ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଥାତର୍ହରୀଣାଂ ନକିଷ୍ତେ ପୂର୍ଵ୍ଯସ୍ତୁତିମ୍ । ଉଦାନଂଶ ଶଵସା ନ ଭନ୍ଦନା
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଡ଼ାମାନେର ନେତା, ପୂର୍ବରୁ କେହି ତୁମକୁ ଏମିତି ପ୍ରଶଂସା କରିନଥିଲେ; ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ଆମର ଗୀତକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଅ, ଆମର ହାରକୁ ନୁହେଁ।
ତଂ ଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତିମହୂମହି ଶ୍ରଵସ୍ଯଵଃ । ଅପ୍ରାଯୁଭିର୍ଯଜ୍ଞେଭିର୍ଵାଵୃଧେନ୍ଯମ୍
ଆମେ, କୀର୍ତ୍ତି ଆଶା କରୁଥିବା, ଶକ୍ତିର ମାଲିକ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁଠି ଅସଫଳ ହେଉନଥିବା ଯଜ୍ଞମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଢ଼ିଯିବ।
ଏତୋ ନ୍ଵିନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତଵାମ ସଖାଯ ସ୍ତୋମ୍ଯଂ ନରମ୍ । କୁଷ୍ଟୀର୍ଯୋ ଵିଶ୍ଵା ଅଭ୍ଯସ୍ତ୍ଯେକ ଇତ୍
ଏବେ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଚଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା, ସେହି ବୀର ମଣିଷ, ଯିଏ ଏକାକି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିଛନ୍ତି।
ଅଗୋରୁଧାଯ ଗଵିଷେ ଦ୍ଯୁକ୍ଷାଯ ଦସ୍ମ୍ଯଂ ଵଚଃ । ଘୃତାତ୍ସ୍ଵାଦୀଯୋ ମଧୁନଶ୍ଚ ଵୋଚତ
ଯିଏ ଗୋ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେଠି ପାଇଁ କଥା କହ; ଏହା ଘିଅ ଓ ମଧୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଧୁର ହେଉ।
ଯସ୍ଯାମିତାନି ଵୀର୍ଯା ନ ରାଧଃ ପର୍ଯେତଵେ । ଜ୍ଯୋତିର୍ନ ଵିଶ୍ଵମଭ୍ଯସ୍ତି ଦକ୍ଷିଣା
ଯାହାର କାର୍ଯ୍ୟ ଅପାର, ଯାହାର ଦାନ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଦାନ ଆଲୋକ ପରି ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଛି।
ସ୍ତୁହୀନ୍ଦ୍ରଂ ଵ୍ଯଶ୍ଵଵଦନୂର୍ମିଂ ଵାଜିନଂ ଯମମ୍ । ଅର୍ଯୋ ଗଯଂ ମଂହମାନଂ ଵି ଦାଶୁଷେ
ଘୋଡ଼ାମୁଖ, ତରଙ୍ଗ, ବିଜୟୀ, ନିୟନ୍ତା, ଆର୍ୟଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିବା, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉନ୍ନତ କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଏଵା ନୂନମୁପ ସ୍ତୁହି ଵୈଯଶ୍ଵ ଦଶମଂ ନଵମ୍ । ସୁଵିଦ୍ଵାଂସଂ ଚର୍କୃତ୍ଯଂ ଚରଣୀନାମ୍
ଏହିପରି, ଏବେ, ଦଶମ ଓ ନବମ ବୈୟଶ୍ୱ ଜଣଙ୍କୁ, ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ଗାୟକମାନେର ନେତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର।
ଵେତ୍ଥା ହି ନିର୍ଋତୀନାଂ ଵଜ୍ରହସ୍ତ ପରିଵୃଜମ୍ । ଅହରହଃ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଃ ପରିପଦାମିଵ
ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶର ପଥ ଜାଣ, ପ୍ରତିଦିନ ତୁମେ ପଦଚିହ୍ନ ପରି ଏହି ପଥକୁ ପବିତ୍ର କର।
ଵନୋତି ହି ସୁନ୍ଵନ୍ କ୍ଷଯଂ ପରୀଣସଃ ସୁନ୍ଵାନୋ ହି ଷ୍ମା ଯଜତ୍ଯଵ ଦ୍ଵିଷୋ ଦେଵାନାମଵ ଦ୍ଵିଷଃ । ସୁନ୍ଵାନ ଇତ୍ସିଷାସତି ସହସ୍ରା ଵାଜ୍ଯଵୃତଃ । ସୁନ୍ଵାନାଯେନ୍ଦ୍ରୋ ଦଦାତ୍ଯାଭୁଵଂ ରଯିଂ ଦଦାତ୍ଯାଭୁଵମ୍
