ଯଦି କ୍ଷିତାଯୁର୍ଯଦି ଵା ପରେତୋ ଯଦି ମୃତ୍ଯୋରନ୍ତିକଂ ନୀତ ଏଵ । ତମା ହରାମି ନିର୍ଋତେରୁପସ୍ଥାଦସ୍ପାର୍ଶମେନଂ ଶତଶାରଦାଯ
ଯଦି ତାଙ୍କର ଆୟୁ ହ୍ରାସ ପାଇଛି କିମ୍ବା ସେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ସମୀପକୁ ନେଇଯାଇଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟିର ଆଞ୍ଚଳରୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଏକ ଶତ ବସନ୍ତ ପାଇଁ ଦୂରେ ନେଉଛି।
ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଶତଵୀର୍ଯେଣ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଥୈନଂ ଶରଦୋ ନଯାତ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୁରିତସ୍ଯ ପାରମ୍
ହଜାର ଆଖି, ଶତ ଶକ୍ତି, ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଦେଇ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଅର୍ପଣ ସହ ନେଇଛି; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ବର୍ଷ ଦେଇ ନେଇଯାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ପାର ହେଉ।
ଶତଂ ଜୀଵ ଶରଦୋ ଵର୍ଧମାନଃ ଶତଂ ହେମନ୍ତାନ୍ ଛତମୁ ଵସନ୍ତାନ୍ । ଶତଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ ସଵିତା ବୃହସ୍ପତିଃ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍
ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ୍ତୁ, ବୃଦ୍ଧି ପାଉ; ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଖ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତା, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଅର୍ପଣ ସହ ନେଇଛି।
ଆହାର୍ଷମଵିଦଂ ତ୍ଵା ପୁନରାଗାଃ ପୁନର୍ଣଵଃ । ସର୍ଵାଙ୍ଗ ସର୍ଵଂ ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵମାଯୁଶ୍ଚ ତେଽଵିଦମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ନେଇଛି, ତୁମକୁ ଖୋଜିଛି; ତୁମେ ପୁନଃ ଫେରିଛ; ତୁମ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି, ସମସ୍ତ ଆୟୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଫେରାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମଣାଗ୍ନିଃ ସଂଵିଦାନୋ ରକ୍ଷୋହା ବାଧତାମିତଃ । ଅମୀଵା ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭଂ ଦୁର୍ଣାମା ଯୋନିମାଶଯେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗ ସହିତ ଅଗ୍ନି, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତକୁ ଦୂର କରେ, ସେ ଏଠାରୁ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ଧରିଥିବା ରୋଗ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଖ ଗର୍ଭରେ ଲୁଚିଛି, ତାହାକୁ ଦୂର କରୁ।
ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭମମୀଵା ଦୁର୍ଣାମା ଯୋନିମାଶଯେ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ନିଷ୍କ୍ରଵ୍ଯାଦମନୀନଶତ୍
