ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ମନ୍ଯେ ଦାସ୍ଵନ୍ତଂ ଵସୁଂ ସୂନୁଂ ସହସୋ ଜାତଵେଦସଂ ଵିପ୍ରଂ ନ ଜାତଵେଦସମ୍ । ଯ ଊର୍ଧ୍ଵଯା ସ୍ଵଧ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଦେଵାଚ୍ଯା କୃପା । ଘୃତସ୍ଯ ଵିଭ୍ରାଷ୍ଟିମନୁ ଵଷ୍ଟି ଶୋଚିଷାଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ସର୍ପିଷଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜାରୀ, ଦାନଶୀଳ, ଧନୀ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଭାବେ। ସେ ଦେବତା, ନିଜ ଯଜ୍ଞରେ ସିଧା, ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଘିଅ ଛିଟାଇବା ସହିତ, ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଓ ଘିଅ ଦେଉଥିବା ଚମଚ ସହିତ, ସେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସଂମିଶ୍ଲାଃ ପୃଷତୀଭିର୍ଋଷ୍ଟିଭିର୍ଯାମଂ ଛୁଭ୍ରାସୋ ଅଞ୍ଜିଷୁ ପ୍ରିଯା ଉତ । ଆସଦ୍ଯା ବର୍ହିର୍ଭରତସ୍ଯ ସୂନଵଃ ପୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପିବତା ଦିଵୋ ନରଃ
ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମିଶି, ଚିତ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅଳଙ୍କାରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରିୟ। ଏହି ବର୍ଗରେ ବସି, ଭାରତ ସନ୍ତାନମାନେ, ପୋତ୍ରର ଥାଲିରୁ ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷମାନେ।
ଆ ଵକ୍ଷି ଦେଵାମିହ ଵିପ୍ର ଯକ୍ଷି ଚୋଶନ୍ ହୋତର୍ନି ଷଦା ଯୋନିଷୁ ତ୍ରିଷୁ । ପ୍ରତି ଵୀହି ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପିବାଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ତଵ ଭାଗସ୍ଯ ତୃସ୍ଣୁହି
ହେ ଦେବତାମାନେ, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ପୂଜା କରନ୍ତୁ। ହେ ହୋତାର, ତିନି ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନିଧ୍ର ଭାଗରୁ ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ନିଜ ଭାଗ ପାଇଁ ତୃଷ୍ଣା ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ।
ଏଷ ସ୍ଯ ତେ ତନ୍ଵୋ ନୃମ୍ଣଵର୍ଧନଃ ସହ ଓଜଃ ପ୍ରଦିଵି ବାହ୍ଵୋର୍ହିତଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତୋ ମଘଵନ୍ ତୁଭ୍ଯମାଭୃତସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଦା ତୃପତ୍ପିବ
ଏହା ତୁମ ଦେହର ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ାଏ, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ଆକାଶରେ ତୁମ ବାହୁରେ ରଖାଯାଇଛି। ହେ ମଘବାନ୍, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଛି; ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ପିଉ।
ଯମୁ ପୂର୍ଵମହୁଵେ ତମିଦଂ ହୁଵେ ସେଦୁ ହଵ୍ଯୋ ଦଦିର୍ଯୋ ନାମ ପତ୍ଯତେ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ଯାହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଡାକିଥିଲି, ସେଉଁଥିରେ ଏବେ ମୁଁ ଡାକୁଛି; ସେ ହେଉନ୍ତୁ ଆହ୍ୱାନିତ, ଯାହାର ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦାତା। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ପୋତ୍ରର ଥାଲିରୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ପିଉ।
ସୁରୂପକୃତ୍ନୁମୂତଯେ ସୁଦୁଘାମିଵ ଗୋଦୁହେ । ଜୁହୂମସି ଦ୍ଯଵିଦ୍ଯଵି
ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଥିବା ଦୟାଳୁଙ୍କୁ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈକୁ ଦୋହିବା ପରି, ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ।
ଉପ ନଃ ସଵନା ଗହି ସୋମସ୍ଯ ସୋମପାଃ ପିବ । ଗୋଦା ଇଦ୍ରେଵତୋ ମଦଃ
ଆମ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଆସ, ସୋମ ପିଉ, ହେ ସୋମପାନୀ; ଏଠାରେ ଗାଈମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅଛି, ହେ ଧନର ମାଲିକ।
