ଯେନା ପାଵକ ଚକ୍ଷସା ଭୁରଣ୍ଯନ୍ତଂ ଜନାମନୁ । ତ୍ଵଂ ଵରୁଣ ପଶ୍ଯସି
ହେ ବରୁଣ, ତୁମେ ଯେ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳନଶୀଳ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଛ, ସେଇ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ ତୁମେ ସବୁଠି ଦେଖି ରହିଛ।
ଵି ଦ୍ଯାମେଷି ରଜସ୍ପୃଥ୍ଵହର୍ମିମାନୋ ଅକ୍ତୁଭିଃ । ପଶ୍ଯଂ ଜନ୍ମାନି ସୂର୍ଯ
ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ତୁମ ରଶ୍ମିମାନେ ସହିତ ବିଶାଳ ଆକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଯାଉଛ, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କର ଜନ୍ମକୁ ଦେଖୁଛ।
ସପ୍ତ ତ୍ଵା ହରିତୋ ରଥେ ଵହନ୍ତି ଦେଵ ସୂର୍ଯ । ଶୋଚିଷ୍କେଶଂ ଵିଚକ୍ଷଣମ୍
ହେ ଦେବତା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସାତଟି ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା ତୁମ ରଥକୁ ଟାଣୁଛନ୍ତି—ତୁମର କେଶ ଜ୍ଵଳମାନ, ତୁମେ ସବୁକିଛି ଦେଖିପାରୁଛ।
ଅଯୁକ୍ତ ସପ୍ତ ଶୁନ୍ଧ୍ଯୁଵଃ ସୂରୋ ରଥସ୍ଯ ନପ୍ତ୍ଯଃ । ତାଭିର୍ଯାତି ସ୍ଵଯୁକ୍ତିଭିଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରଥର ସନ୍ତାନ, ସାତଟି ଦ୍ରୁତ ମାଡ଼ିଆ ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୁତ କରିଛନ୍ତି; ସେଇ ନିଜେ ଯୁତ ହୋଇଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ସେ ଯାତ୍ରା କରୁଛନ୍ତି।
ଅଭି ତ୍ଵା ଵର୍ଚସା ଗିରଃ ସିଞ୍ଚନ୍ତ୍ଯା ଚରଣ୍ଯୁଵଃ । ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ଧେନଵଃ
ହେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମ ପ୍ରତି ଗୀତମାନେ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରି ବହିଯାଉଛି—ଯେପରି ଗାଈମାନେ ଛୁଆଁ ପାଖକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ତା ଅର୍ଷନ୍ତି ଶୁଭ୍ରିଯଃ ପୃଞ୍ଚତୀର୍ଵର୍ଚସା ପଯଃ । ଜାତଂ ଜନିର୍ଯଥା ହୃଦା
ସେମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ପ୍ରଭାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୁଧ ସହିତ ବହିଯାଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ଜନନୀ ହୃଦୟରୁ ନବଜାତକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ।
ଵଜ୍ରାପଵସାଧ୍ଯଃ କୀର୍ତିର୍ମ୍ରିଯମାଣମାଵହନ୍ । ମହ୍ଯମାଯୁର୍ଘୃତଂ ପଯଃ
ବଜ୍ରର ଶକ୍ତି ସହିତ, କୀର୍ତି ମୃତ୍ୟୁଶୟ୍ୟାରେ ପଡ଼ିଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ପାଖକୁ ଆଣିଛି—ମୋ ପାଇଁ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଘିଅ ଏବଂ ଦୁଧ ଆଣିଛି।
ଆଯଂ ଗୌଃ ପୃଶ୍ନିରକ୍ରମୀଦସଦନ୍ ମାତରଂ ପୁରଃ । ପିତରଂ ଚ ପ୍ରଯନ୍ତ୍ସ୍ଵଃ
ଏହି ଚିତ୍ରା ଗାଈ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛି, ସେ ତାଙ୍କର ମାଆ ପାଖକୁ ଯାଉଛି ଏବଂ ବାପାକୁ ଖୋଜୁଛି।
ଅନ୍ତଶ୍ଚରତି ରୋଚନା ଅସ୍ଯ ପ୍ରାଣାଦପାନତଃ । ଵ୍ଯଖ୍ଯନ୍ ମହିଷଃ ସ୍ଵଃ
ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳନ କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ଓ ନିଶ୍ୱାସରୁ; ଏହି ମହା ମହିଷ ଆଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
ତ୍ରିଂଶଦ୍ଧାମା ଵି ରାଜତି ଵାକ୍ପତଙ୍ଗୋ ଅଶିଶ୍ରିଯତ୍। ପ୍ରତି ଵସ୍ତୋରହର୍ଦ୍ଯୁଭିଃ
ତିରିଶଟି ନିବାସରେ ସେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି; ବାଣୀର ପକ୍ଷୀ ଉଡ଼ିଯାଇଛି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପ୍ରଭାତର ଆହ୍ୱାନକୁ ଉତ୍ତର ଦେଉଛି।
