ଯଃ ସୋମେ ଅନ୍ତର୍ଯୋ ଗୋଷ୍ଵନ୍ତର୍ଯ ଆଵିଷ୍ଟୋ ଵଯଃସୁ ଯୋ ମୃଗେଷୁ । ଯ ଆଵିଵେଶ ଦ୍ଵିପଦୋ ଯସ୍ଚତୁଷ୍ପଦସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଅଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ହୁତମସ୍ତ୍ଵେତତ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ସୋମରେ, ଗାଈରେ, ପକ୍ଷୀରେ, ବନ୍ୟପଶୁମାନେ ଭିତରେ, ଦୁଇପଦ ଓ ଚତୁଷ୍ପଦ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେହି ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ଯ ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ସରଥଂ ଯାତି ଦେଵୋ ଵୈଶ୍ଵାନର ଉତ ଵିଶ୍ଵଦାଵ୍ଯଃ । ଯଂ ଜୋହଵୀମି ପୃତନାସୁ ସାସହିଂ ତେଭ୍ଯୋ ଅଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ହୁତମସ୍ତ୍ଵେତତ୍
ଯେଉଁ ଅଗ୍ନି ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ରଥରେ ଯାଉଛି, ଦେବତା ବୈଶ୍ୱାନର, ସମସ୍ତକୁ ଜିତିଥିବା, ଯାହାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଡାକୁଛି, ସେହି ବିଜୟୀ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ଯୋ ଦେଵୋ ଵିଶ୍ଵାଦ୍ଯମୁ କାମମାହୁର୍ଯଂ ଦାତାରଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣନ୍ତମାହୁଃ । ଯୋ ଧୀରଃ ଶକ୍ରଃ ପରିଭୂରଦାଭ୍ଯସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଅଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ହୁତମସ୍ତ୍ଵେତତ୍
ଯେଉଁ ଦେବତାକୁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଦେବା ଓ ନେବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ, ସେହି ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ଯଂ ତ୍ଵା ହୋତାରଂ ମନସାଭି ସଂଵିଦୁସ୍ତ୍ରଯୋଦଶ ଭୌଵନାଃ ପଞ୍ଚ ମାନଵାଃ । ଵର୍ଚୋଧସେ ଯଶସେ ସୂନୃତାଵତେ ତେଭ୍ଯୋ ଅଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ହୁତମସ୍ତ୍ଵେତତ୍
ଯାହାକୁ ହୋତାର ଭାବେ ତେରଟି ଜଗତ ଓ ପାଞ୍ଚ ମାନବ ଜାତି ମନରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, ତେଜ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ମିଠା କଥା ପାଇଁ, ସେହି ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ଉକ୍ଷାନ୍ନାଯ ଵଶାନ୍ନାଯ ସୋମପୃଷ୍ଠାଯ ଵେଧସେ । ଵୈଶ୍ଵାନରଜ୍ଯେଷ୍ଠେଭ୍ଯସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଅଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ହୁତମସ୍ତ୍ଵେତତ୍
ପକାଯାଇଥିବା ଖାଦ୍ୟ, ଘୃତ, ସୋମ ଅଂଶ ଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ବୈଶ୍ୱାନର, ସବୁଠୁ ବଡ଼, ସେହି ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ଦିଵଂ ପୃଥିଵୀମନ୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଯେ ଵିଦ୍ଯୁତମନୁସଂଚରନ୍ତି । ଯେ ଦିକ୍ଷ୍ଵନ୍ତର୍ଯେ ଵାତେ ଅନ୍ତସ୍ତେଭ୍ଯୋ ଅଗ୍ନିଭ୍ଯୋ ହୁତମସ୍ତ୍ଵେତତ୍
ଯେଉଁମାନେ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳିଛନ୍ତି, ବିଜୁଳିକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ବାୟୁ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଛନ୍ତି, ସେହି ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଏହି ହବି ଦିଆଯାଉଛି।
ହିରଣ୍ଯପାଣିଂ ସଵିତାରମିନ୍ଦ୍ରଂ ବୃହସ୍ପତିଂ ଵରୁଣଂ ମିତ୍ରମଗ୍ନିମ୍ । ଵିଶ୍ଵାନ୍ ଦେଵାନ୍ ଅଙ୍ଗିରସୋ ହଵାମହେ ଇମଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦଂ ଶମଯନ୍ତ୍ଵଗ୍ନିମ୍
ସୁନା ହାତ ଥିବା ସବିତା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୃହସ୍ପତି, ବରୁଣ, ମିତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଅଙ୍ଗିରସମାନେ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ। ଏହି ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନିକୁ ଶାନ୍ତ କରନ୍ତୁ।
ଶାନ୍ତୋ ଅଗ୍ନିଃ କ୍ରଵ୍ଯାଚ୍ଛାନ୍ତଃ ପୁରୁଷରେଷଣଃ । ଅଥୋ ଯୋ ଵିଶ୍ଵଦାଵ୍ଯସ୍ତଂ କ୍ରଵ୍ଯାଦମଶୀଶମମ୍
ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଉ, ଲୋକମାନେ ଖୋଜୁଥିବା ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତକୁ ଜିତିଥିବା ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନି ଶାନ୍ତ ହେଉ।
ଯେ ପର୍ଵତାଃ ସୋମପୃଷ୍ଠା ଆପ ଉତ୍ତାନଶୀଵରୀଃ । ଵାତଃ ପର୍ଜନ୍ଯ ଆଦଗ୍ନିସ୍ତେ କ୍ରଵ୍ଯାଦମଶୀଶମନ୍
ପାହାଡ଼, ସୋମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଜଳ, ବିସ୍ତୃତ ନଦୀ, ବାୟୁ, ପର୍ଜ୍ୟନ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି—ସେମାନେ ଏହି ମାଂସ ଭକ୍ଷକ ଅଗ୍ନିକୁ ଶାନ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ହସ୍ତିଵର୍ଚସଂ ପ୍ରଥତାଂ ବୃହଦ୍ଯଶୋ ଅଦିତ୍ଯା ଯତ୍ତନ୍ଵଃ ସଂବଭୂଵ । ତତ୍ସର୍ଵେ ସମଦୁର୍ମହ୍ଯମେତଦ୍ଵିଶ୍ଵେ ଦେଵା ଅଦିତିଃ ସଜୋଷାଃ
ଏହି ହାତୀ ପରି ତେଜ ଓ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଆପଣମାନଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହା ବିସ୍ତାରିତ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଅଦିତି ଏକାତ୍ମ ହୋଇ ଏହି ତେଜ ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
