ସୂଷା ଵ୍ଯୂର୍ଣୋତୁ ଵି ଯୋନିଂ ହାପଯାମସି । ଶ୍ରଥଯା ସୂଷଣେ ତ୍ଵମଵ ତ୍ଵଂ ବିଷ୍କଲେ ସୃଜ
ଢାକିବା ଜଣେ ଏହାକୁ ଚିତାଇ ଢାକୁନ୍ତୁ; ଆମେ ଏହାକୁ ଗର୍ଭରେ ରଖୁଛୁ। ହେ ଢାକୁଥିବା, ଏହାକୁ ଖୋଲ; ଖଣ୍ଡଖଣ୍ଡ ଭାବେ ଛାଡ଼ିଦିଅ।
ନେଵ ମାଂସେ ନ ପୀଵସି ନେଵ ମଜ୍ଜସ୍ଵାହତମ୍ । ଅଵୈତୁ ପୃଶ୍ନି ଶେଵଲଂ ଶୁନେ ଜରାଯ୍ଵତ୍ତଵେଽଵ ଜରାଯୁ ପଦ୍ଯତାମ୍
ମାଂସରେ ନୁହେଁ, ଚର୍ବିରେ ନୁହେଁ, ମଜ୍ଜାରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ। ଚିହ୍ନିତ ଯାଉଥିବା ଜରାୟୁ କୁକୁର ପାଖକୁ ଯାଉ; ଜରାୟୁ ଛାଡ଼ିଯାଉ।
ଵି ତେ ଭିନଦ୍ମି ମେହନଂ ଵି ଯୋନିଂ ଵି ଗଵୀନିକେ । ଵି ମାତରଂ ଚ ପୁତ୍ରଂ ଚ ଵି କୁମାରଂ ଜରାଯୁଣାଵ ଜରାଯୁ ପଦ୍ଯତାମ୍
ମୁଁ ତୋର ମୁତ୍ର, ଗର୍ଭ, ଗାଈର ଗୋଥ ଅଲଗା କରୁଛି। ମାଆ ଓ ଶିଶୁକୁ ଅଲଗା କରୁଛି, ପୁଅକୁ ଜରାୟୁଠାରୁ ଅଲଗା କରୁଛି; ଜରାୟୁ ଛାଡ଼ିଯାଉ।
ଯଥା ଵାତୋ ଯଥା ମନୋ ଯଥା ପତନ୍ତି ପକ୍ଷିଣଃ । ଏଵା ତ୍ଵଂ ଦଶମାସ୍ଯ ସାକଂ ଜରାଯୁଣା ପତାଵ ଜରାଯୁ ପଦ୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ହାଵା, ଯେପରି ମନ, ଯେପରି ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ନ୍ତି, ସେପରି ଦଶମାସିଆ ଶିଶୁ, ଜରାୟୁ ସହିତ ତୁମେ ଛାଡ଼ିଯାଅ; ଜରାୟୁ ଛାଡ଼ିଯାଉ।
ଜରାଯୁଜଃ ପ୍ରଥମ ଉସ୍ରିଯୋ ଵୃଷା ଵାତାଭ୍ରଜା ସ୍ତନଯନ୍ନ୍ ଏତି ଵୃଷ୍ଟ୍ଯା । ସ ନୋ ମୃଡାତି ତନ୍ଵ ଋଜୁଗୋ ରୁଜନ୍ ଯ ଏକମୋଜସ୍ତ୍ରେଧା ଵିଚକ୍ରମେ
ଗର୍ଭରେ ଥିବା ପ୍ରଥମ ଜନ୍ମା, ବୃଷ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା, ପବନ ଓ ମେଘରେ ଢାକା, ବର୍ଷା ସହିତ ଆସୁଥିବା ସେ, ସିଧା ଓ ବାକା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ଏକ ଶକ୍ତିରେ ତିନି ପଥରେ ପଦକ୍ଷେପ କରେ, ସେ ଆମକୁ ନିରାପଦ ରଖୁନ୍ତୁ।
ଅଙ୍ଗେଅଙ୍ଗେ ଶୋଚିଷା ଶିଶ୍ରିଯାଣଂ ନମସ୍ଯନ୍ତସ୍ତ୍ଵା ହଵିଷା ଵିଧେମ । ଅଙ୍କାନ୍ତ୍ସମଙ୍କାନ୍ ହଵିଷା ଵିଧେମ ଯୋ ଅଗ୍ରଭୀତ୍ପର୍ଵାସ୍ଯା ଗ୍ରଭୀତା
ତୁମେ ଦେହର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଗରେ ଆଲୋକିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଆମେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତୁମକୁ ହବି ଦେଇ ପୂଜା କରୁଛୁ। ତୁମ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଂଗକୁ ମଧ୍ୟ ହବି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ, ଯିଏ ପ୍ରଥମେ ଋତୁମାନ୍ୟ ଯୋଡ଼ାକୁ ଧରିଥିଲେ।
ମୁଞ୍ଚ ଶୀର୍ଷକ୍ତ୍ଯା ଉତ କାସ ଏନଂ ପରୁଷ୍ପରୁରାଵିଵେଶା ଯୋ ଅସ୍ଯ । ଯୋ ଅଭ୍ରଜା ଵାତଜା ଯଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ମୋ ଵନସ୍ପତୀନ୍ତ୍ସଚତାଂ ପର୍ଵତାଂଶ୍ଚ