ଯଚ୍ଛକ୍ରା ଵାଚମାରୁହନ୍ନ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ସିଷାସଥଃ । ସଂ ଦେଵା ଅମଦନ୍ ଵୃଷା
ହେ ପ୍ରଭଳ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ବାଣୀକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କଲା, ଏବଂ ମଧ୍ୟାକାଶକୁ ଅଧିକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲା, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକାଠି ହୋଇ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ହେ ବୃଷଭ।
ଶକ୍ରୋ ଵାଚମଧୃଷ୍ଟାଯୋରୁଵାଚୋ ଅଧୃଷ୍ଣୁହି । ମଂହିଷ୍ଠ ଆ ମଦର୍ଦିଵି
ହେ ପ୍ରଭଳ, ବାଣୀକୁ ଦୃଢ଼ତା ଦିଅ, କଥାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଅଜୟ କର; ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ ହୁଅ।
ଶକ୍ରୋ ଵାଚମଧୃଷ୍ଣୁହି ଧାମଧର୍ମନ୍ ଵି ରାଜତି । ଵିମଦନ୍ ବର୍ହିରାସରନ୍
ହେ ପ୍ରଭଳ, ବାଣୀକୁ ଦୃଢ଼ତା ଦିଅ; ଧର୍ମର ନିବାସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛି; ଯେମାନେ ବେଦିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ।
ତଂ ଵୋ ଦସ୍ମମୃତୀଷହଂ ଵସୋର୍ମନ୍ଦାନମନ୍ଧସଃ । ଅଭି ଵତ୍ସଂ ନ ସ୍ଵସରେଷୁ ଧେନଵ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଗୀର୍ଭିର୍ନଵାମହେ
ଯେ ଅଦ୍ଭୁତ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ଆମେ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯେପରି ଗୋଶାଳାରେ ଗାଈମାନେ ଛୁଆଁକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ସୁଦାନୁଂ ତଵିଷୀଭିରାଵୃତଂ ଗିରିଂ ନ ପୁରୁଭୋଜସମ୍ । କ୍ଷୁମନ୍ତଂ ଵାଜଂ ଶତିନଂ ସହସ୍ରିଣଂ ମକ୍ଷୂ ଗୋମନ୍ତମୀମହେ
ଆମେ ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରଭଳ ଜଣକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ଘିରିଥିବା—ପର୍ବତ ପରି ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ—ଖାଦ୍ୟ, ଧନ, ହଜାର ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଗୋଧନରେ ପ୍ରଚୁର।
ତତ୍ତ୍ଵା ଯାମି ସୁଵୀର୍ଯଂ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପୂର୍ଵଚିତ୍ତଯେ । ଯେନା ଯତିଭ୍ଯୋ ଭୃଗଵେ ଧନେ ହିତେ ଯେନ ପ୍ରସ୍କଣ୍ଵମାଵିଥ
ମୁଁ ତୁମର ବୀରତାକୁ, ସେ ପୁରୁଣା ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଭୃଗୁମାନେଙ୍କୁ ଧନ ଲାଗି ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ଏବଂ ପ୍ରସ୍କନ୍ବକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ।
ଯେନା ସମୁଦ୍ରମସୃଜୋ ମହୀରପସ୍ତଦିନ୍ଦ୍ର ଵୃଷ୍ଣି ତେ ଶଵଃ । ସଦ୍ଯଃ ସୋ ଅସ୍ଯ ମହିମା ନ ସଂନଶେ ଯଂ କ୍ଷୋଣୀରନୁଚକ୍ରଦେ
ହେ ପ୍ରଭଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଡ଼ ନଦୀମାନେକୁ ଚଳାଇଲା, ସାଗରକୁ ବହାଇଲା—ତୁମ ଶକ୍ତିରେ; ଯାହାକୁ ପୃଥିବୀ ବଶ କରିପାରିନାହିଁ, ତାଙ୍କର ମହିମା କେବେ କମିଯାଏ ନାହିଁ।
କନ୍ ନଵ୍ଯୋ ଅତସୀନାଂ ତୁରୋ ଗୃଣୀତ ମର୍ତ୍ଯଃ । ନହୀ ନ୍ଵସ୍ଯ ମହିମାନମିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ସ୍ଵର୍ଗୃଣନ୍ତ ଆନଶୁଃ
ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଏହି ତୀବ୍ର ଅତସୀନା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ? ତାଙ୍କର ମହିମା ଓ ଶକ୍ତିକୁ କେହି ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତରେ ଗାଇଛନ୍ତି।
