ସମୋହେ ଵା ଯ ଆଶତ ନରସ୍ତୋକସ୍ଯ ସନିତୌ । ଵିପ୍ରାସୋ ଵା ଧିଯାଯଵଃ
ଏକାସାଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି—
ଯଃ କୁକ୍ଷିଃ ସୋମପାତମଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପିନ୍ଵତେ । ଉର୍ଵୀରାପୋ ନ କାକୁଦଃ
ତାଙ୍କର ପେଟ, ଯାହା ସୋମପାନ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆଗ୍ରହୀ, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଫୁଲିଯାଏ; ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ଶିଖର ଭଳି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ ସୂନୃତା ଵିରପ୍ଶୀ ଗୋମତୀ ମହୀ । ପକ୍ଵା ଶାଖା ନ ଦାଶୁଷେ
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଥା, ଗୋଧନ ଓ ବିଶାଳ ଭୂମିରେ ଭରପୂର, ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ପକା ଡାଲି ପରି ହୁଏ।
ଏଵା ହି ତେ ଵିଭୂତଯ ଊତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମାଵତେ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ସ୍ତୋମ ଉକ୍ଥଂ ଚ ଶଂସ୍ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମପୀତଯେ
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ସ୍ତୁତି, ଯାହା ଆକାଂକ୍ଷା ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମପାନରେ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଇନ୍ଦ୍ରେହି ମତ୍ସ୍ଯନ୍ଧସୋ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୋମପର୍ଵଭିଃ । ମହାମଭିଷ୍ଟିରୋଜସା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମପାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ସମସ୍ତ ସୋମ ଉତ୍ସବ ସହିତ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ ଆସ।
ଏମେନଂ ସୃଜତା ସୁତେ ମନ୍ଦିମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ଦିନେ । ଚକ୍ରିଂ ଵିଶ୍ଵାନି ଚକ୍ରଯେ
ଏହି ସହିତ, ସୋମରସ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯିଏ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିବା ପାଇଁ।
ମତ୍ସ୍ଵା ସୁଶିପ୍ର ମନ୍ଦିଭି ସ୍ତୋମେଭିର୍ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ । ସଚୈଷୁ ସଵନେଷ୍ଵା
ହେ ସୁନ୍ଦର ଠୋଡ଼ି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିଗୀତ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଏହି ନିବେଦନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ତେ ଗିରଃ ପ୍ରତି ତ୍ଵାମୁଦହାସତ । ଅଜୋଷା ଵୃଷଭଂ ପତିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଇଛୁ; ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ବୃଷଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ସଂ ଚୋଦଯ ଚିତ୍ରମର୍ଵାଗ୍ରାଧ ଇନ୍ଦ୍ର ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ଅସଦିତ୍ତେ ଵିଭୁ ପ୍ରଭୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚମତ୍କାର, ତୀବ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ସେ ତୁମର ବିଶାଳ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ଅସ୍ମାନ୍ତ୍ସୁ ତତ୍ର ଚୋଦଯେନ୍ଦ୍ର ରାଯେ ରଭସ୍ଵତଃ । ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନ ଯଶସ୍ଵତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରେ ଆମକୁ ଧନ, ଉତ୍ସାହୀ, ବଡ଼ ଯଶସ୍ବୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କର।
ସଂ ଗୋମଦିନ୍ଦ୍ର ଵାଜଵଦସ୍ମେ ପୃଥୁ ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍। ଵିଶ୍ଵାଯୁର୍ଧେହ୍ଯକ୍ଷିତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଗୋଧନ, ଘୋଡ଼ା, ବିଶାଳ ଓ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅକ୍ଷୟ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଅସ୍ମେ ଧେହି ଶ୍ରଵୋ ବୃହଦ୍ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସହସ୍ରସାତମମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ତା ରଥିନୀରିଷଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି, ବହୁତ ଶକ୍ତି ଓ ହଜାର ଧନ ଦିଅ, ତୁମର ରଥ ଚଳାଇଥିବା ଦାୟିତ୍ୱ ସହିତ।
ଵସୋରିନ୍ଦ୍ରଂ ଵସୁପତିଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଗୃଣନ୍ତ ଋଗ୍ମିଯମ୍ । ହୋମ ଗନ୍ତାରମୂତଯେ
ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନର ମାଲିକ, ପୁରାତନ, ଗାୟକ ଓ ଦାନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ।
ସୁତେସୁତେ ନ୍ଯୋକସେ ବୃହଦ୍ବୃହତ ଏଦରିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷମର୍ଚତି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋମ ଚାପିବାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କର।
ଵିଶ୍ଵେଷୁ ହି ତ୍ଵା ସଵନେଷୁ ତୁଞ୍ଜତେ ସମାନମେକଂ ଵୃଷମଣ୍ଯଵଃ ପୃଥକ୍ସ୍ଵଃ ସନିଷ୍ଯଵଃ ପୃଥକ୍। ତଂ ତ୍ଵା ନାଵଂ ନ ପର୍ଷଣିଂ ଶୂଷସ୍ଯ ଧୁରି ଧୀମହି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚତଯନ୍ତ ଆଯଵ ସ୍ତୋମେଭିରିନ୍ଦ୍ରମାଯଵଃ
ସମସ୍ତ ସୋମ ଚାପିବାରେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭକୁ, ସମେତ ଓ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ନୌକା କିମ୍ବା ବେଳି ପରି, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତିର ଯୋକରେ ବାନ୍ଧୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଉତ୍ସାହୀମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ଵି ତ୍ଵା ତତସ୍ରେ ମିଥୁନା ଅଵସ୍ଯଵୋ ଵ୍ରଜସ୍ଯ ସାତା ଗଵ୍ଯସ୍ଯ ନିଃସୃଜଃ ସକ୍ଷନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଃସୃଜଃ । ଯଦ୍ଗଵ୍ଯନ୍ତା ଦ୍ଵା ଜନା ସ୍ଵର୍ଯନ୍ତା ସମୂହସି । ଆଵିଷ୍କରିକ୍ରଦ୍ଵୃଷଣଂ ସଚାଭୁଵଂ ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ସଚାଭୁଵମ୍
ଯୁଗଳ ସହାୟକମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନର ନେତା ଓ ମୁକ୍ତିଦାତା ଭାବେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଜନ ଗୋଧନ ଓ ଆଲୋକ ଚାହିଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶ କର।
ଉତୋ ନୋ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋ ଜୁଷେତ ହ୍ଯର୍କସ୍ଯ ବୋଧି ହଵିଷୋ ହଵୀମଭିଃ ସ୍ଵର୍ଷାତା ହଵୀମଭିଃ । ଯଦିନ୍ଦ୍ର ହନ୍ତଵେ ମୃଘୋ ଵୃଷା ଵଜ୍ରିଂ ଚିକେତସି । ଆ ମେ ଅସ୍ଯ ଵେଧସୋ ନଵୀଯସୋ ମନ୍ମ ଶ୍ରୁଧି ନଵୀଯସଃ
ଉଷା ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ହେ ଆଲୋକ ଦାତା, ଆମର ସ୍ତୁତି ଓ ହବିରେ ସଚେତନ ହୁଅ; ଯେତେବେଳେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ ପାଇଁ ଚେତନ ହୁଅ, ମୋର ନୂତନ ଗୀତ ଶୁଣ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବନ୍ତ।
ତୁଭ୍ଯେଦିମା ସଵନା ଶୂର ଵିଶ୍ଵା ତୁଭ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵର୍ଧନା କୃଣୋମି । ତ୍ଵଂ ନୃଭିର୍ହଵ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵଧାସି
ହେ ବୀର, ଏହି ସମସ୍ତ ସୋମ ଚାପିବା ତୁମ ପାଇଁ; ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ତିଆରି କରୁଛି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ ହେବାଯୋଗ୍ୟ।
ନୂ ଚିନ୍ ନୁ ତେ ମନ୍ଯମାନସ୍ଯ ଦସ୍ମୋଦଶ୍ନୁଵନ୍ତି ମହିମାନମୁଗ୍ର । ନ ଵୀର୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ରାଧଃ
ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଉଗ୍ର; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ କିମ୍ବା ଦାନ ମିଳିପାରେ ନାହିଁ।
ପ୍ର ଵୋ ମହେ ମହିଵୃଧେ ଭରଧ୍ଵଂ ପ୍ରଚେତସେ ପ୍ର ସୁମତିଂ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ । ଵିଶଃ ପୂର୍ଵୀଃ ପ୍ର ଚରା ଚର୍ଷଣିପ୍ରାଃ