ଅଥା ତେ ଅନ୍ତମାନାଂ ଵିଦ୍ଯାମ ସୁମତୀନାମ୍ । ମା ନୋ ଅତି ଖ୍ଯ ଆ ଗହି
ଏବେ ଆମେ ତୁମ ଦୟାର ସୀମା ଜାଣିପାରିବା; ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯିଅନାହିଁ, ନିକଟକୁ ଆସ।
ପରେହି ଵିଗ୍ରମସ୍ତୃତମିନ୍ଦ୍ରଂ ପୃଛା ଵିପଶ୍ଚିତମ୍ । ଯସ୍ତେ ସଖିଭ୍ଯ ଆ ଵରମ୍
ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାର, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉତ ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ନୋ ନିଦୋ ନିରନ୍ଯତଶ୍ଚିଦାରତ । ଦଧାନା ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଦୁଵଃ
ଆମର ପ୍ରଶଂସା ହେଉ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପ୍ରସାରିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦାନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ଉତ ନଃ ସୁଭଗାମରିର୍ଵୋଚେଯୁର୍ଦସ୍ମ କୃଷ୍ଟଯଃ । ସ୍ଯାମେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମଣି
ଭାଗ୍ୟବତୀମାନେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଲୋକମାନେ ଆମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ରୁହୁ।
ଏମାଶୁମାଶଵେ ଭର ଯଜ୍ଞଶ୍ରିଯଂ ନୃମାଦନମ୍ । ପତଯନ୍ ମନ୍ଦଯତ୍ସଖମ୍
ତୁରନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ମହିମା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ, ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ।
ଅସ୍ଯ ପୀତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୋ ଘନୋ ଵୃତ୍ରାଣାମଭଵଃ । ପ୍ରାଵୋ ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନମ୍
ଏହା ପିଇ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କରିଥିଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆଗେଇ ନେଇଥିଲ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନଂ ଵାଜଯାମଃ ଶତକ୍ରତୋ । ଧନାନାମିନ୍ଦ୍ର ସାତଯେ
ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ, ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଧନ ଲାଗି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଯୋ ରାଯୋଽଵନିର୍ମହାନ୍ତ୍ସୁପାରଃ ସୁନ୍ଵତଃ ସଖା । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ
ଯିଏ ବଡ଼ ଧନର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟକ, ସୋମ ଚାପିବାର ବନ୍ଧୁ—ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାନ୍ତୁ।
ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ । ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ
ଆସ, ଏଠାରେ ବସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାମୀଶାନଂ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେ ସଚା ସୁତେ
ଅନେକ ଦାନ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ଦାନଶୀଳ, ଧନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ପିତିବା ବେଳେ ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ।
ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରଂଧ୍ଯାମ୍ । ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଖକୁ ସହାୟତା ନେଇ ଆସୁନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ବହୁତ ଉପହାର ପାଇଁ; ସେ ତାଙ୍କର ପତାକା ସହିତ ଆମକୁ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ସଂସ୍ଥେ ନ ଵୃଣ୍ଵତେ ହରୀ ସମତ୍ସୁ ଶତ୍ରଵଃ । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ
ଯାହାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଜିତିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଯାହାଙ୍କ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଅବରୋଧ କରାଯାଏନାହିଁ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଅ।
ସୁତପାଵ୍ନେ ସୁତା ଇମେ ଶୁଚଯୋ ଯନ୍ତି ଵୀତଯେ । ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ
ଯିଏ ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ସୋମ ରସ ପାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ପାଇଁ ଏହି ସୋମମାନେ ଦହି ଶିରରେ ଧରି ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଂ ସୁତସ୍ଯ ପୀତଯେ ସଦ୍ଯୋ ଵୃଦ୍ଧୋ ଅଜାଯଥାଃ । ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଯୈଷ୍ଠ୍ଯାଯ ସୁକ୍ରତୋ
ତୁମେ ସୋମ ରସ ପାନ ପାଇଁ ସହସା ବଡ଼ ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚତୁର, ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇଁ।
ଆ ତ୍ଵା ଵିଶନ୍ତ୍ଵାଶଵଃ ସୋମାସ ଇନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଶଂ ତେ ସନ୍ତୁ ପ୍ରଚେତସେ
ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମମାନେ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରୁନ୍ତୁ; ସେମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ହେ ପ୍ରଜ୍ଞାନବାନ।
ତ୍ଵାଂ ସ୍ତୋମା ଅଵୀଵୃଧନ୍ ତ୍ଵାମୁକ୍ଥା ଶତକ୍ରତୋ । ତ୍ଵାଂ ଵର୍ଧନ୍ତୁ ନୋ ଗିରଃ
ଗୀତମାନେ ତୁମକୁ ବଡ଼ କରିଛନ୍ତି, ସ୍ତୁତିମାନେ ତୁମକୁ ଉତ୍ତୋଳିତ କରିଛନ୍ତି, ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମର ଗୀତମାନେ ତୁମକୁ ଅଧିକ ବୃଦ୍ଧି କରୁ।
ଅକ୍ଷିତୋତିଃ ସନେଦିମଂ ଵାଜମିନ୍ଦ୍ରଃ ସହସ୍ରିଣମ୍ । ଯସ୍ମିନ୍ ଵିଶ୍ଵାନି ପୌଂସ୍ଯା
ଅଶେଷ ଦାନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ସେଇ ହଜାର ମୂଲ୍ୟବାନ ପୁରସ୍କାର ଦିଅନ୍ତୁ, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ।
ମା ନୋ ମର୍ତା ଅଭି ଦ୍ରୁହନ୍ ତନୂନାମିନ୍ଦ୍ର ଗିର୍ଵଣଃ । ଈଶାନୋ ଯଵଯା ଵଧମ୍
ମାନବମାନେ ଆମ ଦେହକୁ କ୍ଷତି କରିନ ଦିଅନ୍ତୁନାହିଁ, ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର; ତୁମେ ମାଲିକ ଭାବେ ଆମ ଦେହରୁ ବିପଦ ଦୂର କର।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତି ବ୍ରଧ୍ନମରୁଷଂ ଚରନ୍ତଂ ପରି ତସ୍ଥୁଷଃ । ରୋଚନ୍ତେ ରୋଚନା ଦିଵି
ସେମାନେ ଚିହ୍ନିତ, ଲାଲ ରଙ୍ଗର ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଗାଇଦେଇଛନ୍ତି, ଯିଏ ଉଭୟପାର୍ଶ୍ୱରେ ଘୁରୁଛି; ଆକାଶରେ ଆଲୋକମାନେ ଚମକୁଛି।
ଯୁଞ୍ଜନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ହରୀ ଵିପକ୍ଷସା ରଥେ । ଶୋଣା ଧୃଷ୍ଣୂ ନୃଵାହସା
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଦୁଇଟି ଅସମାନ ଘୋଡ଼ାକୁ ରଥରେ ଯୋଗାଇଦେଇଛନ୍ତି; ଲାଲ ଓ ସାହସୀ, ପୁରୁଷମାନେ ବୋଝାଉଥିବା।
କେତୁଂ କୃଣ୍ଵନ୍ନ୍ ଅକେତଵେ ପେଶୋ ମର୍ଯା ଅପେଶସେ । ସମୁଷଦ୍ଭିରଜାଯଥାଃ
ଅନ୍ଧମାନେ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ଏବଂ ଅରୂପମାନେ ପାଇଁ ଆକାର ତିଆରି କରି, ତୁମେ ଦେବମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଆଦହ ସ୍ଵଧାମନୁ ପୁନର୍ଗର୍ଭତ୍ଵମେରିରେ । ଦଧାନା ନାମ ଯଜ୍ଞିଯମ୍
ସେମାନେ ନିଜ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ପୁନିଥରେ ଜ୍ୱାଳାଇଲେ, ଗର୍ଭକୁ ଫେରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ଯଜ୍ଞର ପବିତ୍ର ନାମକୁ ଧାରଣ କରି।
ଵୀଲୁ ଚିଦାରୁଜତ୍ନୁଭିର୍ଗୁହା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ଵହ୍ନିଭିଃ । ଅଵିନ୍ଦ ଉସ୍ରିଯା ଅନୁ
ଯେଉଁଠି ଲୁଚିଥିଲା, ତୁମେ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ତାହାକୁ ଖୋଲିଦେଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର; ଗାଁମାନେ ଯେଉଁପଥରେ ଚାଲିଥିଲେ, ସେହିପରି ତୁମେ ଖୋଜି ପାଇଲେ।