ତାଙ୍କୁ ମୁଣ୍ଡ ବେଥା ଓ କାଶିରୁ, ଏବଂ ଯେ ତୀବ୍ର ଯନ୍ତ୍ରଣା ତାଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସେଠାରୁ ମୁକ୍ତ କର। ମେଘରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ପବନରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଓ ଜ୍ୱର, ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଯାଆନ୍ତୁ।
ଶଂ ମେ ପରସ୍ମୈ ଗାତ୍ରାଯ ଶମସ୍ତ୍ଵଵରାଯ ମେ । ଶଂ ମେ ଚତୁର୍ଭ୍ଯୋ ଅଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ଶମସ୍ତୁ ତନ୍ଵେ ମମ
ମୋର ବାହାର ଅଂଗକୁ ଶାନ୍ତି ମିଳୁ, ମୋର ତଳ ଅଂଗକୁ ଶାନ୍ତି ମିଳୁ। ଚାରିଟିଏ ଅଂଗରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ, ମୋ ଦେହରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ।
ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତୁ ଵିଦ୍ଯୁତେ ନମସ୍ତେ ସ୍ତନଯିତ୍ନଵେ । ନମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ଵଶ୍ମନେ ଯେନା ଦୂଡାଶେ ଅସ୍ଯସି
ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ବିଜୁଳି; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଗର୍ଜନ; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ପାଥର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପ୍ରହାର କର।
ନମସ୍ତେ ପ୍ରଵତୋ ନପାଦ୍ଯତସ୍ତପଃ ସମୂହସି । ମୃଡଯା ନସ୍ତନୂଭ୍ଯୋ ମଯସ୍ତୋକେଭ୍ଯସ୍କୃଧି
ପାହାଡ଼ର ସନ୍ତାନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଯାହାର ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି। ଆମ ଦେହକୁ କୃପା କର, ଆମ ସନ୍ତାନମାନେ ଖୁସିରେ ରହନ୍ତୁ।
ପ୍ରଵତୋ ନପାନ୍ ନମ ଏଵାସ୍ତୁ ତୁଭ୍ଯଂ ନମସ୍ତେ ହେତଯେ ତପୁଷେ ଚ କୃଣ୍ମଃ । ଵିଦ୍ମ ତେ ଧାମ ପରମଂ ଗୁହା ଯତ୍ସମୁଦ୍ରେ ଅନ୍ତର୍ନିହିତାସି ନାଭିଃ
ପାହାଡ଼ର ସନ୍ତାନ, ତୁମକୁ ସଦା ନମସ୍କାର। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଅସ୍ତ୍ର; ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ତୀବ୍ର ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ। ଆମେ ଜାଣୁଛୁ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିବାସ ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ଗୁପ୍ତ ଅଛି, ତୁମର ନାଭି ସେଠି ରହିଛି।