ଯେ ରୋଗ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ଧରିଛି, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଖ ଗର୍ଭରେ ଲୁଚିଛି, ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗ ସହିତ ଏହାକୁ ଦୂର କରି, ମାଂସ ଖାଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରିଦିଅ।
ଯସ୍ତେ ହନ୍ତି ପତଯନ୍ତଂ ନିଷତ୍ସ୍ନୁଂ ଯଃ ସରୀସୃପମ୍ । ଜାତଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ କିଛି ତୁମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ଚାହେ ଉଡୁଥିବା, ବସିଥିବା କିମ୍ବା ଗୁଡିଯାଉଥିବା, ଯେ କିଛି ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ ଊରୂ ଵିହରତ୍ଯନ୍ତରା ଦମ୍ପତୀ ଶଯେ । ଯୋନିଂ ଯୋ ଅନ୍ତରାରେଲ୍ହି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ କିଛି ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ଶୋଇଥିବାବେଳେ ତୁମର ଉରୁ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଉଥିବା, ଯେ କିଛି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ଭ୍ରାତା ପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଜାରୋ ଭୂତ୍ଵା ନିପଦ୍ଯତେ । ପ୍ରଜାଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ ତୁମର ଭାଇ ହେଇ, ପତି ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ପ୍ରେମିକ ହୋଇ ତୁମ ସହିତ ଶୋଇଥିବା, ଯେ କିଛି ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନେନ ତମସା ମୋହଯିତ୍ଵା ନିପଦ୍ଯତେ । ପ୍ରଜାଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ ତୁମକୁ ନିଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ଧାରରେ ଭ୍ରମିତ କରି, ତୁମ ସହିତ ଶୋଇଥିବା, ଯେ କିଛି ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଅକ୍ଷୀଭ୍ଯାଂ ତେ ନାସିକାଭ୍ଯାଂ କର୍ଣାଭ୍ଯାଂ ଛୁବୁକାଦଧି । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଶୀର୍ଷଣ୍ଯଂ ମସ୍ତିଷ୍କାଜ୍ଜିହ୍ଵାଯା ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଆଖି, ନାକ, କାନ, ଠୋଡ, ମୁଣ୍ଡ, ମସ୍ତିଷ୍କ ଓ ଜିହ୍ବାରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।
ଗ୍ରୀଵାଭ୍ଯସ୍ତ ଉଷ୍ଣିହାଭ୍ଯଃ କୀକସାଭ୍ଯୋ ଅନୂକ୍ଯାତ୍। ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଦୋଷଣ୍ଯମଂସାଭ୍ଯାଂ ବାହୁଭ୍ଯାଂ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଗଳା, ମୁଣ୍ଡ ଶୀର୍ଷ, କାଶ ଓ ଗଳା, ଶୋଉଲ୍, ମାଂସ ଓ ବାହୁରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।
ହୃଦଯାତ୍ତେ ପରି କ୍ଲୋମ୍ନୋ ହଲୀକ୍ଷ୍ଣାତ୍ପାର୍ଶ୍ଵାଭ୍ଯାମ୍ । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ମତସ୍ନାଭ୍ଯାଂ ପ୍ଲୀହ୍ନୋ ଯକ୍ନସ୍ତେ ଵି ଵୃହାମସି
ତୁମର ହୃଦୟ, ଫୁସଫୁସ ଆବରଣ, ପାର୍ଶ୍ୱ, ନାଡି, ପିତ୍ତଶୟ ଓ ଯକୃତରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।