ମହାନ ଓ ସବୁବେଳେ ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଓ ସବୁକିଛି ଜଣାଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଆମେ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉ। ଆମ ଭଲ ଭାବନା ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର। ଅନେକ ଲୋକମାନେ, ନେତାମାନେ, ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ।
ଯଦା ଵଜ୍ରଂ ହିରଣ୍ଯମିଦଥା ରଥଂ ହରୀ ଯମସ୍ଯ ଵହତୋ ଵି ସୂରିଭିଃ । ଆ ତିଷ୍ଠତି ମଘଵା ସନଶ୍ରୁତ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵାଜସ୍ଯ ଦୀର୍ଘଶ୍ରଵସସ୍ପତିଃ
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବଜ୍ର ଓ ସୁନା ଧାରଣ କରି, ରଥକୁ ଯୋଗାଉଛ, ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ିଛ, ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେଉଛ, ସେତେବେଳେ ପୁରୁଣା କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ପ୍ରଶଂସିତ ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ବିଜୟ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ହୁଅନ୍ତି।
ସୋ ଚିନ୍ ନୁ ଵୃଷ୍ଟିର୍ଯୂଥ୍ଯା ସ୍ଵା ସଚାମିନ୍ଦ୍ରଃ ଶ୍ମଶ୍ରୂଣି ହରିତାଭି ପ୍ରୁଷ୍ଣୁତେ । ଅଵ ଵେତି ସୁକ୍ଷଯଂ ସୁତେ ମଧୂଦିଦ୍ଧୂଣୋତି ଵାତୋ ଯଥା ଵନମ୍
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଧନର ବର୍ଷା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦାଢ଼ି ସୋମରସରେ ଭିଜିଯାଇଛି। ସେ ମଧୁର ଗୃହକୁ ଅବତରଣ କରନ୍ତି, ମଧୁରତାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରନ୍ତି, ଯେପରି ହାଲୁକା ପବନ ଜଙ୍ଗଲକୁ ହଲାଇ ଦିଏ।
ଯୋ ଵାଚା ଵିଵାଚୋ ମୃଧ୍ରଵାଚଃ ପୁରୂ ସହସ୍ରାଶିଵା ଜଘାନ । ତତ୍ତଦିଦସ୍ଯ ପୌଂସ୍ଯଂ ଗୃଣୀମସି ପିତେଵ ଯସ୍ତଵିଷୀଂ ଵାଵୃଧେ ଶଵଃ
ଯିଏ ନିଜ କଥାରେ ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ଜିତିଥାଏ, ଯିଏ ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ହରାଇଛି, ଏହି ତାଙ୍କର ପୁରୁଷତ୍ୱ ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ବାପାଙ୍କ ପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ବଢ଼ିଯାଇଛି।
ଯଚ୍ଚିଦ୍ଧି ସତ୍ଯ ସୋମପା ଅନାଶସ୍ତା ଇଵ ସ୍ମସି । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ସତ୍ୟ ସୋମପାନ କରୁଥିବା ଲୋକ, ତଥାପି ମନେ ହେଉଛି ଯେପରି ଆମେ କିଛି ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ଶିପ୍ରିନ୍ ଵାଜାନାଂ ପତେ ଶଚୀଵସ୍ତଵ ଦଂସନା । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ହେ ଚାବୁକ ଧାରୀ, ହେ ପୁରସ୍କାରର ମାଲିକ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ରକ୍ଷାରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ନି ଷ୍ଵାପଯା ମିଥୂଦୃଶା ସସ୍ତାମବୁଧ୍ଯମାନେ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଯେଉଁ ଦୁଇଟି ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଆଇ ଦିଅ, ସେମାନେ ଜାଗିବେ ନାହିଁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ସସନ୍ତୁ ତ୍ଯା ଅରାତଯୋ ବୋଧନ୍ତୁ ଶୂର ରାତଯଃ । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଶତ୍ରୁମାନେ ଶୁଅନ୍ତୁ, ଦାନଶୀଳମାନେ ଜାଗନ୍ତୁ, ହେ ବୀର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ସମିନ୍ଦ୍ର ଗର୍ଦଭଂ ମୃଣ ନୁଵନ୍ତଂ ପପଯାମୁଯା । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଏକାସାଥିରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପଥରେ ବାଧା ଦେଉଥିବା ଗଧାକୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।
ପତାତି କୁଣ୍ଡୃଣାଚ୍ଯା ଦୂରଂ ଵାତୋ ଵନାଦଧି । ଆ ତୂ ନ ଇନ୍ଦ୍ର ଶଂସଯ ଗୋଷ୍ଵଶ୍ଵେଷୁ ଶୁଭ୍ରିଷୁ ସହସ୍ରେଷୁ ତୁଵୀମଘ
ଶୁଖିଲା ପତ୍ରକୁ ପବନ ଦୂରକୁ ଉଡ଼ାଇ ଦିଏ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ ଓ ହଜାର-ହଜାର ଧନରେ ଆମ ପାଇଁ ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଅ।