ସ ନୋ ଵୃଷନ୍ନ୍ ଅମୁଂ ଚରୁଂ ସତ୍ରାଦାଵନ୍ନ୍ ଅପା ଵୃଧି । ଅସ୍ମଭ୍ଯମପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ହେ ପ୍ରବଳ, ସେଇ ନିବେଦନ ଆମକୁ ଦିଅ, ସମାବେଶରେ ଆମ ପ୍ରଗତି ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ କିଛି ବି ଅପରାଜିତ ନ ରୁହୁ।
ତୁଞ୍ଜେତୁଞ୍ଜେ ଯ ଉତ୍ତରେ ସ୍ତୋମା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରିଣଃ । ନ ଵିନ୍ଧେ ଅସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପରେ ପରେ ଆସି ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ କେବେ ବି ବ୍ୟର୍ଥ ମନେ କରେ ନାହିଁ।
ଵୃଷା ଯୂଥେଵ ଵଂସଗଃ କୃଷ୍ଟୀରିଯର୍ତ୍ଯୋଜସା । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅଠିଥିବା ବଳିଆ ବଳଦ ଭଳି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ରସର, ସେ ଅପରାଜିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିପତି।
ଯ ଏକଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଵସୂନାମିରଜ୍ଯତି । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାମ୍
ଏକମାତ୍ର ସେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଧନର ଶାସକ; ଇନ୍ଦ୍ର ପଞ୍ଚ ଜନପଦର ମହାପତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପରି ହଵାମହେ ଜନେଭ୍ଯଃ । ଅସ୍ମାକମସ୍ତୁ କେଵଲଃ
ଆମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ମାତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଏନ୍ଦ୍ର ସାନସିଂ ରଯିଂ ସଜିତ୍ଵାନଂ ସଦାସହମ୍ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠମୂତଯେ ଭର
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଜୟଶୀଳ, ସଦା ବିଜୟୀ, ଅତ୍ୟଧିକ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଯାହା ଆମର ଉନ୍ନତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
ନି ଯେନ ମୁଷ୍ଟିହତ୍ଯଯା ନି ଵୃତ୍ରା ରୁଣଧାମହୈ । ତ୍ଵୋତାସୋ ନ୍ଯର୍ଵତା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ମୁଠିର ଘାତରେ, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କରିପାରିବା; ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ତଳେ ଆଣିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵୋତାସୋ ଆ ଵଯଂ ଵଜ୍ରଂ ଘନା ଦଦୀମହି । ଜଯେମ ସଂ ଯୁଧି ସ୍ପୃଧଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ବଜ୍ର ଧରିପାରିବା, ଶତ୍ରୁ ଭଞ୍ଜିପାରିବା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଜୟ ଓ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଵଯଂ ଶୂରେଭିରସ୍ତୃଭିରିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵଯମ୍ । ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ
ଶୂରମାନେ ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ସାଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ମହାମିନ୍ଦ୍ରଃ ପରଶ୍ଚ ନୁ ମହିତ୍ଵମସ୍ତୁ ଵଜ୍ରିଣେ । ଦ୍ଯୌର୍ନ ପ୍ରଥିନା ଶଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼, ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ହେଉ; ଆକାଶ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବ ସହିପାରେ ନାହିଁ।
ସମୋହେ ଵା ଯ ଆଶତ ନରସ୍ତୋକସ୍ଯ ସନିତୌ । ଵିପ୍ରାସୋ ଵା ଧିଯାଯଵଃ
ଏକାସାଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି—
ଯଃ କୁକ୍ଷିଃ ସୋମପାତମଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପିନ୍ଵତେ । ଉର୍ଵୀରାପୋ ନ କାକୁଦଃ
