ତଦ୍ଵୋ ଗାଯ ସୁତେ ସଚା ପୁରୁହୂତାଯ ସତ୍ଵନେ । ଶଂ ଯଦ୍ଗଵେ ନ ଶାକିନେ
ତୁମେମାନେ ଏହି ପାନୀୟ ଦଳନ ସମୟରେ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଗାନ କର; ଯେପରି ଗାଈ ପାଇଁ ଭଲ ହୁଏ, ସେପରି ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ନ ଘା ଵସୁର୍ନି ଯମତେ ଦାନଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଯତ୍ସୀମୁପ ଶ୍ରଵଦ୍ଗିରଃ
ଦାନଶୀଳ ଦେବତା କେବେ ଧନ ଓ ଗୋଧନ ଦେବାରେ ରୋକି ନାହାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗୀତ ପହଞ୍ଚେ।
କୁଵିତ୍ସସ୍ଯ ପ୍ର ହି ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତଂ ଦସ୍ଯୁହା ଗମତ୍। ଶଚୀଭିରପ ନୋ ଵରତ୍
ସମ୍ଭବତଃ ସେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ଗୋଧନ ଥିବା ଗୋଶାଳାକୁ ଯିବେ; ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଂ ନ ଆ ଭର ପିତା ପୁତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯଥା । ଶିକ୍ଷା ଣୋ ଅସ୍ମିନ୍ ପୁରୁହୂତ ଯାମନି ଜୀଵା ଜ୍ଯୋତିରଶୀମହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେପରି ଜଣେ ବାପା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନୋଁକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଏହି ପଥରେ ଆମକୁ ଶିଖାନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ଆଲୋକ ପାଇପାରିବା।
ମା ନୋ ଅଜ୍ଞାତା ଵୃଜନା ଦୁରାଧ୍ଯୋ ମାଶିଵାସୋ ଅଵ କ୍ରମୁଃ । ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ପ୍ରଵତଃ ଶଶ୍ଵତୀରପୋଽତି ଶୂର ତରାମସି
ଅଜଣା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁସ୍ୱଭାବ ଲୋକମାନେ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ନିବାସୀମାନେ, ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ। ଆପଣ ସହିତ, ହେ ବୀର, ଆମେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଗଭୀର ଜଳ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନ ଆ ଭରମୋଜିଷ୍ଠଂ ପପୁରି ଶ୍ରଵଃ । ଯେନେମେ ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ରୋଦସୀ ଓଭେ ସୁଶିପ୍ର ପ୍ରାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଠୋଠ ଥିବା, ଏହି ଦୁଇଟି ଚମକୁଥିବା ଜଗତକୁ ପୂରିଦେଲେ।
ତ୍ଵାମୁଗ୍ରମଵସେ ଚର୍ଷଣୀସହଂ ରାଜନ୍ ଦେଵେଷୁ ହୂମହେ । ଵିଶ୍ଵା ସୁ ନୋ ଵିଥୁରା ପିବ୍ଦନା ଵସୋଽମିତ୍ରାନ୍ ସୁଷହାନ୍ କୃଧି
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ହେ ଧନର ଭଣ୍ଡାର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମ ପାଇଁ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ସହଜରେ ଦମିତ ହେଉ।
ଯଦ୍ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶତଂ ଶତଂ ଭୂମିରୁତ ସ୍ଯୁଃ । ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିନ୍ତ୍ସହସ୍ରଂ ସୂର୍ଯା ଅନୁ ନ ଜାତମଷ୍ଟ ରୋଦସୀ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯଦି ଶତଶତ ଆକାଶ, ଶତଶତ ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଥାଅ, ତଥାପି ହଜାର ମେଘ ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଦିଗ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କିଛି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, କିଛି ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଆ ପପ୍ରାଥ ମହିନା କୃଷ୍ଣ୍ଯା ଵୃଷନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଶଵିଷ୍ଠ ଶଵସା । ଅସ୍ମାମଵ ମଘଵନ୍ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ ଵଜ୍ରିଂ ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ, ତୁମେ ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କୁ ବ୍ୟାପିଛ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆମ ଗଠିକୁ ଆସ, ହେ ମେଘଧାରୀ, ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ । ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦିଧିଷେଯ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରାସୀଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ମନେ ପ୍ରେମ କରିବି, ହେ ଧନଦାତା; ମୁଁ କେବେ ମନ୍ଦମନିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେବି ନାହିଁ।
ଶିକ୍ଷେଯମିନ୍ ମହଯତେ ଦିଵେଦିଵେ ରାଯ ଆ କୁହଚିଦ୍ଵିଦେ । ନହି ତ୍ଵଦନ୍ଯନ୍ ମଘଵନ୍ ନ ଆପ୍ଯଂ ଵସ୍ଯୋ ଅସ୍ତି ପିତା ଚନ
ମୁଁ ଦିନେଦିନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁବେ, ସେଠି ଧନ ଦେବା ଶିଖିବି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ବାପା ମଧ୍ୟ ଏପରି ଧନଦାତା ନୁହଁନ୍ତି।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ । ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦିଧିଷେଯ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରାସୀଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ମନେ ପ୍ରେମ କରିବି, ହେ ଧନଦାତା; ମୁଁ କେବେ ମନ୍ଦମନିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେବି ନାହିଁ।
ଶିକ୍ଷେଯମିନ୍ ମହଯତେ ଦିଵେଦିଵେ ରାଯ ଆ କୁହଚିଦ୍ଵିଦେ । ନହି ତ୍ଵଦନ୍ଯନ୍ ମଘଵନ୍ ନ ଆପ୍ଯଂ ଵସ୍ଯୋ ଅସ୍ତି ପିତା ଚନ
ମୁଁ ଦିନେଦିନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁବେ, ସେଠି ଧନ ଦେବା ଶିଖିବି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ବାପା ମଧ୍ୟ ଏପରି ଧନଦାତା ନୁହଁନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସୁତା ଇମେ ତ୍ଵାଯଵଃ । ଅଣ୍ଵୀଭିସ୍ତନା ପୂତାସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିହ୍ନଧାରୀ; ଏହି ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ, ସ୍ବଚ୍ଛ ଝରଣାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଧିଯେଷିତୋ ଵିପ୍ରଜୁତଃ ସୁତାଵତଃ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵାଘତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହିତ, ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ଓ ଗାୟକଙ୍କର ସ୍ତୁତିକୁ ଆସ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ତୂତୁଜାନ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵଃ । ସୁତେ ଦଧିଷ୍ଵ ନଶ୍ଚନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଆସ, ହେ ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ଗୀତରେ; ଆମର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ପାଖରେ ବସ।
ମା ଚିଦନ୍ଯଦ୍ଵି ଶଂସତ ସଖାଯୋ ମା ରିଷଣ୍ଯତ । ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ସ୍ତୋତା ଵୃଷଣଂ ସଚା ସୁତେ ମୁହୁରୁକ୍ଥା ଚ ଶଂସତ
ହେ ବନ୍ଧୁମାନେ, ଅନ୍ୟ କିଛି କଥା କହିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ; ଏହି ଚାପିବା ବେଳେ ଏକାସାଥି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ପୁନିପୁନି ଗୀତ ଗାଅ।
