ଦେଵଯନ୍ତୋ ଯଥା ମତିମଛା ଵିଦଦ୍ଵସୁଂ ଗିରଃ । ମହାମନୂଷତ ଶ୍ରୁତମ୍
ଦେବଭକ୍ତମାନେ ଯେପରି ଚିନ୍ତା ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେହିପରି, ହେ ମହାନ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂ ହି ଦୃକ୍ଷସେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଅବିଭ୍ଯୁଷା । ମନ୍ଦୂ ସମାନଵର୍ଚସା
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ତୁମେ ଏକାଠି ଦେଖାଯାଉଛ, ଭୟହୀନଙ୍କ ସହିତ ଫେରିଆସୁଛ, ଦୁହେଁ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଅନଵଦ୍ଯୈରଭିଦ୍ଯୁଭିର୍ମଖଃ ସହସ୍ଵଦର୍ଚତି । ଗଣୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯୈଃ
ନିର୍ମଳ ଓ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ମହୋତ୍ସବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଦଳମାନେ ସହିତ।
ଅତଃ ପରିଜ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଗହି ଦିଵୋ ଵା ରୋଚନାଦଧି । ସମସ୍ମିନ୍ନ୍ ଋଞ୍ଜତେ ଗିରଃ
ସେଠାରୁ, ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଆସ, ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ; ଏଠି ଗୀତମାନେ ଏକାଠି ଶବ୍ଦ କରୁଛି।
ଇତୋ ଵା ସାତିମୀମହେ ଦିଵୋ ଵା ପାର୍ଥିଵାଦଧି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହୋ ଵା ରଜସଃ
ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଆକାଶରୁ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ବା ବିଶାଳ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଗଥିନୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରମର୍କେଭିରର୍କିଣଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତ
ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ସମସ୍ତର କଣ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଧର୍ଯୋଃ ସଚା ସଂମିଶ୍ଲ ଆ ଵଚୋଯୁଜା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ସହିତ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୀର୍ଘାଯ ଚକ୍ଷସ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯଦ୍ଦିଵି । ଵି ଗୋଭିରିନ୍ଦ୍ରମୈରଯତ୍
ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟ କରାଇଲେ; ଗାଁମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଗତି ଦେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜେଷୁ ନୋଽଵ ସହସ୍ରପ୍ରଧନେଷୁ ଚ । ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ହଜାର ଫଳ ପାଇଁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯଂ ମହାଧନ ଇନ୍ଦ୍ରମର୍ଭେ ହଵାମହେ । ଯୁଜଂ ଵୃତ୍ରେଷୁ ଵଜ୍ରିଣମ୍
ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ବଡ଼ ଧନର ମାଲିକ, ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି।
ସ ନୋ ଵୃଷନ୍ନ୍ ଅମୁଂ ଚରୁଂ ସତ୍ରାଦାଵନ୍ନ୍ ଅପା ଵୃଧି । ଅସ୍ମଭ୍ଯମପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ହେ ପ୍ରବଳ, ସେଇ ନିବେଦନ ଆମକୁ ଦିଅ, ସମାବେଶରେ ଆମ ପ୍ରଗତି ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ କିଛି ବି ଅପରାଜିତ ନ ରୁହୁ।
ତୁଞ୍ଜେତୁଞ୍ଜେ ଯ ଉତ୍ତରେ ସ୍ତୋମା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରିଣଃ । ନ ଵିନ୍ଧେ ଅସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପରେ ପରେ ଆସି ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ କେବେ ବି ବ୍ୟର୍ଥ ମନେ କରେ ନାହିଁ।
ଵୃଷା ଯୂଥେଵ ଵଂସଗଃ କୃଷ୍ଟୀରିଯର୍ତ୍ଯୋଜସା । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅଠିଥିବା ବଳିଆ ବଳଦ ଭଳି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ରସର, ସେ ଅପରାଜିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିପତି।
ଯ ଏକଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଵସୂନାମିରଜ୍ଯତି । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାମ୍
ଏକମାତ୍ର ସେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଧନର ଶାସକ; ଇନ୍ଦ୍ର ପଞ୍ଚ ଜନପଦର ମହାପତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପରି ହଵାମହେ ଜନେଭ୍ଯଃ । ଅସ୍ମାକମସ୍ତୁ କେଵଲଃ
ଆମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ମାତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଏନ୍ଦ୍ର ସାନସିଂ ରଯିଂ ସଜିତ୍ଵାନଂ ସଦାସହମ୍ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠମୂତଯେ ଭର
