ଆ ମଧ୍ଵୋ ଅସ୍ମା ଅସିଚନ୍ନ୍ ଅମତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୂର୍ଣଂ ସ ହି ସତ୍ଯରାଧାଃ । ସ ଵାଵୃଧେ ଵରିମନ୍ନ୍ ଆ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଭି କ୍ରତ୍ଵା ନର୍ଯଃ ପୌଂସ୍ଯୈଶ୍ଚ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାପରେ ମଧୁର ପାନୀୟ ଢାଳାଯାଇଛି, କାରଣ ସେ ନିଜେ ଉପହାର ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ବଡ଼ ହୋଇଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀର ବିସ୍ତୃତିକୁ ଛୁଇଁଛନ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତାରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଵ୍ଯାନଳ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପୃତନାଃ ସ୍ଵୋଜା ଆସ୍ମୈ ଯତନ୍ତେ ସଖ୍ଯାଯ ପୂର୍ଵୀଃ । ଆ ସ୍ମା ରଥଂ ନ ପୃତନାସୁ ତିଷ୍ଠ ଯଂ ଭଦ୍ରଯା ସୁମତ୍ଯା ଚୋଦଯାସେ
ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ୍ ଦେଇଛନ୍ତି; ଅନେକ ଲୋକ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗତ୍ୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି। ଯେପରି ଯୋଦ୍ଧା ରଥରେ ଦୃଢ଼ ରହିଥାଏ, ସେପରି ଆପଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ହୁଅନ୍ତୁ, ଯାହାକୁ ଆପଣ ଦୟାରେ ଆଗେ ବଢ଼ାନ୍ତି।
ଆ ସତ୍ଯୋ ଯାତୁ ମଘଵାଁ ଋଜୀଷୀ ଦ୍ରଵନ୍ତ୍ଵସ୍ଯ ହରଯ ଉପ ନଃ । ତସ୍ମା ଇଦନ୍ଧଃ ସୁଷୁମା ସୁଦକ୍ଷମିହାଭିପିତ୍ଵଂ କରତେ ଗୃଣାନଃ
ସତ୍ୟ ଓ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହୋଇ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ; ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦ୍ରୁତ ଆମ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଶଂସା ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ, ତାଙ୍କର କୃପା ଆଶା କରୁଛୁ।
ଅଵ ସ୍ଯ ଶୂରାଧ୍ଵନୋ ନାନ୍ତେଽସ୍ମିନ୍ ନୋ ଅଦ୍ଯ ସଵନେ ମନ୍ଦଧ୍ଯୈ । ଶଂସାତ୍ଯୁକ୍ଥମୁଶନେଵ ଵେଧାଶ୍ଚିକିତୁଷେ ଅସୁର୍ଯାଯ ମନ୍ମ
ତାଙ୍କର ବୀରତାର ପଥର ଶେଷରେ, ଏହି ଆଜିର ସବାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ। ପ୍ରେରିତ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯେପରି ପୂଜା ଗୀତ ଗାଏ, ସେପରି ଜ୍ଞାନୀ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି।
କଵିର୍ନ ନିଣ୍ଯଂ ଵିଦଥାନି ସାଧନ୍ ଵୃଷା ଯତ୍ସେକଂ ଵିପିପାନୋ ଅର୍ଚାତ୍। ଦିଵ ଇତ୍ଥା ଜୀଜନତ୍ସପ୍ତ କାରୂନ୍ ଅହ୍ନା ଚିଚ୍ଚକ୍ରୁର୍ଵଯୁନା ଗୃଣନ୍ତଃ
ଏକ ଋଷି ପରି ସେ ଗୁପ୍ତ ପଥ ଜାଣନ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରନ୍ତି; ବଳିଅଂଶ ପରି ସେ ଏକ ଧାରା ଝରାନ୍ତି ଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗାନ କରନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ ସେ ଆକାଶରେ ସାତ ଗାୟକ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ସ୍ଵର୍ଯଦ୍ଵେଦି ସୁଦୃଶୀକମର୍କୈର୍ମହି ଜ୍ଯୋତୀ ରୁରୁଚୁର୍ଯଦ୍ଧ ଵସ୍ତୋଃ । ଅନ୍ଧା ତମାଂସି ଦୁଧିତା ଵିଚକ୍ଷେ ନୃଭ୍ଯଶ୍ଚକାର ନୃତମୋ ଅଭିଷ୍ଟୌ
ସେ ଦିବ୍ୟ ନୀତି ଜାଣି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସ୍ତୁତିରେ ଉଜାଗର ହେଲେ; ଉଷା ମୁକ୍ତି ହେବାବେଳେ ବଡ଼ ଆଲୋକ ଚମକିଲା। ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କଲେ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖିଲେ; ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ବୀର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ।
ଵଵକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅମିତମୃଜିଷ୍ଯୁଭେ ଆ ପପ୍ରୌ ରୋଦସୀ ମହିତ୍ଵା । ଅତଶ୍ଚିଦସ୍ଯ ମହିମା ଵି ରେଚ୍ଯଭି ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଭୁଵନା ବଭୂଵ
ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ର ଅପାର ଶକ୍ତିରେ ବଡ଼ ହେଲେ; ସେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୁହିଁକୁ ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱରେ ପୂରିଦେଲେ। ତେଣୁ, ତାଙ୍କର ମହିମା ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ହେଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଵିଶ୍ଵାନି ଶକ୍ରୋ ନର୍ଯାଣି ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଅପୋ ରିରେଚ ସଖିଭିର୍ନିକାମୈଃ । ଅଶ୍ମାନଂ ଚିଦ୍ଯେ ବିଭିଦୁର୍ଵଚୋଭିର୍ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତମୁଶିଜୋ ଵି ଵଵ୍ରୁଃ
ସମସ୍ତ ବୀର କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି, ଶକ୍ର ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛାରେ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ସେମାନେ ଶବ୍ଦରେ ପଥରକୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ; ଗୋଧନ ଥିବା ଗୋଶାଳାକୁ ଉଶିଜମାନେ ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲିଦେଲେ।
ଅପୋ ଵୃତ୍ରଂ ଵଵ୍ରିଵାଂସଂ ପରାହନ୍ ପ୍ରାଵତ୍ତେ ଵଜ୍ରଂ ପୃଥିଵୀ ସଚେତାଃ । ପ୍ରାର୍ଣାଂସି ସମୁଦ୍ରିଯାଣ୍ଯୈନୋଃ ପତିର୍ଭଵଂ ଛଵସା ଶୂର ଧୃଷ୍ଣୋ
ସେ ଜଳକୁ ଅଟକାଇଥିବା ବୃତ୍ରକୁ ଦୂର କଲେ; ପୃଥିବୀ ଜାଗୃତ ହୋଇ ବଜ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କଲା। ହେ ସାହସୀ ବୀର, ଆପଣ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବାହମୟ ନଦୀ ଓ ସମୁଦ୍ରର ମାଲିକ ହେଲେ।
ଅପୋ ଯଦଦ୍ରିଂ ପୁରୁହୂତ ଦର୍ଦରାଵିର୍ଭୁଵତ୍ସରମା ପୂର୍ଵ୍ଯଂ ତେ । ସ ନୋ ନେତା ଵାଜମା ଦର୍ଷି ଭୂରିଂ ଗୋତ୍ରା ରୁଜନ୍ନ୍ ଅଙ୍ଗିରୋଭିର୍ଗୃଣାନଃ
ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଯେବେ ଆପଣ ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ପୁରୁଣା ସରମା ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ଆମ ପାଇଁ ଆପଣ ଅଧିକ ଧନର ନେତା ହେଉନ୍ତୁ; ଅନ୍ଗିରସମାନେ ଯେଉଁପରି ଗୋଧନ ଦେଖିଥିଲେ, ଆପଣ ବାଧା ଭାଙ୍ଗି ଅନେକ ଧନ ଦେଖିଲେ।
ତଦ୍ଵୋ ଗାଯ ସୁତେ ସଚା ପୁରୁହୂତାଯ ସତ୍ଵନେ । ଶଂ ଯଦ୍ଗଵେ ନ ଶାକିନେ
ତୁମେମାନେ ଏହି ପାନୀୟ ଦଳନ ସମୟରେ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଗାନ କର; ଯେପରି ଗାଈ ପାଇଁ ଭଲ ହୁଏ, ସେପରି ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ।
ନ ଘା ଵସୁର୍ନି ଯମତେ ଦାନଂ ଵାଜସ୍ଯ ଗୋମତଃ । ଯତ୍ସୀମୁପ ଶ୍ରଵଦ୍ଗିରଃ
ଦାନଶୀଳ ଦେବତା କେବେ ଧନ ଓ ଗୋଧନ ଦେବାରେ ରୋକି ନାହାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗୀତ ପହଞ୍ଚେ।
କୁଵିତ୍ସସ୍ଯ ପ୍ର ହି ଵ୍ରଜଂ ଗୋମନ୍ତଂ ଦସ୍ଯୁହା ଗମତ୍। ଶଚୀଭିରପ ନୋ ଵରତ୍
ସମ୍ଭବତଃ ସେ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ଗୋଧନ ଥିବା ଗୋଶାଳାକୁ ଯିବେ; ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ।
ଇନ୍ଦ୍ର କ୍ରତୁଂ ନ ଆ ଭର ପିତା ପୁତ୍ରେଭ୍ଯୋ ଯଥା । ଶିକ୍ଷା ଣୋ ଅସ୍ମିନ୍ ପୁରୁହୂତ ଯାମନି ଜୀଵା ଜ୍ଯୋତିରଶୀମହି
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେପରି ଜଣେ ବାପା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନୋଁକୁ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେପରି ଆମକୁ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଏହି ପଥରେ ଆମକୁ ଶିଖାନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୀବନ୍ତ ଆଲୋକ ପାଇପାରିବା।