ଆନ୍ତ୍ରେଭ୍ଯସ୍ତେ ଗୁଦାଭ୍ଯୋ ଵନିଷ୍ଠୋରୁଦରାଦଧି । ଯକ୍ଷ୍ମଂ କୁକ୍ଷିଭ୍ଯାଂ ପ୍ଲାଶେର୍ନାଭ୍ଯା ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଆନ୍ତ୍ର, ପାଖାନା ଦ୍ୱାର, ଭିତର ଅଂଶ ଓ ଉଦର, କୁକ୍ଷି ଓ ନାଭିରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।
ଊରୁଭ୍ଯାଂ ତେ ଅଷ୍ଠୀଵଦ୍ଭ୍ଯାଂ ପାର୍ଷ୍ଣିଭ୍ଯାଂ ପ୍ରପଦାଭ୍ଯାମ୍ । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ଭସଦ୍ଯଂ ଶ୍ରୋଣିଭ୍ଯାଂ ଭାସଦଂ ଭାଂସସୋ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ଉରୁ, ହାଡ, ପାଦ ଓ ଗୋଡ଼, ଶ୍ରୋଣି ଓ ପିଛୁ ଅଂଶରୁ ଆମେ ଖାଇଯାଉଥିବା ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।
ଅମେହନାଦ୍ଵନଂକରଣାଲ୍ଲୋମଭ୍ଯସ୍ତେ ନଖେଭ୍ଯଃ । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ସର୍ଵସ୍ମାଦାତ୍ମନସ୍ତମିଦଂ ଵି ଵୃହାମି ତେ
ତୁମର ମୁତ୍ର, ଜନନେନ୍ଦ୍ରିୟ, କେଶ ଓ ନଖ, ସମସ୍ତ ଦେହରୁ ଆମେ ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ।
ଅଙ୍ଗେଅଙ୍ଗେ ଲୋମ୍ନିଲୋମ୍ନି ଯସ୍ତେ ପର୍ଵଣିପର୍ଵଣି । ଯକ୍ଷ୍ମଂ ତ୍ଵଚସ୍ଯଂ ତେ ଵଯଂ କଶ୍ଯପସ୍ଯ ଵୀବର୍ହେଣ ଵିଷ୍ଵଞ୍ଚଂ ଵି ଵୃହାମସି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଗ, ପ୍ରତ୍ୟେକ କେଶ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଂଯୋଗରେ ଯେ କିଛି ଚର୍ମର ରୋଗ ଅଛି, କଶ୍ୟପଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ସହିତ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଦୂର କରୁ।
ଅପେହି ମନସସ୍ପତେଽପ କାମ ପରଶ୍ଚର । ପରୋ ନିର୍ଋତ୍ଯା ଆ ଚକ୍ଷ୍ଵ ବହୁଧା ଜୀଵତୋ ମନଃ
ମନସ୍ପତି, ଦୂରେ ଯାଅ; ଇଚ୍ଛା, ଦୂରେ ଯାଅ; ଦୁଃଖରୁ ଦୂରେ ଦେଖ; ଜୀବନ୍ତ ମନ ଅନେକ ଭାବରେ ହେଉ।
ଵଯମେନମିଦା ହ୍ଯୋପୀପେମେହ ଵଜ୍ରିଣମ୍ । ତସ୍ମା ଉ ଅଦ୍ଯ ସମନା ସୁତଂ ଭରା ନୂନଂ ଭୂଷତ ଶ୍ରୁତେ
ଆମେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛୁ। ଏହି ଦିନ, ଏକତା ମନରେ ଚାପିଥିବା ସୋମକୁ ଅର୍ପଣ କର; ବିଶିଷ୍ଟଙ୍କୁ ସୁସଜ୍ଜିତ କର।
ଵୃକଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ଵାରଣ ଉରାମଥିରା ଵଯୁନେଷୁ ଭୂଷତି । ସେମଂ ନଃ ସ୍ତୋମଂ ଜୁଜୁଷାଣ ଆ ଗହୀନ୍ଦ୍ର ପ୍ର ଚିତ୍ରଯା ଧିଯା
ଏହି ମାର୍ଗରେ ବନ୍ଧିଥିବା ଓଲିଯାଉଥିବା ନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୁଏ। ତିନି, ଆମର ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କରି, ଆସନ୍ତୁ—ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ବୁଦ୍ଧି ସହିତ।
କଦୁ ନ୍ଵସ୍ଯାକୃତମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯାସ୍ତି ପୌଂସ୍ଯମ୍ । କେନୋ ନୁ କଂ ଶ୍ରୋମତେନ ନ ଶୁଶ୍ରୁଵେ ଜନୁଷଃ ପରି ଵୃତ୍ରହା
ତାଙ୍କରେ କଣ କିଛି ହୋଇନାହିଁ? ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁରୁଷତ୍ୱ କଣ? କେଉଁ କାରଣରେ, କେଉଁ ଖ୍ୟାତିରେ, ବୃତ୍ର ହନନକାରୀ ସମସ୍ତ ପିଢିରେ ଶୁଣାଯାଇନାହିଁ?