ଯିଏ ସୋମ ଚାପି ଦେଉଛି, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ଗୃହକୁ ଜିତି ନେଇଥାଏ; ସେଇ ସୋମ ଚାପିବାଳେ ଦେବତାଙ୍କର ଦ୍ୱେଷ ଦୂର କରି, ଯଜ୍ଞ କରେ। ସେ ହଜାର ଫଳ ଆଶା କରେ, ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମ ଚାପିବାକୁ ବହୁତ ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି, ପୁନି ପୁନି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ମୋ ଷୁ ଵୋ ଅସ୍ମଦଭି ତାନି ପୌଂସ୍ଯା ସନା ଭୂଵନ୍ ଦ୍ଯୁମ୍ନାନି ମୋତ ଜାରିଷୁରସ୍ମତ୍ପୁରୋତ ଜାରିଷୁଃ । ଯଦ୍ଵଶ୍ଚିତ୍ରଂ ଯୁଗେଯୁଗେ ନଵ୍ଯଂ ଘୋଷାଦମର୍ତ୍ଯମ୍ । ଅସ୍ମାସୁ ତନ୍ ମରୁତୋ ଯଚ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟରଂ ଦିଧୃତା ଯଚ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟରମ୍
ଆମଠାରୁ ସେଇ ପୁରୁଷ ମହିମା, ପୁରୁଣା ତେଜ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଯେଉଁ ଖ୍ୟାତି ରଖିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଯାଉନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗରେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ନୂତନ ଗୁଞ୍ଜନ ଅମର ରହିଛି, ମାରୁତମାନେ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯାହା ଅତି ଦୁର୍ଜୟ, ସେଥିରେ ତାଙ୍କର ସହାୟତା ଦିଅନ୍ତୁ।
ଅଗ୍ନିଂ ହୋତାରଂ ମନ୍ଯେ ଦାସ୍ଵନ୍ତଂ ଵସୁଂ ସୂନୁଂ ସହସୋ ଜାତଵେଦସଂ ଵିପ୍ରଂ ନ ଜାତଵେଦସମ୍ । ଯ ଊର୍ଧ୍ଵଯା ସ୍ଵଧ୍ଵରୋ ଦେଵୋ ଦେଵାଚ୍ଯା କୃପା । ଘୃତସ୍ଯ ଵିଭ୍ରାଷ୍ଟିମନୁ ଵଷ୍ଟି ଶୋଚିଷାଜୁହ୍ଵାନସ୍ଯ ସର୍ପିଷଃ
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜାରୀ, ଦାନଶୀଳ, ଧନୀ, ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଜନ୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଭାବେ ଭାବେ। ସେ ଦେବତା, ନିଜ ଯଜ୍ଞରେ ସିଧା, ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ଘିଅ ଛିଟାଇବା ସହିତ, ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଓ ଘିଅ ଦେଉଥିବା ଚମଚ ସହିତ, ସେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
ଯଜ୍ଞୈଃ ସଂମିଶ୍ଲାଃ ପୃଷତୀଭିର୍ଋଷ୍ଟିଭିର୍ଯାମଂ ଛୁଭ୍ରାସୋ ଅଞ୍ଜିଷୁ ପ୍ରିଯା ଉତ । ଆସଦ୍ଯା ବର୍ହିର୍ଭରତସ୍ଯ ସୂନଵଃ ପୋତ୍ରାଦା ସୋମଂ ପିବତା ଦିଵୋ ନରଃ
ଯଜ୍ଞ ସହିତ ମିଶି, ଚିତ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଅଳଙ୍କାରରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପ୍ରିୟ। ଏହି ବର୍ଗରେ ବସି, ଭାରତ ସନ୍ତାନମାନେ, ପୋତ୍ରର ଥାଲିରୁ ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷମାନେ।
ଆ ଵକ୍ଷି ଦେଵାମିହ ଵିପ୍ର ଯକ୍ଷି ଚୋଶନ୍ ହୋତର୍ନି ଷଦା ଯୋନିଷୁ ତ୍ରିଷୁ । ପ୍ରତି ଵୀହି ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପିବାଗ୍ନୀଧ୍ରାତ୍ତଵ ଭାଗସ୍ଯ ତୃସ୍ଣୁହି
ହେ ଦେବତାମାନେ, ହେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ, ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ, ପୂଜା କରନ୍ତୁ। ହେ ହୋତାର, ତିନି ଆସନରେ ବସନ୍ତୁ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋମ ନିକଟକୁ ଯାଆନ୍ତୁ, ଅଗ୍ନିଧ୍ର ଭାଗରୁ ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ, ନିଜ ଭାଗ ପାଇଁ ତୃଷ୍ଣା ନିବାରଣ କରନ୍ତୁ।