ମିତ୍ରଶ୍ଚ ଵରୁଣଶ୍ଚେନ୍ଦ୍ରୋ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚ ଚେତତୁ । ଦେଵାସୋ ଵିଶ୍ଵଧାଯସସ୍ତେ ମାଞ୍ଜନ୍ତୁ ଵର୍ଚସା
ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ରୁଦ୍ର ଜାଣନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋତେ ତେଜ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯେନ ହସ୍ତୀ ଵର୍ଚସା ସଂବଭୂଵ ଯେନ ରାଜା ମନୁଷ୍ଯେସ୍ଵପ୍ସ୍ଵନ୍ତଃ । ଯେନ ଦେଵା ଦେଵତାମଗ୍ର ଆଯନ୍ ତେନ ମାମଦ୍ଯ ଵର୍ଚସାଗ୍ନେ ଵର୍ଚସ୍ଵିନଂ କୃଣୁ
ଯେଉଁ ତେଜ ଦ୍ୱାରା ହାତୀ ତେଜସ୍ୱୀ ହେଲା, ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଓ ଜଳରେ ରାଜା ହେଲେ, ଯେଉଁ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦେବତ୍ୱ ପାଇଲେ, ଏହି ତେଜ ଦ୍ୱାରା ହେ ଅଗ୍ନି, ଆଜି ମୋତେ ତେଜସ୍ୱୀ କର, ମୋତେ ତେଜ ଦିଅ।
ଯତ୍ତେ ଵର୍ଚୋ ଜାତଵେଦୋ ବୃହଦ୍ଭଵତ୍ଯାହୁତେଃ । ଯାଵତ୍ସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵର୍ଚ ଆସୁରସ୍ଯ ଚ ହସ୍ତିନଃ । ତାଵନ୍ ମେ ଅଶ୍ଵିନା ଵର୍ଚ ଆ ଧତ୍ତାଂ ପୁଷ୍କରସ୍ରଜା
ହେ ଜାତବେଦ, ଯେତେବେଳେ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ, ତୁମର ଯେତେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବୃହତ୍ ହୁଏ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଯେତେ ତେଜ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀର ଯେତେ ଚମକ, ଏହି ସମସ୍ତ ତେଜ ଦୟାକରି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ପଦ୍ମମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଯାଵଚ୍ଚତସ୍ରଃ ପ୍ରଦିଶଶ୍ଚକ୍ଷୁର୍ଯାଵତ୍ସମଶ୍ନୁତେ । ତାଵତ୍ସମୈତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ମଯି ତଦ୍ଧସ୍ତିଵର୍ଚସମ୍
ଚାରି ଦିଗରେ ଯେତେ ଦୃଷ୍ଟି ପହଞ୍ଚିପାରେ, ଯେତେ ଦୃଷ୍ଟିର ସୀମା, ସେତେ ଶକ୍ତି ଓ ତେଜ ମୋ ଭିତରେ ରହୁ, ହାତୀର ତେଜ ଭଳି।
ହସ୍ତୀ ମୃଗାଣାଂ ସୁଷଦାମତିଷ୍ଠାଵାନ୍ ବଭୂଵ ହି । ତସ୍ଯ ଭଗେନ ଵର୍ଚସାଭି ଷିଞ୍ଚାମି ମାମହମ୍
ପଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହାତୀ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟୁଟ ରହିଛି। ତାଙ୍କର ତେଜର ଏକ ଅଂଶ ମୁଁ ମୋ ଉପରେ ଛିଟାଉଛି।
ଯେନ ଵେହଦ୍ବଭୂଵିଥ ନାଶଯାମସି ତତ୍ତ୍ଵତ୍। ଇଦଂ ତଦନ୍ଯତ୍ର ତ୍ଵଦପ ଦୂରେ ନି ଦଧ୍ମସି
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଅପୟ ଦୂର କରୁ। ଏହି ଅପୟକୁ ଆମେ ତୁମଠାରୁ ଦୂରେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଥାଏ ରଖୁଛୁ।
ଆ ତେ ଯୋନିଂ ଗର୍ଭ ଏତୁ ପୁମାନ୍ ବାଣ ଇଵେଷୁଧିମ୍ । ଆ ଵୀରୋଽତ୍ର ଜାଯତାଂ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଦଶମାସ୍ଯଃ
ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ପୁରୁଷ ଶିଶୁ ପ୍ରବେଶ କରୁ, ଯେପରି ତୀର ତୁଣୀରେ ପଡ଼େ। ଏଠାରେ ଏକ ଶୂରବୀର ପୁଅ, ଦଶମାସ ପରେ ତୁମର ଜନ୍ମ ହେଉ।
ପୁମାଂସଂ ପୁତ୍ରଂ ଜନଯ ତଂ ପୁମାନ୍ ଅନୁ ଜାଯତାମ୍ । ଭଵାସି ପୁତ୍ରାଣାଂ ମାତା ଜାତାନାଂ ଜନଯାଶ୍ଚ ଯାନ୍
ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦିଅ, ତାପରେ ଆଉ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହେଉ। ତୁମେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଓ ଆଗକୁ ହେବାକୁ ଥିବା ସମସ୍ତ ପୁଅମାନଙ୍କର ମାଆ ହେଉ।
ଯାନି ଭଦ୍ରାଣି ବୀଜାନ୍ଯୃଷଭା ଜନଯନ୍ତି ଚ । ତୈସ୍ତ୍ଵଂ ପୁତ୍ରଂ ଵିନ୍ଦସ୍ଵ ସା ପ୍ରସୂର୍ଧେନୁକା ଭଵ
ବଳିଅଁଡାମାନେ ଯେଉଁ ଭଲ ବୀଜ ଦିଅନ୍ତି, ସେହି ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପୁଅ ପାଉ। ଫଳଦାୟି ଗାଈ ଭଳି ମାଆ ହେଉ।
କୃଣୋମି ତେ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯମା ଯୋନିଂ ଗର୍ଭ ଏତୁ ତେ । ଵିନ୍ଦସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ପୁତ୍ରଂ ନାରି ଯସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ଶମସଚ୍ଛମୁ ତସ୍ମୈ ତ୍ଵଂ ଭଵ
ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଦେଉଛି, ତୁମର ଗର୍ଭକୁ ଶିଶୁ ପ୍ରବେଶ କରୁ। ନାରୀ, ତୁମେ ଏମିତି ପୁଅ ପାଉ, ଯିଏ ତୁମକୁ ଖୁସି ଦେବ। ତୁମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଚିତ ମାଆ ହେଉ।
ଯାସାଂ ଦ୍ଯୌଃ ପିତା ପୃଥିଵୀ ମାତା ସମୁଦ୍ରୋ ମୂଲଂ ଵୀରୁଧାଂ ବଭୂଵ । ତାସ୍ତ୍ଵା ପୁତ୍ରଵିଦ୍ଯାଯ ଦୈଵୀଃ ପ୍ରାଵନ୍ତ୍ଵୋଷଧଯଃ
ଯାହାଙ୍କ ପିତା ଆକାଶ, ମାଆ ମାଟି, ଓ ସମୁଦ୍ର ହେଉଛି ଗଛମାନଙ୍କର ମୂଳ, ସେଇ ଦେବୀ ଔଷଧିମାନେ ତୁମକୁ ପୁଅ ପାଇଁ ଜ୍ଞାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
ପଯସ୍ଵତୀରୋଷଧଯଃ ପଯସ୍ଵନ୍ ମାମକଂ ଵଚଃ । ଅଥୋ ପଯସ୍ଵତୀନାମା ଭରେଽହଂ ସହସ୍ରଶଃ
ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଔଷଧିମାନେ, ମୋର କଥା ମଧୁର ଓ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଏବଂ ଏମିତି ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିବା ମଧ୍ୟରୁ, ମୁଁ ହଜାର ହଜାର ଧନ୍ୟତା ଆଣିଛି।
ଵେଦାହଂ ପଯସ୍ଵନ୍ତଂ ଚକାର ଧାନ୍ଯଂ ବହୁ । ସଂଭୃତ୍ଵା ନାମ ଯୋ ଦେଵସ୍ତଂ ଵଯଂ ହଵାମହେ ଯୋଯୋ ଅଯଜ୍ଵନୋ ଗୃହେ
ମୁଁ ଦୁଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧାନକୁ ଜାଣିଛି, ଏହା ବହୁତ ଅଧିକ। ତାହାର ନାମ ଜମା କରି, ଯିଏ ଏହାକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି, ସେଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଡାକୁଛୁ, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ କରୁନଥିବା ଘରେ ଅଛନ୍ତି।
ଇମା ଯାଃ ପଞ୍ଚ ପ୍ରଦିଶୋ ମାନଵୀଃ ପଞ୍ଚ କୃଷ୍ଟଯଃ । ଵୃଷ୍ଟେ ଶାପଂ ନଦୀରିଵେହ ସ୍ଫାତିଂ ସମାଵହାନ୍
ଏହି ପାଞ୍ଚ ଦିଗ ଓ ପାଞ୍ଚ ମାନବ ଜନଜାତି, ବର୍ଷା ନଦୀ ଭଳି ଏଠାରେ ଅଧିକ ଧନ୍ୟତା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣୁ।
ଉଦୁତ୍ସଂ ଶତଧାରଂ ସହସ୍ରଧାରମକ୍ଷିତମ୍ । ଏଵାସ୍ମାକେଦଂ ଧାନ୍ଯଂ ସହସ୍ରଧାରମକ୍ଷିତମ୍
ଶତଧାରା, ସହସ୍ରଧାରା, ଅକ୍ଷୟ ଉତ୍ସରୁ, ଏଭଳି ଆମର ଧାନ୍ୟ ହେଉ, ସହସ୍ରଧାରା ଓ ଅକ୍ଷୟ।
ଶତହସ୍ତ ସମାହର ସହସ୍ରହସ୍ତ ସଂ କିର । କୃତସ୍ଯ କାର୍ଯସ୍ଯ ଚେହ ସ୍ଫାତିଂ ସମାଵହ
ଶତହାତରେ ଏକଠା କର, ସହସ୍ରହାତରେ ଛିଟାଇଦେ। ଯାହା କରାଯାଇଛି ଓ କରାଯାଉଛି, ସେଥିପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଧିକ ଧନ୍ୟତା ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣ।
ତିସ୍ରୋ ମାତ୍ରା ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଚତସ୍ରୋ ଗୃହପତ୍ନ୍ଯାଃ । ତାସାଂ ଯା ସ୍ଫାତିମତ୍ତମା ତଯା ତ୍ଵାଭି ମୃଶାମସି
ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କର ତିନି ମାପ ଓ ଗୃହଣୀମାନଙ୍କର ଚାରି ମାପ ଅଛି। ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟ, ସେଠି ତୁମକୁ ଅନ୍ଲେପନ କରୁଛୁ।
ଉପୋହଶ୍ଚ ସମୂହଶ୍ଚ କ୍ଷତ୍ତାରୌ ତେ ପ୍ରଜାପତେ । ତାଵିହା ଵହତାଂ ସ୍ଫାତିଂ ବହୁଂ ଭୂମାନମକ୍ଷିତମ୍
ଉପୋହ ଓ ସମୂହ ହେଉଛନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଜାପତି, ତୁମର ସଂଗ୍ରାହକ। ସେମାନେ ଏଠାରେ ଅଧିକ ଧନ୍ୟତା, ବହୁତ ଅକ୍ଷୟ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣନ୍ତୁ।
ଉତ୍ତୁଦସ୍ତ୍ଵୋତ୍ତୁଦତୁ ମା ଧୃଥାଃ ଶଯନେ ସ୍ଵେ । ଇଷୁଃ କାମସ୍ଯ ଯା ଭୀମା ତଯା ଵିଧ୍ଯାମି ତ୍ଵା ହୃଦି
ଉତ୍ତୋଦ ତୁମକୁ ଉତ୍ତୋଦ କରୁ, ତୁମେ ତୁମର ଶୋଇବା ଶଯ୍ୟାରେ ଅଲସ ରୁହନି। ଆଶାର ଭୟଙ୍କର ବାଣ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମ ହୃଦୟକୁ ବିଦ୍ଧ କରୁଛି।
ଆଧୀପର୍ଣାଂ କାମଶଲ୍ଯାମିଷୁଂ ସଂକଲ୍ପକୁଲ୍ମଲାମ୍ । ତାଂ ସୁସଂନତାଂ କୃତ୍ଵା କାମୋ ଵିଧ୍ଯତୁ ତ୍ଵା ହୃଦି
ଆଶାର ପତ୍ର ଭଳି ଶଲ୍ୟ, ଆକାଂକ୍ଷାର କାଁଟା, ଇଚ୍ଛାର ଅଙ୍କୁର — ଏହାକୁ ଭଲଭାବେ ଶନ୍ଧାନ କରି, ଆଶା ତୁମ ହୃଦୟକୁ ବିଦ୍ଧ କରୁ।