କଦୁ ସ୍ତୁଵନ୍ତ ଋତଯନ୍ତ ଦେଵତ ଋଷିଃ କୋ ଵିପ୍ର ଓହତେ । କଦା ହଵଂ ମଘଵନ୍ନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ସୁନ୍ଵତଃ କଦୁ ସ୍ତୁଵତ ଆ ଗମଃ
କେବେ ଗାୟକମାନେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ତ୍ରଦାତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି? କେଉଁ ଋଷି, କେଉଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି? ହେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଚାପି ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ସେତେବେଳେ କେବେ ତୁମେ ଆସିବ?
ଅଭି ପ୍ର ଵଃ ସୁରାଧସମିନ୍ଦ୍ରମର୍ଚ ଯଥା ଵିଦେ । ଯୋ ଜରିତୃଭ୍ଯୋ ମଘଵା ପୁରୂଵସୁଃ ସହସ୍ରେଣେଵ ଶିକ୍ଷତି
ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁପରି ଉଚିତ, ସେପରି ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ସେ, ଯିଏ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ଦାନଶୀଳ ଭଲ ଲୋକ।
ଶତାନୀକେଵ ପ୍ର ଜିଗାତି ଧୃଷ୍ଣୁଯା ହନ୍ତି ଵୃତ୍ରାଣି ଦାଶୁଷେ । ଗିରେରିଵ ପ୍ର ରସା ଅସ୍ଯ ପିନ୍ଵିରେ ଦତ୍ରାଣି ପୁରୁଭୋଜସଃ
ସେ ହଜାର ସେନା ଥିବା ବିର ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାନ୍ତି। ପାହାଡ଼ରୁ ଝରିବା ନଦୀମାନେ ପରି, ତାଙ୍କର ଉପହାର ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ।
ପ୍ର ସୁ ଶ୍ରୁତଂ ସୁରାଧସମର୍ଚା ଶକ୍ରମଭିଷ୍ଟଯେ । ଯଃ ସୁନ୍ଵତେ ସ୍ତୁଵତେ କାମ୍ଯଂ ଵସୁ ସହସ୍ରେଣେଵ ମଂହତେ
ଏବେ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କର। ସେ, ଯିଏ ସୋମ ଚାପିଥିବା ଓ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ହଜାର ହଜାର ଆବଶ୍ୟକ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେ ବଡ଼ ମହାନ।
ଶତାନୀକା ହେତଯୋ ଅସ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟରା ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସମିଷୋ ମହୀଃ । ଗିରିର୍ନ ଭୁଜ୍ମା ମଘଵତ୍ସୁ ପିନ୍ଵତେ ଯଦୀଂ ସୁତା ଅମନ୍ଦିଷୁଃ
ତାଙ୍କର ଅସଂଖ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଯାହାକୁ ଜିତିବା ଅସମ୍ଭବ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ବଡ଼ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି। ପାହାଡ଼ର ଭଣ୍ଡାର ପରି, ଦାନଶୀଳମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଯେତେବେଳେ ସୋମ ଅଭାବ ନାହିଁ।
ଵଯଂ ଘ ତ୍ଵା ସୁତାଵନ୍ତ ଆପୋ ନ ଵୃକ୍ତବର୍ହିଷଃ । ପଵିତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ରଵଣେଷୁ ଵୃତ୍ରହନ୍ ପରି ସ୍ତୋତାର ଆସତେ
ଆମେ ସୋମ ଚାପି, ହେ ବୃତ୍ରନାଶକ, ତୁମକୁ ଘେରି ବସିଛୁ, ଯେପରି ଜଳ ଯଜ୍ଞର କୁଶ ଚାରିପାଖରେ ଥାଏ। ପବିତ୍ର ଝରଣାରେ ଗୀତଗାୟକମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସ୍ଵରନ୍ତି ତ୍ଵା ସୁତେ ନରୋ ଵସୋ ନିରେକ ଉକ୍ଥିନଃ । କଦା ସୁତଂ ତୃଷାଣ ଓକ ଆ ଗମ ଇନ୍ଦ୍ର ସ୍ଵବ୍ଦୀଵ ଵଂସଗଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ, ହେ ଧନଦାତା, ତୁମକୁ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଡାକନ୍ତି। କେବେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଘରକୁ ଆସିବ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ ଆତୁର ହୋଇ, ଏକ ମହିଷ ତାହାର ଝୁଣ୍ଡକୁ ଡାକିବା ପରି?
କଣ୍ଵେଭିର୍ଧୃଷ୍ଣଵା ଧୃସଦ୍ଵାଜଂ ଦର୍ଷି ସହସ୍ରିଣମ୍ । ପିଶଙ୍ଗରୂପଂ ମଘଵନ୍ ଵିଚର୍ଷଣେ ମକ୍ଷୂ ଗୋମନ୍ତମୀମହେ
କଣ୍ବମାନେ ସହିତ, ଆମେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ପତାକାଧାରୀ, ହଜାର ଉପହାର ଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦାନଶୀଳ ମଧ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଶୀଘ୍ର ଆମେ ଗୋଧନ ପାଉ।
କ ଈଂ ଵେଦ ସୁତେ ସଚା ପିବନ୍ତଂ କଦ୍ଵଯୋ ଦଧେ । ଅଯଂ ଯଃ ପୁରୋ ଵିଭିନତ୍ତ୍ଯୋଜସା ମନ୍ଦାନଃ ଶିପ୍ର୍ଯନ୍ଧସଃ
କିଏ ତାଙ୍କୁ ଜାଣେ, ଯିଏ ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ ସହଯୋଗୀ ଥାଏ, ଯିଏ ମନ ଲଗାଇଥାଏ? ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଦୁର୍ଗମାନେକୁ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି।
ଦାନା ମୃଗୋ ନ ଵାରଣଃ ପୁରୁତ୍ରା ଚରଥଂ ଦଧେ । ନକିଷ୍ଟ୍ଵା ନି ଯମଦା ସୁତେ ଗମୋ ମହାଶ୍ଚରସ୍ଯୋଜସା
ବନ୍ୟପଶୁ, ହାତୀ ପରି, ସେ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ତାଙ୍କର ଚଳାଚଳ ରଖିଛନ୍ତି। ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ କେହି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିପାରିବେ ନାହିଁ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମର ଆଗମନକୁ କେହି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ।
ଯ ଉଗ୍ରଃ ସନ୍ନ୍ ଅନିଷ୍ଟୃତ ସ୍ଥିରୋ ରଣାଯ ସଂସ୍କୃତଃ । ଯଦି ସ୍ତୋତୁର୍ମଘଵା ଶୃଣଵଦ୍ଧଵଂ ନେନ୍ଦ୍ରୋ ଯୋଷତ୍ଯା ଗମତ୍
ଯିଏ ଭୟଙ୍କର, ଅପରାଜିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ଦୃଢ଼, ଯଦି ହେ ଦାନଶୀଳ, ତୁମେ ପ୍ରଶଂସକଙ୍କର ଡାକ ଶୁଣ, ତେବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଜନାନୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵାଃ ପୃତନା ଅଭିଭୂତରଂ ନରଂ ସଜୂସ୍ତତକ୍ଷୁରିନ୍ଦ୍ରଂ ଜଜନୁଶ୍ଚ ରାଜସେ । କ୍ରତ୍ଵା ଵରିଷ୍ଠଂ ଵର ଆମୁରିମୁତୋଗ୍ରମୋଜିଷ୍ଠଂ ତଵସଂ ତରସ୍ଵିନମ୍
ସମସ୍ତ ସେନା ଓ ସହଯୋଗୀମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପହାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।