ମା ନୋ ଅଜ୍ଞାତା ଵୃଜନା ଦୁରାଧ୍ଯୋ ମାଶିଵାସୋ ଅଵ କ୍ରମୁଃ । ତ୍ଵଯା ଵଯଂ ପ୍ରଵତଃ ଶଶ୍ଵତୀରପୋଽତି ଶୂର ତରାମସି
ଅଜଣା କିମ୍ବା ଶତ୍ରୁସ୍ୱଭାବ ଲୋକମାନେ, କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟ ନିବାସୀମାନେ, ଆମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିନପାରନ୍ତୁ। ଆପଣ ସହିତ, ହେ ବୀର, ଆମେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ଗଭୀର ଜଳ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ନ ଆ ଭରମୋଜିଷ୍ଠଂ ପପୁରି ଶ୍ରଵଃ । ଯେନେମେ ଚିତ୍ର ଵଜ୍ରହସ୍ତ ରୋଦସୀ ଓଭେ ସୁଶିପ୍ର ପ୍ରାଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣ, ହେ ସୁନ୍ଦର ଠୋଠ ଥିବା, ଏହି ଦୁଇଟି ଚମକୁଥିବା ଜଗତକୁ ପୂରିଦେଲେ।
ତ୍ଵାମୁଗ୍ରମଵସେ ଚର୍ଷଣୀସହଂ ରାଜନ୍ ଦେଵେଷୁ ହୂମହେ । ଵିଶ୍ଵା ସୁ ନୋ ଵିଥୁରା ପିବ୍ଦନା ଵସୋଽମିତ୍ରାନ୍ ସୁଷହାନ୍ କୃଧି
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ହେ ଧନର ଭଣ୍ଡାର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଆମ ପାଇଁ ନଶ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ଆମର ଶତ୍ରୁମାନେ ସହଜରେ ଦମିତ ହେଉ।
ଯଦ୍ଦ୍ଯାଵ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶତଂ ଶତଂ ଭୂମିରୁତ ସ୍ଯୁଃ । ନ ତ୍ଵା ଵଜ୍ରିନ୍ତ୍ସହସ୍ରଂ ସୂର୍ଯା ଅନୁ ନ ଜାତମଷ୍ଟ ରୋଦସୀ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯଦି ଶତଶତ ଆକାଶ, ଶତଶତ ପୃଥିବୀ କିମ୍ବା ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଥାଅ, ତଥାପି ହଜାର ମେଘ ନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ନାହିଁ, ଦୁଇ ଦିଗ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କିଛି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, କିଛି ମଧ୍ୟ ତୁମ ସମାନ ହେଇପାରିବ ନାହିଁ।
ଆ ପପ୍ରାଥ ମହିନା କୃଷ୍ଣ୍ଯା ଵୃଷନ୍ ଵିଶ୍ଵା ଶଵିଷ୍ଠ ଶଵସା । ଅସ୍ମାମଵ ମଘଵନ୍ ଗୋମତି ଵ୍ରଜେ ଵଜ୍ରିଂ ଚିତ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ
ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ, ତୁମେ ତୁମର ବଡ଼ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ କୁ ବ୍ୟାପିଛ; ହେ ଦାନଶୀଳ, ଗୋଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆମ ଗଠିକୁ ଆସ, ହେ ମେଘଧାରୀ, ତୁମର ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟ ସହିତ ଆସ।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ । ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦିଧିଷେଯ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରାସୀଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ମନେ ପ୍ରେମ କରିବି, ହେ ଧନଦାତା; ମୁଁ କେବେ ମନ୍ଦମନିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେବି ନାହିଁ।
ଶିକ୍ଷେଯମିନ୍ ମହଯତେ ଦିଵେଦିଵେ ରାଯ ଆ କୁହଚିଦ୍ଵିଦେ । ନହି ତ୍ଵଦନ୍ଯନ୍ ମଘଵନ୍ ନ ଆପ୍ଯଂ ଵସ୍ଯୋ ଅସ୍ତି ପିତା ଚନ
ମୁଁ ଦିନେଦିନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁବେ, ସେଠି ଧନ ଦେବା ଶିଖିବି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ବାପା ମଧ୍ୟ ଏପରି ଧନଦାତା ନୁହଁନ୍ତି।