ତାଙ୍କର ପେଟ, ଯାହା ସୋମପାନ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆଗ୍ରହୀ, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଫୁଲିଯାଏ; ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ଶିଖର ଭଳି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ ସୂନୃତା ଵିରପ୍ଶୀ ଗୋମତୀ ମହୀ । ପକ୍ଵା ଶାଖା ନ ଦାଶୁଷେ
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଥା, ଗୋଧନ ଓ ବିଶାଳ ଭୂମିରେ ଭରପୂର, ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ପକା ଡାଲି ପରି ହୁଏ।
ଏଵା ହି ତେ ଵିଭୂତଯ ଊତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମାଵତେ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ସ୍ତୋମ ଉକ୍ଥଂ ଚ ଶଂସ୍ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମପୀତଯେ
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ସ୍ତୁତି, ଯାହା ଆକାଂକ୍ଷା ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମପାନରେ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଇନ୍ଦ୍ରେହି ମତ୍ସ୍ଯନ୍ଧସୋ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୋମପର୍ଵଭିଃ । ମହାମଭିଷ୍ଟିରୋଜସା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମପାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ସମସ୍ତ ସୋମ ଉତ୍ସବ ସହିତ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ ଆସ।
ଏମେନଂ ସୃଜତା ସୁତେ ମନ୍ଦିମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ଦିନେ । ଚକ୍ରିଂ ଵିଶ୍ଵାନି ଚକ୍ରଯେ
ଏହି ସହିତ, ସୋମରସ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯିଏ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିବା ପାଇଁ।
ମତ୍ସ୍ଵା ସୁଶିପ୍ର ମନ୍ଦିଭି ସ୍ତୋମେଭିର୍ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ । ସଚୈଷୁ ସଵନେଷ୍ଵା
ହେ ସୁନ୍ଦର ଠୋଡ଼ି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିଗୀତ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଏହି ନିବେଦନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ତେ ଗିରଃ ପ୍ରତି ତ୍ଵାମୁଦହାସତ । ଅଜୋଷା ଵୃଷଭଂ ପତିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଇଛୁ; ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ବୃଷଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ସଂ ଚୋଦଯ ଚିତ୍ରମର୍ଵାଗ୍ରାଧ ଇନ୍ଦ୍ର ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ଅସଦିତ୍ତେ ଵିଭୁ ପ୍ରଭୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚମତ୍କାର, ତୀବ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ସେ ତୁମର ବିଶାଳ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।
ଅସ୍ମାନ୍ତ୍ସୁ ତତ୍ର ଚୋଦଯେନ୍ଦ୍ର ରାଯେ ରଭସ୍ଵତଃ । ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନ ଯଶସ୍ଵତଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେଠାରେ ଆମକୁ ଧନ, ଉତ୍ସାହୀ, ବଡ଼ ଯଶସ୍ବୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କର।
ସଂ ଗୋମଦିନ୍ଦ୍ର ଵାଜଵଦସ୍ମେ ପୃଥୁ ଶ୍ରଵୋ ବୃହତ୍। ଵିଶ୍ଵାଯୁର୍ଧେହ୍ଯକ୍ଷିତମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଗୋଧନ, ଘୋଡ଼ା, ବିଶାଳ ଓ ମହାନ କୀର୍ତ୍ତି ଦିଅ; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅକ୍ଷୟ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦିଅ।
ଅସ୍ମେ ଧେହି ଶ୍ରଵୋ ବୃହଦ୍ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ସହସ୍ରସାତମମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ତା ରଥିନୀରିଷଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି, ବହୁତ ଶକ୍ତି ଓ ହଜାର ଧନ ଦିଅ, ତୁମର ରଥ ଚଳାଇଥିବା ଦାୟିତ୍ୱ ସହିତ।
ଵସୋରିନ୍ଦ୍ରଂ ଵସୁପତିଂ ଗୀର୍ଭିର୍ଗୃଣନ୍ତ ଋଗ୍ମିଯମ୍ । ହୋମ ଗନ୍ତାରମୂତଯେ
ଆମେ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନର ମାଲିକ, ପୁରାତନ, ଗାୟକ ଓ ଦାନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ।
ସୁତେସୁତେ ନ୍ଯୋକସେ ବୃହଦ୍ବୃହତ ଏଦରିଃ । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଶୂଷମର୍ଚତି
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସୋମ ଚାପିବାରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘରେ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉଛି; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କର।
ଵିଶ୍ଵେଷୁ ହି ତ୍ଵା ସଵନେଷୁ ତୁଞ୍ଜତେ ସମାନମେକଂ ଵୃଷମଣ୍ଯଵଃ ପୃଥକ୍ସ୍ଵଃ ସନିଷ୍ଯଵଃ ପୃଥକ୍। ତଂ ତ୍ଵା ନାଵଂ ନ ପର୍ଷଣିଂ ଶୂଷସ୍ଯ ଧୁରି ଧୀମହି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ନ ଯଜ୍ଞୈଶ୍ଚତଯନ୍ତ ଆଯଵ ସ୍ତୋମେଭିରିନ୍ଦ୍ରମାଯଵଃ
ସମସ୍ତ ସୋମ ଚାପିବାରେ, ସେମାନେ ତୁମକୁ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭକୁ, ସମେତ ଓ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ନୌକା କିମ୍ବା ବେଳି ପରି, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତିର ଯୋକରେ ବାନ୍ଧୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର; ଉତ୍ସାହୀମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି।
ଵି ତ୍ଵା ତତସ୍ରେ ମିଥୁନା ଅଵସ୍ଯଵୋ ଵ୍ରଜସ୍ଯ ସାତା ଗଵ୍ଯସ୍ଯ ନିଃସୃଜଃ ସକ୍ଷନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଃସୃଜଃ । ଯଦ୍ଗଵ୍ଯନ୍ତା ଦ୍ଵା ଜନା ସ୍ଵର୍ଯନ୍ତା ସମୂହସି । ଆଵିଷ୍କରିକ୍ରଦ୍ଵୃଷଣଂ ସଚାଭୁଵଂ ଵଜ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ସଚାଭୁଵମ୍
ଯୁଗଳ ସହାୟକମାନେ ତୁମକୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୋଧନର ନେତା ଓ ମୁକ୍ତିଦାତା ଭାବେ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି; ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ଜନ ଗୋଧନ ଓ ଆଲୋକ ଚାହିଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ପ୍ରକାଶ କର।
ଉତୋ ନୋ ଅସ୍ଯା ଉଷସୋ ଜୁଷେତ ହ୍ଯର୍କସ୍ଯ ବୋଧି ହଵିଷୋ ହଵୀମଭିଃ ସ୍ଵର୍ଷାତା ହଵୀମଭିଃ । ଯଦିନ୍ଦ୍ର ହନ୍ତଵେ ମୃଘୋ ଵୃଷା ଵଜ୍ରିଂ ଚିକେତସି । ଆ ମେ ଅସ୍ଯ ଵେଧସୋ ନଵୀଯସୋ ମନ୍ମ ଶ୍ରୁଧି ନଵୀଯସଃ
ଉଷା ଆମକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁନ୍ତୁ; ହେ ଆଲୋକ ଦାତା, ଆମର ସ୍ତୁତି ଓ ହବିରେ ସଚେତନ ହୁଅ; ଯେତେବେଳେ ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ ପାଇଁ ଚେତନ ହୁଅ, ମୋର ନୂତନ ଗୀତ ଶୁଣ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବନ୍ତ।
ତୁଭ୍ଯେଦିମା ସଵନା ଶୂର ଵିଶ୍ଵା ତୁଭ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵର୍ଧନା କୃଣୋମି । ତ୍ଵଂ ନୃଭିର୍ହଵ୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵଧାସି
ହେ ବୀର, ଏହି ସମସ୍ତ ସୋମ ଚାପିବା ତୁମ ପାଇଁ; ତୁମକୁ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ମୁଁ ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ତିଆରି କରୁଛି; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନ ହେବାଯୋଗ୍ୟ।
ନୂ ଚିନ୍ ନୁ ତେ ମନ୍ଯମାନସ୍ଯ ଦସ୍ମୋଦଶ୍ନୁଵନ୍ତି ମହିମାନମୁଗ୍ର । ନ ଵୀର୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ତେ ନ ରାଧଃ
ଯେମାନେ ନିଜକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ମହିମାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ଉଗ୍ର; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପୁରୁଷତ୍ୱ କିମ୍ବା ଦାନ ମିଳିପାରେ ନାହିଁ।