ଆ ତ୍ଵା ହର୍ଯନ୍ତଂ ପ୍ରଯୁଜୋ ଜନାନାଂ ରଥେ ଵହନ୍ତୁ ହରିଶିପ୍ରମିନ୍ଦ୍ର । ପିବା ଯଥା ପ୍ରତିଭୃତସ୍ଯ ମଧ୍ଵୋ ହର୍ଯନ୍ ଯଜ୍ଞଂ ସଧମାଦେ ଦଶୋଣିମ୍
ତୁମ ହଳଦିଆ ଗାଲି ଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମକୁ ରଥରେ ବହନ କରନ୍ତୁ; ଯେପରି ଇଚ୍ଛା କର, ସେପରି ମଧୁର ପାନ ପିଅ; ହଳଦିଆ, ଯଜ୍ଞ ଓ ସଭାରେ ଆନନ୍ଦ କର।
ଅପାଃ ପୂର୍ଵେଷାଂ ହରିଵଃ ସୁତାନାମଥୋ ଇଦଂ ସଵନଂ କେଵଲଂ ତେ । ମମଦ୍ଧି ସୋମଂ ମଧୁମନ୍ତମିନ୍ଦ୍ର ସତ୍ରା ଵୃଷଂ ଜଠର ଆ ଵୃଷସ୍ଵ
ପୂର୍ବରୁ ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ଓ ଏହି ବିଶେଷ ସବନ, ହଳଦିଆ, ସବୁ ତୁମର; ମଧୁର ସୋମ ପିଅ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳ ତୁମ ଜଠରକୁ ପୂରଣ କର।
ଅପ୍ସୁ ଧୂତସ୍ଯ ହରିଵଃ ପିବେହ ନୃଭିଃ ସୁତସ୍ଯ ଜଠରଂ ପୃଣସ୍ଵ । ମିମିକ୍ଷୁର୍ଯମଦ୍ରଯ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁଭ୍ଯଂ ତେଭିର୍ଵର୍ଧସ୍ଵ ମଦମୁକ୍ଥଵାହଃ
ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠି ଜଳରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବା ସୋମ ରସ ପିଅ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ। ଏହି ପାନରେ ତୁମ ଗଭାରୀକୁ ପୂରଣ କର। ମଦ ଆସିବାକୁ ଚାହିଁ, ସୋମ ରସ ତୁମ ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଛି; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ, ହେ ଉତ୍ସାହ ଓ ଗୀତର ଦାତା।
ପ୍ରୋଗ୍ରାଂ ପୀତିଂ ଵୃଷ୍ଣ ଇଯର୍ମି ସତ୍ଯାଂ ପ୍ରଯୈ ସୁତସ୍ଯ ହର୍ଯଶ୍ଵ ତୁଭ୍ଯମ୍ । ଇନ୍ଦ୍ର ଧେନାଭିରିହ ମାଦଯସ୍ଵ ଧୀଭିର୍ଵିଶ୍ଵାଭିଃ ଶଚ୍ଯା ଗୃଣାନଃ
ହେ ହରିଅଶ୍ୱ ଇନ୍ଦ୍ର, ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ପାନ ଅର୍ପଣ କରୁଛି। ଏଠି ଦୁଧ ଧାରାମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କର, ସମସ୍ତ ଶ୍ଲୋକ ଓ ତୁମ ଶକ୍ତିର ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।
ଊତୀ ଶଚୀଵସ୍ତଵ ଵୀର୍ଯେଣ ଵଯୋ ଦଧାନା ଉଶିଜ ଋତଜ୍ଞାଃ । ପ୍ରଜାଵଦିନ୍ଦ୍ର ମଂସୋ ଦୁରୋଣେ ତସ୍ଥୁର୍ଗୃଣନ୍ତଃ ସଧମାଦ୍ଯାସଃ
ତୁମର ରକ୍ଷା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ, ଜଣାଶୁଣା ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଗାୟକମାନେ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ଘରେ ବସିଛନ୍ତି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପ୍ରଶଂସା କରି, ସମ୍ମିଳିତ ଭୋଜନର ଆଶା କରୁଛନ୍ତି।
ଯୋ ଜାତ ଏଵ ପ୍ରଥମୋ ମନସ୍ଵାନ୍ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ କ୍ରତୁନା ପର୍ଯଭୂଷତ୍। ଯସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମାଦ୍ରୋଦସୀ ଅଭ୍ଯସେତାଂ ନୃମ୍ଣସ୍ଯ ମହ୍ନା ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ଦୂରେ ରହିଛି—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଃ ପୃଥିଵୀଂ ଵ୍ଯଥମାନାମଦୃଂହଦ୍ଯଃ ପର୍ଵତାନ୍ ପ୍ରକୁପିତାମରମ୍ଣାତ୍। ଯୋ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଂ ଵିମମେ ଵରୀଯୋ ଯୋ ଦ୍ଯାମସ୍ତଭ୍ନାତ୍ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ କମ୍ପିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଦୃଢ଼ କଲେ, ରୁଷ୍ଟ ପାହାଡ଼ମାନେକୁ ଶାନ୍ତ କଲେ; ଯିଏ ବିଶାଳ ଆକାଶକୁ ମାପିଲେ, ଆକାଶକୁ ଧରି ରଖିଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯୋ ହତ୍ଵାହିମରିଣାତ୍ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ ଯୋ ଗା ଉଦାଜଦପଧା ଵଲସ୍ଯ । ଯୋ ଅଶ୍ମନୋରନ୍ତରଗ୍ନିଂ ଜଜାନ ସଂଵୃକ୍ସମତ୍ସୁ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ସପ୍ତ ନଦୀକୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଅହିକୁ ହତ୍ୟା କଲେ; ଯିଏ ଭଲାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଇଥିବା ଗାଈମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ; ଯିଏ ପାଥର ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯେନେମା ଵିଶ୍ଵା ଚ୍ଯଵନା କୃତାନି ଯୋ ଦାସଂ ଵର୍ଣମଧରଂ ଗୁହାକଃ । ଶ୍ଵଘ୍ନୀଵ ଯୋ ଜିଗୀଵାଂ ଲକ୍ଷମାଦଦର୍ଯଃ ପୁଷ୍ଟାନି ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଚଳିତ ବସ୍ତୁକୁ ଚଳାଇଲେ; ଯିଏ ଦାସ ଜାତିକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖିଲେ; ଯିଏ କୁକୁର ଶିକାରୀ ପରି ଜୀବନ୍ତମାନଙ୍କର ଧନ ନେଇଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଂ ସ୍ମା ପୃଚ୍ଛନ୍ତି କୁହ ସେତି ଘୋରମୁତେମାହୁର୍ନୈଷୋ ଅସ୍ତୀତ୍ଯେନମ୍ । ସୋ ଅର୍ଯଃ ପୁଷ୍ଟୀର୍ଵିଜ ଇଵା ମିନାତି ଶ୍ରଦସ୍ମୈ ଧତ୍ତ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯାହାକୁ ଲୋକେ ଭୟରେ ପଚାରନ୍ତି, 'ସେ କେଉଁଠି?' ଏବଂ କିଛି କହନ୍ତି, 'ସେ ନାହିଁ'—ସେ ଆର୍ଯ୍ୟ, ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀଙ୍କର ଧନକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥାଏ; ତାଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରହିଛି—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯୋ ରଧ୍ରସ୍ଯ ଚୋଦିତା ଯଃ କୃଶସ୍ଯ ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ନାଧମାନସ୍ଯ କୀରେଃ । ଯୁକ୍ତଗ୍ରାଵ୍ଣୋ ଯୋଽଵିତା ସୁଶିପ୍ରଃ ସୁତସୋମସ୍ଯ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ଦୁର୍ବଳ, ଗରିବ ଓ ଅସହାୟ ଗାୟକଙ୍କର ସହାୟ; ଯିଏ ଯୁକ୍ତ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ସୋମ ଚାପୁଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦର ମୁଖମଣ୍ଡଳୀ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯସ୍ଯାଶ୍ଵାସଃ ପ୍ରଦିଶି ଯସ୍ଯ ଗାଵୋ ଯସ୍ଯ ଗ୍ରାମା ଯସ୍ଯ ଵିଶ୍ଵେ ରଥାସଃ । ଯଃ ସୂର୍ଯଂ ଯ ଉଷସଂ ଜଜାନ ଯୋ ଅପାଂ ନେତା ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯାହାର ଘୋଡ଼ା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ଯାହାର ଗାଈ, ଗ୍ରାମ, ରଥ ସବୁଠାରେ; ଯିଏ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉଷାକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଯିଏ ଜଳର ନେତା—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଂ କ୍ରନ୍ଦସୀ ସଂଯତୀ ଵିହ୍ଵଯେତେ ପରେଽଵରେ ଉଭଯା ଅମିତ୍ରାଃ । ସମାନଂ ଚିଦ୍ରଥମାତସ୍ଥିଵାଂସା ନାନା ହଵେତେ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯାହାକୁ ଦୁଇଜଣ ଦୁଃଖିତ, ବନ୍ଧିତ ଲୋକ ଡାକନ୍ତି, ନିକଟ ଓ ଦୂରର ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେ; ଏକେ ରଥରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଡାକନ୍ତି—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯସ୍ମାନ୍ ନ ଋତେ ଵିଜଯନ୍ତେ ଜନାସୋ ଯଂ ଯୁଧ୍ଯମାନା ଅଵସେ ହଵନ୍ତେ । ଯୋ ଵିଶ୍ଵସ୍ଯ ପ୍ରତିମାନଂ ବଭୂଵ ଯୋ ଅଚ୍ଯୁତଚ୍ଯୁତ୍ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯାହା ବିନା ଲୋକେ ବିଜୟ ହୋଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯାହାକୁ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାମାନେ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି; ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାପ ହେଲେ, ଯିଏ ଅଚଳକୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ପିତ କରନ୍ତି—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଃ ଶସ୍ଵତୋ ମହ୍ଯେନୋ ଦଧାନାନ୍ ଅମନ୍ଯମାନାଂ ଛର୍ଵା ଜଘାନ । ଯଃ ଶର୍ଧତେ ନାନୁଦଦାତି ଶୃଧ୍ଯାଂ ଯୋ ଦସ୍ଯୋର୍ହନ୍ତା ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ଅହଂକାରୀ, ଅଭିମାନୀ ଓ ଅଜୟ ଭାବୁଥିବାମାନେକୁ ହତ୍ୟା କଲେ; ଯିଏ ଶତ୍ରୁକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇନାହାନ୍ତି, ଦାସ୍ୟୁଙ୍କ ହନ୍ତା—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଃ ଶମ୍ଭରଂ ପର୍ଵତେଷୁ କ୍ଷିଯନ୍ତଂ ଚତ୍ଵାରିଂଶ୍ଯାଂ ଶରଦ୍ଯନ୍ଵଵିନ୍ଦତ୍। ଓଜାଯମାନଂ ଯୋ ଅହିଂ ଜଘାନ ଦାନୁଂ ଶଯାନଂ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ପାହାଡ଼ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାଳିଶି ବର୍ଷ ରହୁଥିବା ଶମ୍ଭରକୁ ଖୋଜି ପାଇଲେ; ଯିଏ ବଢ଼ୁଥିବା ଅହିକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ଶୋଇଥିବା ଦାନୁକୁ ମାରିଦେଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଃ ଶମ୍ଭରଂ ପର୍ଯତରତ୍କସୀଭିର୍ଯୋଽଚାରୁକାସ୍ନାପିବତ୍ସୁତସ୍ଯ । ଅନ୍ତର୍ଗିରୌ ଯଜମାନଂ ବହୁଂ ଜନଂ ଯସ୍ମିନ୍ନ୍ ଆମୂର୍ଛତ୍ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ କାଶୀମାନେ ସହିତ ଶମ୍ଭରକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ; ଯିଏ ଅସ୍ନାମାନେର ସୋମ ପିଲେ; ପାହାଡ଼ ଭିତରେ ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଅନେକ ଲୋକ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅସ୍ତିର ହେଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଃ ସପ୍ତରଶ୍ମିର୍ଵୃଷଭସ୍ତୁଵିଷ୍ମାନ୍ ଅଵାସୃଜତ୍ସର୍ତଵେ ସପ୍ତ ସିନ୍ଧୂନ୍ । ଯୋ ରୌହିଣମସ୍ଫୁରଦ୍ଵଜ୍ରବାହୁର୍ଦ୍ଯାମାରୋହନ୍ତଂ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ସପ୍ତ କିରଣ ଥିବା ବୃଷଭ ଭାବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସପ୍ତ ନଦୀକୁ ପ୍ରବାହିତ କଲେ; ଯିଏ ବଜ୍ରଧାରୀ ହାତରେ ରଉହିଣକୁ ଆକାଶକୁ ଯିବାବେଳେ ହତ୍ୟା କଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଦ୍ଯାଵା ଚିଦସ୍ମୈ ପୃଥିଵୀ ମମେତେ ଶୁଷ୍ମାଚ୍ଚିଦସ୍ଯ ପର୍ଵତା ଭଯନ୍ତେ । ଯଃ ସୋମପା ନିଚିତୋ ଵଜ୍ରବାହୁର୍ଯୋ ଵଜ୍ରହସ୍ତଃ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମାନେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଭୟ କରନ୍ତି; ଯିଏ ସୋମ ପାନ କରନ୍ତି, ବଜ୍ର ହାତରେ ଧରିଛନ୍ତି—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଯଃ ସୁନ୍ଵନ୍ତମଵତି ଯଃ ପଚନ୍ତଂ ଯଃ ଶଂସନ୍ତଂ ଯଃ ଶଶମାନମୂତୀ । ଯସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମ ଵର୍ଧନଂ ଯସ୍ଯ ସୋମୋ ଯସ୍ଯେଦଂ ରାଧଃ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ସୋମ ଚାପୁଥିବା, ରନ୍ଧୁଥିବା, ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା, ଆଶା କରୁଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ଯାହା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତି, ସୋମ ତାଙ୍କର, ଏହି ଧନ ତାଙ୍କର—ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର।
ଜାତୋ ଵ୍ଯଖ୍ଯତ୍ପିତ୍ରୋରୁପସ୍ଥେ ଭୁଵୋ ନ ଵେଦ ଜନିତୁଃ ପରସ୍ଯ । ସ୍ତଵିଷ୍ଯମାଣୋ ନୋ ଯୋ ଅସ୍ମଦ୍ଵ୍ରତା ଦେଵାନାଂ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ମାତା ପିତାଙ୍କ ଆଖିଁରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଅନ୍ୟ କାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି କେଉଁଠୁ ହେଲା ତାହା ଜାଣିନଥିବା, ଯିଏ ଆମେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆମର ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ଅଟୁଟ ଭାବେ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ।
ଯଃ ସୋମକାମୋ ହର୍ଯଶ୍ଵଃ ସୂରିର୍ଯସ୍ମାଦ୍ରେଜନ୍ତେ ଭୁଵନାନି ଵିଶ୍ଵା । ଯୋ ଜଘାନ ଶମ୍ବରଂ ଯଶ୍ଚ ଶୁଷ୍ଣଂ ଯ ଏକଵୀରଃ ସ ଜନାସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ
ଯିଏ ସୋମ ଆସ୍ୱାଦନ କରିବାକୁ ଚାହେ, ଯିଏ ତୀବ୍ର ଗତିର ଅଶ୍ୱ ରଥରେ ଚଳେ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ, ଯାହାଠାରୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଭୟଭିତ ହୁଏ, ଯିଏ ଶମ୍ବର ଓ ଶୁଷ୍ଣଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ବୀର, ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉଛନ୍ତି।
ଯଃ ସୁନ୍ଵତେ ପଚତେ ଦୁଧ୍ର ଆ ଚିଦ୍ଵାଜଂ ଦର୍ଦର୍ଷି ସ କିଲାସି ସତ୍ଯଃ । ଵଯଂ ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ଵହ ପ୍ରିଯାସଃ ସୁଵୀରାସୋ ଵିଦଥମା ଵଦେମ
ଯିଏ ହବି ଦେଉଥିବା ଓ ପାକ କରୁଥିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ସତ୍ୟ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ସଦା ତୁମ ପ୍ରିୟ ହେଇ, ପୁରୁଷ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସଭାରେ ତୁମ ଗୁଣଗାନ କରିପାରିବା।
ଅସ୍ମା ଇଦୁ ପ୍ର ତଵସେ ତୁରାଯ ପ୍ରଯୋ ନ ହର୍ମି ସ୍ତୋମଂ ମାହିନାଯ । ଋଚୀଷମାଯାଧ୍ରିଗଵ ଓହମିନ୍ଦ୍ରାଯ ବ୍ରହ୍ମାଣି ରାତତମା
ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ଶକ୍ତି ଓ ମହତ୍ତ୍ୱ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୁତି ଅର୍ପଣ କରୁଛି; ଯେପରି ଉତ୍ସାହୀ ଘୋଡ଼ା ଦୌଡ଼େ, ସେପରି ମୁଁ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଚଳାଇ ଦେଉଛି, ଯିଏ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଦାନଶୀଳ।
ଅସ୍ମା ଇଦୁ ପ୍ରଯ ଇଵ ପ୍ର ଯଂସି ଭରାମ୍ଯାନ୍ଗୂଷଂ ବାଧେ ସୁଵୃକ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ହୃଦା ମନସା ମନୀଷା ପ୍ରତ୍ନାଯ ପତ୍ଯେ ଧିଯୋ ମର୍ଜଯନ୍ତ
ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ମୁଁ ଯେପରି ହବି ଦେଉଛି, ସେପରି ଗୀତ ଦେଉଛି, ମୋର କଣ୍ଠରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସ୍ତୁତି ଗାଉଛି; ହେ ପୁରାତନ ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ହୃଦୟ, ମନ, ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଆମର ବୁଦ୍ଧି ଶୋଭିତ ହେଉ।
ଅସ୍ମା ଇଦୁ ତ୍ଯମୁପମଂ ସ୍ଵର୍ଷାଂ ଭରାମ୍ଯାଙ୍ଗୂଷମାସ୍ଯେନ । ମଂହିଷ୍ଠମଛୋକ୍ତିଭିର୍ମତୀନାଂ ସୁଵୃକ୍ତିଭିଃ ସୂରିଂ ଵାଵୃଧଧ୍ଯୈ
ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ମୁଁ ଏହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୀତକୁ ମୋର କଣ୍ଠରେ ଉଠାଉଛି; ଚିନ୍ତାମଣ୍ଡଳରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦରେ, ଭଲ ଭାବରେ ଗାଇଥିବା ସ୍ତୁତିରେ, ଆମେ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।
ଅସ୍ମା ଇଦୁ ସ୍ତୋମଂ ସଂ ହିନୋମି ରଥଂ ନ ତଷ୍ଟେଵ ତତ୍ସିନାଯ । ଗିରଶ୍ଚ ଗିର୍ଵାହସେ ସୁଵୃକ୍ତୀନ୍ଦ୍ରାଯ ଵିଶ୍ଵମିନ୍ଵଂ ମେଧିରାଯ
ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ମୁଁ ଏହି ସ୍ତୁତିକୁ ଏକ ତରକାରି ତିଆରି କରୁଥିବା କାରିଗର ପରି ଯୋଗ କରୁଛି; ଗୀତ ଓ ଭଲ ଭାବରେ ଗାଇଥିବା ସ୍ତୁତିଗୁଡ଼ିକୁ ଗୀତପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବର୍ତ୍ତ କରୁଥିବା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରୁଛି।
ଅସ୍ମା ଇଦୁ ସପ୍ତିମିଵ ଶ୍ରଵସ୍ଯେନ୍ଦ୍ରାଯାର୍କଂ ଜୁହ୍ଵା ସମଞ୍ଜେ । ଵୀରଂ ଦାନୌକସଂ ଵନ୍ଦଧ୍ଯୈ ପୁରାଂ ଗୂର୍ତଶ୍ରଵସଂ ଦର୍ମାଣମ୍
ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ମୁଁ ଏକ ସାରଥି ପରି ଖ୍ୟାତି ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ମୋର ଜିଭାରେ ଗୀତ ଯୋଗୁଛି; ଅନେକ ପୁରୀର ପ୍ରାଚୀନ, ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ, ଧର୍ମପାଳକ, ବୀର ଓ ଦାନଶୀଳଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ପାଇଁ।
ଅସ୍ମା ଇଦୁ ତ୍ଵଷ୍ଟା ତକ୍ଷଦ୍ଵଜ୍ରଂ ସ୍ଵପସ୍ତମଂ ସ୍ଵର୍ଯଂ ରଣାଯ । ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ଚିଦ୍ଵିଦଦ୍ଯେନ ମର୍ମ ତୁଜନ୍ନ୍ ଈଶାନସ୍ତୁଜତା କିଯେଧାଃ
ତାଙ୍କୁ ନିମିତ୍ତ କରି, ତ୍ୱଷ୍ଟା ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗଯୋଗ୍ୟ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ର ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ବୃତ୍ରଙ୍କ ମୂଳସ୍ଥାନକୁ ଆଘାତ କରି, ଶତ୍ରୁମାନୋ ଚିତ୍ତିଭ୍ରମ କରାଇଥିଲେ।
ଅସ୍ଯେଦୁ ମାତୁଃ ସଵନେଷୁ ସଦ୍ଯୋ ମହଃ ପିତୁଂ ପପିଵାଂ ଚାର୍ଵନ୍ନା । ମୁଷାଯଦ୍ଵିଷ୍ଣୁଃ ପଚତଂ ସହୀଯାନ୍ ଵିଧ୍ଯଦ୍ଵରାହଂ ତିରୋ ଅଦ୍ରିମସ୍ତା
ତାଙ୍କର ମାଆଁ ଦ୍ୱାରା ଚାପି ଦିଆଯାଉଥିବା ସମୟରେ, ସେ ତୁରନ୍ତ ବଡ଼ ପାନୀୟ ପିଇଥିଲେ, ଓ ବାପାଙ୍କର ପୋଷକ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇଥିଲେ; ବିଷ୍ଣୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ରାନ୍ଧିବାରେ ଅଂଶ ନେଇଥିଲେ, ବରାହକୁ ଆଘାତ କରି, ପାହାଡ଼କୁ ସରାଇଦେଇଥିଲେ।