଳ ଓ ପାହାଡ଼ମାନେ ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।
ତ୍ଵାଂ ଵିଷ୍ଣୁର୍ବୃହନ୍ କ୍ଷଯୋ ମିତ୍ରୋ ଗୃଣାତି ଵରୁଣଃ । ତ୍ଵାଂ ଶର୍ଧୋ ମଦତ୍ଯନୁ ମାରୁତମ୍
ବିଶାଳ ବିଷ୍ଣୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ତୁମର ସେନା ମାରୁତଙ୍କ ପଛରେ ଆନନ୍ଦ କରେ।
20.107 ସମସ୍ଯ ମନ୍ଯଵେ ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ନମନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଃ । ସମୁଦ୍ରାଯେଵ ସିନ୍ଧଵଃ
ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜନ ମୁଣ୍ଡ ନମାନ୍ତି, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ନମନ୍ତି।