ଯାଂ ତ୍ଵା ଦେଵା ଅସୃଜନ୍ତ ଵିଶ୍ଵ ଇଷୁଂ କୃଣ୍ଵାନା ଅସନାଯ ଧୃଷ୍ଣୁମ୍ । ସା ନୋ ମୃଡ ଵିଦଥେ ଗୃଣାନା ତସ୍ଯୈ ତେ ନମୋ ଅସ୍ତୁ ଦେଵି
ଦେବତାମାନେ ଯାହାକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ, ସେ ଦେବୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିବା ବେଳେ, ସଭାରେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହେଉ। ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଭଗମସ୍ଯା ଵର୍ଚ ଆଦିଷ୍ଯଧି ଵୃକ୍ଷାଦିଵ ସ୍ରଜମ୍ । ମହାବୁଧ୍ନ ଇଵ ପର୍ଵତୋ ଜ୍ଯୋକ୍ପିତୃଷ୍ଵାସ୍ତାମ୍
ଏହି ଜନନୀଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ତୁମେ ପାଉ, ଯେପରି ଗଛରୁ ମାଳା ନିଆଯାଏ। ବଡ଼ ମୂଳ ଥିବା ପାହାଡ଼ ପରି, ତୁମେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହ।
ଏଷା ତେ ରାଜନ୍ କନ୍ଯା ଵଧୂର୍ନି ଧୂଯତାଂ ଯମ । ସା ମାତୁର୍ବଧ୍ଯତାଂ ଗୃହେଽଥୋ ଭ୍ରାତୁରଥୋ ପିତୁଃ
ଏହି ତୁମର କନ୍ୟା ବଧୁ, ରାଜା ଯମ। ସେ ମାଆର ଘରକୁ, କିମ୍ବା ଭାଇର, କିମ୍ବା ବାପାଙ୍କ ଘରକୁ ନେଇଯିବେ।
ଏଷା ତେ କୁଲପା ରାଜନ୍ ତାମୁ ତେ ପରି ଦଦ୍ମସି । ଜ୍ଯୋକ୍ପିତୃଷ୍ଵାସାତା ଆ ଶୀର୍ଷ୍ଣଃ ଶମୋପ୍ଯାତ୍
ଏହି ତୁମର କୁଳର ରକ୍ଷକ, ରାଜା। ଆମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ପାଖରେ ଦେଉଛୁ। ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରୁହନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଶାନ୍ତି ହେଉ।
ଅସିତସ୍ଯ ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା କଶ୍ଯପସ୍ଯ ଗଯସ୍ଯ ଚ । ଅନ୍ତଃକୋଶମିଵ ଜାମଯୋଽପି ନହ୍ଯାମି ତେ ଭଗମ୍
ଅସିତ, କଶ୍ୟପ ଓ ଗୟାଙ୍କ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଯେପରି ଗୃହର ମଧ୍ୟରେ ଜନନୀମାନେ ବନ୍ଧା ରହନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ତୁମର ଭାଗ୍ୟକୁ ତୁମ ସହିତ ବନ୍ଧୁଛି।
ସଂ ସଂ ସ୍ରଵନ୍ତୁ ସିନ୍ଧଵଃ ସଂ ଵାତାଃ ସଂ ପତତ୍ରିଣଃ । ଇମଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଦିଵୋ ମେ ଜୁଷନ୍ତାଂ ସଂସ୍ରାଵ୍ଯେଣ ହଵିଷା ଜୁହୋମି
ନଦୀମାନେ ଏକତ୍ରେ ବହୁନ୍ତୁ, ପବନମାନେ ଏକତ୍ରେ ହେଉନ୍ତୁ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଏକତ୍ରେ ଆସନ୍ତୁ। ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଆକାଶରୁ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଏକତ୍ର ହବି ଦେଇ ମୁଁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ଇହୈଵ ହଵମା ଯାତ ମ ଇହ ସଂସ୍ରାଵଣା ଉତେମଂ ଵର୍ଧଯତା ଗିରଃ । ଇହୈତୁ ସର୍ଵୋ ଯଃ ପଶୁରସ୍ମିନ୍ ତିଷ୍ଠତୁ ଯା ରଯିଃ
ଏଠାରେ ଆସ, ହବି ଦ୍ୱାରା ଡାକାଯାଇଥିବାମାନେ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ର ଝରଣା ସହିତ ଆସ, ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ବଢ଼ା। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ପଶୁ ଓ ଧନ ରୁହ।
ଯେ ନଦୀନାଂ ସଂସ୍ରଵନ୍ତ୍ଯୁତ୍ସାସଃ ସଦମକ୍ଷିତାଃ । ତେଭିର୍ମେ ସର୍ଵୈଃ ସଂସ୍ରାଵୈର୍ଧନଂ ସଂ ସ୍ରାଵଯାମସି
ଯେଉଁ ଅକ୍ଷୟ ଝରଣାମାନେ ନଦୀମାନଙ୍କର ଏକତ୍ରେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଏକତ୍ର ଝରଣା ସହିତ, ଆମେ ଧନକୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯେ ସର୍ପିଷଃ ସଂସ୍ରଵନ୍ତି କ୍ଷୀରସ୍ଯ ଚୋଦକସ୍ଯ ଚ ତେଭିର୍ମେ ସର୍ଵୈଃ ସଂସ୍ରାଵୈର୍ଧନଂ ସଂ ସ୍ରାଵଯାମସି
ଯେଉଁ ଘିଅ, ଦୁଧ ଓ ପାଣିର ଝରଣାମାନେ ଏକତ୍ରେ ବହୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଏକତ୍ର ଝରଣା ସହିତ, ଆମେ ଧନକୁ ଏକତ୍ର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଯେଽମାଵାସ୍ଯାଂ ରାତ୍ରିମୁଦସ୍ଥୁର୍ଵ୍ରାଜମତ୍ତ୍ରିଣଃ । ଅଗ୍ନିସ୍ତୁରୀଯୋ ଯାତୁହା ସୋ ଅସ୍ମଭ୍ଯମଧି ବ୍ରଵତ୍
ଯେମାନେ ଅମାବାସ୍ୟା ରାତିରେ ଉଠିଥିଲେ, ଗୋଉଠ ଖାଇଥିବା ଓ ଚୋରମାନେ, ଚତୁର୍ଥ ଅଗ୍ନି, ପଥ ନାଶ କରୁଥିବା, ସେ ଆମ ପକ୍ଷରେ କଥା କହୁନ୍ତୁ।
ସୀସାଯାଧ୍ଯାହ ଵରୁଣଃ ସୀସାଯାଗ୍ନିରୁପାଵତି । ସୀସଂ ମ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପ୍ରାଯଚ୍ଛତ୍ତଦଙ୍ଗ ଯାତୁଚାତନମ୍
ସିସା ପାଇଁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ; ସିସା ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକାଯାଏ; ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ସିସାକୁ ଦୂରେ କରିଦେଇଛନ୍ତି—ଏହି ସିସା ଯାଦୁ ନାଶ କରୁ।
ଇଦଂ ଵିଷ୍କନ୍ଧଂ ସହତ ଇଦଂ ବାଧତେ ଅତ୍ତ୍ରିଣଃ । ଅନେନ ଵିଶ୍ଵା ସସହେ ଯା ଜାତାନି ପିଶାଚ୍ଯାଃ
ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅପବୃଦ୍ଧିକୁ ଦୂର କରେ, ଏହିଏ ଅପକାରକୁ ଭଗାଇଦେଇଥାଏ। ଏହି ଉପାୟରେ, ଯେଉଁମାନେ ପିଶାଚ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମୁଁ ସହିପାରେ।
ଯଦି ନୋ ଗାଂ ହଂସି ଯଦ୍ଯଶ୍ଵଂ ଯଦି ପୂରୁଷମ୍ । ତଂ ତ୍ଵା ସୀସେନ ଵିଧ୍ଯାମୋ ଯଥା ନୋଽସୋ ଅଵୀରହା