ଯଦିନ୍ଦ୍ର ଯାଵତସ୍ତ୍ଵମେତାଵଦହମୀଶୀଯ । ସ୍ତୋତାରମିଦ୍ଦିଧିଷେଯ ରଦାଵସୋ ନ ପାପତ୍ଵାଯ ରାସୀଯ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ। ମୁଁ ଗାୟକଙ୍କୁ ମନେ ପ୍ରେମ କରିବି, ହେ ଧନଦାତା; ମୁଁ କେବେ ମନ୍ଦମନିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେବି ନାହିଁ।
ଶିକ୍ଷେଯମିନ୍ ମହଯତେ ଦିଵେଦିଵେ ରାଯ ଆ କୁହଚିଦ୍ଵିଦେ । ନହି ତ୍ଵଦନ୍ଯନ୍ ମଘଵନ୍ ନ ଆପ୍ଯଂ ଵସ୍ଯୋ ଅସ୍ତି ପିତା ଚନ
ମୁଁ ଦିନେଦିନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଚାହିଁବେ, ସେଠି ଧନ ଦେବା ଶିଖିବି। ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହିଁ, ବାପା ମଧ୍ୟ ଏପରି ଧନଦାତା ନୁହଁନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସୁତା ଇମେ ତ୍ଵାଯଵଃ । ଅଣ୍ଵୀଭିସ୍ତନା ପୂତାସଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆସ, ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଚିହ୍ନଧାରୀ; ଏହି ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ତୁମ ପାଇଁ, ସ୍ବଚ୍ଛ ଝରଣାରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଛି।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଧିଯେଷିତୋ ଵିପ୍ରଜୁତଃ ସୁତାଵତଃ । ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵାଘତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସହିତ, ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ଓ ଗାୟକଙ୍କର ସ୍ତୁତିକୁ ଆସ।
ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ତୂତୁଜାନ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵଃ । ସୁତେ ଦଧିଷ୍ଵ ନଶ୍ଚନଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ତୁରନ୍ତ ଆସ, ହେ ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ଗୀତରେ; ଆମର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାପିଥିବା ପାନୀୟ ପାଖରେ ବସ।
ମା ଚିଦନ୍ଯଦ୍ଵି ଶଂସତ ସଖାଯୋ ମା ରିଷଣ୍ଯତ । ଇନ୍ଦ୍ରମିତ୍ସ୍ତୋତା ଵୃଷଣଂ ସଚା ସୁତେ ମୁହୁରୁକ୍ଥା ଚ ଶଂସତ
ହେ ବନ୍ଧୁମାନେ, ଅନ୍ୟ କିଛି କଥା କହିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିବେ ନାହିଁ; ଏହି ଚାପିବା ବେଳେ ଏକାସାଥି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ପୁନିପୁନି ଗୀତ ଗାଅ।
ଅଵକ୍ରକ୍ଷିଣଂ ଵୃଷଭଂ ଯଥାଜୁରଂ ଗାଂ ନ ଚର୍ଷଣୀସହମ୍ । ଵିଦ୍ଵେଷଣଂ ସଂଵନନୋଭଯଂକରଂ ମଂହିଷ୍ଠମୁଭଯାଵିନମ୍
ଯେପରି ବୃଷଭ ଅଜୟ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗାଈ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ଏକତାକାରୀ, ଦୁଇଟି କାମ କରୁଥିବା, ସବୁଠାରୁ ବଡ଼, ଦୁଇ ପକ୍ଷର ମାଲିକ।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ତ୍ଵା ଜନା ଇମେ ନାନା ହଵନ୍ତ ଊତଯେ । ଅସ୍ମାକଂ ବ୍ରହ୍ମେଦମିନ୍ଦ୍ର ଭୂତୁ ତେଽହା ଵିଶ୍ଵା ଚ ଵର୍ଧନମ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଲୋକେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଆମର ସ୍ତୁତି ତୁମ ପାଇଁ ହେଉ; ଏହା ଆଜି ଓ ସଦା ଆମର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହେଉ।
ଵି ତର୍ତୂର୍ଯନ୍ତେ ମଘଵନ୍ ଵିପଶ୍ଚିତୋଽର୍ଯୋ ଵିପୋ ଜନାନାମ୍ । ଉପ କ୍ରମସ୍ଵ ପୁରୁରୂପମା ଭର ଵାଜଂ ନେଦିଷ୍ଠମୂତଯେ
ହେ ଦାନଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ କଥାରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଆର୍ଯ୍ୟମାନେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗାମୀ; ଅନେକ ରୂପରେ ଆସ, ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟର ଫଳ ଆଣ।