ଏଷ ସ୍ଯ ତେ ତନ୍ଵୋ ନୃମ୍ଣଵର୍ଧନଃ ସହ ଓଜଃ ପ୍ରଦିଵି ବାହ୍ଵୋର୍ହିତଃ । ତୁଭ୍ଯଂ ସୁତୋ ମଘଵନ୍ ତୁଭ୍ଯମାଭୃତସ୍ତ୍ଵମସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣାଦା ତୃପତ୍ପିବ
ଏହା ତୁମ ଦେହର ଶକ୍ତି, ପୁରୁଷତ୍ୱ ବଢ଼ାଏ, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ଆକାଶରେ ତୁମ ବାହୁରେ ରଖାଯାଇଛି। ହେ ମଘବାନ୍, ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ତୁମ ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଛି; ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦାନରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ପିଉ।
ଯମୁ ପୂର୍ଵମହୁଵେ ତମିଦଂ ହୁଵେ ସେଦୁ ହଵ୍ଯୋ ଦଦିର୍ଯୋ ନାମ ପତ୍ଯତେ । ଅଧ୍ଵର୍ଯୁଭିଃ ପ୍ରସ୍ଥିତଂ ସୋମ୍ଯଂ ମଧୁ ପୋତ୍ରାତ୍ସୋମଂ ଦ୍ରଵିଣୋଦଃ ପିବ ଋତୁଭିଃ
ଯାହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ଡାକିଥିଲି, ସେଉଁଥିରେ ଏବେ ମୁଁ ଡାକୁଛି; ସେ ହେଉନ୍ତୁ ଆହ୍ୱାନିତ, ଯାହାର ନାମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଦାତା। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ପୋତ୍ରର ଥାଲିରୁ ଋତୁ ଅନୁସାରେ ପିଉ।
ସୁରୂପକୃତ୍ନୁମୂତଯେ ସୁଦୁଘାମିଵ ଗୋଦୁହେ । ଜୁହୂମସି ଦ୍ଯଵିଦ୍ଯଵି
ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଥିବା ଦୟାଳୁଙ୍କୁ, ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗାଈକୁ ଦୋହିବା ପରି, ଆମେ ପ୍ରତିଦିନ ଆହୁତି ଦେଉଛୁ।
ଉପ ନଃ ସଵନା ଗହି ସୋମସ୍ଯ ସୋମପାଃ ପିବ । ଗୋଦା ଇଦ୍ରେଵତୋ ମଦଃ
ଆମ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଆସ, ସୋମ ପିଉ, ହେ ସୋମପାନୀ; ଏଠାରେ ଗାଈମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅଛି, ହେ ଧନର ମାଲିକ।
ଅଥା ତେ ଅନ୍ତମାନାଂ ଵିଦ୍ଯାମ ସୁମତୀନାମ୍ । ମା ନୋ ଅତି ଖ୍ଯ ଆ ଗହି
ଏବେ ଆମେ ତୁମ ଦୟାର ସୀମା ଜାଣିପାରିବା; ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯିଅନାହିଁ, ନିକଟକୁ ଆସ।
ପରେହି ଵିଗ୍ରମସ୍ତୃତମିନ୍ଦ୍ରଂ ପୃଛା ଵିପଶ୍ଚିତମ୍ । ଯସ୍ତେ ସଖିଭ୍ଯ ଆ ଵରମ୍
ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କର, ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଚାର, ଯିଏ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀମାନେ ପାଇଁ ଭଲ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଉତ ବ୍ରୁଵନ୍ତୁ ନୋ ନିଦୋ ନିରନ୍ଯତଶ୍ଚିଦାରତ । ଦଧାନା ଇନ୍ଦ୍ର ଇଦ୍ଦୁଵଃ
ଆମର ପ୍ରଶଂସା ହେଉ, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପ୍ରସାରିତ ହେଉ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦାନ ଆମକୁ ଦିଅ।
ଉତ ନଃ ସୁଭଗାମରିର୍ଵୋଚେଯୁର୍ଦସ୍ମ କୃଷ୍ଟଯଃ । ସ୍ଯାମେଦିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମଣି
ଭାଗ୍ୟବତୀମାନେ ଆମ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଲୋକମାନେ ଆମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତୁ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଆମେ ରୁହୁ।
ଏମାଶୁମାଶଵେ ଭର ଯଜ୍ଞଶ୍ରିଯଂ ନୃମାଦନମ୍ । ପତଯନ୍ ମନ୍ଦଯତ୍ସଖମ୍
ତୁରନ୍ତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ, ଯଜ୍ଞର ମହିମା ଓ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଆଣ, ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ।
ଅସ୍ଯ ପୀତ୍ଵା ଶତକ୍ରତୋ ଘନୋ ଵୃତ୍ରାଣାମଭଵଃ । ପ୍ରାଵୋ ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନମ୍
ଏହା ପିଇ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦଳନ କରିଥିଲ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଆଗେଇ ନେଇଥିଲ।
ତଂ ତ୍ଵା ଵାଜେଷୁ ଵାଜିନଂ ଵାଜଯାମଃ ଶତକ୍ରତୋ । ଧନାନାମିନ୍ଦ୍ର ସାତଯେ
ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ, ହେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଧନ ଲାଗି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।
ଯୋ ରାଯୋଽଵନିର୍ମହାନ୍ତ୍ସୁପାରଃ ସୁନ୍ଵତଃ ସଖା । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ
ଯିଏ ବଡ଼ ଧନର ରକ୍ଷକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହାୟକ, ସୋମ ଚାପିବାର ବନ୍ଧୁ—ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗାନ୍ତୁ।
ଆ ତ୍ଵେତା ନି ଷୀଦତେନ୍ଦ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ । ସଖାଯ ସ୍ତୋମଵାହସଃ
ଆସ, ଏଠାରେ ବସ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର; ବନ୍ଧୁମାନେ, ତୁମର ଷ୍ଟୁତି ଉଚ୍ଚାରଣ କର।
ପୁରୂତମଂ ପୁରୂଣାମୀଶାନଂ ଵାର୍ଯାଣାମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମେ ସଚା ସୁତେ
ଅନେକ ଦାନ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବାଧିକ ଦାନଶୀଳ, ଧନର ମାଲିକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ରସ ପିତିବା ବେଳେ ଆମ ସହିତ ରହୁନ୍ତୁ।
ସ ଘା ନୋ ଯୋଗ ଆ ଭୁଵତ୍ସ ରାଯେ ସ ପୁରଂଧ୍ଯାମ୍ । ଗମଦ୍ଵାଜେଭିରା ସ ନଃ
ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଆମ ପାଖକୁ ସହାୟତା ନେଇ ଆସୁନ୍ତୁ, ଧନ ଓ ବହୁତ ଉପହାର ପାଇଁ; ସେ ତାଙ୍କର ପତାକା ସହିତ ଆମକୁ ଆସି ଉପସ୍ଥିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ଯସ୍ଯ ସଂସ୍ଥେ ନ ଵୃଣ୍ଵତେ ହରୀ ସମତ୍ସୁ ଶତ୍ରଵଃ । ତସ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଗାଯତ
ଯାହାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଜିତିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଯାହାଙ୍କ ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ା ଅବରୋଧ କରାଯାଏନାହିଁ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଅ।
ସୁତପାଵ୍ନେ ସୁତା ଇମେ ଶୁଚଯୋ ଯନ୍ତି ଵୀତଯେ । ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ
ଯିଏ ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ପବିତ୍ର ସୋମ ରସ ପାନ କରନ୍ତି, ସେଇ ପାଇଁ ଏହି ସୋମମାନେ ଦହି ଶିରରେ ଧରି ଆନନ୍ଦ ପାଇବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।