ତୁମେ ଯଦି ଆମ ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା କିମ୍ବା ମଣିଷକୁ କ୍ଷତି କର, ତେବେ ଆମେ ତୁମକୁ ସୀସ ଦ୍ୱାରା ଘାତ କରିବୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମ ପଶୁମାନେ ନଷ୍ଟ ହେବେ ନାହିଁ।
ଅମୂର୍ଯା ଯନ୍ତି ଯୋଷିତୋ ହିରା ଲୋହିତଵାସସଃ । ଅଭ୍ରାତର ଇଵ ଜାମଯସ୍ତିଷ୍ଠନ୍ତୁ ହତଵର୍ଚସଃ
ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଲାଲ ଜମା ପିନ୍ଧି, ସ୍ୱାମୀ ବିନା, ଭଉଣୀମାନେ ପରି ଚାଲିଯାଆନ୍ତି; ସେମାନେ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଥିଉନ୍ତୁ।
ତିଷ୍ଠାଵରେ ତିଷ୍ଠ ପର ଉତ ତ୍ଵଂ ତିଷ୍ଠ ମଧ୍ଯମେ । କନିଷ୍ଠିକା ଚ ତିଷ୍ଠତି ତିଷ୍ଠାଦିଦ୍ଧମନିର୍ମହୀ
ବଡ଼ ଭଉଣୀ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ରୁହ; ଦ୍ୱିତୀୟ ଭଉଣୀ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ମଧ୍ୟମ ଭଉଣୀ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ସବୁଠାରୁ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରୁହ; ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଦୃଢ଼ ରୁହନ୍ତୁ।
ଶତସ୍ଯ ଧମନୀନାଂ ସହସ୍ରସ୍ଯ ହିରାଣାମ୍ । ଅସ୍ଥୁରିନ୍ ମଧ୍ଯମା ଇମାଃ ସାକମନ୍ତା ଅରଂସତ
ଶତଟି ଭାଣ୍ଡ ଓ ହଜାରଟି ଧନର ମଧ୍ୟରେ, ଏହି ମଧ୍ୟମ ଭାଗଗୁଡ଼ିକ ଦୃଢ଼ ରହିଛି; ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ସହିତ, ସମସ୍ତେ ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ପରି ଵଃ ସିକତାଵତୀ ଧନୂର୍ବୃହତ୍ଯକ୍ରମୀତ୍। ତିଷ୍ଠତେଲଯତା ସୁ କମ୍
ତୁମମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି ବଡ଼ ଧନୁଷ୍ୟ, ଯାହା ରେତିରେ ତଣାଯାଇଛି; ଦୃଢ଼ ରୁହ, ନିଶ୍ଚଳ ରୁହ, ଭଲ ରୁହ।
ନିର୍ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯଂ ଲଲାମ୍ଯଂ ନିରରାତିଂ ସୁଵାମସି । ଅଥ ଯା ଭଦ୍ରା ତାନି ନଃ ପ୍ରଜାଯା ଅରାତିଂ ନଯାମସି
ଅଶୁଭ, ଖରାପ ଚିହ୍ନ ଓ ଦରିଦ୍ରତାକୁ ଆମେ ଦୂର କରୁଛୁ; ଯାହା ଭଲ, ସେଇ ଭଲକୁ ଆମ ପରିବାରରେ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରୁଛୁ।
ନିରରଣିଂ ସଵିତା ସାଵିଷକ୍ପଦୋର୍ନିର୍ହସ୍ତଯୋର୍ଵରୁଣୋ ମିତ୍ରୋ ଅର୍ଯମା । ନିରସ୍ମଭ୍ଯମନୁମତୀ ରରାଣା ପ୍ରେମାଂ ଦେଵା ଅସାଵିଷୁଃ ସୌଭଗାଯ
ସବିତା ଆମ ପାଦ ଓ ହାତରୁ ବିରୋଧକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି; ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ମଧ୍ୟ ଦୂର କରିଛନ୍ତି; ଅନୁମତି ଆମକୁ ଭଲପାଇ, ଏହାକୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଛନ୍ତି।