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଜୟଶୀଳ, ସଦା ବିଜୟୀ, ଅତ୍ୟଧିକ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଯାହା ଆମର ଉନ୍ନତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
ନି ଯେନ ମୁଷ୍ଟିହତ୍ଯଯା ନି ଵୃତ୍ରା ରୁଣଧାମହୈ । ତ୍ଵୋତାସୋ ନ୍ଯର୍ଵତା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ମୁଠିର ଘାତରେ, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କରିପାରିବା; ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ତଳେ ଆଣିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵୋତାସୋ ଆ ଵଯଂ ଵଜ୍ରଂ ଘନା ଦଦୀମହି । ଜଯେମ ସଂ ଯୁଧି ସ୍ପୃଧଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ବଜ୍ର ଧରିପାରିବା, ଶତ୍ରୁ ଭଞ୍ଜିପାରିବା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଜୟ ଓ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଵଯଂ ଶୂରେଭିରସ୍ତୃଭିରିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵଯମ୍ । ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ
ଶୂରମାନେ ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ସାଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ମହାମିନ୍ଦ୍ରଃ ପରଶ୍ଚ ନୁ ମହିତ୍ଵମସ୍ତୁ ଵଜ୍ରିଣେ । ଦ୍ଯୌର୍ନ ପ୍ରଥିନା ଶଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼, ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ହେଉ; ଆକାଶ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବ ସହିପାରେ ନାହିଁ।
ସମୋହେ ଵା ଯ ଆଶତ ନରସ୍ତୋକସ୍ଯ ସନିତୌ । ଵିପ୍ରାସୋ ଵା ଧିଯାଯଵଃ
ଏକାସାଥିରେ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି—
ଯଃ କୁକ୍ଷିଃ ସୋମପାତମଃ ସମୁଦ୍ର ଇଵ ପିନ୍ଵତେ । ଉର୍ଵୀରାପୋ ନ କାକୁଦଃ
ତାଙ୍କର ପେଟ, ଯାହା ସୋମପାନ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ଆଗ୍ରହୀ, ସମୁଦ୍ର ଭଳି ଫୁଲିଯାଏ; ତାଙ୍କର ବିସ୍ତୃତ ଜଳ ଶିଖର ଭଳି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ ସୂନୃତା ଵିରପ୍ଶୀ ଗୋମତୀ ମହୀ । ପକ୍ଵା ଶାଖା ନ ଦାଶୁଷେ
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କଥା, ଗୋଧନ ଓ ବିଶାଳ ଭୂମିରେ ଭରପୂର, ଦାନଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ପକା ଡାଲି ପରି ହୁଏ।
ଏଵା ହି ତେ ଵିଭୂତଯ ଊତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମାଵତେ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ
ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ ସଦା ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଛି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ସ୍ତୋମ ଉକ୍ଥଂ ଚ ଶଂସ୍ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମପୀତଯେ
ଏହିପରି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ସ୍ତୁତି, ଯାହା ଆକାଂକ୍ଷା ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସୋମପାନରେ ଉପଯୁକ୍ତ।
ଇନ୍ଦ୍ରେହି ମତ୍ସ୍ଯନ୍ଧସୋ ଵିଶ୍ଵେଭିଃ ସୋମପର୍ଵଭିଃ । ମହାମଭିଷ୍ଟିରୋଜସା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମପାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଇ, ସମସ୍ତ ସୋମ ଉତ୍ସବ ସହିତ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ସହିତ ଆସ।
ଏମେନଂ ସୃଜତା ସୁତେ ମନ୍ଦିମିନ୍ଦ୍ରାଯ ମନ୍ଦିନେ । ଚକ୍ରିଂ ଵିଶ୍ଵାନି ଚକ୍ରଯେ
ଏହି ସହିତ, ସୋମରସ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ, ଯିଏ ଏହାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିବା ପାଇଁ।
ମତ୍ସ୍ଵା ସୁଶିପ୍ର ମନ୍ଦିଭି ସ୍ତୋମେଭିର୍ଵିଶ୍ଵଚର୍ଷଣେ । ସଚୈଷୁ ସଵନେଷ୍ଵା
ହେ ସୁନ୍ଦର ଠୋଡ଼ି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତିଗୀତ ସହିତ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ଏହି ନିବେଦନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦ୍ର ତେ ଗିରଃ ପ୍ରତି ତ୍ଵାମୁଦହାସତ । ଅଜୋଷା ଵୃଷଭଂ ପତିମ୍
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଇଛୁ; ଏହିଗୁଡ଼ିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ବୃଷଭ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ।
ସଂ ଚୋଦଯ ଚିତ୍ରମର୍ଵାଗ୍ରାଧ ଇନ୍ଦ୍ର ଵରେଣ୍ଯମ୍ । ଅସଦିତ୍ତେ ଵିଭୁ ପ୍ରଭୁ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଚମତ୍କାର, ତୀବ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର, ସେ ତୁମର ବିଶାଳ ଓ ସର୍ବଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ।