ବଟ୍ସୂର୍ଯ ଶ୍ରଵସା ମହାମସି ସତ୍ରା ଦେଵ ମହାମସି । ମହ୍ନା ଦେଵାନାମସୁର୍ଯଃ ପୁରୋହିତୋ ଵିଭୁ ଜ୍ଯୋତିରଦାଭ୍ଯମ୍
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ମହାନ; ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ, ହେ ଦେବ, ତୁମେ ମହାନ। ତୁମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ପୁରୋହିତ, ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା, ଅପରାଜିତ ଆଲୋକ ହେଉଛ।
ଉଦୁ ତ୍ଯେ ମଧୁ ମତ୍ତମା ଗିର ସ୍ତୋମାସ ଈରତେ । ସତ୍ରାଜିତୋ ଧନସା ଅକ୍ଷିତୋତଯୋ ଵାଜଯନ୍ତୋ ରଥା ଇଵ
ଉପରକୁ ଉଠୁଛି ସେଇ ମଧୁର, ମଦମାତ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି; ସଦା ବିଜୟୀ, ଧନୀ, ଅକ୍ଷୟ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ରଥ ଭଳି ଆଗେ ବଢ଼ୁଛନ୍ତି।
କଣ୍ଵା ଇଵ ଭୃଗଵଃ ସୂର୍ଯ ଇଵ ଵିଶ୍ଵମିଦ୍ଧୀତମାନଶୁଃ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସ୍ତୋମେଭିର୍ମହଯନ୍ତ ଆଯଵଃ ପ୍ରିଯମେଧାସୋ ଅସ୍ଵରନ୍
କଣ୍ବମାନେ, ଭୃଗୁମାନେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପରି, ସମସ୍ତେ ଆଲୋକିତ ହୋଇ, ଉତ୍ସାହିତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି ଦେଇ ମହିମା କରନ୍ତି; ପ୍ରିୟମନସ୍କୁଳ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି।
ଉଦିନ୍ ନ୍ଵସ୍ଯ ରିଚ୍ଯତେଽଂଶୋ ଧନଂ ନ ଜିଗ୍ଯୁସଃ । ଯ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ହରିଵାନ୍ ନ ଦଭନ୍ତି ତଂ ରିପୋ ଦକ୍ଷଂ ଦଧାତି ସୋମିନି
ନିଶ୍ଚୟ, ତାଙ୍କର ଅଂଶ ବଢ଼ିଯାଏ, ଯେପରି ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଲୋକର ଧନ; ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ହରି ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ସୋମ ଯଜ୍ଞକାରୀ ପାଇଁ ଦକ୍ଷତା ଦେଇଥାଏ।
ମନ୍ତ୍ରମଖର୍ଵଂ ସୁଧିତଂ ସୁପେଶସଂ ଦଧାତ ଯଜ୍ଞିଯେଷ୍ଵା । ପୂର୍ଵୀଶ୍ଚନ ପ୍ରସିତଯସ୍ତରନ୍ତି ତଂ ଯ ଇନ୍ଦ୍ରେ କର୍ମଣା ଭୁଵତ୍
ଅଖଣ୍ଡ, ଭଲ ଗଢ଼ାଯାଇଥିବା, ସୁନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ରକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଦିଅ; ଯାହା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ପୂର୍ବ ଅବରୋଧମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାଏ।
ଏଵା ହ୍ଯସି ଵୀରଯୁରେଵା ଶୂର ଉତ ସ୍ଥିରଃ । ଏଵା ତେ ରାଧ୍ଯଂ ମନଃ
ଏଭଳି ତୁମେ ପ୍ରବଳ, ଏଭଳି ଶୂର, ଏଭଳି ଦୃଢ଼; ଏଭଳି ତୁମର ଉଦାର ମନ।
ଏଵା ରାତିସ୍ତୁଵୀମଘ ଵିଶ୍ଵେଭିର୍ଧାଯି ଧାତୃଭିଃ । ଅଘା ଚିଦିନ୍ଦ୍ର ମେ ସଚା
ଏଭଳି ତୁମର ଦୟା, ହେ ବହୁ ଦେଇଥିବା, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି; ଦୁଃଖମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୋ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ମୋ ଷୁ ବ୍ରହ୍ମେଵ ତନ୍ଦ୍ରଯୁର୍ଭୁଵୋ ଵାଜାନାଂ ପତେ । ମତ୍ସ୍ଵା ସୁତସ୍ଯ ଗୋମତଃ
ଯଜ୍ଞିକ ପରି ଅଳସ ହେଉନି, ହେ ବଳର ଠାକୁର; ଗୋଧନ ଭରିଥିବା ଚାପିଥିବା ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠ।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ ସୂନୃତା ଵିରପ୍ଶୀ ଗୋମତୀ ମହୀ । ପକ୍ଵା ଶାଖା ନ ଦାଶୁଷେ
ଏଭଳି, ତାଙ୍କର ସତ୍ୟବାଣୀ ପ୍ରଚୁର, ଗୋଧନରେ ଧନୀ, ବଡ଼; ଦାତା ପାଇଁ ପକ୍କା ଶାଖା ପରି।
ଏଵା ହି ତେ ଵିଭୂତଯ ଊତଯ ଇନ୍ଦ୍ର ମାଵତେ । ସଦ୍ଯଶ୍ଚିତ୍ସନ୍ତି ଦାଶୁଷେ
ଏଭଳି, ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ସାହାଯ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସହାୟ ପାଇଁ; ତୁରନ୍ତ, ସେ ଉପାସକ ପାଇଁ ଅଛି।
ଏଵା ହ୍ଯସ୍ଯ କାମ୍ଯା ସ୍ତୋମ ଉକ୍ଥଂ ଚ ଶଂସ୍ଯା । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମପୀତଯେ
ଏଭଳି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଗୀତ ଓ ସ୍ତୁତି ଆକାଂକ୍ଷିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସୋମପାନ ପାଇଁ।
ତଂ ତେ ମଦଂ ଗୃଣୀମସି ଵୃଷଣଂ ପୃତ୍ସୁ ସାସହିମ୍ । ଉ ଲୋକକୃତ୍ନୁମଦ୍ରିଵୋ ହରିଶ୍ରିଯମ୍