ତ୍ଵାମିଦ୍ଧି ହଵାମହେ ସାତା ଵାଜସ୍ଯ କାରଵଃ । ତ୍ଵାଂ ଵୃତ୍ରେଷ୍ଵିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ପତିଂ ନରସ୍ତ୍ଵାଂ କାଷ୍ଠାସ୍ଵର୍ଵତଃ
ତୁମକୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ମାନବଙ୍କର ଧନ ଦେବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟ ପ୍ରଭୁ, ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି।
ସ ତ୍ଵଂ ନଶ୍ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ଧୃଷ୍ଣୁଯା ମହ ସ୍ତଵାନୋ ଅଦ୍ରିଵଃ । ଗାମଶ୍ଵଂ ରଥ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ସଂ କିର ସତ୍ରା ଵାଜଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁଷେ
ହେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୀନ, ତୁମେ ହାତରେ ବଜ୍ର ଧରିଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମ୍ମାନିତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ପ୍ରବଳ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଗାଁ, ଘୋଡା ଓ ରଥକୁ ବିକିରିଦିଅ; ଅଜୟ ଉପହାର ଆମକୁ ଦିଅ।
ଅଭି ତ୍ଵା ପୂର୍ଵପୀତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ତୋମେଭିରାଯଵଃ । ସମୀଚୀନାସ ଋଭଵଃ ସମସ୍ଵରନ୍ ରୁଦ୍ରା ଗୃଣନ୍ତ ପୂର୍ଵ୍ଯମ୍
ପୁରୁଣା ପାନକାରୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଇଛନ୍ତି; ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହୋଇ ଗାନ କରନ୍ତି; ରୁଦ୍ରମାନେ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଅସ୍ଯେଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଵୃଧେ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯଂ ଶଵୋ ମଦେ ସୁତସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣଵି । ଅଦ୍ଯା ତମସ୍ଯ ମହିମାନମାଯଵୋଽନୁ ଷ୍ଟୁଵନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା
ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ଉତ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି; ଆଜି, ପୂର୍ବ ଦିନର ପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।
ଅଧା ହୀନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣ ଉପ ତ୍ଵା କାମାନ୍ ମହଃ ସସୃଜ୍ମହେ । ଉଦେଵ ଯନ୍ତ ଉଦଭିଃ
ତେଣୁ, ଗୀତର ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆମ ଇଚ୍ଛା ଓ ମହାନତା ନିମନ୍ତେ ତୁମକୁ ନିକଟ ଆଣୁଛୁ; ସେଗୁଡିକ ଉପରକୁ ଉଠୁ, ଉପହାର ସହ ଉପରକୁ ଯାଉ।
ଵାର୍ଣ ତ୍ଵା ଯଵ୍ଯାଭିର୍ଵର୍ଧନ୍ତି ଶୂର ବ୍ରହ୍ମାଣି । ଵାଵୃଧ୍ଵାଂସଂ ଚିଦଦ୍ରିଵୋ ଦିଵେଦିଵେ
ହେ ବୀର, ପ୍ରାର୍ଥନାମାନେ ତୁମକୁ ଦିନେ ଦିନେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି; ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତିଦିନ ତୁମ ପ୍ରଭାବ ବଢିଯାଏ।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ହରୀ ଇଷିରସ୍ଯ ଗାଥଯୋରୌ ରଥ ଉରୁଯୁଗେ । ଇନ୍ଦ୍ରଵାହା ଵଚୋଯୁଜା
ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଗୀତ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଘୋଡା ଯୋଡାଯାଏ, ବଡ଼ ଯୁଗା ରଥ; ଇନ୍ଦ୍ର ଚାଳିତ, ଶବ୍ଦରେ ଯୋଡାଯାଇଛି।
ଅଗ୍ନିଂ ଦୂତଂ ଵୃଣୀମହେ ହୋତାରଂ ଵିଶ୍ଵଵେଦସମ୍ । ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍
ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଦୂତ ଭାବେ ବାଛୁ, ସମସ୍ତ କଥା ଜଣା ପୁଜାରି, ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ଅଗ୍ନିମଗ୍ନିଂ ହଵୀମଭିଃ ସଦା ହଵନ୍ତ ଵିଶ୍ପତିମ୍ । ହଵ୍ଯଵାହଂ ପୁରୁପ୍ରିଯମ୍
ଉପହାର ସହ ଅଗ୍ନିକୁ ସଦା ଡାକୁ, ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ହବ୍ୟ ନେବା, ଅନେକଙ୍କର ପ୍ରିୟ।