ଅଵକ୍ରକ୍ଷିଣଂ ଵୃଷଭଂ ଯଥାଜୁରଂ ଗାଂ ନ ଚର୍ଷଣୀସହମ୍ । ଵିଦ୍ଵେଷଣଂ ସଂଵନନୋଭଯଂକରଂ ମଂହିଷ୍ଠମୁଭଯାଵିନମ୍
ଯେପରି ବୃଷଭ ଅଜୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଏକତାକାରୀ, ଦୁଇଟି କାମ କରୁଥିବା, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ମାଲିକ।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ଜନା ଇମେ ନାନା ହଵନ୍ତ ଊତଯେ । ଅସ୍ମାକଂ ବ୍ରହ୍ମେଦମିନ୍ଦ୍ର ଭୂତୁ ତେଽହା ଵିଶ୍ଵା ଚ ଵର୍ଧନମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ; ଏହା ଆଜି ଓ ସଦା ଆମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହେଉ।
ଵି ତର୍ତୂର୍ଯନ୍ତେ ମଘଵନ୍ ଵିପଶ୍ଚିତୋଽର୍ଯୋ ଵିପୋ ଜନାନାମ୍ । ଉପ କ୍ରମସ୍ଵ ପୁରୁରୂପମା ଭର ଵାଜଂ ନେଦିଷ୍ଠମୂତଯେ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କଥାରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ; ଅନେକ ରୂପରେ ଆସ, ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟର ଫଳ ଆଣ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ତେ ବ୍ରହ୍ମଯୁଜା ଯୁନଜ୍ମି ହରୀ ସଖାଯା ସଧମାଦ ଆଶୂ । ସ୍ଥିରଂ ରଥଂ ସୁଖମିନ୍ଦ୍ରାଧିତିଷ୍ଠନ୍ ପ୍ରଜାନନ୍ ଵିଦ୍ଵାମୁପ ଯାହି ସୋମମ୍
ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୁତ କରୁଛି, ହେ ବନ୍ଧୁ, ସାଧାରଣ ଆସନରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୃଢ଼ ରଥକୁ ସହଜରେ ଧର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ହୋଇ, ସୋମ ପାନକୁ ଆସ।
ଅଧ୍ଵର୍ଯଵୋଽରୁଣଂ ଦୁଗ୍ଧମଂଶୁଂ ଜୁହୋତନ ଵୃଷଭାଯ କ୍ଷିତୀନାମ୍ । ଗୌରାଦ୍ଵେଦୀଯାମଵପାନମିନ୍ଦ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵାହେଦ୍ଯାତି ସୁତସୋମମିଚ୍ଛନ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ପାଇଁ ଲାଲ ଦୁଧ ଦୋହାଯାଇଥିବା ସ୍ବଚ୍ଛ ରସ ଅର୍ପଣ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଚାହିଁ, ଗାଈ ଓ ବଳିପାତ୍ରରୁ ସମସ୍ତ ପାନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି।
ଯଦ୍ଦଧିଷେ ପ୍ରଦିଵି ଚାର୍ଵନ୍ନଂ ଦିଵେଦିଵେ ପୀତିମିଦସ୍ଯ ଵକ୍ଷି । ଉତ ହୃଦୋତ ମନସା ଜୁଷାଣ ଉଶନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରସ୍ଥିତାନ୍ ପାହି ସୋମାନ୍
ତୁମେ ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ରଖିଛ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଦିନେଦିନେ ଆଣ। ହୃଦୟ ଓ ମନରେ ଗ୍ରହଣ କରି, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉ।
ଜଜ୍ଞାନଃ ସୋମଂ ସହସେ ପପାଥ ପ୍ର ତେ ମାତା ମହିମାନମୁଵାଚ । ଏନ୍ଦ୍ର ପପ୍ରାଥୋର୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଯୁଧା ଦେଵେଭ୍ଯୋ ଵରିଵଶ୍ଚକର୍ଥ
ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଇ, ତୁମେ ସୋମ ପିଇଥିଲ; ତୁମର ମାଆ ତୁମର ବଡ଼ତ୍ୱ କହିଥିଲେ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବିଶାଳ ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ବିସ୍ତାର କଲ, ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପଥ ବନେଇଦେଲ।
ଯଦ୍ଯୋଧଯା ମହତୋ ମନ୍ଯମାନାନ୍ ସାକ୍ଷାମ ତାନ୍ ବାହୁଭିଃ ଶାଶଦାନାନ୍ । ଯଦ୍ଵା ନୃଭିର୍ଵୃତ ଇନ୍ଦ୍ରାଭିଯୁଧ୍ଯାସ୍ତଂ ତ୍ଵଯାଜିଂ ସୌଶ୍ରଵସଂ ଜଯେମ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯଦି ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଯେମାନେ ନିଜକୁ ବଡ଼ ବଳଶାଳୀ ଭାବନ୍ତି, ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ରହନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ବୀରମାନେ, ତେବେ ତୁମେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ, ଆମେ ସେଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବୁ।
ପ୍ରେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵୋଚଂ ପ୍ରଥମା କୃତାନି ପ୍ର ନୂତନା ମଘଵା ଯା ଚକାର । ଯଦେଦଦେଵୀରସହିଷ୍ଟ ମାଯା ଅଥାଭଵତ୍କେଵଲଃ ସୋମୋ ଅସ୍ଯ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ସର୍ବପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ କହିବି, ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଦୟାଳୁ ଯେଉଁ ନୂତନ କାମ କରିଛନ୍ତି, ସେସବୁ ମଧ୍ୟ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ସୋମ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ହୋଇଗଲା।
ତଵେଦଂ ଵିଶ୍ଵମଭିତଃ ପଶଵ୍ଯଂ ଯତ୍ପଶ୍ଯସି ଚକ୍ଷସା ସୂର୍ଯସ୍ଯ । ଗଵାମସି ଗୋପତିରେକ ଇନ୍ଦ୍ର ଭକ୍ଷୀମହି ତେ ପ୍ରଯତସ୍ଯ ଵସ୍ଵଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଚାଲାଉଛ, ସେଇ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏହି ସଂସାର ତୁମର ଚରାଗାହ। ଗାଁମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ରକ୍ଷକ ଓ ସ୍ୱାମୀ ହେଉଛ, ଇନ୍ଦ୍ର। ଆମେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଧନ ଦେଉଛ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତାହା ଉପଭୋଗ କରିପାରିବୁ।
ବୃହସ୍ପତେ ଯୁଵମିନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵସ୍ଵୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯେଶାଥେ ଉତ ପାର୍ଥିଵସ୍ଯ । ଧତ୍ତଂ ରଯିଂ ସ୍ତୁଵତେ କୀରଯେ ଚିଦ୍ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ
ହେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁହେଁ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନର ଅଧିପତି। ଯିଏ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେ, ସେଉଁଠିକୁ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଧନ ଦିଅ। ଦୁହେଁ ସଦା ଆମକୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର।
ଯସ୍ତସ୍ତମ୍ଭ ସହସା ଵି ଜ୍ମୋ ଅନ୍ତାନ୍ ବୃହସ୍ପତିସ୍ତ୍ରିଷଧସ୍ଥୋ ରଵେଣ । ତଂ ପ୍ରତ୍ନାସ ଋଷଯୋ ଦୀଧ୍ଯାନାଃ ପୁରୋ ଵିପ୍ରା ଦଧିରେ ମନ୍ଦ୍ରଜିହ୍ଵମ୍
ଯିଏ ବଳେଇ ଏହି ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ସୀମାକୁ ଧରିଥିଲେ—ସେ ବୃହସ୍ପତି, ତିନି ଥର ଉଚ୍ଚାସନରେ ବସି, ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ—ପୁରୁଣା ଋଷିମାନେ, ଜ୍ଞାନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପୁରାତନ ପୂଜାରିମାନେ, ମଧୁର କଥାରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଧୁନେତଯଃ ସୁପ୍ରକେତଂ ମଦନ୍ତୋ ବୃହସ୍ପତେ ଅଭି ଯେ ନସ୍ତତସ୍ରେ । ପୃଷନ୍ତଂ ସୃପ୍ରମଦବ୍ଧମୂର୍ଵଂ ବୃହସ୍ପତେ ରକ୍ଷତାଦସ୍ଯ ଯୋନିମ୍
ଯେମାନେ ତୀବ୍ର ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଘେରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଆମର ରକ୍ଷକ। ବୃହସ୍ପତି, ସେଇ ବିସ୍ତୃତ ଓ ଅବିରତ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ନଦୀର ମୂଳକୁ ରକ୍ଷା କର।