ତୁମର ସେଇ ଉତ୍ସାହକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ହେ ପ୍ରବଳ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଥର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଯେନ ଜ୍ଯୋତୀମ୍ଷ୍ଯାଯଵେ ମନଵେ ଚ ଵିଵେଦିଥ । ମନ୍ଦାନୋ ଅସ୍ଯ ବର୍ହିଷୋ ଵି ରାଜସି
ଯିଏ ଆୟୁ ଓ ମନୁଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକକୁ ବୁଝି ପାରିଛନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ କୁଶରେ ଆନନ୍ଦରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ତଦଦ୍ଯା ଚିତ୍ତ ଉକ୍ଥିନୋଽନୁ ଷ୍ଟୁଵନ୍ତି ପୂର୍ଵଥା । ଵୃଷପତ୍ନୀରପୋ ଜଯା ଦିଵେଦିଵେ
ଏହି ଦିନ ମନ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଗାୟକମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ଜୟୀ ଜଳମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ତଂ ଵଭି ପ୍ର ଗାଯତ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିସ୍ତଵିଷମା ଵିଵାସତ
ଯିଏ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେଇଁକୁ ଗୀତରେ ଗାଓ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶବ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ।
ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିବର୍ହସୋ ବୃହତ୍ସହୋ ଦାଧାର ରୋଦସୀ । ଗିରୀଂରଜ୍ରାମପଃ ସ୍ଵର୍ଵୃଷତ୍ଵନା
ଯାହାର ଦୁଇଟି ଆଶ୍ରୟ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛି; ପାହାଡ଼, ନଦୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳକୁ ତାଙ୍କର ବଳରେ ଧରିଛନ୍ତି।
ସ ରାଜସି ପୁରୁଷ୍ଟୁତମେକୋ ଵୃତ୍ରାଣି ଜିଘ୍ନସେ । ଇନ୍ଦ୍ର ଜୈତ୍ରା ଶ୍ରଵସ୍ଯ ଚ ଯନ୍ତଵେ
ତୁମେ ଏକାକି ରାଜ କରୁଛ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରୁଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଜୟ ଓ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ।
ଵଯମୁ ତ୍ଵାମପୂର୍ଵ୍ଯ ସ୍ଥୂରଂ ନ କଚ୍ଚିଦ୍ଭରନ୍ତୋଽଵସ୍ଯଵଃ । ଵାଜେ ଚିତ୍ରଂ ହଵାମହେ
ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଅପୂର୍ବ, ଭାରି ଭାର ଭାବରେ ଆମେ ତୁମକୁ ବୋହି ଆଣୁଛୁ; ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ତୁମକୁ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।
ଉପ ତ୍ଵା କର୍ମନ୍ନ୍ ଊତଯେ ସ ନୋ ଯୁଵୋଗ୍ରଶ୍ଚକ୍ରାମ ଯୋ ଧୃଷତ୍। ତ୍ଵାମିଦ୍ଧ୍ଯଵିତାରଂ ଵଵୃମହେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସାନସିମ୍
ଆମେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ନିକଟକୁ ଆସୁଛୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯିଏ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି; ଆମେ ତୁମକୁ ଆମର ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ବନ୍ଧୁ।
ଯୋ ନ ଇଦମିଦଂ ପୁରା ପ୍ର ଵସ୍ଯ ଆନିନାଯ ତମୁ ଵ ସ୍ତୁଷେ । ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ରମୂତଯେ
ଯିଏ ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଆମକୁ ଆଣିଥିଲେ, ଆମେ ସେଉଁଠି ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ବନ୍ଧୁ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।
ହର୍ଯଶ୍ଵଂ ସତ୍ପତିଂ ଚର୍ଷଣୀସହଂ ସ ହି ଷ୍ମା ଯୋ ଅମନ୍ଦତ । ଆ ତୁ ନଃ ସ ଵଯତି ଗଵ୍ଯମଶ୍ଵ୍ଯଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵା ଶତମ୍
ପିତାମାନ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଥିବା, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ଲୋକମାନେ ଯାହାକୁ ପ୍ରୀତି କରନ୍ତି; ସେ ଆମକୁ ଗାଈ ଓ ଘୋଡ଼ା ଦେଇଥାନ୍ତି, ମଘବାନ୍, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଶତ ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସାମ ଗାଯତ ଵିପ୍ରାଯ ବୃହତେ ବୃହତ୍। ଧର୍ମକୃତେ ଵିପଶ୍ଚିତେ ପନସ୍ଯଵେ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସାମ ଗାଓ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ବଡ଼, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଧର୍ମ କରୁଥିବା, ବିବେକଶୀଳ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀଙ୍କୁ।
ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଭିଭୂରସି ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯମରୋଚଯଃ । ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଶ୍ଵଦେଵୋ ମହାମସି
ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛ; ତୁମେ ସବୁକିଛିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସବୁ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼।
ଵିଭ୍ରାଜଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ସ୍ଵରଗଛୋ ରୋଚନଂ ଦିଵଃ । ଦେଵାସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯାଯ ଯେମିରେ
ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିବା, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଉଠୁଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ପାଇଁ ବାଛିଛନ୍ତି।
ତଂ ଵଭି ପ୍ର ଗାଯତ ପୁରୁହୂତଂ ପୁରୁଷ୍ଟୁତମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିସ୍ତଵିଷମା ଵିଵାସତ
ଯିଏ ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ, ସେଇଁକୁ ଗୀତରେ ଗାଓ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶବ୍ଦରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକ।
ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵିବର୍ହସୋ ବୃହତ୍ସହୋ ଦାଧାର ରୋଦସୀ । ଗିରୀଂରଜ୍ରାମପଃ ସ୍ଵର୍ଵୃଷତ୍ଵନା
ଯାହାର ଦୁଇଟି ଆଶ୍ରୟ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରିଛି; ପାହାଡ଼, ନଦୀ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଜଳକୁ ତାଙ୍କର ବଳରେ ଧରିଛନ୍ତି।
ସ ରାଜସି ପୁରୁଷ୍ଟୁତମେକୋ ଵୃତ୍ରାଣି ଜିଘ୍ନସେ । ଇନ୍ଦ୍ର ଜୈତ୍ର ଶ୍ରଵସ୍ଯ ଚ ଯନ୍ତଵେ
ତୁମେ ଏକାକି ରାଜ କରୁଛ, ବହୁ ପ୍ରଶଂସିତ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରୁଛ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଜୟ ଓ ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ।
ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧାମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ । ଯଜ୍ଞଂ ଚ ନସ୍ତନ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାଂ ଚାଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସହ ଚୀକୢପାତି
ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପୂରଣ କରିବା; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏହି ଯଜ୍ଞ, ଆମର ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନକୁ ଗଢ଼ିଥାନ୍ତି।
ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମାକଂ ଭୂତ୍ଵଵିତା ତନୂନାମ୍ । ହତ୍ଵାଯ ଦେଵା ଅସୁରାନ୍ ଯଦାଯନ୍ ଦେଵା ଦେଵତ୍ଵମଭିରକ୍ଷମାଣାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତମାନେ ସହିତ, ଆମର ଶରୀରର ରକ୍ଷକ ହେଉନ୍ତୁ; ଦେବତାମାନେ ଦାନବମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରି, ବିଜୟ ପାଇଁ, ଦେବତ୍ୱକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମର୍କମନଯଂ ଛଚୀଭିରାଦିତ୍ସ୍ଵଧାମିଷିରାଂ ପର୍ଯପଶ୍ଯନ୍ । ଅଯା ଵାଜଂ ଦେଵହିତଂ ସନେମ ମଦେମ ଶତହିମାଃ ସୁଵୀରାଃ
ଦେବୀମାନେ ସହିତ, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣିଛି; ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ପୋଷଣ ଦେଉଥିବା ଖାଦ୍ୟକୁ ଦେଖିଛନ୍ତି; ଏହି ଦେବତାଦିତ ପୁରସ୍କାର ସହିତ, ଆମେ ଜିତିବା, ଆନନ୍ଦ କରିବା, ଶତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲ ସନ୍ତାନ ସହିତ।