ସୁଷ୍ଠାମା ରଥଃ ସୁଯମା ହରୀ ତେ ମିମ୍ଯକ୍ଷ ଵଜ୍ରୋ ନୃପତେ ଗଭସ୍ତୌ । ଶୀଭଂ ରାଜନ୍ ସୁପଥା ଯାହ୍ଯର୍ଵାଙ୍ଵର୍ଧାମ ତେ ପପୁସୋ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯାନି
ତୁମର ରଥ ଭଲ ତିଆରି, ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକ ଭଲ ଯୋଡ଼ାଯାଇଛି, ରାଜା; ବଜ୍ର ତୁମର ହାତରେ, ରାଜନ୍। ଭଲ ପଥରେ ଚଳ, ହେ ସୋମପାନୀ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ୁ।
ଏନ୍ଦ୍ରଵାହୋ ନୃପତିଂ ଵଜ୍ରବାହୁମୁଗ୍ରମୁଗ୍ରାସସ୍ତଵିଷାସ ଏନମ୍ । ପ୍ରତ୍ଵକ୍ଷସଂ ଵୃଷଭଂ ସତ୍ଯଶୁଷ୍ମମେମସ୍ମତ୍ରା ସଧମାଦୋ ଵହନ୍ତୁ
ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବହନ କରନ୍ତି, ରାଜା, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ, ଆମ ଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିବା, ସତ୍ୟ ଶକ୍ତିର ବୃଷଭ, ଆମ ସଭାକୁ ଆଣନ୍ତୁ।
ଏଵା ପତିଂ ଦ୍ରୋଣସାଚଂ ସଚେତସମୂର୍ଜ ସ୍କମ୍ଭଂ ଧରୁଣ ଆ ଵୃଷାଯସେ । ଓଜଃ କୃଷ୍ଵ ସଂ ଗୃଭାଯ ତ୍ଵେ ଅପ୍ଯସୋ ଯଥା କେନିପାନାମିନୋ ଵୃଧେ
ଏଭଳି, ପତି ଭାବେ, ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ, ଶକ୍ତିର ଆଧାର ଭାବେ, ତୁମେ ପାତ୍ରରେ ବସିଛ; ଶକ୍ତି ଧର, ନିଜ ପାଇଁ ଧର, ଯେପରି କେନିପାନମାନେ ସବୁବେଳେ ବଢ଼ିଯାଆନ୍ତି।
ଗମନ୍ନ୍ ଅସ୍ମେ ଵସୂନ୍ଯା ହି ଶଂସିଷଂ ସ୍ଵାଶିଷଂ ଭରମା ଯାହି ସୋମିନଃ । ତ୍ଵମୀଶିଷେ ସାସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆ ସତ୍ସି ବର୍ହିଷ୍ଯନାଧୃଷ୍ଯା ତଵ ପାତ୍ରାଣି ଧର୍ମଣା
ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି। ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣ, ସୋମ ଦେଇଥିବାର ଭଲ ଫଳ ଦିଅ। ତୁମେ ମାଲିକ; ଏହି ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସ, ଅଜୟ, ନୀତିରେ ତୁମର ପାତ୍ର ଅଟୁଟ ରହୁ।
ପୃଥକ୍ପ୍ରାଯନ୍ ପ୍ରଥମା ଦେଵହୂତଯୋଽକୃଣ୍ଵତ ଶ୍ରଵସ୍ଯାନି ଦୁଷ୍ଟରା । ନ ଯେ ଶେକୁର୍ଯଜ୍ଞିଯାଂ ନାଵମାରୁହମିର୍ମୈଵ ତେ ନ୍ଯଵିଶନ୍ତ କେପଯଃ
ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍, ପ୍ରଥମ ଦେବତାଙ୍କର ଆହ୍ୱାନ ଖ୍ୟାତି ଓ ଅଜୟ ଜିନିଷ ତିଆରି କରିଛି। ଯେମାନେ ଯଜ୍ଞର ନୌକାକୁ ଚଢ଼ିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ କେନିପାମାନେ ମଧ୍ୟ ଭିତରେ ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ଏଵୈଵାପାଗପରେ ସନ୍ତୁ ଦୂଧ୍ଯୋଽଶ୍ଵା ଯେଷାଂ ଦୁର୍ଯୁଗ ଆଯୁଯୁଜ୍ରେ । ଇତ୍ଥା ଯେ ପ୍ରାଗୁପରେ ସନ୍ତି ଦାଵନେ ପୁରୂଣି ଯତ୍ର ଵଯୁନାନି ଭୋଜନା
ଯେମାନେ ଦୂରେ, ଅନ୍ୟ ପାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୂରେ ରହୁନ୍ତୁ—ଯାହାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା ଭଲ ଯୋଡ଼ା ହୋଇନାହିଁ। ଏଭଳି, ଯେମାନେ ଆଗରେ କିମ୍ବା ପରେ ଅଛନ୍ତି ଦାହରେ, ସେଠାରେ ବହୁ ପଥ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଅଛି।
ଗିରୀଂରଜ୍ରାନ୍ ରେଜମାନାମଧାରଯଦ୍ଦ୍ଯୌଃ କ୍ରନ୍ଦଦନ୍ତରିକ୍ଷାଣି କୋପଯତ୍। ସମୀଚୀନେ ଧିଷଣେ ଵି ଷ୍କଭାଯତି ଵୃଷ୍ଣଃ ପୀତ୍ଵା ମଦ ଉକ୍ଥାନି ଶଂସତି
ପାହାଡ଼ କମ୍ପିତ ହେଉଥିବାବେଳେ ଆକାଶ ଗର୍ଜନ କଲା, ମଧ୍ୟ ଆକାଶ ଉପଦ୍ରବ ହେଲା; ଜ୍ଞାନୀ ନିକଟକୁ ଆସି ଏହି ଦୁଇଁକୁ ସ୍ଥିର କଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଦ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ ଶ୍ରୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଇମଂ ବିଭର୍ମି ସୁକୃତଂ ତେ ଅଙ୍କୁଶଂ ଯେନାରୁଜାସି ମଘଵଂ ଛଫାରୁଜଃ । ଅସ୍ମିନ୍ତ୍ସୁ ତେ ସଵନେ ଅସ୍ତ୍ଵୋକ୍ତ୍ଯଂ ସୁତ ଇଷ୍ଟୌ ମଘଵନ୍ ବୋଧ୍ଯାଭଗଃ
ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ ଏହି ଭଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅଙ୍କୁଶ ଧରିଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମଘବାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରିଛ; ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଚାପି ଦିଆଯାଇଥିବା ଓ ଅର୍ପିତ ସୋମ ତୁମର ହେଉ, ମଘବାନ, ତୁମେ ତୁମ ଅଂଶ ପାଇଁ ସଚେତନ ରୁହ।
ଗୋଭିଷ୍ଟରେମାମତିଂ ଦୁରେଵାଂ ଯଵେନ କ୍ଷୁଧଂ ପୁରୁହୂତ ଵିଶ୍ଵାମ୍ । ଵଯଂ ରାଜଭିଃ ପ୍ରଥମା ଧନାନ୍ଯସ୍ମାକେନ ଵୃଜନେନା ଜଯେମ
ଗାଁ, ଯବ ଓ ସମସ୍ତ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ଅନେକଥର ଡାକାଯାଉଥିବା, ତୁମେ ଭୁଖ ଓ ସମସ୍ତ କ୍ଷତିକୁ ଦୂର କର; ଆମେ ଆମ ନେତାମାନେ ସହିତ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମ ଧନ ଜିତିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ବୃହସ୍ପତିର୍ନଃ ପରି ପାତୁ ପଶ୍ଚାଦୁତୋତ୍ତରସ୍ମାଦଧରାଦଘଯୋଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୁରସ୍ତାଦୁତ ମଧ୍ଯତୋ ନଃ ସଖା ସଖିଭ୍ଯୋ ଵରିଵଃ କୃଣୋତୁ
ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ପଛରୁ, ଉପରୁ, ତଳରୁ ଓ ସମସ୍ତ ଅପମାଦରୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ର ଆଗରୁ ଓ ମଧ୍ୟରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ପଥ ଖୋଲନ୍ତୁ।
ତ୍ରିକଦ୍ରୁକେଷୁ ମହିଷୋ ଯଵାଶିରଂ ତୁଵିଶୁଷ୍ମସ୍ତୃପତ୍ସୋମମପିବଦ୍ଵିଷ୍ଣୁନା ସୁତଂ ଯଥାଵଶତ୍। ସ ଈଂ ମମାଦ ମହି କର୍ମ କର୍ତଵେ ମହାମୁରୁଂ ସୈନଂ ସଶ୍ଚଦ୍ଦେଵୋ ଦେଵଂ ସତ୍ଯମିନ୍ଦ୍ରଂ ସତ୍ଯ ଇନ୍ଦୁଃ
ତିନି ଦାରୁ ଚାପିଘରରେ, ଯବ ମୁଣ୍ଡରେ ଧରିଥିବା ମହିଷ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇଚ୍ଛାମତେ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଚାପି ଦିଆଯାଇଥିବା ସୋମ ପିଲେ; ସେ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ; ଦେବତା ଦେବତାଙ୍କ ସହ ରହିଲେ, ସତ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର ସତ୍ୟ ସୋମ ସହ।
ପ୍ରୋ ଷ୍ଵସ୍ମୈ ପୁରୋରଥମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷମର୍ଚତ । ଅଭୀକେ ଚିଦୁ ଲୋକକୃତ୍ସଂଗେ ସମତ୍ସୁ ଵୃତ୍ରହାସ୍ମାକଂ ବୋଧି ଚୋଦିତା ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେଷାଂ ଜ୍ଯାକା ଅଧି ଧନ୍ଵସୁ
ପ୍ରଥମ ରଥଚାଳକ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତିର ଗୀତ ଗାଅ; ସମାବେଶ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଆମ ପ୍ରେରଣା ହେଉ; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ତାର ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ।
ତ୍ଵଂ ସିନ୍ଧୂଂରଵାସୃଜୋଽଧରାଚୋ ଅହନ୍ନ୍ ଅହିମ୍ । ଅଶତ୍ରୁରିନ୍ଦ୍ର ଜଜ୍ଞିଷେ ଵିଶ୍ଵଂ ପୁଷ୍ଯସି ଵାର୍ଯଂ ତଂ ତ୍ଵା ପରି ଷ୍ଵଜାମହେ ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେଷାଂ ଜ୍ଯାକା ଅଧି ଧନ୍ଵସୁ
ତୁମେ ନଦୀମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲ, ତଳେ ଅସୁର ସର୍ପକୁ ମାରିଥିଲ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଅଜୟ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, ସମସ୍ତ ଧନ ତୁମର; ଆମେ ତୁମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଛୁ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ତାର ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ।
ଵି ଷୁ ଵିଶ୍ଵା ଅରାତଯୋଽର୍ଯୋ ନଶନ୍ତ ନୋ ଧିଯଃ । ଅସ୍ତାସି ଶତ୍ରଵେ ଵଧଂ ଯୋ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଜିଘାଂସତି ଯା ତେ ରାତିର୍ଦଦିର୍ଵସୁ । ନଭନ୍ତାମନ୍ଯକେଷାଂ ଜ୍ଯକା ଅଧି ଧନ୍ଵସୁ
ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଆମର ବୁଦ୍ଧି ହରାଇ ନଯାଉ; ଯିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠି ପ୍ରତିଶୋଧ ଦିଅ; ତୁମ ଦାନ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ଧନ ଦେଉଥିବା; ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନୁଷ ତାର ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଉ।
ତୀଵ୍ରସ୍ଯାଭିଵଯସୋ ଅସ୍ଯ ପାହି ସର୍ଵରଥା ଵି ହରୀ ଇହ ମୁଞ୍ଚ । ଇନ୍ଦ୍ର ମା ତ୍ଵା ଯଜମାନାସୋ ଅନ୍ଯେ ନି ରୀରମନ୍ ତୁଭ୍ଯମିମେ ସୁତାସଃ
ଏହି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଭୟଙ୍କର ଆକ୍ରମଣରୁ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ସମସ୍ତ ଅପମାଦ ଦୂର କର, ଏଠାରେ ଆମକୁ ମୁକ୍ତ କର; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନ୍ୟ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ତୁମକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିନପାରନ୍ତୁ, ଏହି ଚାପି ଦିଆଯାଇଥିବା ଅର୍ପଣମାନେ ତୁମ ପାଇଁ।
ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତାସ୍ତୁଭ୍ଯମୁ ସୋତ୍ଵାସସ୍ତ୍ଵାଂ ଗିରଃ ଶ୍ଵାତ୍ର୍ଯା ଆ ହ୍ଵଯନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରେଦମଦ୍ଯ ସଵନଂ ଜୁଷାଣୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାମିହ ପାହି ସୋମମ୍
ତୁମ ପାଇଁ ଚାପି ଦିଆଯାଇଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ; ଉତ୍ସାହିତ କଣ୍ଠରେ ଗୀତ ତୁମକୁ ଡାକେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର, ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣି, ଏଠାରେ ସୋମ ପିଅ।
ଯ ଉଶତା ମନସା ସୋମମସ୍ମୈ ସର୍ଵହୃଦା ଦେଵକାମଃ ସୁନୋତି । ନ ଗା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତସ୍ଯ ପରା ଦଦାତି ପ୍ରଶସ୍ତମିଚ୍ଚାରୁମସ୍ମୈ କୃଣୋତି
ଯିଏ ଉତ୍ସାହିତ ମନ ଓ ସମସ୍ତ ହୃଦୟରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ, ସୋମ ଚାପି ଦିଏ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଗାଁ ନେଇନଥାନ୍ତି; ବରଂ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ସୁନ୍ଦର କଥା ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଅନୁସ୍ପଷ୍ଟୋ ଭଵତ୍ଯେଷୋ ଅସ୍ଯ ଯୋ ଅସ୍ମୈ ରେଵାନ୍ ନ ସୁନୋତି ସୋମମ୍ । ନିରରତ୍ନୌ ମଘଵା ତଂ ଦଧାତି ବ୍ରହ୍ମଦ୍ଵିଷୋ ହନ୍ତ୍ଯନାନୁଦିଷ୍ଟଃ
ଯିଏ ଧନୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପି ଦେଇନାହାନ୍ତି, ସେ ଅବହେଳିତ ହୁଏ; ମଘବାନ ତାଙ୍କୁ ଧନହୀନ କରନ୍ତି, ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱେଷୀ ଓ ଠିକ୍ ଭାବେ ଡାକାଯାଇନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅନ୍ତି।
ଅଶ୍ଵାଯନ୍ତୋ ଗଵ୍ଯନ୍ତୋ ଵାଜଯନ୍ତୋ ହଵାମହେ ତ୍ଵୋପଗନ୍ତଵା ଉ । ଆଭୂଷନ୍ତସ୍ତେ ସୁମତୌ ନଵାଯାଂ ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵା ଶୁନଂ ହୁଵେମ
ଘୋଡ଼ା ଚାହୁଁଥିବା, ଗାଁ ଚାହୁଁଥିବା, ବିଜୟ ଚାହୁଁଥିବା ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ; ନୂଆ କୃପାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଶୋଭାଇବାକୁ ଚାହୁଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗି ଡାକୁଛୁ।
ମୁଞ୍ଚାମି ତ୍ଵା ହଵିଷା ଜୀଵନାଯ କମଜ୍ଞାତଯକ୍ଷ୍ମାଦୁତ ରାଜଯକ୍ଷ୍ମାତ୍। ଗ୍ରାହିର୍ଜଗ୍ରାହ ଯଦ୍ଯେତଦ୍ତସ୍ଯା ଇନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନୀ ପ୍ର ମୁମୁକ୍ତମେନମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ଜୀବନ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ଦେଇ ମୁକ୍ତ କରୁଛି, ଜଣା ଓ ରାଜ ରୋଗରୁ; ଯଦି ଏହି ଜଣକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ତାହାରୁ ଏହାକୁ ମୁକ୍ତ କର।
ଯଦି କ୍ଷିତାଯୁର୍ଯଦି ଵା ପରେତୋ ଯଦି ମୃତ୍ଯୋରନ୍ତିକଂ ନୀତ ଏଵ । ତମା ହରାମି ନିର୍ଋତେରୁପସ୍ଥାଦସ୍ପାର୍ଶମେନଂ ଶତଶାରଦାଯ
ଯଦି ତାଙ୍କର ଆୟୁ ହ୍ରାସ ପାଇଛି କିମ୍ବା ସେ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ସମୀପକୁ ନେଇଯାଇଛି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟିର ଆଞ୍ଚଳରୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଏକ ଶତ ବସନ୍ତ ପାଇଁ ଦୂରେ ନେଉଛି।
ସହସ୍ରାକ୍ଷେଣ ଶତଵୀର୍ଯେଣ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯଥୈନଂ ଶରଦୋ ନଯାତ୍ଯତି ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ଦୁରିତସ୍ଯ ପାରମ୍
ହଜାର ଆଖି, ଶତ ଶକ୍ତି, ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଦେଇ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଅର୍ପଣ ସହ ନେଇଛି; ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଏହାକୁ ବର୍ଷ ଦେଇ ନେଇଯାନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରୁ ପାର ହେଉ।
ଶତଂ ଜୀଵ ଶରଦୋ ଵର୍ଧମାନଃ ଶତଂ ହେମନ୍ତାନ୍ ଛତମୁ ଵସନ୍ତାନ୍ । ଶତଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅଗ୍ନିଃ ସଵିତା ବୃହସ୍ପତିଃ ଶତାଯୁଷା ହଵିଷାହାର୍ଷମେନମ୍
ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ୍ତୁ, ବୃଦ୍ଧି ପାଉ; ଶତ ଶୀତ, ଶତ ବସନ୍ତ ଦେଖ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସବିତା, ବୃହସ୍ପତି ତୁମକୁ ଶତ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଦିଅନ୍ତୁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ଅର୍ପଣ ସହ ନେଇଛି।
ଆହାର୍ଷମଵିଦଂ ତ୍ଵା ପୁନରାଗାଃ ପୁନର୍ଣଵଃ । ସର୍ଵାଙ୍ଗ ସର୍ଵଂ ତେ ଚକ୍ଷୁଃ ସର୍ଵମାଯୁଶ୍ଚ ତେଽଵିଦମ୍
ମୁଁ ତୁମକୁ ନେଇଛି, ତୁମକୁ ଖୋଜିଛି; ତୁମେ ପୁନଃ ଫେରିଛ; ତୁମ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ, ସମସ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି, ସମସ୍ତ ଆୟୁ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଫେରାଇଛି।
ବ୍ରହ୍ମଣାଗ୍ନିଃ ସଂଵିଦାନୋ ରକ୍ଷୋହା ବାଧତାମିତଃ । ଅମୀଵା ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭଂ ଦୁର୍ଣାମା ଯୋନିମାଶଯେ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗ ସହିତ ଅଗ୍ନି, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତକୁ ଦୂର କରେ, ସେ ଏଠାରୁ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ଧରିଥିବା ରୋଗ, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଖ ଗର୍ଭରେ ଲୁଚିଛି, ତାହାକୁ ଦୂର କରୁ।
ଯସ୍ତେ ଗର୍ଭମମୀଵା ଦୁର୍ଣାମା ଯୋନିମାଶଯେ । ଅଗ୍ନିଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ନିଷ୍କ୍ରଵ୍ଯାଦମନୀନଶତ୍
ଯେ ରୋଗ ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ଧରିଛି, ଯେ ଦୁଷ୍ଟ ଦୁଃଖ ଗର୍ଭରେ ଲୁଚିଛି, ଅଗ୍ନି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍ଗ ସହିତ ଏହାକୁ ଦୂର କରି, ମାଂସ ଖାଇଥିବା ଦୁଷ୍ଟକୁ ଦୂର କରିଦିଅ।
ଯସ୍ତେ ହନ୍ତି ପତଯନ୍ତଂ ନିଷତ୍ସ୍ନୁଂ ଯଃ ସରୀସୃପମ୍ । ଜାତଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ କିଛି ତୁମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ଚାହେ ଉଡୁଥିବା, ବସିଥିବା କିମ୍ବା ଗୁଡିଯାଉଥିବା, ଯେ କିଛି ଜନ୍ମ ନେଇ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ ଊରୂ ଵିହରତ୍ଯନ୍ତରା ଦମ୍ପତୀ ଶଯେ । ଯୋନିଂ ଯୋ ଅନ୍ତରାରେଲ୍ହି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ କିଛି ଦମ୍ପତି ଏକାଠି ଶୋଇଥିବାବେଳେ ତୁମର ଉରୁ ମଧ୍ୟରେ ଚଳାଉଥିବା, ଯେ କିଛି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ଭ୍ରାତା ପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଜାରୋ ଭୂତ୍ଵା ନିପଦ୍ଯତେ । ପ୍ରଜାଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ ତୁମର ଭାଇ ହେଇ, ପତି ହୋଇଥିବା କିମ୍ବା ପ୍ରେମିକ ହୋଇ ତୁମ ସହିତ ଶୋଇଥିବା, ଯେ କିଛି ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।
ଯସ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵପ୍ନେନ ତମସା ମୋହଯିତ୍ଵା ନିପଦ୍ଯତେ । ପ୍ରଜାଂ ଯସ୍ତେ ଜିଘାଂସତି ତମିତୋ ନାଶଯାମସି
ଯେ ତୁମକୁ ନିଦ୍ରା ଓ ଅନ୍ଧାରରେ ଭ୍ରମିତ କରି, ତୁମ ସହିତ ଶୋଇଥିବା, ଯେ କିଛି ତୁମର ସନ୍ତାନକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେ, ଏଠାରୁ ଆମେ ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରୁ।