ତ୍ଵଂ ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ ସଦ୍ଯୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଅଜାଯଥାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୋ
ତୁମେ ସୋମ ରସ ପାନ ପାଇଁ ସହସା ବଡ଼ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚତୁର, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ।
ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵାଶଵଃ ସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଶଂ ତେ ସନ୍ତୁ ପ୍ରଚେତସେ
ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନବାନ।
ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋମା ଅଵୀଵୃଧନ୍ ତ୍ଵାମୁକ୍ଥା ଶତକ୍ରତୋ । ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ଗୀତମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରିଛନ୍ତି, ସ୍ତୁତିମାନେ ତୁମକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମର ଗୀତମାନେ ତୁମକୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରୁ।
ଅକ୍ଷିତୋତିଃ ସନେଦିମଂ ଵାଜମିନ୍ଦ୍ରଃ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା
ଅଶେଷ ଦାନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ସେଇ ହଜାର ମୂଲ୍ୟବାନ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ।
ମା ନୋ ମର୍ତା ଅଭି ଦ୍ରୁହନ୍ ତନୂନାମିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଈଶାନୋ ଯଵଯା ଵଧମ୍
ମାନବମାନେ ଆମ ଦେହକୁ କ୍ଷତି କରିନ ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ମାଲିକ ଭାବେ ଆମ ଦେହରୁ ବିପଦ ଦୂର କର।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ବ୍ରଧ୍ନମରୁଷଂ ଚରନ୍ତଂ ପରି ତସ୍ଥୁଷଃ । ରୋଚନ୍ତେ ରୋଚନା ଦିଵି
ସେମାନେ ଚିହ୍ନିତ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଇଦେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ଉଭୟପାର୍ଶ୍ୱରେ ଘୁରୁଛି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକମାନେ ଚମକୁଛି।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ହରୀ ଵିପକ୍ଷସା ରଥେ । ଶୋଣା ଧୃଷ୍ଣୂ ନୃଵାହସା
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦୁଇଟି ଅସମାନ ଘୋଡ଼ାକୁ ରଥରେ ଯୋଗାଇଦେଇଛନ୍ତି; ଲାଲ ଓ ସାହସୀ, ପୁରୁଷମାନେ ବୋଝାଉଥିବା।
କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ନ୍ ଅକେତଵେ ପେଶୋ ମର୍ଯା ଅପେଶସେ । ସମୁଷଦ୍ଭିରଜାଯଥାଃ
ଅନ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଅରୂପମାନେ ପାଇଁ ଆକାର ତିଆରି କରି, ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଆଦହ ସ୍ଵଧାମନୁ ପୁନର୍ଗର୍ଭତ୍ଵମେରିରେ । ଦଧାନା ନାମ ଯଜ୍ଞିଯମ୍
ସେମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ପୁନିଥରେ ଜ୍ୱାଳାଇଲେ, ଗର୍ଭକୁ ଫେରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଯଜ୍ଞର ପବିତ୍ର ନାମକୁ ଧାରଣ କରି।
ଵୀଲୁ ଚିଦାରୁଜତ୍ନୁଭିର୍ଗୁହା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଵହ୍ନିଭିଃ । ଅଵିନ୍ଦ ଉସ୍ରିଯା ଅନୁ
ଯେଉଁଠି ଲୁଚିଥିଲା, ତୁମେ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଖୋଲିଦେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଗାଁମାନେ ଯେଉଁପଥରେ ଚାଲିଥିଲେ, ସେହିପରି ତୁମେ ଖୋଜି ପାଇଲେ।
ଦେଵଯନ୍ତୋ ଯଥା ମତିମଛା ଵିଦଦ୍ଵସୁଂ ଗିରଃ । ମହାମନୂଷତ ଶ୍ରୁତମ୍
ଦେବଭକ୍ତମାନେ ଯେପରି ଚିନ୍ତା ଓ ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି, ସେହିପରି, ହେ ମହାନ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସଂ ହି ଦୃକ୍ଷସେ ସଂଜଗ୍ମାନୋ ଅବିଭ୍ଯୁଷା । ମନ୍ଦୂ ସମାନଵର୍ଚସା
ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ତୁମେ ଏକାଠି ଦେଖାଯାଉଛ, ଭୟହୀନଙ୍କ ସହିତ ଫେରିଆସୁଛ, ଦୁହେଁ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ।
ଅନଵଦ୍ଯୈରଭିଦ୍ଯୁଭିର୍ମଖଃ ସହସ୍ଵଦର୍ଚତି । ଗଣୈରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମ୍ଯୈଃ
ନିର୍ମଳ ଓ ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ମହୋତ୍ସବ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଦଳମାନେ ସହିତ।
ଅତଃ ପରିଜ୍ମନ୍ନ୍ ଆ ଗହି ଦିଵୋ ଵା ରୋଚନାଦଧି । ସମସ୍ମିନ୍ନ୍ ଋଞ୍ଜତେ ଗିରଃ
ସେଠାରୁ, ଆମ ଚାରିପାଖରେ ଆସ, ଆକାଶର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ; ଏଠି ଗୀତମାନେ ଏକାଠି ଶବ୍ଦ କରୁଛି।
ଇତୋ ଵା ସାତିମୀମହେ ଦିଵୋ ଵା ପାର୍ଥିଵାଦଧି । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ମହୋ ଵା ରଜସଃ
ଏଠାରୁ କିମ୍ବା ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ, କିମ୍ବା ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଥିବା ଆକାଶରୁ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ବା ବିଶାଳ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଗଥିନୋ ବୃହଦିନ୍ଦ୍ରମର୍କେଭିରର୍କିଣଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଣୀରନୂଷତ
ଯେଉଁମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ମନ୍ତ୍ର ଗାଉଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି; ସମସ୍ତର କଣ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଧର୍ଯୋଃ ସଚା ସଂମିଶ୍ଲ ଆ ଵଚୋଯୁଜା । ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରୀ ହିରଣ୍ଯଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ସହିତ, ଏକତ୍ର ହୋଇ, ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଦୀର୍ଘାଯ ଚକ୍ଷସ ଆ ସୂର୍ଯଂ ରୋହଯଦ୍ଦିଵି । ଵି ଗୋଭିରିନ୍ଦ୍ରମୈରଯତ୍
ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଦୟ କରାଇଲେ; ଗାଁମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଗତି ଦେଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ର ଵାଜେଷୁ ନୋଽଵ ସହସ୍ରପ୍ରଧନେଷୁ ଚ । ଉଗ୍ର ଉଗ୍ରାଭିରୂତିଭିଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ହଜାର ଫଳ ପାଇଁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇ।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯଂ ମହାଧନ ଇନ୍ଦ୍ରମର୍ଭେ ହଵାମହେ । ଯୁଜଂ ଵୃତ୍ରେଷୁ ଵଜ୍ରିଣମ୍
ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ବଡ଼ ଧନର ମାଲିକ, ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି।
ସ ନୋ ଵୃଷନ୍ନ୍ ଅମୁଂ ଚରୁଂ ସତ୍ରାଦାଵନ୍ନ୍ ଅପା ଵୃଧି । ଅସ୍ମଭ୍ଯମପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ହେ ପ୍ରବଳ, ସେଇ ନିବେଦନ ଆମକୁ ଦିଅ, ସମାବେଶରେ ଆମ ପ୍ରଗତି ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ କିଛି ବି ଅପରାଜିତ ନ ରୁହୁ।
ତୁଞ୍ଜେତୁଞ୍ଜେ ଯ ଉତ୍ତରେ ସ୍ତୋମା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଜ୍ରିଣଃ । ନ ଵିନ୍ଧେ ଅସ୍ଯ ସୁଷ୍ଟୁତିମ୍
ଯେଉଁମାନେ ପରେ ପରେ ଆସି ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାକୁ କେବେ ବି ବ୍ୟର୍ଥ ମନେ କରେ ନାହିଁ।
ଵୃଷା ଯୂଥେଵ ଵଂସଗଃ କୃଷ୍ଟୀରିଯର୍ତ୍ଯୋଜସା । ଈଶାନୋ ଅପ୍ରତିଷ୍କୁତଃ
ଏକ ଝୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ବଳିଅଠିଥିବା ବଳିଆ ବଳଦ ଭଳି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅଗ୍ରସର, ସେ ଅପରାଜିତ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ଅଧିପତି।
ଯ ଏକଶ୍ଚର୍ଷଣୀନାଂ ଵସୂନାମିରଜ୍ଯତି । ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପଞ୍ଚ କ୍ଷିତୀନାମ୍
ଏକମାତ୍ର ସେ, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ଧନର ଶାସକ; ଇନ୍ଦ୍ର ପଞ୍ଚ ଜନପଦର ମହାପତି।
ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵୋ ଵିଶ୍ଵତସ୍ପରି ହଵାମହେ ଜନେଭ୍ଯଃ । ଅସ୍ମାକମସ୍ତୁ କେଵଲଃ
ଆମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ମାତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ।
ଏନ୍ଦ୍ର ସାନସିଂ ରଯିଂ ସଜିତ୍ଵାନଂ ସଦାସହମ୍ । ଵର୍ଷିଷ୍ଠମୂତଯେ ଭର
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଜୟଶୀଳ, ସଦା ବିଜୟୀ, ଅତ୍ୟଧିକ ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଯାହା ଆମର ଉନ୍ନତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ।
ନି ଯେନ ମୁଷ୍ଟିହତ୍ଯଯା ନି ଵୃତ୍ରା ରୁଣଧାମହୈ । ତ୍ଵୋତାସୋ ନ୍ଯର୍ଵତା
ଯାହା ଦ୍ୱାରା, ମୁଠିର ଘାତରେ, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କରିପାରିବା; ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ବିପକ୍ଷମାନେକୁ ତଳେ ଆଣିପାରିବା।
ଇନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵୋତାସୋ ଆ ଵଯଂ ଵଜ୍ରଂ ଘନା ଦଦୀମହି । ଜଯେମ ସଂ ଯୁଧି ସ୍ପୃଧଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ସାହାଯ୍ୟରେ, ଆମେ ବଜ୍ର ଧରିପାରିବା, ଶତ୍ରୁ ଭଞ୍ଜିପାରିବା; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ଜୟ ଓ ବିଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା।
ଵଯଂ ଶୂରେଭିରସ୍ତୃଭିରିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵଯା ଯୁଜା ଵଯମ୍ । ସାସହ୍ଯାମ ପୃତନ୍ଯତଃ
ଶୂରମାନେ ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ସାଙ୍ଗରେ ଥିଲେ, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବା।
ମହାମିନ୍ଦ୍ରଃ ପରଶ୍ଚ ନୁ ମହିତ୍ଵମସ୍ତୁ ଵଜ୍ରିଣେ । ଦ୍ଯୌର୍ନ ପ୍ରଥିନା ଶଵଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ବଡ଼, ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱ ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ ହେଉ; ଆକାଶ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ପ୍ରଭାବ ସହିପାରେ ନାହିଁ।